Tibetan
ས་དང་པོའི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །འདིར་མདོ་འདིའི་དགོངས་པ་བརྟགས་ན་དགེ་བའི་རྩ་བ་བཞི་པོ་དག་ལ་སྤྱིར་བཟོད་པ་ཞེས་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །ཡང་ན་ལྷག་པའི་བཟོད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་ལ་མོས་པའི་བཟོད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་བཟོད་པ་ཤིན་ཏུ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ས་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པར་འཇུག་གོ །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་དག་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེས་ཡན་ལག་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་རང་གི་ཡན་ལག་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ས་དང་པོ་དག་སྔ་མའི་སྦྱོར་བའི་སའི་ཆོས་སྤྱོད་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་སྟོབས་ཀྱིས་སྦྱོར་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་ས་དང་པོའི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་སྟེ། རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེས་ན་ཡན་ལག་དེ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཟག་པ་མེད་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་སྟེ། ལོག་པ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པས་སེམས་ཅན་ལ་གནོད་པ་ནི་ཟས་མ་ཚོས་པ་དང་འདྲ་བས་ན་སྐྱོན་ཞེས་བྱའོ། །ཟག་པ་མེད་པའི་འཕགས་པའི་ལམ་གྱིས་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་གོང་དུ་རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལེའུ་ལས་བཤད་པའི་སྐབས་སུ་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དེ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་རྒྱུད་ལ་ཡོད་པའི་འཇུག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཚིག་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་མི་མཐུན་པ་མེད་དོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དམིགས་སུ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྐྱོན་ཞེས་བྱའོ། །དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མདོ་དེ་ཉིད་ལས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་གྱིས་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མ་མཆིས་པ་ལ་ཞུགས་པ་ཐོབ་པའི་སྐྱོན་ནི་གང་ལགས། །སྐྱོན་དང་བྲལ་བ་ནི་གང་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རབ་འབྱོར་ལ་བཀའ་སྩལ་པ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཇི་ཙམ་དུ་དམིགས་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐྱོན་ཞེས་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡོན་ཏན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཆོས་ལ་སྲེད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་ནི་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཟས་གཡོས་སུ་མ་བྱས་པས་ནད་སློང་བ་ལྟ་བུའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཤེས་པས་སྐྱོན་དེ་ཉེ་བར་ཞི་བར་བྱེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐབས་མཁས་པ་དང་མི་ལྡན་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་བསྒོམ་པ་ནི་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་སར་ལྟུང་བར་འགྱུར་བས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡང་དག་པ་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པ་ལ་འཇུག་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ནས་ཚེ་དང་ལྡན་པ་ཤཱ་རིའི་བུས། ཚེ་དང་ལྡན་པ་རབ་འབྱོར་ལ་སྨྲས་པ། ཆོས་གང་ནི་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། རབ་འབྱོར་གྱིས་ སྨྲས་པ། དེ་ལ་སྐྱོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ལ་སྲེད་པའི་རྗེས་སུ་འབྲང་བ་གང་ཡིན་པའོ། །ཆོས་ལ་སྲེད་པ་དེ་ཉིད་ནི་སྐྱོན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་ཟས་མ་ཚོས་པས་ནད་རྣམས་སློང་བ་དང་འདྲའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ་ཞེའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་བམ་པོ་སུམ་ཅུ་དྲུག་པ་དང༌། བཞི་བརྒྱ་བརྒྱད་པ་དང༌། ལེའུ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས་བཤད་པ་ཕྱི་མ་དང་མཐུན་པར་སྟོན་ཏོ། །རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་ལང་གི་ཚེ་བསྒྱུར་བ་ལས་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ཏེ། མདོའི་ཚིག་འདི་བཤད་པ་ན། དེ་ལས་སྒྲིབ་པ་གསུམ་སྤངས་ནས་ཡན་ལག་བཅུའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་དེའི་སྟོབས་ཀྱིས་ས་དང་པོ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས། ས་རྣམས་སོ་སོ་ནས་སྒྲིབ་པ་གསུམ་སྤངས་ནས། སོ་སོ་ནས་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་དང་པོ་པས་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་སྒྲིབ་པ་
Chinese
这是第一地的无分别智。在此，如果考察此经的密意，则普遍地显示四种善根为忍。或者说，称为增上忍和于世间法的殊胜生起信乐的忍。解深密经中说：在胜解行地上，菩萨有十种行法，因此，菩萨非常修习解脱忍。从该地完全超脱后，菩萨进入真实无垢之境。这些菩萨以彼因和缘而圆满彼支分，这显示了第二种，即圆满自己的支分。如此，第一地等以先前的加行地的十种行法等的因和缘的力量，从加行中完全超脱后，进入第一地的真实无垢之境，以彼因和缘，则彼支分得以圆满。其中，所谓真实，是指无漏圣道，因为是从邪道中返回，所以称为真实。以见道所断的烦恼损害有情，如同食物未煮熟，因此称为垢。以无漏圣道断除见道所断的烦恼，因此称为真实无垢。广释如前瑜伽分别品中所述的，应当了知。解深密经中说：从胜解行地完全超脱后，进入相续中具有三摩地蕴。词虽不同，义无相违。依靠圣般若波罗蜜多经，对于所谓真实无垢有二种解释：有些人说，凡是可被对境化的，即是垢。凡是不可被对境化的智慧，即是真实无垢。因此，在彼经中，具寿善现对薄伽梵如此禀告：薄伽梵啊！
English
This is the non-conceptual wisdom of the first ground. Here, if we examine the intention of this sutra, it generally shows the four roots of virtue as patience. Or, it is taught as the patience of superior virtue and the patience of faith in the supreme of worldly dharmas. In the Sandhinirmocana Sutra, it says: On the ground of practice with faith, Bodhisattvas have ten practices, therefore, Bodhisattvas greatly cultivate the patience of liberation. Having completely transcended that ground, Bodhisattvas enter the realm of true and immaculate reality. These Bodhisattvas perfect that limb with that cause and condition, which shows the second, namely, perfecting one's own limb. Thus, the first ground, etc., by the power of the causes and conditions of the ten practices, etc., of the previous ground of application, having completely transcended the application, enter the realm of true and immaculate reality of the first ground, and by that cause and condition, that limb becomes perfect. Among them, what is called reality is the undefiled noble path, because it turns back from the wrong path, it is called reality. The afflictions that are to be abandoned by the path of seeing harm sentient beings, like food that is not cooked, therefore it is called impurity. Because the undefiled noble path abandons the afflictions to be abandoned by the path of seeing, it is called true and immaculate reality. The extensive explanation should be understood as explained in the chapter on yoga differentiation above. In the Sandhinirmocana Sutra, it says: Having completely transcended the ground of practice with faith, one enters into the possession of the aggregate of samadhi in the continuum. Although the words are different, the meanings are not contradictory. Relying on the Holy Perfection of Wisdom Sutra, there are two explanations for what is called true and immaculate reality: Some say that whatever can be objectified is impurity. Whatever wisdom cannot be objectified is true and immaculate reality. Therefore, in that very sutra, the venerable Subhuti said to the Blessed One: Blessed One!
Chinese
已得入菩萨真如无过失之过失为何？离过失为何？薄伽梵告善现曰：诸菩萨所有，凡是有所缘，皆名为过失。凡是全无所缘，则名为功德。如是说，如彼经中详细开示。又有些人说，随逐于法之贪爱是过失，譬如食物未煮熟而致生病。以通达空性之智，能使彼过失寂灭，故名真如无过失。是故于圣般若波罗蜜多经中说：菩萨不具方便善巧，修习六波罗蜜多，则将堕入二乘之地，故菩萨之真如将入于无过失。其后具寿舍利子，对具寿善现说：何法名为过失？善现说：彼之过失是，凡是菩萨随逐于法之贪爱。彼法之贪爱即是过失，譬如食物未煮熟而致生诸病。为遣除彼故，名无过失。如是说，如彼经中详细开示。圣般若波罗蜜多经三十六品，及四百零八品，及大品经中所说，显示与后经相符。广大分别，如圣般若波罗蜜多释论中所开示。论著《大乘集论》之释中，亦与楞伽时所译者相合，解释此经句时说：由此力故，从彼舍弃三种障碍，获得十支功德之因与缘，将使初地完全圆满。是故于彼释论中说：诸地各自舍弃三种障碍后，各自将获得特别殊胜之功德。其中初地者所舍弃之障碍
English
What are the faults of entering into the true nature of a Bodhisattva without faults? What is it to be free from faults? The Blessed One said to Subhuti: "Whatever is with an object of focus for Bodhisattvas, all of that is called a fault. Whatever is without any object of focus at all, that is called a virtue." Thus it is said, as it is explained in detail in that very text. Some say that following after craving for the Dharma is a fault, just as uncooked food causes illness. Because the wisdom that understands emptiness pacifies that fault, it is therefore called true nature without fault. Therefore, in the Sutra of the Holy Perfection of Wisdom, it says: "Bodhisattvas who do not possess skillful means, practicing the six perfections, will fall into the level of the two vehicles, therefore the true nature of Bodhisattvas will enter into the faultless." Then the venerable Shariputra said to the venerable Subhuti: "Which Dharma is called a fault?" Subhuti said: "The fault is like this: whatever Bodhisattvas follow after craving for the Dharma. That craving for the Dharma itself is called a fault, just as uncooked food causes various diseases. Because of completely eliminating that, it is called faultless." Thus it is said, as it is explained in detail in that very text. The Sutra of the Holy Perfection of Wisdom, in thirty-six sections, and four hundred and eight sections, and the Great Chapter Sutra, show that it is in accordance with the later Sutras. The extensive differentiation is as explained in the commentary on the Holy Perfection of Wisdom Sutra. In the commentary on the treatise Compendium of the Great Vehicle, it is also combined with what is explained in the translation at the time of Lanka. When explaining this Sutra phrase, it says: "Due to the power of the cause and condition of abandoning the three obscurations and obtaining the qualities of the ten limbs from that, the first ground will become completely perfect." Therefore, in that very commentary, it says: "Each of the grounds, after abandoning the three obscurations, will each obtain particularly superior qualities. Among them, the obscuration that is abandoned by the first one