Tibetan
སྒོ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། སྔ་ཕྱིའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། རེ་ཞིག་པ་དང༌། གཏན་དུ་བ་བསྟན་པ་དང༌། འཁོར་གཞན་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པ་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་མུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལས་དམན་པ་ཁོ་ན་སྨོས་ལ། ཆེན་པོ་སྨོས་པ་མ་ཡིན་པ་སྟེ། འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་དང༌། ལུང་རིང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་སྨོས་ལ་དམན་པ་མི་སྨོས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་དང༌། ཚུལ་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གསུམ་པ་ནི་ཆེ་ཆུང་གཉིས་ཀ་སྨོས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་དང༌། དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །བཞི་པ་ནི་ཆེ་ཆུང་གཉི་ག་མི་སྨོས་པ་སྟེ། འཕགས་པ་ཕྲེང་ལྡན་མའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་མུ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་བྱུང་བ་ཇི་ལྟར་བརྡ་སྤྲོད་ཅིང་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་ལས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་ཉན་ཐོས་ཁོ་ན་སྨོས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡེ་སྣོད་ལས་ནི་ཉན་ཐོས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་འཁོར་གཉི་ག་ཚང་བར་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ་ རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་བ་ལས་བཤད་པ་ཁོ་ན་བཞིན་ཏེ། མུ་བཞི་སྨོས་པ་ནི་མདོ་སྡེ་སྡུད་པ་དག་གི་མོས་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་མུ་བཞི་ཚང་བར་སྨོས་པ་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་བ་ལས། སྡེ་སྣོད་གཉིས་ཀྱི་མཆོག་དང་དམན་པ་ཐ་དད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། རེ་ཞིག་མུ་གཉིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་བརྒྱུད་པའི་བཤད་པ་ལས། ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་ན་རྒྱས་པ་དང་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །དེ་ལ་སྔ་ཕྱིའི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡང་ངེས་པ་མེད་དེ། མདོ་སྡེ་ཁ་ཅིག་ལས་སྔར་ཆེན་པོ་སྨོས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་དམན་པ་སྨོས་པ་ཡོད་དེ་འཕགས་པ་སྙིགས་མ་ལྔ་བསྟན་པའི་མདོ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་སྔར་དམན་པ་སྨོས་ལ། དེའི་འོག་ཏུ་ཆེན་པོ་སྨོས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མདོ་སྡེ་འདི་ཉིད་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ཉན་ཐོས་སྔར་སྨོས
Chinese
四种门是指辨别有和无，先后次第的解说，暂时性和永久性的显示，以及眷属其他有和无的显示。其中，辨别有和无有四种方式：第一种是经部等只说低劣的，没有说伟大的，如《圣妙吉祥真实名经》和《长阿含经》等所说的那样。第二种是只说伟大的，没有说低劣的，如《圣华严经》和《一百五十赞经》等那样。第三种是大小都说的，如《圣法华经》和《维摩诘所说经》等那样。第四种是大小都不说的，如《圣鬘经》等那样。如果存在四种方式，那么如何理解和解释《般若波罗蜜多释论》中的内容呢？因为其中说，在声闻的律藏中只说了声闻，在菩萨的律藏中，声闻和菩萨的眷属都完整地说了。如果这样问，对此有两种解释：有些人认为，就真实的意义而言，就像《般若波罗蜜多释论》中所说的那样，说四种方式是因为各部经的意乐不同。有些人认为，就真实的意义而言，是完整地说四种方式，因为《般若波罗蜜多释论》中，为了显示两个律藏的优劣不同，所以暂时显示了两种方式，以前的传承解释说，因为真实存在和不存在，或者因为广说和略说。关于先后次第的解说也不确定，有些经中先说伟大的，然后在后面说低劣的，如《圣五浊恶世经》那样。有些经中先说低劣的，然后在后面说伟大的，如这部经等那样。如果这样，那么为什么在《佛地经释》和《般若波罗蜜多释论》中，先说声闻呢？
English
The four doors are distinguishing between existence and non-existence, explaining the order of before and after, showing the temporary and the permanent, and showing the presence or absence of other retinues. Among these, distinguishing between existence and non-existence has four modes: the first is that only the inferior is mentioned in the sutras and so on, and the great is not mentioned, as explained in the "Noble Diamond Cutter Sutra" and the "Long Agama Sutra" and so on. The second is that only the great is mentioned, and the inferior is not mentioned, such as the "Noble Buddha Avatamsaka Sutra" and the "Hundred and Fifty Verses of Praise Sutra" and so on. The third is that both the great and the small are mentioned, such as the "Noble Lotus Sutra of the Wonderful Dharma" and the "Vimalakirti Nirdesa Sutra" and so on. The fourth is that neither the great nor the small are mentioned, such as the "Noble Garland Sutra" and so on. If there are four modes, then how should we understand and explain what appears in the commentary on the Prajnaparamita? Because it says that in the Vinaya Pitaka of the Shravakas, only the Shravakas are mentioned, and in the Vinaya Pitaka of the Bodhisattvas, both the Shravakas and the retinue of Bodhisattvas are fully mentioned. If you ask this, there are two explanations for this: Some say that, in terms of the true meaning, it is just as explained in the commentary on the Prajnaparamita, and that the four modes are mentioned because the intentions of the sutras differ. Some say that, in terms of the true meaning, it is indeed the case that all four modes are fully mentioned, because in the commentary on the Prajnaparamita, in order to show the difference between the superior and inferior of the two pitakas, two modes are temporarily shown, and the previous transmission explained that it is because of true existence and non-existence, or because of extensive and concise explanations. The explanation of the order of before and after is also uncertain, because in some sutras the great is mentioned first, and then the inferior is mentioned later, such as the "Noble Sutra on the Five Degenerations." In some sutras, the inferior is mentioned first, and then the great is mentioned later, such as this very sutra and so on. If this is the case, then why do the commentaries on the Buddha-bhumi and the Prajnaparamita mention the Shravakas first?
Tibetan
་པ་བཤད་ཅེ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཤིན་ཏུ་གསང་བ་དང༌། བསྟན་པར་བྱ་བའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བསྟན་པར་བྱ་བའི་སྒོ་ནས་སྔར་ཉན་ཐོས་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་དག་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པས་ལུས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤིན་ཏུ་གསང་བའི་སྒོ་ནས་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྔར་སྨོས་པ་ཡིན་ཏེ། མི་སྐྱེ་བའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་ཐོབ་ནས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་མདོ་སྡེ་རྣམ་པ་གཉིས་སོ་སོ་ནས་དོན་རེ་རེའི་དབང་དུ་མཛད་པས་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཉན་ཐོས་སྔར་སྨོས་པ་དེ་ཡང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས། དོན་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དག་གི་ཐེ་ཚོམ་རབ་ཏུ་བསལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། རིགས་མ་ངེས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ངེས་པའི་དང་བ་རབ་ཏུ་བསྐྱེད་པར་དྲན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཉན་ཐོས་ཆེན་པོ་རྣམས་ བདག་ཅག་གི་ལུས་ནི་བཙུན་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ཡང་ཉན་ཐོས་རྣམས་རྟག་པར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཞམ་རིང་བ་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཆ་བྱད་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ནང་གི་འཁོར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཁོར་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་དག་ཀྱང་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཁོར་རྣམས་ལ་རབ་ཏུ་དང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་བ་ལས་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱིས་སྟོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ལས་གལ་ཏེ་ཡས་བགྲང་ན་ནི་སྔར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨོས་པར་རིགས་སོ། །གལ་ཏེ་མས་བགྲང་ན་ནི་སྔར་དགེ་བསྙེན་མ་སྨོས་པའི་རིགས་ན། ཅིའི་ཕྱིར་སྔར་ཉན་ཐོས་ཀྱི་འཁོར་རྣམ་པ་བཞི་བསྟན་པའི་འོག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྨོས་ཤེ་ན། སྨྲས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཤེས་པ་ཆེ་མོད་ཀྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱིས་དེའི་འོག་ཏུ་གསུངས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཉོན་མོངས་པ་ད་དུང་མ་ཟད་པས་དེའི་ཕྱིར་འོག་ཏུ་སྨོས་སོ། །དགྲ་བཅོམ་པ་རྣམས་ཤེས་པ་ཆུང་ཡང་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པས་དེའི་ཕྱིར་གོང་དུ་སྨོས་སོ། །གཞན་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་ཐབས་ཀྱི་སྟོབས་ཀྱིས་འགྲོ་བ་ལྔ་པོ་དག་ཏུ་འདོད་པ་ལྔ་ཉམས་སུ་ལེན་ཅིང་སེམས་ཅན་འདྲེན་པར་བྱེད་ལ། གལ་ཏེ་དགྲ་བཅོམ་པས་དེ་ལྟར་བྱས་ན་ལྷ་དང་མི་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེ་ཞིང་ཡ་མཚན་དུ་འཛིན་པས། དེའི་ཕྱིར་འོག་ཏུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འ
Chinese
如果问如何解释，在《般若波罗蜜多释》中这样说到：佛的法有两种，即非常隐秘的和应当宣说的。就像这样，从应当宣说的角度来说，之前提到了声闻，因为他们已经断除了烦恼，没有剩余。从非常隐秘的角度来说，之前提到了菩萨，因为他们获得了不生法忍，断除了烦恼。因此，两部经各自从一个意义的角度出发，所以彼此没有矛盾。之前提到的声闻，也在《佛地经释》中说到：因为有八种意义。为了彻底消除对大乘有怀疑者的怀疑，为了让种姓不确定的菩萨们生起确定的欢喜，为了让完全清净的大声闻们 舍弃“我们的身体是僧人”的傲慢，此外，声闻们总是侍奉如来，因为他们的装束相同，因为他们是内部眷属，为了让菩萨们对声闻眷属生起恭敬，也为了让其他人对声闻眷属生起极大的欢喜。在《般若波罗蜜多释》中，是通过名相来显示的。因此，从那里面说，如果从高往低数，那么应该先说菩萨。如果从低往高数，那么应该先说优婆夷。为什么在先显示四种声闻眷属之后才说菩萨呢？回答说：菩萨的智慧虽然广大，但佛陀在之后才宣说，因为他们的烦恼还没有断尽，所以放在后面说。阿罗汉们的智慧虽然狭小，但烦恼已经断尽，所以放在前面说。此外，菩萨以方便力的力量，在五道中享受五欲，并引导众生。如果阿罗汉这样做，天人和人们会产生怀疑，觉得奇怪。因此，才放在后面显示。
English
If asked how to explain it, it is said in the commentary on the Prajñāpāramitā: "The Buddha's Dharma has two aspects: the very secret and the one to be taught." Like this, from the perspective of what should be taught, the Śrāvakas were mentioned earlier, because they have abandoned their afflictions and have nothing remaining. From the perspective of the very secret, the Bodhisattvas were mentioned earlier, because they have obtained the forbearance of non-arising dharmas and have abandoned their afflictions. Therefore, the two Sutras each proceed from the perspective of one meaning, so there is no contradiction between them. The Śrāvakas mentioned earlier are also mentioned in the commentary on the Buddhahood Sutra: "Because there are eight meanings." In order to completely eliminate the doubts of those who doubt the Mahāyāna, in order to make the Bodhisattvas of uncertain lineage generate definite joy, in order to make the completely pure great Śrāvakas abandon the arrogance of thinking "Our body is a monk," in addition, the Śrāvakas always serve the Tathāgata, because their attire is the same, because they are internal retinues, in order to make the Bodhisattvas generate respect for the Śrāvaka retinue, and also in order to make others generate great joy for the Śrāvaka retinue. In the commentary on the Prajñāpāramitā, it is shown through names. Therefore, from there it is said that if counting from high to low, then the Bodhisattva should be mentioned first. If counting from low to high, then the female lay practitioner should be mentioned first. Why are the Bodhisattvas mentioned after first showing the four types of Śrāvaka retinues? The answer is: Although the Bodhisattva's wisdom is vast, the Buddha taught it later, because their afflictions have not yet been exhausted, so they are placed later. Although the Arhats' wisdom is narrow, their afflictions have been exhausted, so they are placed earlier. Furthermore, Bodhisattvas use the power of skillful means to enjoy the five desires in the five realms and guide sentient beings. If Arhats did this, gods and humans would have doubts and find it strange. Therefore, it is shown later.