Tibetan
་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་བཞི་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་ཞིབ་ཏུ་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དག་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཆད་དུ་བསྟན་པ་རྣམས་ལས་བཤད་པ་དག་བརྗོད་ནས། ད་ནི་མདོའི་ཚིག་གི་དོན་བཤད་པར་བྱའོ། །མདོ་འདི་ལས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་བདུན་སྟོན་པར་མཛད་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཉི་ཤུ་ལས་དོར་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་མ་ཚང་ངོ༌། ཉི་ཤུ་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ནི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་བཅུ་བདུན་དུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་ལས་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་མ་ཚང་ངོ༌། །འདི་ནི་དང་པོ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཏེ། གཟུགས་ཅན་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་པ་དང༌། ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཐོགས་པ་མེད་པ་དང༌། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། ཟག་པ་མེད་པ་དང༌། འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་ཕུང་པོ་ལྔ་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ལས་སྟོང་པ་ཉིད་བཅོ་བརྒྱད་བསྟན་པ་དང༌། དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། འདིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཐམས་ཅད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །མདོ་ལས་ནི་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་སྡུད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཚིག་འབྲུ་དང་ཡི་གེ་ལ་བརྟེན་ ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་འདི་ལས་མཚན་མ་རྣམ་པ་བཅུ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་བདུན་བསྟན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཇི་སྐད་དུ་བསྡུས་ན་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་མི་འགྱུར་ལ། སྤྲོས་ན་ནི་བྱ་བ་དག་མང་པོར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་བཅོ་བརྒྱད་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ།
Chinese
十八空性，十六空性，十四空性，以及二种空性，这些也应当像详细的定义解释中所说的那样去理解。在那些被断灭论所阐述的说法之后，现在将解释经文的意义。这部经中阐述了十七种空性，二十种空性中舍弃了两种，即自性空性。二十种空性中，自相空性和共相空性这两种，被归纳为一种定义空性，因此变成了十七种。十八种空性中，缺少了自性空性。这首先是诸法皆空性，如《圣妙吉祥智慧波罗蜜多经》中所说：“诸法皆空性是这样的，即五蕴、十八界、十二处，包括有色、无色、可见、不可见、有对、无对、有漏、无漏、有为、无为的一切法。”《圣妙吉祥智慧波罗蜜多经释》中说：“所谓诸法皆空性，诸法即五蕴、十二处、十八界等。”详细内容如经中所述。论典中阐述了十八种空性，而《辨中边论》中说“诸法”是指如来十力、四无畏等，这里说“诸法”是指佛陀的一切清净之法。经中为了涵盖所有能被表达的教义，因此依赖词句和文字，极力阐述诸法皆空性。为什么这部经中阐述了十种相和十七种空性呢？回答说：如《圣妙吉祥智慧波罗蜜多经释》中所说：“如果过于简略则不能完全表达，如果过于繁琐则会增加许多不必要的事务，因此只阐述十八种。”就像这样。
English
The eighteen emptinesses, the sixteen emptinesses, the fourteen emptinesses, and the two kinds of emptinesses, these should also be understood as they appear in the detailed definitions. After mentioning the explanations from those that are taught as annihilation, now the meaning of the words of the sutra will be explained. In this sutra, seventeen emptinesses are taught, from the twenty emptinesses, two are omitted, namely the emptiness of inherent nature. From the twenty, the emptiness of self-characteristic and the emptiness of general characteristic, these two are condensed into one emptiness of characteristic, therefore it becomes seventeen. From the eighteen emptinesses, the emptiness of inherent nature is missing. This is first of all that all phenomena are emptiness, as it says in the Arya Prajnaparamita Sutra: 'All phenomena are emptiness, like this, namely the five skandhas, the eighteen dhatus, the twelve ayatanas, including form, formless, visible, invisible, with obstruction, without obstruction, with defilements, without defilements, conditioned, unconditioned, whatever all phenomena are.' In the Arya Prajnaparamita Sutra Commentary, it says: 'So-called all phenomena are emptiness, all phenomena are the five skandhas, the twelve ayatanas, the eighteen dhatus, and so on.' The details are as explained in that very text. The treatises explain the eighteen emptinesses, and in the Madhyantavibhaga, 'all phenomena' refers to the ten powers of the Tathagata, the fearlessnesses, and so on, here 'all phenomena' refers to all the completely pure dharmas of the Buddha. In the sutra, in order to gather all the teachings that are to be expressed, therefore relying on words and letters, the emptiness of all phenomena is greatly taught. Why are the ten signs and the seventeen emptinesses taught in this sutra? It is said: As it says in the Arya Prajnaparamita Sutra Commentary: 'If it is too brief, it will not be fully expressed, if it is too elaborate, it will increase many unnecessary affairs, therefore only eighteen are taught.' Like this.
Tibetan
འདི་ཡང་དེ་དང་མཚུངས་སོ། །གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པ་དང༌། གནས་པ་དང༌། གཞན་དུ་གྱུར་པ་ཉིད་ཀྱི་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་མ་ཡོད་པ་གང་ཡིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་མ་གཉིས་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་མཚན་མ་བསྟན་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པས་བསྟན་ཏེ་འདི་ནི་དང་པོའི་མཚན་མ་བསྟན་པའོ། །འདིར་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་འཕགས་པའི་བདེན་པ་བཞི་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་རྣམ་པ་བདུན་ལས་སྔར་བསྟན་པའི་གནས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་བདེན་པ་བཞི་རྣམ་པར་གནས་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ནི་དང་པོ་ཡིན་པས་གནས་པའི་མིང་ཐོབ་པ་ཡིན་ཏེ། ངོ་བོ་ཉིད་སྲུང་ཞིང་མི་འགྱུར་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་པའོ། །དེས་ན་སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་ལ་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པ་ཡོད་པས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཡང་ན་འདི་ལ་མཚན་མ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་རྣམ་པ་བཞིའོ། །གཉིས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱུན་གྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་མ་སྟེ། དེས་ན་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཚན་མ་རེ་རེ་རྣམ་པར་སེལ་བར་བྱེད་དོ། །དེ་ནི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་སེལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་མདོ་ལས་ནི། མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་འདི་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཏེ། རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་དེ་ཉིད་ལས་རང་གི་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དེ་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞིང་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ། །མྱོང་བ་ནི་ཚོར་བའི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། དེ་ལ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཇི་ལྟར་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་གསུངས་པ་
Chinese
此亦如是。为了个别正确了知安住之如是性的意义，所谓具有生、灭、住、异之自体相续随行之相，是为显示二相。此亦以显示相与显示空性而显示，此乃最初之显示相。此处所说之“安住之如是性”乃四圣谛中之苦谛。如是性七种中，是为先前所说之安住之如是性。因以业及烦恼等作分别之故。又，于四谛之各别安住中，苦谛为最初，故得安住之名，因守护自性且不令变异之故，称之为如是性。因此，苦谛具有生等之相续随行之相，故称之为如是性。又，此有二种相，初为生等四相。二为三时之相续随行之相，因此，以二种空性个别遣除一一之相。即以自性空性与无始无终空性而如实遣除，所谓此乃显示第二能对治之空性。此亦有二种，即自性空性与无始无终空性。于圣者般若波罗蜜多经中，此自性空性分为二种空性而显示，即自之自性空性与总的自性空性。因此，于彼经中，自之自性空性如下： 一切法之自性，如何转变且具有障碍，乃色之自性。感受乃受之自性等。彼之总的自性如下：一切法之总的自性，如何是痛苦，乃有漏法之总的自性等，如是说。
English
This is also similar to that. In order to individually and correctly know the meaning of the Suchness of abiding, what is called having the characteristic of following the continuum of arising, ceasing, abiding, and changing, is the showing of two characteristics. This is also shown by showing the characteristic and showing emptiness, and this is the showing of the first characteristic. What is said here as "Suchness of abiding" is the truth of suffering among the Four Noble Truths. Among the seven types of Suchness, it is called the Suchness of abiding that was previously shown. It is because of the differentiation made by actions and afflictions, etc. Also, among the individual abidings of the four truths, the truth of suffering is the first, so it obtains the name of abiding, because it protects its own nature and does not allow it to change, it is called Suchness. Therefore, the truth of suffering has the characteristic of following the continuum of arising, etc., so it is called Suchness. Also, this has two types of characteristics, the first is the four characteristics of arising, etc. The second is the characteristic of following the continuum of the three times, therefore, the two types of emptiness individually eliminate each characteristic. That is, it is truly eliminated by the emptiness of self-nature and the emptiness of beginninglessness and endlessness, so-called this is the showing of the second antidote emptiness. This also has two types, namely the emptiness of self-nature and the emptiness of beginninglessness and endlessness. In the Sutra of the Noble Perfection of Wisdom, this emptiness of self-nature is divided into two types of emptiness and shown, namely the emptiness of one's own self-nature and the emptiness of the general self-nature. Therefore, in that very Sutra, the emptiness of one's own self-nature is as follows: The self-nature of all phenomena, how it changes and has obstacles, is the self-nature of form. Feeling is the self-nature of sensation, etc. The general self-nature of that is as follows: the general self-nature of all phenomena, how it is suffering, is the general self-nature of contaminated phenomena, etc., it is said.