Tibetan
ང༌། ལམ་གཅིག་པས་སེམས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཡིན་གྱི་ཐམས་ཅད་ལས་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བཟང་བོ་ཞེས་མི་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆོས་འདི་པའི་སློབ་པ་དང་བཅས་པའི་གང་ཟག་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟེ། དེ་དག་རྣམ་པར་གྲོལ་བས་ཐོབ་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཉོན་མོངས་པའི་ལྷག་མ་ལུས་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་མི་སློབ་པ་ ལས་ལྡོག་པའི་ཆོས་ཅན་གྱི་དགྲ་བཅོམ་པ་དང་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཐོབ་པ་ལས་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་སྟེ། དེ་དག་བཟང་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་པས། དེའི་ཕྱིར་དགྲ་བཅོམ་པ་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། བཟང་པོ་རྣམ་པར་གྲོལ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་བཞི་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པ་དག་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏེ། འདི་ཡང་སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་འོད་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་གསུམ་གྱིས་རྣམ་པར་བཤད་དེ་དང་པོ་ནི་ཡན་ལག་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །གསུམ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་སོ། །དེ་ལ་ཡན་ལག་དྲུག་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཚུལ་ཁྲིམས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན་པ་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་གནས་པ་དང༌། སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པས་བདག་ཉིད་བསྡམས་པ་དང༌། ཆོ་ག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། སྤྱོད་ཡུལ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཁ་ན་མ་ཐོ་བ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་དག་ལ་ཡང་འཇིགས་པར་ལྟ་བ་དང༌། བསླབ་པའི་གཞི་རྣམས་ཡང་དག་པར་བླངས་ཏེ་སློབ་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་ཟག་པ་མེད་པ་ལ་བརྟེན་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་བ་ལས་ཡང་ན་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཟག་པ་མེད་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ནི་མི་སློབ་པའི་ས་ལ་གནས་པ་དག་ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཡོངས་སུ་བསྔོས་པས་རང་གི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚུལ་ཁྲིམས་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཆོས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་གཞོལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ལྔ་པ་ཆོས་ཀྱི་བདེ་བ་གཉེར་བའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏོ། །འདི་ཡང་སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་འོད་ཀྱིས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། དེའི་ ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཆོས་ཀྱི་བདེ་བ་ལ་གཞོལ་ཞིང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཡང་དག་པར་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ན་བདེ་བ་ཆེན་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ལ་གཞོལ་བར་བྱེད་ཀྱི། དོན་གཞན་མི་ཚོལ་བའོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཚོལ་བའི་ཚེ་གཞན་བདེ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་ཀླན་ཀ་ཚོལ་བའི་བསམ་པ་མེད་པ་དང༌། སྤྱོད་ལམ་མངན་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །ཡང་དག་པའི་དོན་དུན་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་འདི་དག་རྩེ་གཅིག་ཏུ་ཆོས་ཀྱི་བདེ་བ་ཚོལ་བར་བྱེད་པ་གྲགས་པ་དང་རྙེད་པ་དང༌། བཀུར་སྟི་ཚོལ་བ་ནི་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མང་དུ་ཐོས་པ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཐོས་པ་བསགས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དྲུག་པ་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་ཚིག་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་ཐོས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་དང་པོ་དང་བར་མ་དང་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་ཅན་དང༌། ཁྱད་པར་ཅན་མ་ཡིན་པའི་བྱེ་བྲག་གི་དབང་དུ་མཛད་ནས་ཚིག་རྣམ་པ་གསུམ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་དང་སྦྱར་ན་མང་དུ་ཐོས་པ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། བྱང་བར་བྱེད་པ་ནི་ཚིག་གསུམ་པོ་བྱེ་བྲག་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་གྲངས་བསྡུ་བ་ལས། མང་དུ་ཐོས་པ་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཐོས་པ་བསགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟར་ཐོག་མར་དགེ་བ། བར་དུ་དགེ་བ། ཐ་མར་དགེ་བ། ཚིག་འབྲུ་དང་དོན་བཟང་པོ། མ་འདྲེས་པ། ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ། ཡོངས་སུ་དག་པ། ཡོངས་སུ་བྱང་བ། ཚངས་པར་སྤྱོད་པའི་ཆོས་བཤད་པ་ན། ཆོས་དེ་དག་མང་དུ་ཐོས་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཐོས་པ་འཛིན་པ་དང༌། བསྟན་པའི་ཚིག་བྱང་བར་བྱེད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཐོག་མར་དགེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉན་པ་ན་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བར་དུ་དགེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བར་དུ་སྤྱོར་བ་ན་ཚེགས་ཆུང་དུས་མཐའ་གཉིས་རྣམ་པར་སྤངས་ནས། དབུ་མའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐ་མར་དགེ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཤིན་ཏུ་མཐར་ཕྱིན་ནས་དྲི་མ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཐམས་ཅད་ལས་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བ་དང༌། ཤིན་ཏུ་ འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བའི་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་བཟང་པོ་ནི་ཕན་པ་དང་བདེ་བ་རབ་ཏུ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཚིག་འབྲུ་བཟང་པོ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིང་གི་ཚོགས་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པར་སྦྱར་བ་དང་ཚིག་ཏུ་འདོན་པ་ཟུར་ཕྱིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་འདྲེས་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་པ་རྣམས་དང་ཐུ
Chinese
ང། 仅以一条道路获得心之解脱，并非从一切中解脱，因此不称为贤善。第二是与此法之有学之人相区别，彼等虽已获得解脱，然因烦恼之残余尚存，故非为解脱。第三是与非学之阿罗汉，以及获得时分解脱者相区别，彼等非为贤善解脱，因此，阿罗汉依仗敏锐之根器，故称作贤善解脱，如是记载。所谓戒律极其清净，是指第四个功德，即戒律极其清净。对此，近光论师以三种方式进行了解释：第一是依靠六支；第二是依靠无漏；第三是依靠大乘。其中，依靠六支进行解释，如《佛地经释》中所说：戒律极其清净，如经中所说：具足六支者，称为戒律清净，即安住于戒律清净，以别解脱戒约束自身，仪轨圆满，行境圆满，对于极其微小的过患亦心怀畏惧，并如理受持学处而修学，如是等等。其中，依靠无漏，如《佛地经释》中所说：或者，因一切皆获得无漏之戒律，故称极其清净。其中，依靠大乘进行解释，如《佛地经释》中所说：于真实义而言，安住于无学地者，以大乘完全回向，故自方之戒律清净，且为成办菩萨之戒律，故称极其清净。所谓耽著并寻觅法之安乐，是指第五个功德，即寻求法之安乐。对此，近光论师也以三种方式进行了解释，因此，《佛地经》的
English
Nga. Liberation of mind is attained through a single path, not from everything, therefore it is not called excellent. The second is the distinction from those who are students of this Dharma, although they have attained liberation, they are not liberated because the residue of afflictions remains. The third is the distinction from Arhats who possess the Dharma contrary to non-learners and those who have attained liberation in time, they are not excellent liberation, therefore, Arhats rely on sharp faculties, hence they are called excellent liberation, as it is recorded. The so-called extremely pure morality refers to the fourth quality, which is extremely pure morality. On this, the teacher Near Light explained it in three ways: the first is based on the six branches; the second is based on the absence of outflows; the third is based on the Mahayana. Among them, the explanation based on the six branches is as stated in the commentary on the Buddha-bhumi Sutra: Extremely pure morality, as stated in the Sutra: One who possesses the six branches is called pure morality, that is, abiding in pure morality, restraining oneself with the vows of individual liberation, perfect rituals, perfect conduct, fearing even the slightest faults, and properly taking up the foundations of learning and practicing, and so on. Among them, relying on the absence of outflows, as stated in the commentary on the Buddha-bhumi Sutra: Or, because all have attained morality without outflows, it is called extremely pure. Among them, the explanation based on the Mahayana is as stated in the commentary on the Buddha-bhumi Sutra: In terms of the true meaning, those who abide in the ground of non-learning, completely dedicate themselves to the Mahayana, therefore their own morality is pure, and for the accomplishment of the morality of Bodhisattvas, it is called extremely pure. The so-called indulging in and seeking the bliss of Dharma refers to the fifth quality, which is seeking the bliss of Dharma. On this, the teacher Near Light also explained it in three ways, therefore, the commentary on the Buddha-bhumi Sutra
Chinese
于彼之关联中，所谓趋入于法之安乐且遍寻者，乃于正法中遍寻时，有如是广大的安乐，即趋入于佛陀之菩提，而不寻求其他目的。又，于寻求法之时，为令他者安乐之故，无有寻求争端之意乐，且完全舍弃恶劣之行止。为真实之义故，此等大声闻众一心一意地寻求法之安乐，而非寻求名声、利养及恭敬。如是宣说。所谓多闻、持闻、积闻者，乃显示第六多闻之智慧圆满之功德，如是，此三词亦以多闻之智慧，于初、中、后及有差别、无差别之差别之自在而作三种词之辨别。若与一切有部之论典相合，则多闻、随念、受持及清净乃三种词之差别，如是说。是故，于圣教汇集之论中，所谓多闻、持闻、积闻者，乃如是初善、中善、后善，语词与义善妙，不杂染，完全圆满，完全清净，完全洁净，宣说梵行之法时，彼等法多闻圆满，且持闻，并使教法之语词清净。如是宣说。于瑜伽行地中，初善者，乃如是于听闻时，生起极大欢喜之故。中善者，乃如是于中间行持时，以少许勤劳而完全舍弃二边，于中道中行之故。后善者，乃如是极度究竟，远离诸垢染之故，且于一切中离贪，并成为极度离贪之究竟故。义善妙者，乃能极度引导利益与安乐之故。语词善妙者，乃如是善巧结合名之集合等，且发音清晰之故。不杂染者，乃如是与此外道等不相混杂。
English
In that connection, the so-called engaging in the bliss of Dharma and seeking it everywhere is that when seeking the true Dharma everywhere, there is such great bliss, that is, engaging in the Bodhi of the Buddha, and not seeking other purposes. Also, when seeking the Dharma, it is for the sake of making others happy, without the intention of seeking disputes, and completely abandoning bad conduct. For the sake of the true meaning, these great Shravakas wholeheartedly seek the bliss of Dharma, not seeking fame, gain, and respect. Thus it is said. The so-called much hearing, holding hearing, accumulating hearing, is to show the merit of the perfection of wisdom of the sixth much hearing, thus, these three words also use the wisdom of much hearing, in the beginning, middle, and end, and the difference between having difference and having no difference, to make the distinction of the three kinds of words. If it is in accordance with the treatises of the Sarvastivada, then much hearing, recollection, upholding, and purification are the differences of the three kinds of words, thus it is said. Therefore, in the collection of scriptures, the so-called much hearing, holding hearing, accumulating hearing, is like this: initially good, intermediately good, finally good, words and meanings are good, not mixed, completely perfect, completely pure, completely clean, when explaining the Dharma of pure conduct, those Dharmas are perfect in much hearing, and holding hearing, and making the words of the teachings pure. Thus it is said. In the Yogacarabhumi, the initially good is like this: because of generating great joy when listening. The intermediately good is like this: when practicing in the middle, with little effort, completely abandoning the two extremes, and walking in the middle way. The finally good is like this: because of being extremely ultimate, being separated from all defilements, and being free from attachment to everything, and becoming the ultimate of being extremely free from attachment. The good meaning is because of being able to extremely guide benefit and happiness. The good words are like this: skillfully combining the collection of names and so on, and because the pronunciation is clear. The unmixed is like this: not mixed with external heretics and so on.