Tibetan
ནི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ལྷག་པའི་བསམ་པ་དེའི་རྣམ་པ་དང༌། གྲངས་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ལྷག་པའི་བསམ་པ་རྣམ་པ་བཅུ་ཇི་སྙེད་བསྟན་པ་བཞིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་ལས་འདི་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོག་མ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་དགའ་བའི་ས་ལ་གནས་པ་ལ་བསམ་པ་རྣམ་པ་བཅུས་བསམ་པ་དག་པ་ཐོབ་པ་ཡིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དང་བླ་མ་དང་སྦྱིན་གནས་ཐམས་ཅད་ལ་མི་སླུ་བའི་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དང་ཆོས་མཐུན་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་ངེས་པ་དང༌། འགྲོགས་ན་བདེ་བའི་བསམ་པ་དང་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། བདུད་ཀྱི་ལས་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཅིང་རང་གི་སེམས་ལ་དབང་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང༌། འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེས་པའི་བསམ་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་ཕན་ཡོན་གྱི་བསམ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པའི་ཆོས་དགེ་བ་རྣམས་སྒོམ་པ་ལ་རྟག་ཏུ་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང༌། བསྒོམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་བསམ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཟང་ཟིང་དང༌། ཐོས་པ་དང་རྙེད་པ་དང་བཀུར་སྟི་ཐམས་ཅད་ལ་མི་ལྟ་བའི་བསམ་པ་དང༌། ཐེག་པ་དམན་པ་སྤངས་ཏེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་བསམ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱ་བའི་བསམ་པ་སྟེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པའི་བསམ་པ་བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་སེམས་དེ་ལ་འཇུག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ལྷག་པའི་བསམ་པ་དག་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་དབྱེ་ན་ལྷག་པའི་བསམ་པ་བཅོ་ལྔ་ཡོད་དེ། བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་ སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་བྱས་པ་ལས། ལྷག་པའི་བསམ་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡོད་དེ། ཚོགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། འདི་ལྟ་སྟེ། མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་དག་གི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམ་པ་གཉིས་དང་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བཟོད་པའི་འོས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་བཟོད་པ་མཆོག་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེ་ནི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་དག་ཡིན་ནོ། །དམིགས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེ་བ་འཕགས་པའི་བསྟན་པ་དག་ལ་དམིགས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ
Chinese
被称作殊胜意乐。殊胜意乐的相和数量的差别，如《瑜伽师地论》中所说的殊胜意乐十种一样。因此，该论中说，菩萨最初安住于极喜地时，以十种意乐获得意乐清净。对于所有堪为师长、上师和施处者，具有不欺骗的殊胜意乐，以及对于与法相应的菩萨具有决定的意乐；具有与之交往则安乐的意乐；具有能压伏烦恼和近烦恼以及一切魔业，并能自主其心的意乐；具有视一切行皆为过患的意乐；具有视涅槃为利益的意乐；具有对于修习与菩提分相应的善法具有恒常作的意乐；具有与该修习相顺应的极寂静的意乐；具有不顾世间杂务以及听闻、利养和恭敬一切的意乐；具有舍弃小乘，欲证悟大乘的意乐；具有成办一切有情之义的意乐。这十种无颠倒的意乐融入于心，因此被称为意乐清净。广而言之，有十五种殊胜意乐，如《瑜伽师地论》中所说应知。在无性论师所著的《摄大乘论释》中，殊胜意乐的体性有八种。所谓的“为了积聚”，是指对于信行地等的福德和智慧二种资粮的详细阐述。所谓的“为了堪忍”，是指获得对法分别抉择的殊胜堪忍，即堪忍和世间法的殊胜。所谓的“为了所缘”，是指缘于甚深广大的大乘圣教。所谓的“为了作意”，是指一切法唯是分别
English
It is said to be called superior intention. The aspects and numerical differences of that superior intention are as the ten kinds of superior intention taught in the Treatise on the Stages of Yogic Practice. Therefore, it is said in that very treatise that when a Bodhisattva first abides on the Joyful Ground, they obtain pure intention through ten kinds of intention. Having the superior intention of not deceiving all teachers, lamas, and alms-givers, and having certainty towards Bodhisattvas who are in accordance with the Dharma; having the intention of being happy in association with them; having the intention of subduing all afflictions and near afflictions, as well as all demonic activities, and being able to control one's own mind; having the intention of seeing fault in all conditioned things; having the intention of seeing benefit in Nirvana; having the intention of always engaging in the practice of virtuous Dharmas that are in accordance with the aspects of enlightenment; having the intention of extreme solitude that is in accordance with that very practice; having the intention of not looking at worldly affairs, as well as all hearing, gain, and respect; having the intention of abandoning the Hinayana and wanting to realize the Mahayana; having the intention of accomplishing the benefit of all sentient beings. These ten undeluded intentions enter the mind, and therefore it is said to be pure intention. Broadly speaking, there are fifteen kinds of superior intention, as taught in the Treatise on the Stages of Yogic Practice. In the commentary on the Summary of the Great Vehicle Treatise by the teacher Asanga, there are eight characteristics of superior intention. The so-called "for the sake of accumulation" refers to the detailed explanation of the two accumulations of merit and wisdom of the grounds of faith practice, etc. The so-called "for the sake of endurance" refers to obtaining the supreme endurance of discriminating the Dharma, which is the supreme of endurance and worldly Dharma. The so-called "for the sake of the object" refers to focusing on the profound and vast Mahayana teachings. The so-called "for the sake of attention" refers to all Dharmas being merely discrimination.
Tibetan
་དུ་རིག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཡིན་པའོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལྷག་པའི་བསམ་པ་དེ་དད་པ་དང་འདུན་པས་རང་གི་བདག་ཉིད་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟགས་ཀྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སའི་མདུན་རོལ་པ་དང་ས་ལ་གནས་པ་དག་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པ་ན་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཐོང་བའི་རྟགས་གང་ཡིན་པའོ། །ཕན་ཡོན་གྱི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་དང་ཉེ་ཞིང་དཀའ་བ་མེད་པར་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་ཚིགས་སུ་བཅད་བ་གསུམ་པ་དང་འགྲེལ་པ་ཉིད་ལས་བསྟན་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་བ་ལས་ནི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་གྱིས་སྟོན་ཏེ་གཉེན་པོར་གྱུར་བ་བཀོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཉིས་པ་ནི་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པས་བསྡུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ས་གཉིས་པས་འཆལ་བའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཕྲ་མོ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས་ས་འདི་ལ་གནས་ཤིང་རང་བཞིན་གྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་ཏེ་ལས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཆུང་དུ་ཡང་ཀུན་དུ་མི་སྤྱོད་ན། འབྲིང་དང་ཆེན་པོ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དེས་ནས་གཉིས་པ་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ས་འདི་ལ་འཇིག་རྟེན་པའི་བསམ་གཏན་བཞི་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་དང༌། ཚད་མེད་པ་བཞི་དང༌། མངོན་པར་ཤེས་བ་ལྔ་བསྒྲུབས་ཏེ་གནས་སོ། །དེ་དེ་དག་གིས་ལན་མང་དུ་གནས་ཏེ། བསམ་གཏན་དང་རྣམ་པར་ཐར་བ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་དག་ལས་བཟློག་ནས་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཁམས་སུ་གང་དུ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཕྱོགས་དང་མཐུན་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་གྱུར་པ་མཐོང་བ་དེར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ནང་གི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་འོད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་གནས་དེ་ལྷག་བའི་སེམས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འགྱུར་བས་དོན་དེས་ནས་གསུམ་པ་ནི་ལྷག་པའི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པས་བསྡུས་སོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ལྷག་པའི་ཤེས་རབ་རྣ
Chinese
是对于智慧的作意。称为对治之故，是指无分别的智慧。称为自性之故，是指增上意乐以信心和欲乐作为自己的体性。称为相之故，是指在地的面前和住在地上的人们进入禅定时，见到诸佛的相。称为利益之故，是指接近菩提且毫不费力地通达。广为分别在第三偈颂和注释中已说明，详细情况如其中所示。世亲论师所作的注释中，以七种相来显示，即为了安置对治。其中第二是说以增上戒律清净所摄，是指第二地完全舍弃了邪淫戒律的细微过失，住于此地，具有自性戒律，即使是微小的业的过失也不去做，何况是中等和大的过失呢？以完全清净的戒律来摄持第二地，广为分别如《瑜伽师地论》所示。此外，《瑜伽师地论》中说，在此地修成并安住世间禅定四种、无色定四种、无量四种、神通五种。多次安住于这些禅定和解脱，以及三摩地和等至之后，从这些禅定中退还，以愿力的力量，在欲界中，凡是见到利益众生与菩提分相符之事圆满成就之处，便会投生在那里。从依靠内在的心清净而具有光明，因此，此地称为增上心。因此，第三是说以增上心清净所摄，广为分别如《瑜伽师地论》所示。其中增上慧
English
It is the mental activity of wisdom. The reason for being called an antidote is that it refers to non-conceptual wisdom. The reason for being called self-nature is that it refers to the superior intention that makes faith and desire its own nature. The reason for being called a sign is that it refers to the sign of seeing the Buddhas when those in front of the ground and those who dwell on the ground enter into samadhi. The reason for being called benefit is that it refers to approaching Bodhi and effortlessly understanding. Extensive distinctions are explained in the third verse and commentary, and detailed information is as shown therein. In the commentary made by Master Vasubandhu, it is shown by seven aspects, that is, to establish the antidote. The second of these is said to be included by the purity of higher morality, which means that the second ground completely abandons the subtle faults of immoral conduct, dwells on this ground, possesses the morality of self-nature, and does not even engage in small faults of action, let alone medium and large faults. The second ground is included by the completely pure morality, and extensive distinctions are as shown in the "Yogacarabhumi-sastra". Furthermore, the "Yogacarabhumi-sastra" states that on this ground, the four worldly meditations, the four formless attainments, the four immeasurables, and the five superknowledges are accomplished and dwell. Having repeatedly dwelt in these meditations and liberations, as well as samadhi and samapatti, after retreating from these meditations, by the power of aspiration, in the desire realm, wherever one sees the complete accomplishment of benefiting sentient beings in accordance with the aspects of enlightenment, one will be born there. From relying on the inner purity of mind and possessing its light, therefore, this place is called the superior mind. Therefore, the third is said to be included by the purity of the superior mind, and extensive distinctions are as shown in the "Yogacarabhumi-sastra". Among them, the superior wisdom