Tibetan
་ལས་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་མེད་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་བཤད་དེ། ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ལས་སྐྱེས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་མི་རུང་ལ། ཇི་ལྟར་མོས་པ་བཞིན་དུ་མངོན་དུ་སྣང་བ་དང༌། མངོན་དུ་མི་སྣང་བའི་ཕྱིར་འདུས་མ་བྱས་ཡང་མི་རུང་ངོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་དང་སྦྱར་ན། དེ་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་སྟོན་ཏེ། གནས་གྱུར་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཆོས་དཀར་པོའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གསུམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ལ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་ པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་འདུས་བྱས་དང༌། འདུས་མ་བྱས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དང༌། འདུས་བྱས་སུ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ཀུན་ཏུ་སྟོན་པ་ལ་དབང་འབྱོར་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་བཤད་པ་ནི་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་བྱས་ཀྱང་ཡིན། ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པའི་སྐྱེ་བ་དང་འགགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཞེས་གསུངས་སོ། །བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངོ་བོ་འདི་ཉིད་དེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་གནས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་ནི་ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། ཚིག་གིས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་ལས་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཆོས་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཞེས་བྱའོ། །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཞེས་བྱའོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་གིས་བགྲོད་པར་བྱ་བ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཁམས་འདི་ནི་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན།
Chinese
从没有能取蕴的角度来说，称为无二，因为不是从业和烦恼产生。称为有为法也不行，因为随所欲而显现和不显现，所以说无为法也不行。与《大乘集经论》结合起来，其中显示法身的五种体性：转变的体性、白法的体性、无二的体性、假立的体性、不可思议的体性。第三，无二的体性有三种显示：有和无的体性、有为和无为无二的体性、一和异无二的体性。其中，有为和无为无二的体性，是因为不是由业和烦恼所造，并且有自在能普遍显示显现有为的体性。这里所说的是，周遍计度的生和灭等有为也是，周遍计度的生和灭等无为也不是，因此说不是有为也不是无为。不可言说和无二的自性就是这个，因为是真如。因此，在《圣无上处所说经》中说：如来藏有五种功德，即不可言说的体性、无二的体性、超越一切分别的体性、一和异的体性、一切一味的体性。另外，该经中还说，一切法的精华都不会解脱，所以称为真如。因为没有颠倒，所以称为真实的边际。因为一切相都已真实超越，所以称为寂静。因为是圣者所行、不可分别的行境，所以称为胜义。庆喜，如来藏既不是有，也不是无。
English
From the perspective of the absence of the aggregates of taking, it is called non-duality, because it does not arise from karma and afflictions. It is also not appropriate to call it conditioned, because it appears and does not appear as desired, so it is said that it is also not appropriate to call it unconditioned. When combined with the 'Compendium of the Great Vehicle,' it shows five characteristics of the Dharmakaya: the characteristic of transformation, the characteristic of white Dharma, the characteristic of non-duality, the characteristic of imputation, and the characteristic of inconceivability. Third, the characteristic of non-duality is shown in three ways: the characteristic of existence and non-existence, the characteristic of non-duality of conditioned and unconditioned, and the characteristic of non-duality of one and different. Among them, the characteristic of non-duality of conditioned and unconditioned is because it is not made by karma and afflictions, and because it has the power to universally show the characteristic of appearing conditioned. What is said here is that the conditioned of the thoroughly conceptualized arising and ceasing, etc., is also, and the unconditioned of the thoroughly conceptualized arising and ceasing, etc., is also not, therefore it is said that it is neither conditioned nor unconditioned. The nature of unspeakable and non-duality is this very thing, because it is Suchness. Therefore, in the 'Sutra of the Teaching of the Supreme Abode of the Noble Ones,' it says: The Tathagatagarbha has five qualities, namely, the characteristic of being unspeakable, the characteristic of non-duality, the characteristic of transcending all discriminations, the characteristic of one and different, and the characteristic of being of one taste in all. Furthermore, it is said in the same sutra that the essence of all Dharmas will not be liberated, therefore it is called Suchness. Because there is no perversion, it is called the true limit. Because all characteristics have been truly transcended, it is called peace. Because it is the object of practice of the noble ones, which is non-discriminating, it is called ultimate meaning. Ananda, this Tathagatagarbha is neither existent nor non-existent.
Tibetan
ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན། རྣམ་པར་བྱང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་འདི་ཉིད་ལས་ཀྱང་འོག་ནས། སངས་རྒྱས་བརྗོད་བྲལ་གཉིས་མེད་དོན་གསུང་བ། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པས་བྱིས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་གསུངས་པས། དེའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལེའུ་ཆེན་པོ་ལས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་འཐད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས། རབ་ འབྱོར་གྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟ་བུ་ནི་མཆིས་བའི་ཆོས་ལགས། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། གཉིས་སུ་ཡོད་པ་ནི་ཡོད་པའི་ཆོས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་མེད་པའི་ཆོས་སོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང༌། གཉིས་སུ་ཡོད་པའི་ཆོས་ནི་སོ་སོ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ནི་སྟོན་པ་ཉིད་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་སྟོང་པ་ཉིད་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སོ་སོ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་འཇིག་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལེའུ་ཆེན་པོ་ལས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཉམ་པ་ཉིད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པའོ། །རབ་འབྱོར་གྱིས་གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་དེ་འདུས་བྱས་ཤིག་ལགས་སམ། འོན་ཏེ་འདུས་མ་བྱས་ཤིག་ལགས་སམ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ལས་གུད་ན་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་མི་དམིགས་ལ། འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ལས་གུད་ན་འདུས་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱང་མི་དམིགས་སོ། །རབ་འབྱོར་འདུས་བྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་དེ་ཉིད་ནི་འདུ་བ་མ་ཡིན། འབྲལ་བ་མ་ཡིན། གཟུགས་མེད་པ། དབྱིབས་མེད་པ། མཚན་ཉིད་གཅིག་པ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པའོ། །འདི་ཡང་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་ཀྱི། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་ནོ་ཞེའོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འདི་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ། །མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་ཀུན་བརྟགས་པ་ཡོངས་སུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཀྱི། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་མེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །
Chinese
并非完全被烦恼所染污，也并非完全清净，而是自性清净，如是说。此经中下面也说：佛陀宣说不可言说、无二之义，甚深故非孩童之行境。如是说故，因此应知不可言说者，乃是真如之自性。若如是，则《般若波罗蜜多大品》中所说之义，又当如何解释呢？因此，彼经中说：善现（梵文：Subhūti）请问世尊：世尊，何者为有之法？世尊告曰：二取为有之法，无二取为无之法。般若波罗蜜多释中也说：二取之法，是各别相异之体性；无二取之法，是显示一体性，即以空性一体性，而摧毁各别相异之体性。此外，《般若波罗蜜多大品》中说：诸法之平等性，即是无相。善现请问：世尊，法之平等性，是有为法耶？抑或无为法耶？世尊告曰：非有为之法，亦非无为之法。何以故？于有为法之外，不可得无为法；于无为法之外，亦不可得有为法。善现，有为之自性与无为之自性，其法性既非合亦非离，无色、无形、一体性，即是无相。此亦是诸佛为世俗谛而说，非为胜义谛而说，如彼经中所详述。此胜义谛即是真如之自性。说“无”者，是为遣除遍计所执而说“无”，然于真实义中，并非实无。
English
It is not entirely defiled by afflictions, nor is it entirely purified; rather, it is naturally pure, so it is said. In this very sutra, it is also said below: 'The Buddha speaks of the meaning of the inexpressible and non-dual, which is so profound that it is not the realm of children.' Therefore, it should be understood that the inexpressible is the very nature of Suchness. If that is the case, how can the meaning stated in the Great Chapter of the Prajñāpāramitā be justified? Therefore, in that very sutra, Subhūti asked the Blessed One: 'Blessed One, what is the nature of existence?' The Blessed One replied: 'Duality is the nature of existence; non-duality is the nature of non-existence.' In the commentary on the Prajñāpāramitā, it is also said: 'The nature of duality is the characteristic of being separate and distinct; the nature of non-duality is the characteristic of showing oneness, that is, the oneness of emptiness, which destroys the characteristic of being separate and distinct.' Furthermore, in the Great Chapter of the Prajñāpāramitā, it is said: 'The equality of all dharmas is like this: without characteristics.' Subhūti asked: 'Blessed One, is the equality of dharmas conditioned or unconditioned?' The Blessed One replied: 'It is neither a conditioned dharma nor an unconditioned dharma. Why? Because apart from conditioned dharmas, unconditioned dharmas are not found; and apart from unconditioned dharmas, conditioned dharmas are not found. Subhūti, the very nature of conditioned and unconditioned dharmas is neither combined nor separated, without form, without shape, of one characteristic, that is, without signs.' This is also said by the Buddhas for the sake of conventional truth, not for the sake of ultimate truth, as detailed in that very sutra. This ultimate truth is the very nature of Suchness. Saying 'non-existent' is said to eliminate completely imputed phenomena, but in the true meaning, it is not truly non-existent.