Tibetan
་ལ་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཞི་གནས་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའམ། ལྷག་མཐོང་ལ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པའམ། ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་ལམ་ལ་ཡང་རུང་སྟེ། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཀུན་དུ་ཉོན་མོངས་པར་གྱུར་པ་ན། རྩོལ་བ་མེད་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་དང༌། རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཇི་སྙེད་པ་དེ་དག་ནི་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་རྒྱུ་མཚན་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཅིག་ཏུ་ངེས་ཤིང་སོ་སོ་ནས་བྱིང་བ་དང༌། རྒོད་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། མི་མཐུན་པའི་སྒྲིབ་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་ཡང་བཏང་སྙོམས་ཞེས་བྱའོ། །འབད་པ་མེད་པ་དང་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ལ་བྱེ་བྲག་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་འདྲ་ཡང་རྩོལ་བ་མེད་པ་དང་པོར་མངོན་པར་གྲུབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་འབད་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱིས་ཡོངས་སུ་གོམས་པར་གྱུར་བ་ན་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ནི་རང་གི་ངང་གིས་འཇུག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པའི་སྐབས་ནས་ཇི་སྐད་དུ་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། རྣལ་དུ་འདུག་པ་དང༌། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ནི་དང་པོ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གི་རྣམ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་གསུམ་པོ་འདི་དག་གི་བདག་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཞི་གནས་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བདག་ཉིད་དོ། །རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ནི་ལྷག་མཐོང་གི་བདག་ཉིད་དོ། །བཏང་སྙོམས་ནི་ སྔོན་གྱི་བརྒྱུད་པ་དག་ལས་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་བཅུ་གཅིག་པ་དེ་དག་ལས་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། བཏང་སྙོམས་ནི་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་དབང་པོ་གསུམ་གྱི་སེམས་མཉམ་པ་ཉིད་དང༌། རྣལ་དུ་འདུག་པ་དང༌། ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་བདག་ཉིད་དེ། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་བ་རབ་ཏུ་ཞི་བར་གནས་པའི་ལས་ཅན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེས་ན་བཏང་སྙོམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་མངོན་ནོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་བཤད་པ་ནི་ཕྱི་མ་བཟང་ངོ༌། །འདིར་ནི་ཞི་
Chinese
凡是作意，那就是舍的理由，這被稱作第三個舍的體性之顯示。如此，無論是專注於止，或是專注於觀，或者是在雙運道上，當沉沒和掉舉這兩種近分的煩惱使之完全成為煩惱時，凡是不費力的作意和自然而然生起的作意，那些就被稱作是舍的理由。由於止和觀是專注的，並且各自遠離了沉沒和掉舉的隨順與不隨順的二障，所以也稱作舍。如果問：不費力和自然而然生起有什麼差別呢？回答說：雖然相的體性相似，但最初顯現成就的不費力，就稱作不費力。後來完全習慣之後，由於是自然而然生起，所以稱作自然而然生起。如在《唯識論》中，從顯示舍的體性之章節裡所說的，平等性、寂止性和任運成就，是初、中、後三者的差別相之體性一樣，此處也是如此。如果問：這三種法的自性是什麼樣的呢？回答說：止是等持的自性，勝觀是殊勝見的自性，舍是 從以前的傳承中有兩種說法。有些人說：是止和觀合一的自性，因為遠離了沉沒和掉舉。有些人說：是從那十一個法中的舍之自性。因此，在《唯識論》中說，舍是精進力的三種心之平等性、寂止性和任運成就而安住的自性，是作為沉沒和掉舉之對治，具有極其寂靜安住的作用。因此，顯然是舍的自性。雖然有這樣兩種說法，但後一種說法更好。此處是寂
English
Whatever is attention, that is the reason for equanimity, which is called the third display of the nature of equanimity. Thus, whether one is focused solely on tranquility, or solely on insight, or even on the path of union, when the two afflictions of sinking and excitement cause complete affliction, then whatever effortless attention and spontaneous attention arise, those are called the reason for equanimity. Because tranquility and insight are focused, and each is separated from the two obscurations of conformity and non-conformity with sinking and excitement, it is also called equanimity. If asked, what is the difference between effortless and spontaneous arising? The answer is: Although the nature of the aspect is similar, that which is initially manifested and accomplished without effort is called effortless. Later, when one becomes completely accustomed, it is called spontaneous arising because it arises naturally. As it is said in the Treatise on the Establishment of Consciousness-Only, from the section on displaying the nature of equanimity, that equality, quiescence, and spontaneous accomplishment are the nature of the differences between the first, middle, and last stages, so it is here as well. If asked, what is the nature of these three dharmas? The answer is: Tranquility is the nature of samadhi, superior seeing is the nature of vipashyana, and equanimity is From previous lineages, there are two explanations. Some say that it is the nature of the union of tranquility and insight, because it is free from sinking and excitement. Others say that it is the nature of equanimity from those eleven dharmas. Therefore, in the Treatise on the Establishment of Consciousness-Only, it is said that equanimity is the nature of the mind's equality, quiescence, and spontaneous accomplishment of the three powers of diligence, and that it has the function of abiding in extreme peace as an antidote to sinking and excitement. Therefore, it is evident that it is the nature of equanimity. Although there are these two explanations, the latter explanation is better. Here is tranquil
Tibetan
གནས་དང་ལྷག་མཐོང་དང༌། བཏང་སྙོམས་ལ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཉེ་བར་གྱུར་བའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་དྲན་པ་ཞེས་གསུངས་ཀྱང༌། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཤེས་རབ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ། །ལྷག་མཐོང་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིན་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། རྣམ་པ་བཞི་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་ཞེས་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རབ་ཏུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་གདོན་མི་ཟ་བར་ལྷག་མཐོང་ཡིན་ལ། ལྷག་མཐོང་གི་སྒོ་ཁ་ཅིག་ནི་རབ་ཏུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བྱིང་བ་ལ་སོགས་པའི་གཉེན་པོར་མ་གྱུར་བའི་དུས་ནའོ། །འདི་དག་གི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ནི། བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཞི་གནས་དང༌། ལྷག་མཐོང་དང༌། རབ་ཏུ་འཛིན་པ་དང༌། བཏང་སྙོམས་རྣམས་རེ་རེ་ལ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཞི་གནས་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་མཚན་མ་དང༌། ཞི་གནས་ཀྱི་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་སྒོམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལགས་ན། ཇི་ལྟར་ ཆོས་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལགས། ཇི་ལྟར་ན་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་བཅུ་གཉིས་པ་ཆོས་དང་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བའི་སྒོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཆོས་དང་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བསྟན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ནས་ཡིད་ལ་བགྱིད་པ་གང་གིས་མཚན་མ་གང་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་སེལ་བར་བགྱི་ལགས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་མཚན་མ་རྣམས་རབ་ཏུ་སེལ་བ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ནས། ཆོས་དང་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བསྟན་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་གང་ལགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ལས་བརྩམས་ནས། དོན་སོ་སོ་ཡང་དག་པར་རིག་པ་བསྟན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་བ་སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེ
Chinese
所说的对止、观和舍进行作意，是近取的解释。例如，虽然将四念住称为念，但其自性却是智慧。如果观是胜解，那么为什么在《瑜伽师地论》中，将四种相，即止、观、胜解和舍，分开来说明呢？答：凡是胜解，必定是观，但观的某些方面却不是胜解，例如，在没有成为沉没等对治的时候。这些差别的体相是，《瑜伽师地论》中对止、观、胜解和舍，各自说明了三种体相，例如，说明了止、止的相和止的时等。慈氏菩萨又对薄伽梵这样禀告说：薄伽梵，修习止和观的菩萨们，是如何如实了知诸法的？如何如实了知诸义的？从这以下是第十二，说明如实了知诸法和义的差别之门。这又分为两种：说明如实了知诸法和义，以及从慈氏菩萨又说起，到如何以作意来遣除诸相为止，说明了遣除诸相。初者又分为两种：从应遍知开始，说明如实了知诸法和义，以及慈氏菩萨又对薄伽梵这样禀告说：薄伽梵，以听闻所生之慧，如何如实了知诸义？从这以下，从应遍知开始，说明如实了知诸义。《大乘集论》的释论，无性论师著。
English
What is said about attending to quiescence, insight, and equanimity is a proximate explanation. For example, although the four mindfulnesses are called mindfulness, their nature is wisdom. If insight is thorough apprehension, then why, in the Treatise on the Grounds of Yoga Practice, are the four aspects, namely quiescence, insight, thorough apprehension, and equanimity, distinguished and explained? Answer: Whatever is thorough apprehension is undoubtedly insight, but some aspects of insight are not thorough apprehension, such as when it has not become an antidote to sinking, etc. The characteristics of these distinctions are that in the Treatise on the Grounds of Yoga Practice, quiescence, insight, thorough apprehension, and equanimity are each explained as having three characteristics, such as explaining quiescence, the sign of quiescence, and the time of quiescence, etc. Furthermore, Bodhisattva Maitreya said to the Bhagavan: Bhagavan, how do bodhisattvas who cultivate quiescence and insight truly know each dharma? How do they truly know each meaning? From this point onwards is the twelfth, which explains the door of thoroughly distinguishing the true knowledge of each dharma and meaning. This is also divided into two aspects: explaining the true knowledge of each dharma and meaning, and from the words "Furthermore, Bodhisattva Maitreya" up to "how does one eliminate the signs by means of attention," it explains the elimination of the signs. The first is also divided into two aspects: starting from what should be completely known, it explains the true knowledge of each dharma and meaning, and furthermore, Bodhisattva Maitreya said to the Bhagavan: Bhagavan, how does the wisdom arising from hearing truly know each meaning? From this point onwards, starting from what should be completely known, it explains the true knowledge of each meaning. The commentary on the Summary of the Great Vehicle Treatise, by the teacher Asanga.