Tibetan
འི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་གཉིས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཚུལ་བཞིན་ཀུན་འདྲིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དོན་ཟབ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ལ་དྲི་བ་དྲིས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་མདོའི་ཚིག་གི་དོན་ཡང་དག་པར་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡན་ཆོད་དུ་བསྟན་པ་འབྱུང་བའི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་གྱི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་བཤད་ཟིན་ནས་འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་འཕགས་པའི་གསུང་རབ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །ཕྱོགས་འདི་ལ་ལེའུ་བདུན་ཡོད་དེ། དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྡུའོ། །དེ་ལ་དང་པོའི་ལེའུ་བཞིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་བསྟན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཡི་ལེའུ་དང༌། སེམས་དང་ཡིད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་དང༌། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུའོ། །དེའི་འོག་མ་ལེའུ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རྣལ་འབྱོར་ པའི་ལམ་བསྟན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ལེའུ་དང༌། ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལེའུའོ། །ཐ་མ་གཅིག་གིས་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བྱ་བ་སྒྲུབ་པའི་ལེའུའོ། །དེ་ལྟར་ཕྱོགས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་པ་ཡང༌། འདི་ལྟར་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཡུལ་དམ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་ནི་སྤྱོད་པ་སློང་བར་འགྱུར་ལ་སྤྱོད་པའི་དབང་གིས་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་མངོན་པ་མཛོད་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་ལས། གསུང་རབ་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུངས་སོ། །དེ་ཡང་དང་པོ་གཉིས་ནི་ཡུལ་སྟོན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཤེས་བྱའི་གནས་དང༌། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་དོ། །བར་མ་དྲུག་ནི་སྤྱོད་པ་ཡིན་ཏེ། ཤེས་བྱའི་མཚན་ཉིད་ལ་འཇུག་པ་དང༌། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་འཇུག་པ་དང༌། བསྒོམ་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་དང༌། ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང༌། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང༌། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའོ། །ཐ་མ་གཉིས་ནི་འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ། འབྲས་བུ་དེའི་སྤོང་བ་དང༌། དེའི་འབྲས་བུའོ། །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་བྱས་པ་ལས། མཚུངས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ནས། གསུང་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་རྣམ་པ་བཅུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འཕགས་པ་
Chinese
名为“体性之品”第二品如是说。此后，菩萨摩诃萨如理通达，于薄伽梵前，以菩萨摩诃萨请问甚深义理决择等，显示第二品为正确解释经文之义。此前已说示教法生起之因缘方面，此后则显示第二方面，即正确显示圣教之方面。此方面有七品，亦可归纳为三种。其中，最初四品显示瑜伽行所应遍计之境，即胜义谛之体性品、心与意与识之体性品、诸法之体性品、自性无性之体性品。其后两品显示瑜伽行者之道，即瑜伽分别品、地与波罗蜜多品。最后以一品显示所应获得之果，即如来事业成就品。如是显示三种方面，即瑜伽行者观待胜境而生起修行，依修行之力而获得果，故薄伽梵于《法蕴大乘经》中宣说了十三种殊胜经典。其中，最初二者显示境，即如是，所知处与所知之体性。中间六者是修行，即趣入所知之体性、趣入因与果、修习之差别、增上戒学、增上定学、增上慧学。最后二者是果，即彼果之断除与彼之果。因此，无自性论师于《大乘集论释》中说，依于三种无等性，显示了十种殊胜之教。圣
English
It is said that the second chapter is called "The Chapter on Characteristics." Then, the Bodhisattva Mahasattva, who is well-versed in the proper way, in the presence of the Bhagavan, asked questions about the profound meaning of the Bodhisattva Mahasattva's definitive explanation, etc., thus showing that the second chapter is the correct explanation of the meaning of the words of the sutra. Before that, it has been explained that the aspect of the cause and condition of the arising of the teachings has been explained, and from this point onwards, the second aspect, which is the aspect of correctly showing the holy teachings, is shown. This aspect has seven chapters, which can also be summarized into three types. Among them, the first four chapters show the object to be fully investigated in the place of yoga practice, namely, the chapter on the characteristics of the ultimate truth, the chapter on the characteristics of mind, intellect, and consciousness, the chapter on the characteristics of all dharmas, and the chapter on the characteristics of selflessness. The following two chapters show the path of the yogi, namely, the chapter on the differentiation of yoga and the chapter on the grounds and perfections. The last one shows the fruit to be obtained, namely, the chapter on the accomplishment of the deeds of the Tathagata. Thus, the three aspects are shown in this way: the yogis rely on the holy object to generate practice, and by the power of practice, they obtain the fruit. Therefore, the Bhagavan, in the Sutra of the Great Vehicle of the Abhidharma Treasury, spoke of thirteen kinds of particularly excellent scriptures. Among them, the first two show the object, namely, the place of knowledge and the characteristics of knowledge. The middle six are practice, namely, entering into the characteristics of knowledge, entering into cause and effect, the differentiation of meditation, the training in higher morality, the training in higher concentration, and the training in higher wisdom. The last two are the fruit, namely, the abandonment of that fruit and its fruit. Therefore, the teacher Asanga, in his commentary on the Compendium of the Great Vehicle, said that based on the three incomparable aspects, the ten kinds of excellent teachings are shown. Holy
Tibetan
བྱམས་པས་ས་བཅུ་བདུན་པ་བསྟན་པ་དག་གིས་ཀྱང་འདི་གསུམ་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ། དང་པོའི་ས་ནི་རྒྱུའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཚོགས་ལྔ་དང་ལྡན་པའི་ས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་ས་དང༌། རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ས་དང༌། རྟོག་པ་མེད་པ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་ས་དང༌། རྟོག་པ་ཡང་མེད་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པའི་ས་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པའི་ས་དང༌། མཉམ་པར་གཞག་པ་མ་ཡིན་པའི་ས་དང༌། སེམས་ཡོད་པའི་ས་དང་སེམས་མེད་པའི་སའོ། །བར་མ་དྲུག་གིས་ནི་སྤྱོད་པའི་ས་བསྟན་ཏེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ས་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ས་དང༌། བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ ས་དང༌། ཉན་ཐོས་ཀྱི་ས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སའོ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་འབྲས་བུ་བསྟན་ཏེ་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་ས་དང༌། ལྷག་མ་མེད་པའི་སའོ། །མདོ་སྡེ་འདིར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་མཚུངས་པ་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཕྱོགས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པས་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེའོ། །ལེའུ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་དོན་དམ་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་བསྟན་ཏེ། དེ་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་སྟོན་ཏོ། །སེམས་དང་ཡིད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ལས་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟོན་ཏོ། །ལེའུ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་སྟོན་ཏེ། དེ་ཡང་ལེའུ་དང་པོས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་གྱི་ཡུལ་སྟོན་ཏོ། །ལེའུ་ཕྱི་མས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་བསྟན་ཏོ། །བདེན་པ་གཉིས་བསྟན་པ་ལ་ཡང་རྩ་བ་དང་ཡན་ལག་གི་གོ་རིམས་ཀྱིས་སྔར་ནི་དོན་དམ་པ་བསྟན་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་བསྟན་པས། དེའི་ཕྱིར་འདིར་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང་སྦྱར་ན། དེ་ལས་ལེའུ་འདི་གཅིག་ལ་མཚན་རྣམ་པ་ལྔར་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་ཡང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི། མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔ་དང་ལྡན་ཏེ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཉིས་སུ་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཆོས་རྣམས་ཐ་དད་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །འདིར་མདོའི་ཚིག་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་བཞིར་བསྡུས་ཏེ། བརྗོད་དུ་མེད་པ་ད
Chinese
慈氏所说的十七地也对这三者进行区分，第一地是显示因之境，即与五种识聚相关的地，意地，有分别和有伺察的地，无分别有伺察的地，既无分别也无伺察的地，等持地，非等持地，有心地和无心地。中间六地是显示行之境，即闻所生地，思所生地，修所生地，声闻地，独觉地，菩萨地。最后两地是显示果之境，即有余地和无余地。此经中也同样将无等的三种相以三种方式显示。其中，瑜伽行派所完全考察的境，也分为两种。前两品显示胜义和世俗之境，其中，从胜义谛的体性品中显示胜义谛，从心、意和识的体性品中显示世俗谛。后两品显示有和无的自性之境，其中，第一品显示三种自性之境，后一品显示三种无自性之境。在显示二谛时，也以根本和支分的顺序，先显示胜义，然后在它之后显示世俗，因此，这里宣说的是胜义谛。如果与瑜伽行地相联系，从那里，这一品以五种名称显示，因此，从它本身之外，胜义谛具有五种体性，即不可言说的体性，无二的体性，完全超越思辨之境的体性，完全超越诸法异体和非异体之性的体性，以及一切皆为一味的体性。这里，经部的那些词句也被归纳为四种，即不可言说。
English
The seventeen grounds spoken of by Maitreya also distinguish these three. The first ground is the teaching of the realm of causes, namely the ground associated with the five aggregates of consciousness, the ground of mind, the ground with conceptualization and examination, the ground without conceptualization but with examination, the ground without conceptualization and without examination, the ground of meditative equipoise, the ground of non-meditative equipoise, the ground with mind, and the ground without mind. The middle six grounds are the teaching of the realm of practice, namely the ground arising from hearing, the ground arising from thinking, the ground arising from meditation, the ground of the Hearer, the ground of the Solitary Buddha, and the ground of the Bodhisattva. The last two grounds are the teaching of the realm of result, namely the ground with remainder and the ground without remainder. In this sutra also, the three aspects of unequaledness are similarly taught in three ways. Among them, the realm that is completely examined by the Yogacara school is also divided into two. The first two chapters teach the realm of the ultimate and the conventional, wherein the chapter on the nature of the ultimate truth teaches the ultimate truth, and the chapter on the nature of mind, intellect, and consciousness teaches the conventional truth. The latter two chapters teach the realm of the nature of existence and non-existence, wherein the first chapter teaches the realm of the three natures, and the latter chapter teaches the realm of the three non-natures. In teaching the two truths, the ultimate is taught first in the order of root and branches, and then the conventional is taught after that. Therefore, here the ultimate truth is explained. If it is connected with the Yogacarabhumi, from there, this one chapter is taught with five names. Therefore, apart from that itself, the ultimate truth has five characteristics, namely the characteristic of being inexpressible, the characteristic of being non-dual, the characteristic of being completely beyond the realm of speculation, the characteristic of being completely beyond the nature of things being different and not different, and the characteristic of being of one taste in all. Here, those words of the sutra are also summarized into four types, namely inexpressible.