Tibetan
་མ་བསྟན་པའོ། །སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞི་དང་ལྡན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །རྟག་པའི་མཚན་མའམ། མི་རྟག་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདུན་པ་རྟག་པ་དང༌། མི་རྟག་པའི་མཚན་མ་ བསྟན་པའོ། །སྔར་བསྟན་པའི་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་བྱེ་བྲག་མེད་ཀྱང་དོན་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མའམ། སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བརྒྱད་པ་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་བསྟན་པའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་དང་བདེ་བའི་ཚོར་བ་གཉིས་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ། །བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ཚོར་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང་བཅས་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྡུག་བསྔལ་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཞེས་བྱའོ། །བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས་ནི་བདེན་པ་བཞི་པོ་དག་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་གཏོགས་པར་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་ཏོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་བ་རྣམ་པར་མི་འགྱུར་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ལས་ཅན་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ལོ་ཙཱ་བ་དག་གི་བསམ་པ་ཐ་དད་པས་སོ། །འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་མཚན་མའམ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་འདྲ་བའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུ་པ་འདུས་བྱས་གཅིག་པ་དང༌། ཐ་དད་པའི་མཚན་མ་བསྟན་པའོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས། རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ། ཅི་ལྟར་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །མཚན་མར་འཛིན་པ་ནི་འདུ་ཤེས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །མངོན་པར་འདུ་བྱེད་པ་ནི་འ
Chinese
未示。何者具有生等四相，即是造作之相。与此相反者，即是无为之相。广而言之，如《阿毗达磨杂集论》及《大毗婆沙论》所说，应如是理解。所谓常相或无常相，是指第七，常与无常之相的阐述。先前所说的有为与无为，虽本体无差别，然因意义不同而加以阐述。所谓具有苦之变异性之相，或不具苦之变异性之相，是指第八，具有苦之变异性等之相的阐述。例如，苦与乐之感受，即是具有苦之变异性之相。而舍受，即是不具苦之变异性之相。此外，依他起自性与遍计所执自性，即是具有苦之变异性之相。圆成实自性，即是不具苦之变异性之相。在《辨中边论》与《唯识二十论》中，广泛地阐述了四圣谛如何归属于三种自性。在《解深密经》中，提到苦与集是无变异性之自性的作用，这乃是译师们各自不同的见解所致。所谓有为之相的差异性之相，或无为之相的相似性之相，是指第九，有为的同一与差异之相的阐述。《圣妙吉祥真实名经》中说：自性即是如此，一切法皆具自性，如何变异及具有障碍，即是色的自性。感受即是受的自性。执持相即是想的自性。发起即是
English
not shown. Whatever possesses the four characteristics of arising, etc., is called the characteristic of the conditioned. Whatever is the opposite of that is called the characteristic of the unconditioned. In general, it should be understood as explained in treatises such as the *Abhidharmasamuccaya* and the *Mahāvibhāṣā*. The so-called characteristic of permanence or the characteristic of impermanence refers to the seventh, the explanation of the characteristics of permanence and impermanence. The conditioned and unconditioned previously explained, although their essence is not different, are explained because their meanings are different. The so-called characteristic of having the variability of suffering, or the characteristic of not having the variability of suffering, refers to the eighth, the explanation of the characteristics of having the variability of suffering, etc. For example, the feelings of suffering and pleasure are called the characteristic of having the variability of suffering. The feeling of equanimity is called the characteristic of not having the variability of suffering. Furthermore, the dependent nature and the imputed nature are called the characteristic of having the variability of suffering. The perfectly established nature is called the characteristic of not having the variability of suffering. In the *Madhyāntavibhāga* and the *Vimsatikā*, it is extensively shown how the four noble truths belong to the three natures. In the *Saṃdhinirmocana Sūtra*, it is said that suffering and origination are the function of the nature of invariability, which is due to the different views of the translators. The so-called characteristic of the difference of the characteristics of the conditioned, or the characteristic of the similarity of the characteristics of the unconditioned, refers to the ninth, the explanation of the characteristics of the sameness and difference of the conditioned. In the *Ārya Prajñāpāramitā Sūtra*, it is said: The own-characteristic is like this: all dharmas have their own-characteristic. How it changes and has obstruction is the own-characteristic of form. Experiencing is the own-characteristic of feeling. Grasping signs is the own-characteristic of perception. Activating is the
Tibetan
དུ་བྱེད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རང་གི་མཚན་ཉིད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་སོ། །སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ཟག་པ་ དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་རྟག་པ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ། །སྟོང་པ་དང་བདག་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རིག་ནས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་པ་ཐམས་ཅད་ཤེས་པའི་མཚན་མ་བསྟན་པའོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཐམས་ཅད་ཡིན་པ་ཉིད་དུ་རིག་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཡན་ཆད་དུ་མཚན་མ་རྣམས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་ནས་འདིར་ནི་མཚན་མ་རྣམས་སྤྱིར་སྟོན་པས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱེད་པའི་ཤེས་པ་སྨོས་ནས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་མཚན་མ་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་མཚན་མ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏེ། རེ་རེ་ལ་ཡང་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང་བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སྔ་མ་ནི་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །ཕྱི་མ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཉིད་དོ། །གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་མཚན་མའམ། ཆོས་བདག་མེད་པའི་མཚན་མ་གང་ཡིན་པ་དག་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཅུ་གཅིག་པ་བདག་མེད་པའི་མཚན་མ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་བུད་ཀ་ལ་ནི་བསྒྱུར་ན་ཡང་སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡང་ནས་ཡང་དུ་འགྲོ་བ་རྣམས་ལེན་པས་སོ། །བདག་མེད་པ་འདི་གཉིས་ཀྱང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་ལས་གང་ཟག་བདག་མེད་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་རྣམས་ལས་དོན་ཐ་དད་པའི་བདག་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་བདག་མེད་པ་ནི་རྟེན་ཅིང་འབྲལ་བར་འབྱུང་བའི་འདུ་བྱེད་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་བདག་མེད་དེ། མི་རྟག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་དུ་འབྱུང་བ་དེ་དག་ལས་སེམས་བཏང་སྙོམས་སུ་འཇོག་གོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་རྣམ་པར་སེལ་བ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའོ། །གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཀུན་དུ་འབྱུང་བའི་མཚན་མ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའི་སེམས་ཀྱིས་ཡང་དག
Chinese
是能作的自相。识是能辨识的自相，像这样等等，有无数的自相。共同的相是这样的：一切法的共同相。例如，痛苦是具有烦恼的诸法的共同相。无常是具有烦恼的诸法的共同相。空性和无我是一切法的共同相，像这样等等，有无数的共同相。就像这样说的一样。在一切法中认识到一切法都是，称为一切法存在的相，这是第十个，显示了知一切法的相。在一切法中认识到一切法都是，这句话是指，在那之前，将相分别开来讲述，而在这里，总的显示了相，因此说了能完全了解的智慧，从而极好的显示了应该完全了解的相。这显示了诸法的自相。称为一切法存在的相，显示了差别之相，因为对于每一个，都有可以显示的和不可以显示的等等，称为一切法存在。或者，前者是所有多少存在的本身。后者称为一切法，是如其所有的本身。什么是人无我的相，或者，什么是法无我的相呢？这是第十一个，显示了无我的相。其中，“布特嘎拉”（藏文：བུད་ཀ་ལ་，梵文天城体：पुद्गल，梵文罗马拟音：pudgala，汉语字面意思：补特伽罗）翻译过来也称为结合，因为它取了反复流转的众生。这两种无我也应该像《瑜伽行地论》中所说的那样去理解。因此，在那部论中说，人无我是从缘起之行中，因为与意义不同的我无关。法无我是缘起之行，那些都是无我的，因为是无常的。这就是所显示的。从那些生起中，将心置于舍，这是第三个，真实的显示了遣除本身。以如实的方式，用以上所显示的生起之相，以修习的智慧，
English
It is the self-characteristic of being able to do. Cognition is the self-characteristic of being able to distinguish, like this and so on, there are countless self-characteristics. The common characteristic is like this: the common characteristic of all dharmas. For example, suffering is the common characteristic of all dharmas with afflictions. Impermanence is the common characteristic of all dharmas with afflictions. Emptiness and selflessness are the common characteristics of all dharmas, like this and so on, there are countless common characteristics. It is like what was said. Recognizing that all dharmas are in all dharmas, called the characteristic of the existence of all dharmas, this is the tenth, showing the characteristic of knowing all dharmas. Recognizing that all dharmas are in all dharmas, this sentence means that before that, the characteristics were separated and explained, but here, the characteristics are shown in general, so the wisdom that can be fully understood is spoken, thus excellently showing the characteristics that should be fully understood. This shows the self-characteristic of the dharmas. Called the characteristic of the existence of all dharmas, it shows the characteristic of difference, because for each one, there are those that can be shown and those that cannot be shown, etc., called the existence of all dharmas. Or, the former is the very existence of all that exists. The latter is called all dharmas, which is the very existence as it is. What is the characteristic of the selflessness of a person, or, what is the characteristic of the selflessness of dharmas? This is the eleventh, showing the characteristic of selflessness. Among them, "Pudgala" (Tibetan: བུད་ཀ་ལ་, Sanskrit Devanagari: पुद्गल, Sanskrit Roman transliteration: pudgala, Chinese literal meaning: person) translated also called combination, because it takes the beings who repeatedly transmigrate. These two selflessnesses should also be understood as stated in the "Yogacarabhumi-sastra". Therefore, in that treatise it is said that the selflessness of a person is from the arising of dependent origination, because it is unrelated to the self with different meanings. The selflessness of dharmas is the arising of dependent origination, those are selfless, because they are impermanent. This is what is shown. From those arising, placing the mind in equanimity, this is the third, truly showing the elimination itself. In a truthful way, with the characteristics of arising shown above, with the wisdom of cultivation,