Tibetan
་བ་གསུངས་སོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱིས་བྱིང་བའམ། སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བ་འམ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་ན་དེའི་ནང་དུ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་ནང་གི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་སྟོན་ཏོ། །མདོའི་ ཚིག་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་དང་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །རྣམ་པར་གཡེང་བ་འདི་ཡང་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་པས་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་འབྱུང་བ་སྔར་བསྟན་ནས། དེའི་འོག་ཏུ་མདོའི་ཚིག་གི་དོན་བསྟན་པར་བྱའོ། །བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། དགེ་བ་ལ་ཞུགས་པ་ན་བྱིང་བ་དང་རོ་མྱོང་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པའི་ནང་ནས་འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་ལས་ནི་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་རོ་མྱང་བ་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རོ་མྱང་བ་དང༌། རྒོད་པ་ནི་ནང་གི་གཡེང་བའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་བ་ལང་གི་ཚེ་བསྒྱུར་བ་ལས། ནང་གི་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྣམ་པར་གཡེང་བའི་སེམས་མཐོ་དམན་དུ་གྱུར་པ་དང༌། རོ་མྱང་བའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྨུགས་པ་དང་གཉིད་ཀྱིས་དམའ་བར་གྱུར་པའམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱི་རོ་མྱང་བའམ། ཏིང་ངེ་འཛིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གཉིད་ཀྱིས་ནོན་པ་དང༌། སེམས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་གཞན་གྱི་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ནང་དུ་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་ཀྱང་དེ་དང་མཐུན་པར་འབྱུང་བས། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མདོའི་ཚིག་འདི་བཤད་པར་བྱའོ། །འདི་ལྟར་ན་ནང་གི་རྣམ་པར་གཡེང་བ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། དང་པོ་ནི་རྨུགས་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཉིད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་འཆིང་བའོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་ནི་ཞན་པའི་སེམས་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཞན་ཅིང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཉེར་བའི་སེམས་མེད་པས་དེའི་ཕྱིར་ཞན་པའི་སེམས་ ཞེས་བྱ་སྟེ། ལེ་ལོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །བཞི་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བ་སྟེ། འདིས་འདོད་པའི་ཁམས་ཀྱི་འདོད་ཆགས་བསྟན་ཏོ། །གོང་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་རོ་མྱང་བ་ཞེས་བྱའི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ལྟར་ཁམས་གོང་མའི་འདོད་ཆགས་ལ་རོ་མྱང་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཅེས་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པས་གོང་མར་མི་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་ནི་ང་རྒྱལ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། ཐེག་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་དང༌། ལྟ་བ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་བསམ་གཏན་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ལྔ་པ་ནི་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གང་ཡང་རུང་བས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་སྟེ། ཟིལ་གྱི་སྔོན་པའི་སྐྱེ་མཆེད་བརྒྱད་དང༌། ཟད་པར་གྱི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་དང༌། གཟུགས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་བཞི་ལ་སོགས་པ་ལ་སྒྲིབ་པར་བྱེད་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཏེ། བག་མེད་པ་དང་ལེ་ལོ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པ་ལྔ་པོ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ནི་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་རོ་མྱང་བས་བསམ་གཏན་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་འགྲེལ་བཤད་ལས། ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དང་ཕྱི་རོལ་དུ་གཡེང་བས་ནི་མ་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ནང་གི་དང་མཚན་མའི་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཐོབ་ཟིན་པ་ཡང་ཉམས་པར་བྱེད་དོ། །གནས་ངན་ལེན་གྱི་གཡེང་བས་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་དོ། །དྲུག་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པའི་གཡེང་བས་ནི་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་མི་བྱེད་པས། དེའི་ཕྱིར་རྨུགས་པ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཐོབ་ཟིན་པ་ལས་ཀྱང་ཉམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཡང་ན་བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་འགྲེལ་བཤད་ལས་ནི་མཚན་ཉིད་རེ་རེ་སོ་སོར་ཕྱེ་བ་ཡིན་པས། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་རྨུགས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཀུན་ཀྱང་མ་ ཐོབ་པ་ལས་ཉམས་པར་བྱེད་པས་སྒྲིབ་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་མཚན་མ་ལ་བརྟེན
Chinese
如是则显示说（彼等）为懈怠之因。若为昏沉与睡眠所胜伏，或耽著等持之味，或为任何等持之近烦恼所染污，则当知彼等之内心为散乱，此为第三，显示内在之散乱。 此经之语亦分为二：解释与总结。此散乱亦因诸论典所说各异，故先显示诸论典所出，其后当显示经句之义。 于论典《阿毗达磨集论》中云：“入于善法时，则为沉没与味著。”于《阿毗达磨杂集论》之释文中云：“以生起沉没与掉举及味著之故，能令从三摩地退失。” 于论典《辨中边论》中云：“等持之味著与掉举，是为内在之散乱。” 于论典《大乘集论》之释文中，于浪之译本中云：“内在之心散乱者，如是，散乱之心转为高下及味著。” 于论典《分别论》中云：“如是，为昏沉与睡眠所低劣，或耽著诸等持之味，或因诸等持之种种近烦恼，而心为散乱者。” 于《解深密经》中云：“若菩萨为睡眠所压，及心于等持而耽著，及为等持与等至之其他烦恼所染污者，彼名为内在之心散乱。”论典《分别论》中亦有与之相符者，故当依于论典《分别论》而解释此经句。 如是，则内在之散乱有五种：第一为昏沉，第二为睡眠，第三为系缚。论典《分别论》中云为劣心。
English
Thus, it will be shown that (these) are said to be the causes of laziness. If one is overcome by dullness and sleep, or is attached to the taste of samadhi, or is defiled by any of the near afflictions of samadhi, then one should know that their mind is distracted internally. This is the third, showing the internal distraction. These words of the sutra are also divided into two: explanation and conclusion. This distraction is also different because the various treatises say different things, so first show what comes from the various treatises, and then show the meaning of the sutra verses. In the treatise "Abhidharma-samuccaya" it says: "When entering into virtuous Dharma, one becomes immersed and attached to the taste." In the commentary on "Abhidharma-samuccaya," it says: "Because it gives rise to dullness, agitation, and attachment to taste, it can cause one to fall away from samadhi." In the treatise "Madhyāntavibhāga," it says: "Attachment to the taste of samadhi and agitation are internal distractions." In the commentary on the treatise "Mahāyānasaṃgraha," in the translation of the waves, it says: "Internal mental distraction is like this: a distracted mind turns high and low and is attached to taste." In the treatise "Vibhaṅga," it says: "Thus, one is inferior due to dullness and sleep, or is attached to the taste of various samadhis, or because of the various near afflictions of the samadhis, the mind is distracted." In the "Saṃdhinirmocana Sūtra," it says: "If a Bodhisattva is oppressed by sleep, and the mind is attached to samadhi, and is defiled by other afflictions of samadhi and samapatti, that is called internal mental distraction." The treatise "Vibhaṅga" also has something that agrees with it, so this sutra verse should be explained based on the treatise "Vibhaṅga." Thus, there are five types of internal distraction: the first is dullness, the second is sleep, and the third is bondage. The treatise "Vibhaṅga" says it is an inferior mind.
Chinese
即是，心的自性软弱，没有修习禅定的心，因此称为软弱的心，是懈怠的自性。第四是品尝等持的滋味，这显示了欲界的贪欲。并非如一切有部所说，因为对上界的禅定特别执着，所以说品尝等持的滋味，而显示为品尝上界贪欲的等持，因为这样贪欲的烦恼不会向上界发展。论典《分别论》中说，有我慢至上的禅定、大乘至上的禅定、见解至上的禅定。第五是被任何一种等持的近烦恼所染污，即是能障碍八种青莲处、十种遍处、四种无色等持等的近烦恼，如放逸和懈怠等。这样，被这五种近烦恼所染污。所谓被染污，是指因为能使禅定退失，所以称为被染污。《阿毗达磨集论》中说，沉没、掉举和品尝滋味会使禅定退失。此外，《中边分别论释》中说，自性的和向外的散乱，不能使未获得的获得；内在的和相的两种，会使已获得的退失；恶趣的散乱，不能使获得解脱；第六种作意散乱，不能使获得无上菩提，因此昏沉等会使已获得的也退失。或者，《中边分别论释》中说，因为每个体相都分别开来，所以在真实的意义上，昏沉等一切都会使未获得的退失，因此会明显地成为障碍。如果依赖外在的相
English
That is, the nature of the mind is weak, and there is no mind to cultivate samadhi, so it is called a weak mind, which is the nature of laziness. The fourth is to taste the flavor of equanimity, which shows the desire of the desire realm. It is not as the Sarvastivadins say, because they are particularly attached to the samadhi of the upper realms, so they say that they taste the flavor of equanimity, and show it as the samadhi of tasting the desire of the upper realms, because in this way the afflictions of desire will not develop to the upper realms. The treatise "Differentiation" says that there are meditations that are supreme in pride, meditations that are supreme in the Mahayana, and meditations that are supreme in view. The fifth is to be defiled by any of the near afflictions of equanimity, that is, the near afflictions that can hinder the eight blue lotus places, the ten pervasive places, the four formless equanimities, etc., such as carelessness and laziness, etc. In this way, it is defiled by these five kinds of near afflictions. The so-called defilement means that because it can cause the loss of samadhi, it is called defilement. The "Abhidharma Samuccaya" says that sinking, agitation, and tasting flavors will cause the loss of samadhi. In addition, the "Commentary on Distinguishing the Middle and the Extremes" says that the scattering of nature and outwardness cannot make what has not been obtained obtained; the two of inner and appearance will make what has already been obtained lost; the scattering of evil destinies cannot make one obtain liberation; the sixth kind of attention scattering cannot make one obtain unsurpassed Bodhi, so dullness, etc. will make even what has already been obtained lost. Or, the "Commentary on Distinguishing the Middle and the Extremes" says that because each characteristic is separated separately, in the true sense, all dullness, etc. will make what has not been obtained lost, so it will obviously become an obstacle. If relying on external appearances