Tibetan
ལས་ནི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཚིག་མཁས་པ་ལ་དབང་དུ་མ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་དགུ་པའི་སྒྲིབ་པ་བསྟན་པའོ། །འདི་ལྟར་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞིའི་ཆོས་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། དགུ་པ་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་སྒྲུབ་པར་མི་འདོད་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་དངོས་པོ་ལ་རྩོན་པར་མི་འདོད་ཅིང་རང་གི་དོན་ལ་མོས་པ་གང་ཡིན་པ་སྟེ། དེས་ས་དགུ་པའི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དེ། ས་དགུ་པ་ལ་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་པས་དེས་ནས་དགུ་པས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་གཉིས་དང་དེའི་གནས་ངན་ལེན་སྤོང་ངོ་ཞེས་བསྟན་ཏེ། དང་པོ་ནི་ཆོས་བསྟན་པའི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དཔག་ཏུ་མེད་པ་དང༌། གོང་ནས་གོང་དུ་ཤེས་རབ་དང་སྤོབས་པ་དང༌། གཟུངས་ཀྱི་དབང་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །དེ་ལ་ཆོས་བསྟན་པ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་གཟུངས་ལ་དབང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་གཟུངས་ལ་དབང་ཐོབ་པས་དོན་གཅིག་གི་ནང་དུ་དོན་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་གཟུངས་ལ་དབང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་གཟུངས་ལ་དབང་ཐོབ་པས་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་གཅིག་གི་ནང་དུ་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གོང་ནས་གོང་དུ་ཤེས་རབ་དང་སྤོབས་པ་དང་གཟུངས་ལ་དབང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཚིག་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་སྒྲ་སྐད་གཅིག་གིས་གཅིག་རྣམ་པར་བཤད་པའི་གཟུངས་ལ་དབང་ཐོབ་པས་སྒྲ་སྐད་གཅིག་གི་ནང་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་སྤོབས་པ་ལ་དབང་བའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པའོ། །དེ་ལ་སྤོབས་པ་ལ་དབང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྤོབས་པ་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པས་དབང་པོ་ལ་མཁས་ཤིང་ཆོས་སྟོན་པ་ལ་མཁས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་དུ་རྨོངས་པས་དབང་རྣམ་པ་བཞི་པོ་དག་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པ་ གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ནི་འདིར་སྒྲིབ་པ་དགུ་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ནི་སེམས་ཅན་ལ་ལེགས་པར་ཕན་མི་འདོགས་པའི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་
Chinese
如是说，业于一切法中，不为词句巧妙所自在之障对治，是为第九地之障所示。如是，由所知障俱生之一分，于四各别正知之法为障之自性。是故，于唯识成立论中，第九地不欲成办利他之障，如是，由所知障俱生之一分，不欲勤奋于利益有情之事物，而耽著自利者，彼障第九地之四各别正知，入第九地时，即能永断，故说第九地能断二种遍计及彼之过失。初者，于无量之说法名句文及于上上之智慧、辩才、陀罗尼自在遍计。其中，于说法无量陀罗尼自在者，如是，由义各别正知，得于所说义之陀罗尼自在，故于一义中能示一切义故。于名句文无量陀罗尼自在者，如是，由法各别正知，得于所说之法陀罗尼自在，故于一名句文中能示一切名句文故。于上上智慧、辩才、陀罗尼自在者，如是，由词各别正知，以一声能辨别一切之陀罗尼自在，故于一声中能示一切故。二者，于辩才自在之遍计。其中，于辩才自在者，如是，由辩才各别正知，于根自在且善于说法故。凡是遍计障蔽四种自在者，彼等皆为此第九地之障所摄，如是说。于圣十地经释中，说为不善利益有情之障。论中。
English
It is said that karma, in all aspects, is the antidote to the obscuration of not being mastered by skillful words and phrases, which is the obscuration shown in the ninth ground. Thus, one aspect of the co-emergent from the obscuration of knowledge is the nature of obscuration for the four distinct perfect knowledges. Therefore, in the establishment of the mere-consciousness treatise, the obscuration of the ninth ground not wanting to accomplish the benefit of others is like this: one aspect of the co-emergent from the obscuration of knowledge, not wanting to strive for things that benefit sentient beings, but being attached to one's own benefit, that obscures the four distinct perfect knowledges of the ninth ground. When entering the ninth ground, it is completely abandoned, so it is said that the ninth ground can abandon the two kinds of pervasive ignorance and their faults. The first is the pervasive ignorance of the immeasurable names, phrases, and letters of teaching the Dharma, and of the wisdom, eloquence, and mastery of dharani that are higher and higher. Among them, the mastery of the immeasurable dharani of teaching the Dharma is like this: by the distinct perfect knowledge of meaning, one obtains mastery of the dharani of the meaning to be spoken, so one can show all meanings within one meaning. The mastery of the immeasurable dharani of names, phrases, and letters is like this: by the distinct perfect knowledge of Dharma, one obtains mastery of the dharani of the Dharma to be spoken, so one can show all names, phrases, and letters within one name, phrase, and letter. The mastery of higher and higher wisdom, eloquence, and dharani is like this: by the distinct perfect knowledge of words, one obtains mastery of the dharani that can distinguish everything with one sound, so one can show everything within one sound. The second is the pervasive ignorance of the mastery of eloquence. Among them, the mastery of eloquence is like this: by the distinct perfect knowledge of eloquence, one is skilled in the senses and good at teaching the Dharma. Whatever pervasive ignorance obscures the four masteries, those are all included in the obscuration of this ninth ground, so it is said. In the commentary on the Noble Ten Grounds Sutra, it is said to be the obscuration of not well benefiting sentient beings. In the treatise.
Tibetan
ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ལང་གི་ཚེ་བསྒྱུར་བ་ལས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་བྱ་བ་རྩོལ་བ་ལ་མི་ལྟོས་པའི་མ་རིག་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང༌། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པའི་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི། གཉི་ག་ཡང་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་གཉིས་བསྡུས་པ་ཡིན་པས་དོན་དུ་འགལ་བ་མེད་དེ། ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་བསྟན་པ་ལ་དབང་དུ་མ་གྱུར་པ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། མདོ་འདི་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཚིག་ལ་མཁས་པ་ལ་དབང་དུ་མ་གྱུར་པའི་སྒྲིབ་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་འདི་ནི་སྤོབས་པ་ལ་དབང་བའི་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་ཉིད་དོ་ཞེའོ། །ཁ་གཅིག་ན་རེ་སྤྱིར་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་གཉིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཚིག་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བཞི་ལ་སྤྱིར་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཚིག་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ངེས་པའི་ཚིག་བསྟན་པ་ནི་གོང་དུ་བསྟན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང༌། འགྲེལ་པ་རྣམ་པ་བཞི་དང་མདོ་གཉིས་པོ་དག་ལས་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་བདག་པོའི་དབང་དུ་མཛད་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟགས་ན་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་རོ།། །།བམ་པོ་བཞི་བཅུ་དུག་པ། ས་བཅུ་པ་ལ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་མངོན་དུ་བྱ་བ་མ་ཐོབ་པའི་སྒྲིབ་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ས་བཅུ་པའི་སྒྲིབ་པ་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་དང༌། མདོ་འདི་ཉིད་ལས་འོག་ནས་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་བསྡུས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། བཅུ་པ་ཆོས་རྣམས་ལ་དབང་མ་ཐོབ་པའི་སྒྲིབ་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ལས་ ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གིས་ཆོས་རྣམས་ལ་དབང་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པས་དེས་ས་བཅུ་པའི་ཆོས་ཆེན་པོའི་སྤྲིན་གྱི་ཤེས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་སྦས་པ་དང་དེས་བསྐྱེད་པའི་བྱ་བ་དག་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་དེ། ས་བཅུ་པར་ཞུགས་པའི་ཚེ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་དེས་ན་ས་བཅུ་པས་ཀུན་དུ་རྨོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་དང༌། དེའི་གནས་ངན་ལེན་སྤོང་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ས་དང་པོ་ནི་མངོན་པར་ཤེས་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཀུན་དུ་རྨོངས་
Chinese
《摄大乘论》的蓝译本中说，对于利益有情的事业不依赖勤奋的无明。世亲论师所著的论释中说，不作利益有情的事业。这二者都是包含两种普遍愚昧，因此意义上没有矛盾，因为没有差别。解深密经中说，在任何方面都没有掌握说法。此经中又说，对于在任何方面都精通词句没有掌握的障碍，对此也有两种解释。有些人说，这是对于辩才的普遍愚昧。有些人说，总的来说是包含两种普遍愚昧。其中，在任何方面都精通词句，是指四种无碍解，总的来说是在任何方面都精通词句。其中，确定词义是指以上所说的论著和四种论释以及这两部经中所说的一切，都是作为主人的掌握的解释，如果考察就能理解。四十卷完毕。第十地是成为没有获得圆满法身的障碍的对治。这是指第十地的障碍。这也是从所知障中俱生的一部分。唯识论和此经中与下面所说的结合起来，也是包含两种普遍愚昧。因此，从唯识论中，第十地没有获得诸法自在的障碍是这样的：从所知障中俱生的一部分不使获得诸法自在，因此它障碍第十地的**大法云**的智慧和完全隐藏以及它所产生的行为。进入第十地时完全断除，因此第十地断除两种普遍愚昧和它的过患。如此解说。初地是对大神通普遍愚昧
English
In the Lan translation of the commentary on the *Mahāyānasaṃgraha*, it says that ignorance does not rely on diligence for the activity of benefiting sentient beings. In the commentary written by Master Vasubandhu, it says that it does not perform the activity of benefiting sentient beings. Both of these include two kinds of pervasive ignorance, so there is no contradiction in meaning, because there is no difference. The *Saṃdhinirmocana Sūtra* says that one has not mastered teaching the Dharma in any way. This same sūtra also says that there is an obscuration of not mastering skill in words in every way, and there are two explanations for this. Some say that this is pervasive ignorance regarding eloquence. Some say that generally speaking, it includes two kinds of pervasive ignorance. Among them, being skilled in words in every way refers to the four kinds of analytical knowledge, and generally speaking, it is called being skilled in words in every way. Among them, defining the meaning of words refers to all that is taught in the treatises mentioned above, the four commentaries, and these two sutras, which are all explanations of the mastery of the owner. If examined, it will be understood. The forty fascicles are completed. The tenth bhūmi is the antidote to the obscuration of not attaining the complete Dharmakāya. This refers to the obscuration of the tenth bhūmi. This is also one aspect that arises simultaneously from the obscuration of knowledge. The *Vijñāptimātratāsiddhi* and this sūtra, when combined with what is taught below, also include two kinds of pervasive ignorance. Therefore, from the *Vijñāptimātratāsiddhi*, the obscuration of the tenth bhūmi not obtaining mastery over dharmas is as follows: one aspect that arises simultaneously from the obscuration of knowledge does not allow one to obtain mastery over dharmas, therefore it obstructs the wisdom of the great Dharma Cloud of the tenth bhūmi, and the complete concealment, and the actions it produces. When entering the tenth bhūmi, it is completely abandoned, therefore the tenth bhūmi abandons the two kinds of pervasive ignorance and its faults. This is how it is explained. The first bhūmi is pervasive ignorance towards great supernormal knowledge.