Tibetan
་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། དང་པོ་ཁོ་ནར་འཇིག་པར་ཤེས་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གནས་སྐབས་སུ་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། ། ཐོག་མར་སོ་སོར་རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཟབ་པ་དང་ཟབ་པ་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་བོ་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན། ཡང་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་པས་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་བ་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་པ་མཛད་པ་ལས་ནི། ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ལ་དགོངས་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཤེས་པ་ལས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། ཤའི་དང་ལྷའི་མིག་ལས་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བས་མཆོག་གམ། ཅི་ན་ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གཟིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་གཟིགས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་གསུངས་ན་ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རྗེས་སུ་འཕགས་པའི་མཁྱེན་པས་མཁྱེན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་པས་སོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་གཟིགས་ཞེས་བྱ་བས་ཆོག་མོད། ཅིའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་བས་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཤེ་ན། གལ་ཏེ་མཁྱེན་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་མ་གསུངས་ན། ཁ་ཅིག་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཤའི་སྤྱན་ལ་སོགས་པས་གཟིགས་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་སེམས་པར་གྱུར་པས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་བྱིན་གྱིས་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་དོན་ཕལ་ཆེར་འདི་དང་མཐུན་པར་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ནི་དཔེར་ན་གཞན་དག་ལས་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་སློབ་པ་དང་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང་དཔྱོད་བ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་གི་ལུས་ཀྱི་མངོན་དུ་བྱས་པ་ཐོབ་བ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །དཔེར་ན་རྣ་བས་དངོས་པོ་དག་ཐོས་ན་ད་དུང་ཐེ་ཚོམ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་གི་མིག་གིས་གསལ་བར་མཐོང་ནས་ཐེ་ཚོམ་མེད་བ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་དང་པོར་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། ཕྱིས་ཤིན་ཏུ་ཞུགས་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་ནི་མཐར་མ་ཕྱིན་པ་ཞེ
Chinese
有什么差别呢？回答说：最初仅仅是知道会坏灭，那叫做知。暂时进入状态，那叫做见。 最初个别地分别，那叫做知。理解并且领会，那叫做见。这显示了直到有深奥和不深奥的差别为止。如广说中所说的那样。这里结合大乘的教义，又因为各自的解释不一致，所以导师世亲在撰写《圣妙吉祥真实名经》的注释时说：对于知和见被视为一体，有两种观点：一是通过推理的知来区分；二是通过肉眼和天眼来区分。因此，在那部注释中说：用“知”这个词来表示殊胜吗？如果不是这样，为什么如来又说“见”呢？如果没说“见”，有些人会这样认为，如来是通过圣者的智慧来知晓的。如果那样，说“见”就足够了，为什么如来又说“知”呢？如果没说“知”，有些人会这样认为，如来是通过肉眼等来见的。导师功德施的注释中也说了，意思大致与此相同。《圣般若波罗蜜多经》的注释中说：例如，从其他人那里学习阅读、背诵和辨别、思考等，那叫做知。如同自己亲身显现获得一样，那叫做见。例如，用耳朵听到事物，仍然带有怀疑，那叫做知。如同用自己的眼睛清楚地看到，没有怀疑，那叫做见。此外，在那部经中还说：最初知道的叫做知，后来深入进入的叫做见。知是没有达到最终的。
English
What is the difference? It is said: Initially, merely knowing that it will perish is called knowing. Temporarily entering into the state is called seeing. Initially, individually distinguishing is called knowing. Understanding and comprehending is called seeing. This shows up to the point where there is a difference between profound and not profound. As explained in the extensive explanation itself. Here, in conjunction with the teachings of the Great Vehicle, and because the individual explanations differ, the teacher Vasubandhu, in writing the commentary on the Vajracchedika Prajnaparamita Sutra, said: Regarding knowing and seeing being considered as one, there are two viewpoints: one is to differentiate through inferential knowledge; the other is to differentiate through the flesh eye and the divine eye. Therefore, in that commentary, it is said: Is the term "knowing" used to indicate superiority? If not, why did the Tathagata say "seeing"? If "seeing" was not said, some would think that the Tathagata knows through the wisdom of the noble ones. If that were the case, saying "seeing" would be sufficient, but why did the Tathagata say "knowing"? If "knowing" was not said, some would think that the Tathagata sees through the flesh eye and so on. In the commentary by the teacher Gunaprabha, the meaning is also explained to be mostly in accordance with this. In the commentary on the Arya Prajnaparamita Sutra, it is said: For example, learning to read, recite, and discriminate and contemplate from others is called knowing. Like obtaining something manifested by one's own body, that is called seeing. For example, hearing things with the ear, still with doubt, is called knowing. Like seeing clearly with one's own eyes, without doubt, that is called seeing. Furthermore, in that same sutra, it is said: What is known initially is called knowing, and what is deeply entered into later is called seeing. Knowing is not fully accomplished.
Tibetan
ས་བྱའོ། ། མཐོང་བ་ནི་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་ལ་ཡང་མུ་བཞི་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་ཤེས་པ་ཡིན་ལ་མཐོང་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཇི་སྙེད་པ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་མང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། ལྟ་བ་ལྡ་པོ་མ་གཏོགས་པ་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཆོས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་མཐོང་བ་མ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ལྟ་བ་ལྔ་དང་འཇིག་རྟེན་པའི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་དང༌། བཟོད་པ་བརྒྱད་པོ་དག་གོ །དེ་ལས་གཞན་ཟག་པ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །མཐོང་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱའོ། །མཐོང་བ་དང་ཤེས་པ་དེ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་ཆོས་གཞན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་ཤེས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཇི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམས་པས་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། དེ་ལ་མིག་མེད་པར་ཡང་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་རྣམས་ལ་ལྟ་བ་དང༌། རྟོག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བཤད་དོ། །ལྷ་རྣམས་ཀྱི་མིང་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ། །རིགས་དང་རྣམ་པ་ནི་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཤེས་པ་དང་མཐོང་བ་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། འདས་པ་དང༌། མ་འོངས་པ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ལྟར་གྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གཟུང་བས་དམིགས་པར་བྱས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཛིན་པས་དམིགས་པར་བྱས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་སྤོང་བའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ནས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱིའི་མཚན་ ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་བ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་གདགས་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ། ནང་དང་ཕྱི་རོལ་གྱི་འདུ་བྱེད་ལ་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་ཅེས་བྱ་བའམ།
Chinese
是地。 见者名为究竟。 识与见亦有四句。 初句为是识而非见，例如，凡所知之识，以及世间之多数见，以及除五见之外的其他智慧之法，是名为识。 第二句为非见而是识，例如，五见与世间之正见，以及八忍。 除此之外，凡是无漏之智慧，也名为识，也名为见。 除见与识之外的其他法，既非见亦非识。 又，彼经中云，如何修禅定而得识与见耶？ 答：无眼亦能见色等境，凡是分别，是名为见。 诸天之名如是，种姓与形貌如是，凡是知，是名为识。 又，论《瑜伽师地论》中，识与见有何差别？ 答：凡是缘过去与未来隐没之境之智慧，是名为识。 凡是缘现在之境之智慧，是名为见。 又，凡是以所取而缘之智慧，是名为识。 凡是以能取而缘之智慧，是名为见。 又，凡是闻与思所生之智慧，是名为识。 凡是修所生之智慧，是名为见。 又，凡是断烦恼之智慧，是名为识。 凡是断烦恼后现证解脱之智慧，是名为见。 又，凡是缘自相之境之智慧，是名为识。 凡是缘共相之境之智慧，是名为见。 又，依于假立，内外之行，例如，称为我等。
English
It is the earth. Seeing is called ultimate. There are also four possibilities for knowledge and seeing. The first is that it is knowledge but not seeing, such as all that is known, the many views of the world, and any other wisdom dharma other than the five views, which is called knowledge. The second is that it is not seeing but is knowledge, such as the five views and the correct view of the world, and the eight patiences. Other than that, any undefiled wisdom is also called knowledge and also called seeing. Any other dharma other than seeing and knowledge is neither seeing nor knowledge. Furthermore, it is said in the same text, how does one attain knowledge and seeing by meditating on samadhi? The answer is that even without eyes, one can see objects of form, and any discrimination is called seeing. The names of the gods are like this, and the lineages and appearances are like this, and any knowledge is called knowledge. Furthermore, in the treatise "The Land of Yoga Practice," what is the difference between knowledge and seeing? The answer is that any wisdom that has past and future hidden objects as its object is called knowledge. Any wisdom that has present objects as its object is called seeing. Furthermore, any wisdom that is aimed at by the grasped is called knowledge. Any wisdom that is aimed at by the grasper is called seeing. Furthermore, any wisdom that arises from hearing and thinking is called knowledge. Any wisdom that arises from meditation is called seeing. Furthermore, any wisdom that abandons afflictions is called knowledge. Any wisdom that, having abandoned afflictions, directly realizes liberation is called seeing. Furthermore, any wisdom that is aimed at the object of its own characteristic is called knowledge. Any wisdom that is aimed at the object of the general characteristic is called seeing. Furthermore, relying on imputation, internal and external actions, such as being called self, etc.
Tibetan
ལྷ་དང༌། ཀླུ་དང༌། གནོད་སྦྱིན་དང༌། ལྷ་མ་ཡིན་དང༌། ནམ་མཁའ་ལྡིང་དང༌། ལྟོ་འཕྱེ་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བའམ། དམག་དང༌། ནགས་ཚལ་དང༌། ཁང་ཁྱིམ་དང༌། རི་ཞེས་བྱ་བའམ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པའི་བརྡའི་ཚུལ་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་དང་དེ་དག་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་མཛད་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་རྣམས་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་བསལ་བ་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་བརྙན་ཡུལ་དུ་གྱུར་བ་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཤེས་བྱ་གཟུགས་ཅན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཤེས་བྱ་གཟུགས་ཅན་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་བརྙན་ལ་དམིགས་པའི་ཤེས་རབ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་བསྒོམ་བའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་གང་གིས་མཚན་མ་གང་དག་ཇི་ལྟར་རྣམ་བར་སེལ་བར་བགྱི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་བ་མཚན་མ་རྣམས་རབ་ཏུ་སེལ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ། ཞུས་པ་དང་ལན་དག་གིས་མཚན་མ་རྣམས་རབ་ཏུ་སེལ་བ་རྣམ་བར་འབྱེད་པ་དང་བཅོམ་ལྡན་འདས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཇི་སྐད་དུ་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཞུས་པ་དང༌། ལན་དག་གིས་སོ་སོར་བརྟག་པར་ནུས་པ་དང་མི་ནུས་བ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ ཆད་ཞུས་པ་དང་ལན་དག་གིས་མཚན་མ་བསལ་བར་དཀའ་བ་རྣམས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་མཚན་མ་རྣམས་རབ་ཏུ་སེལ་བ་ཡང་རྣམ་པ་བཞིར་དེ་བྱ་སྟེ་ཞུ་བ་གསོལ་བ་དང༌། ལན་དུ་གསུངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོ་ཞུ་བ་གསོལ་པའོ། །དེ་ལ་ཞུ་བ་གསོལ་པ་ལ་ཡང་དགོངས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དང་པོ་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེལ་བར་ཞུས་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞུས་པ་སྟེ། ཡིད་ལ་བྱེད་པ་རྣམས་ལས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་གང་གིས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །གང་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་
Chinese
天神和龙，以及夜叉和阿修罗，鹏和迦楼罗等，或者军队和森林，以及房屋和山等，像这样的以各种形态的标志方式，对于这些所缘的智慧，称为知。对于自相和共相进行作用的智慧，称为见。此外，对于诸法进行全面寻求的智慧，称为知。对于完全去除进行个别辨别的智慧，称为见。此外，对于不分别的影像成为对境所缘的智慧，称为知。对于具有分别的影像成为对境所缘的智慧，称为见。此外，对于所知有色法的影像所缘的智慧，称为见。对于所知无色法的影像所缘的智慧，称为知。如是说。 菩萨慈氏又向薄伽梵请问说：薄伽梵，修习止观的菩萨们，以何作意，哪些相，如何进行遣除呢？从这以下是第二，宣说彻底遣除诸相。 这又可以分为三种：以请问和回答来辨别彻底遣除诸相，以及从“薄伽梵，薄伽梵如是说”以下，以请问和回答来辨别能够和不能够个别观察，以及从“薄伽梵”以下，以请问和回答来辨别难以遣除的相。 其中，首先彻底遣除诸相也可以分为四种，即请问，回答，以及解释。这是最初的请问。 其中，请问也有三种意图。首先，“以何作意”是指请问遣除的作意，即请问作意中的以何作意。 “哪些”是指完全
English
Gods and nagas, as well as yakshas and asuras, garudas and mahoragas, or armies and forests, as well as houses and mountains, etc., like these, in the manner of various forms of signs, the wisdom that focuses on these objects is called knowing. The wisdom that acts on its own characteristics and general characteristics is called seeing. Furthermore, the wisdom that seeks all phenomena completely is called knowing. The wisdom that individually distinguishes what is completely removed is called seeing. Furthermore, the wisdom that focuses on the non-discriminating image as an object is called knowing. The wisdom that focuses on the discriminating image as an object is called seeing. Furthermore, the wisdom that focuses on the image of knowable form is called seeing. The wisdom that focuses on the image of knowable formlessness is called knowing. Thus it is said. Bodhisattva Maitreya again asked the Blessed One, saying: Blessed One, how do bodhisattvas who cultivate shamatha and vipashyana eliminate which signs with what attention? From here onwards is the second, which explains the complete elimination of signs. This can also be divided into three types: distinguishing the complete elimination of signs through questions and answers, and from "Blessed One, Blessed One said as follows" onwards, distinguishing the ability and inability to individually examine through questions and answers, and from "Blessed One" onwards, distinguishing the signs that are difficult to eliminate through questions and answers. Among them, the first complete elimination of signs can also be divided into four types, namely questioning, answering, and explanation. This is the initial questioning. Among them, there are also three intentions in the questioning. First, "with what attention" refers to the attention of asking for elimination, that is, asking with what attention among the attentions. "Which" refers to completely