Tibetan
ཛིན་པ་གཉིས་རྣམ་པར་གནོན་ཅིང་སེལ་བར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང༌། རྩེ་མོ་དང༌། བཟོད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དགེ་བའི་རྩ་བ་བཞི་པོ་དེ་དག་གིས་ཀུན་དུ་ཚོལ་བ་བཞི་དང༌། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་བཞི་ལ་བརྟེན་ནས་དང་པོ་དང་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་དུ་ཚོལ་བ་བཞི་ནི་མིང་དང་དོན་དང་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྱེ་བྲག་སྟེ། གཞན་གྱི་དབང་ནི་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་པ་དང༌། ཀུན་དུ་བརྟགས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པའོ། །ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་བཞི་པོ་དག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གུད་ན་ཡང་མེད་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཉིད་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྣང་བ་ཐོབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཀུན་དུ་ཚོལ་བ་ཐམ་བསྐྱེད་ནས་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལས་ནི་བྲོ་བར་གྱུར་པའི་གནས་སྐབས་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་གནས་སྐབས་འདིར་ཐོག་མ་ཁོ་ནར་གཟུང་བ་མིང་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་རང་གི་སེམས་གྱུར་པ་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་ཀྱི། ཡང་དག་པར་ན་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་སོ། སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཀུན་དུ་ཚོལ་བ་མཆོག་བསྐྱེད་ནས་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལས་ནི་རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་ རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་གནས་སྐབས་འདིར་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གཟུང་བ་མིང་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་བཞི་པོ་དག་ནི་རང་གི་སེམས་གྱུར་པར་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་ཡོད་ཀྱི། ཡང་དག་པར་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་སོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཡང་དག་པའི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་ཐམ་བསྐྱེད་ནས་གཟུང་བ་མེད་པ་ཉིད་ལ་ཡང་ངེས་པ་ཉིད་དུ་འཛིན་པར་བྱེད་ལ་འཛིན་པ་མེད་པ་ལ་ཡང་གཞོལ་བ་དང༌། འདོད་པ་དང་བཟོད་པར་བྱེད་དེ། ཡུལ་ཡང་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ན་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྟ་གཟུང་བའི་ཡུལ་ལས་གུད་ན་ཡང་དག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ག་ལ་ཡོད་སྙམ་སྟེ། གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་ལས་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་ཆད་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་པ་མཆོག་བསྐྱེད་ནས་འཛིན་པ་གཉིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལས་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་རྣམ་པར་གཞག་སྟེ། འདི་ལྟར་སྔ་མའི་བཟོད་པ་ཆེན་པོས་ནི་གཟུང་བ་འབའ་ཞིག་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བ་ལ་འདིར་འཇིག་རྟེ
Chinese
能彻底压制和消除二取，即，通过暖位、顶位、忍位和世第一法这四种善根，依赖于四种遍寻和四种如实知，从而安立最初和最终的阶段。其中，四种遍寻是名、义、自性和差别，他者之自在仅是假立，遍计所执是不存在的自性。四种如实知，既不异于识，也不是识本身，故称为如实知。依赖于获得显现的等持，生起全部的遍寻，从见到无所取中安立暖位的阶段。如此，在此阶段，最初仅将所取之名等四法视为自心所变，仅是假立，实际上见到的是无所缘。依赖于显现增上的等持，生起最胜的遍寻，从见到无所取中安立顶位的阶段。如此，在此阶段，反复将所取之名等四法视为自心所变，仅是假立，实际上见到的是无所缘。依赖于随顺的等持，生起全部的如实知，对无所取也执为真实，并且倾向和欲求安忍于无所取。心想：如果境并非真实存在，那么与能取分离的识，又怎能存在于所取的境之外呢？因为能取和所取是互相观待而安立的。依赖于无间等持，生起最胜的如实知，从见到二取空性中安立世第一法。如此，之前的忍位大安忍仅见到所取空性，而在此
English
It completely suppresses and eliminates the two graspings, that is, through the four roots of virtue of the heat stage, the peak stage, the forbearance stage, and the supreme mundane dharma, relying on the four kinds of pervasive seeking and the four kinds of knowing as they are, thereby establishing the initial and final stages. Among them, the four kinds of pervasive seeking are name, meaning, nature, and difference. The dependence on others exists only as imputation, and the completely imputed is the non-existent nature. The four kinds of knowing as they are, are neither different from consciousness, nor are they consciousness itself, hence they are called knowing as they are. Relying on the samadhi of obtaining appearance, generating all pervasive seeking, from seeing the absence of grasping, the stage of the heat stage is established. Thus, in this stage, initially only the four dharmas such as the grasped name are regarded as transformations of one's own mind, which are only imputed, but in reality, what is seen is the absence of an object of focus. Relying on the samadhi of increasing appearance, generating the supreme pervasive seeking, from seeing the absence of grasping, the stage of the peak stage is established. Thus, in this stage, repeatedly the four dharmas such as the grasped name are regarded as transformations of one's own mind, which are only imputed, but in reality, what is seen is the absence of an object of focus. Relying on the conforming samadhi, generating all knowing as it is, one also grasps the absence of grasping as true, and inclines and desires to be patient with the absence of grasping. One thinks: if the object is not truly existent, then how can the consciousness separated from the grasper exist outside the grasped object? Because the grasper and the grasped are established in dependence on each other. Relying on the uninterrupted samadhi, generating the supreme knowing as it is, from seeing the emptiness of the two graspings, the supreme mundane dharma is established. Thus, the great forbearance of the previous forbearance stage only saw the emptiness of the grasped, but here
Tibetan
ན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གིས་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་གཉི་ག་མཐོང་བས་སོ། །འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ནི་གཟུང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་སོ་སོར་རྟོག་སྟེ། བཟོད་པ་ཐ་མ་བྱུང་བའི་ཚེ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །བཟོད་པ་འབྲིང་འཇུག་པའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡང་ཡུལ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྟོང་པ་ཡིན་པར་གཞོལ་བ་དང་མོས་པ་དང་བཟོད་པར་བྱེད་དོ། །བཟོད་པ་ཆེན་པོ་འབྱུང་བའི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱང་འཇིག་པར་བྱེད་དོ། །འཇིག་རྟེན་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་དུས་སུ་ནི་སྟོང་པ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་གཉི་ག་ཡང་འཇིག་པར་བྱེད་དེ་མཚན་མ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་ཁོ་ན་མངོན་སུམ་དུ་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གནས་བཞི་པོ་དེ་དག་ཏུ་ཅི་ཡང་རུང་བ་ཞིག་མདུན་དུ་བཞག་ནས་འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་དོན་དམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་ན་འདི་ལྟར་དེ་དག་སྟོང་པ་དང༌། ཡོད་པའི་མཚན་མ་གཉིས་མ་སྤངས་ཤིང་མཚན་མ་དང་བཅས་པས་སེམས་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པས་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར། ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་དོན་ལ་གནས་པ་མ་ཡིན་གྱི་དེའི་མཚན་མ་ཉེ་བར་ཞི་བར་གྱུར་པ་ན་གདོད་ཡང་དག་པར་གནས་ པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཉམ་གཞག་པས། །གཟུགས་བརྙན་སེམས་ཙམ་མཐོང་བས་ན། །དོན་གྱི་འདུ་ཤེས་ལྡོག་གྱུར་ནས། །རང་གི་འདུ་ཤེས་ངེས་པར་གཟུང༌། །དེ་ལྟར་ནང་དུ་སེམས་གནས་པས། །གཟུང་བ་མེད་པར་རྟོག་པར་འགྱུར། །དེ་ཡི་འོག་ཏུ་འཛིན་མེད་པས། །དེ་ནས་མི་དམིགས་ལེགས་པར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཉིད་ཀྱི་བཤད་པ་ནི། བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་མིང་ལ་སོགས་པ་མེད་པ་ནི་དྲོ་བར་གྱུར་པ་དང༌། རྩེ་མོའི་གནས་སྐབས་གཉིས་སུ་གཟུང་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་གནས་སྐབས་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་མི་མཐོང་བ་ནི་བཟོད་པ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཆོས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཚེ་འཛིན་པ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་མདོའི་ཚིག་འདི་ནི་ས་ལ་གནས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་སྒོ་ཡིན་པས་ཞུས་པ་སྔ་མའི་ལན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་ས་ལ་གནས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣ
Chinese
以世间法的殊胜，能见二取皆空性。依赖能取之识，则能分别所取之空性，于下品忍位时，空性之相亦能摧毁。于中品忍位入定时，于能取之识，亦如实安住于空性，生起胜解与忍受。于上品忍位生起时，能取之空性亦能摧毁。于世间法殊胜之时，空性与无相二者亦能摧毁，以其具相故，且不能现证彼故。于菩萨之四位中，无论将何者置于前，若心想此乃唯识之胜义自性，如是彼等未舍空性与有性之相，且以具相之心而各别作意，故以有相之故，非安住于真实唯识之义，然当彼之相寂灭之时，方为真实安住，如是宣说。是故于偈颂中云：菩萨于等持，见唯心如像，于境之想转，定执自心想。如是心住内，了知无所取，彼下无能取，由是善不缘。如是宣说。此偈颂之释，如《大乘集论》之释及《阿毗达磨杂集论》中所说。其中无名等者，于暖位及顶位二者，以见所取为空性故。是故于忍位及世间法殊胜之时，以见能取为空性故，亦不能如实随见位之相。或有说，此经之句乃至于地之瑜伽门，故为前问之答，如是至于地之菩萨众，于如是性
Tibetan
ལ་འབྱོར་ལ་ཞུགས་པ་ན་མིང་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། དེ་དག་གི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་རྣམས་མི་དམིགས་པས་ཡུལ་དང་ཤེས་པ་རོ་གཅིག་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཐོབ་ནས་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ།། །།བམ་པོ་བཞི་བཅུ་ལྔ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་མཚན་མ་གང་ལགས་པ་དེས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་མཚན་མ་ཡང་རྣམ་པར་སེལ་བར་བགྱིད་ལགས་སམ་ཞེས་པའི་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་བརྟག་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་སྔར་བསྟན་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིད་ལ་བགྱིད་པས་དམིགས་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ཡང་རྣམ་པར་སེལ་བར་བགྱིད་ལགས་སམ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རིགས་ཀྱི་བུ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལ་ནི་མཚན་མ་ཡང་མེད་ལ་དམིགས་སུ་ཡང་མེད་ན་ཅི་ཞིག་རྣམ་པར་སེལ་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་བཞི་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། བཟླས་ ཏེ་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །མདོའི་ཚིག་འདི་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་མདོའི་ཚིག་འདི་ནི་སའི་མདུན་རོལ་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པས་ཕྱི་རོལ་པས་བརྒལ་བའི་ལན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའི་ཚེ། མཚན་མ་རྣམས་ཅི་ཡང་མེད་དེ་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་དམིགས་སུ་ཡང་མེད་པ་ནི་ཅི་ཞིག་རྣམ་པར་སེལ་བར་བྱེད་ཅེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་མདོའི་ཚིག་འདི་ནི་ས་ལ་གནས་པ་མན་ཆད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་པས་ཕྱི་རོལ་ལས་བརྒལ་བའི་ལན་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་ལ་ཞུགས་པ་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་མཚན་མ་ཅི་ཡང་མི་དམིགས་པས་དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་ནང་ནས་རབ་ཏུ་རྟོགས་པའི་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ལས། ནམ་ཞིག་དམིགས་པ་དག་ལ་ནི། །ཤེས་པས་མི་དམིགས་དེ་ཡི་ཚེ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་ལ་གནས། །འཛིན་གཉིས་མཚན་མ་བྲལ་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། ནམ་ཞིག་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་དག་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཅིག་ཅར་ཡང་མི་དམིགས་པ་ན་སྤྲོས་པའི་མཚན་མ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མི་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །རིགས་ཀྱི་བུ་ང་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཚེ། ཆོས་དང་དོན་གྱི
Chinese
进入瑜伽时，由于不观察名等自己的体性，以及它们的处所之相，因此获得境与识为一味的平等性，为了完全舍弃执着的相。第四十五品。世尊，以何为如实性之义各自正确认识之相，彼以如实性之相亦作遣除耶？此为第三观察。如此，先前所示之如实性以作意故，所缘之如实性彼亦作遣除耶？此为结尾语。种姓之子，如实性之各自正确认识，既无相亦无所缘，何者将作遣除耶？等为第四如来所作之分别显示。此亦有两种，即正确之分别显示与复述之分别显示，此为第一。此经之词亦有两种解释，有些说此经之词是就地前之瑜伽而说，是为答复外道之诘难而说，如此，于如实性中修习之时，诸相皆无，以无相之故，亦无所缘，何者将作遣除耶？有些说此经之词是就安住于地及以下而说，是为答复外道之诘难而说，如此，进入如实性之瑜伽时，能取与所取之相皆不观察，因此，于论著唯识所成之中，从极为了悟之位次的偈颂中说：何时于诸所缘，识不观察彼时，安住于唯识，以离二取相故。此为所说，此之解释中说：何时菩萨于所缘之境，以无分别之智慧亦不一时观察，则不取戏论之相种种之故。广如彼中所说。种姓之子，我于如实性之义各自正确认识之时，法与义之
English
When entering into yoga, since one does not observe the nature of names, etc., and the characteristics of their locations, one attains the sameness of taste, where the object and consciousness are one, in order to completely abandon the characteristics of grasping. Chapter Forty-Five. "Bhagavan, what is the characteristic of correctly understanding the meaning of Suchness individually, and does that eliminate the characteristic of Suchness as well?" This is the third examination. Thus, does the Suchness that was previously shown, by being kept in mind, also eliminate the objectified Suchness? This is the concluding remark. "Son of good family, in the individual correct understanding of Suchness, there is neither characteristic nor object of focus, so what will be eliminated?" and so on, is the fourth, the Tathagata's explanation. This also has two aspects: the correct explanation and the repeated explanation. This is the first. There are also two explanations of this sutra passage. Some say that this sutra passage was spoken in relation to the yoga before the ground, and was spoken as a response to the challenges of outsiders. Thus, when meditating on Suchness, there are no characteristics at all, and because there are no characteristics, there is also no object of focus, so what will be eliminated? Some say that this sutra passage was spoken in relation to those who abide on the ground and below, and was spoken as a response to the challenges of outsiders. Thus, when entering into the yoga of Suchness, the characteristics of the grasper and the grasped are not observed at all. Therefore, in the treatise established as only consciousness, from the verses of the stage of complete understanding, it is said: "When, with regard to objects of focus, consciousness does not observe, at that time, one abides in only consciousness, because of being separated from the characteristics of the two graspers." This is what is taught. In the commentary on this, it says: "When a Bodhisattva does not observe the objects to be focused on even at once with non-conceptual wisdom, then one does not take the various characteristics of elaboration." As explained extensively in that very text. "Son of good family, when I correctly understand the meaning of Suchness individually, the dharma and the meaning of