Tibetan
སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་འདི་ན་ནི་ཡོད་ལ་འདི་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་ཡང་མི་ནུས་ཏེ། ཆོས་འགའ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་གུད་ན་མེད་ལ། སེམས་ཅན་གང་ཡང་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ལས་གུད་ན་མེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་ལས་ཇི་ལྟར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ལ་དབུས་དང་མཐའ་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་ཡོན་ཏན་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཚད་ཡོངས་སུ་མ་ཆད་པའོ། །ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་མཐའ་མེད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་རྣམ་པ་གསུམ་དེར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཚད་དང་འཚམ་པ་མཉམ་པར་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་ གང་བ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་དེ་ལྟ་བུ་དག་ཏུ་ཞུགས་ཀྱི། གཞན་དག་ཏུ་ནི་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སར་མཉམ་པར་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་གང་བས་དབུས་དང་མཐའ་མེད་ཅིང་ཚད་ཡོངས་སུ་ཆད་པ་མེད་པའོ། །ཆས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་ཁྱབ་ཅིང་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་ཕན་འདོགས་པ་མངོན་སུམ་དུ་མཛད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དབུས་དང་མཐའ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་འོད་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་དོན་འདི་དང་མཐུན་པར་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་དབུས་དང་མཐའ་མེད་པར་བཤད་པ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་བཞིར་འགྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི་དཔེའི་ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་དབུས་དང་མཐའ་མེད་པར་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡང་ན་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་བརྟེན་པར་བྱ་བ་དང༌། རྟེན་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དབུས་དང་མཐའ་མེད་པ་བསྟན་ཏོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡང་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་དབང་དུ་བྱས་ནས། དབུས་དང་མཐའ་མེད་པ་བསྟན་ཏོ། །བཞི་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཅེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་གྱི་ཆེད་དུ་སྐུ་སྟོན་པར་མཛད་པས། དབུས་དང་མཐའ་མེད་པ་བསྟན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་དབུས་དང་མཐའི་སྐུ་མེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་འོད་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་ལས། འདིས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་མཚན་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་མཚན་ཉིད་ལ་མཐའ་དང་དབུས་མེད་དེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབུས་དང་མཐའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡུལ་གྱི་དབུས་དང་མཐའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མཉམ་པའི་ཆོས་ཉིད་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མཉམ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་འདི་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་ཏུ་ ཁྱབ་ཅིང་དེར་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་མངའ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་དབུས་དང་མཐའི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གང་འདུས་བྱས་ལ་ངེས་པར་ཡོད་དོ་ཞེས་འཛིན་པ་ནི་རྟག་པའི་མཐའོ། །སྟོང་པ་ཉིད་མེད་པའོ་ཞེས་འཛིན་པ་ནི་ཆད་པའི་མཐའོ། །ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་དབུ་མའི་ལམ་མོ། །དབུ་མའི་དོན་དེ་ཡང་མཐའ་ལ་ལྟོས་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ཏེ། མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཉིད་ཀྱིས་བྲལ་བ་ཡིན་ན། དབུས་ལ་ལྟོས་ཏེ་དབུས་ཞེས་བྱ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པས་དབུས་དང་མཐའ་གཉི་ག་ཡང་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། འདུས་བྱས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདུས་མ་བྱས་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བརྗོད་ན་ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ལ་དབུས་དང་མཐའ་ཡོད་དེ་ཇི་ལྟར་དབུས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ནི་དབུས་ཞེས་བརྗོད་ལ་ཡུལ་གཞན་ལ་ནི་མཐའ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་མཉམ་པ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་དེ། ཡུལ་དང་ཕྱོགས་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར། ཡུལ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་དབུས་དང་མཐའི་མཚན་ཉིད་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའོ། །ཡང་ན་འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ནི་མཐའ་གཉིས་ཡིན་ལ། ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་དབུས་ཡིན་ཏེ། མཐའ་ཡང་ཡོད་པ་མ་ཡིན། དབུས་ཀྱང་ཅི་ལ་དབུས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་གྱི་དབུས་དང་མཐའ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ་བཤད་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པ་ཞེས་བྱ་བས་ནི་ཡོན་ཏན་བཅུ་དགུ་པ་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་འཁོར་བའི་མཐའ་ཇི་ཙམ་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་པ་དང༌། བདེ་བ་ཉེ་བར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་ཉིད་དོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་མཛད་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་དག་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱིས་ཀླས་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་འགྲེལ་བ་ལས། འདི་ལྟར་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དེ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཕྱིར། རྒྱུ་མཐུན་པར་མདོ་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ཆོས་
Chinese
化身二者，也不能说在这个世间有，那个世间没有。因为任何法都离不开法身，任何众生也离不开圆满报身和化身。无自性论师的解释中说，如同世间没有中心和边际一样，佛地的功德也是如此，因为处所和方位的界限没有完全断绝。或者因为世间的边际没有边际，所以如来三身与世间的量相符，平等地普遍充满，像这样法身等进入这样的世间，而不是进入其他的世间。或者法身等在佛地平等地普遍充满，所以没有中心和边际，也没有完全断绝界限。法身等一切都普遍，为了众生的利益而明显地行饶益，但自己的自性没有中心和边际，近光论师的解释中也说了与此义相同。无自性论师所说的没有中心和边际，也有四种情况：第一是依靠比喻的法性而显示没有中心和边际。第二是从“或者世间”等开始，以所依和能依的角度显示没有中心和边际。第三是从“或者法身等”等开始，以佛地的角度显示没有中心和边际。第四是从“法身等”等开始，因为为了众生而示现身相，所以显示没有中心和边际，然而自己的自性没有中心和边际的身相，因为不是为了利益众生。此外，近光论师的解释中说：这显示了薄伽梵通达真如的特殊功德，像这样真如的体性没有边际和中心，因为是有为法和无
English
The two kinds of manifestations also cannot be said to exist in this world and not in that world. Because no Dharma is separate from the Dharmakaya, and no sentient being is separate from the Sambhogakaya and Nirmanakaya. The commentary by Master Asanga states that just as the world has no center and no boundary, so too are the qualities of the Buddha-field, because the limits of places and directions are not completely cut off. Or because the edge of the world has no edge, the three bodies of the Tathagata are in accordance with the measure of the world, equally pervading and filling all places, in this way the Dharmakaya and so on enter into such worlds, but not into other worlds. Or the Dharmakaya and so on equally pervade and fill the Buddha-field, so there is no center and no boundary, and the limit is not completely cut off. The Dharmakaya and so on are all pervasive, and manifestly benefit sentient beings, but their own nature has no center and no boundary, and the commentary by Master Near Light also says the same meaning. The absence of center and boundary mentioned by Master Asanga also has four aspects: The first is to show the absence of center and boundary by relying on the Dharma nature of the metaphor. The second is to show the absence of center and boundary from the perspective of the object of reliance and the subject of reliance, starting from "or the world". The third is to show the absence of center and boundary from the perspective of the Buddha-field, starting from "or the Dharmakaya and so on". The fourth is to show the absence of center and boundary because the Dharmakaya and so on manifest the body for the sake of sentient beings, but their own nature has no body with center and boundary, because it is not for the benefit of sentient beings. Furthermore, the commentary by Master Near Light says: This shows the special qualities of the Bhagavan's understanding of Suchness, in this way the nature of Suchness has no edge and center, because it is conditioned and unconditioned.
Chinese
因为完全舍弃了有为和无为的中间和边际的相状，以及完全舍弃了处所的中间和边际的相状。如是性是佛地的平等法性，因为通达了佛地的平等自性。经中说，周遍一切有为和无为等，并且在那里也没有显现执着。其中，所谓“因为完全舍弃了有为和无为的中间和边际的相状”是指：凡是执着于有为法必定存在，这是常边的极端。执着于没有空性，这是断边的极端。既不是有也不是无，这是中道。中道的意义也是依赖于边际而安立的，如果边的自性也远离自身，那么依赖于中间而称为中间。因此，如来通达了平等性，所以舍弃了中间和边际两者，如对待有为法一样，对待无为法也是如此。如果从世俗的角度来说，处所和方位有中间和边际，例如对于中间的处所称为中间，对于其他的处所称为边际一样，如来通达了平等性，因为没有处所和方位，所以完全舍弃了处所和方位的中间和边际的相状。或者说，有为和无为是两个边际，既不是有也不是无是中间，但边际也不是有，中间又凭什么称为中间呢？处所的中间和边际也应如是宣说。所谓“法界所遍”是指显示了第十九种功德，这正是利益一切众生，安乐近住于轮回边际的功德。世亲论师所著的释论中说：如是清净的法界所遍就是法界所遍。无性论师的释论中说：如是法界因为极其清净，所以以同类因的经等法来...
English
Because of completely abandoning all the characteristics of the middle and extremes of conditioned and unconditioned phenomena, and because of completely abandoning the characteristics of the middle and extremes of places. Suchness is the equality nature of the Buddha-ground, because it is understood that this is the self-nature of equality of the Buddha-ground. It is said in the sutra that it pervades all conditioned and unconditioned phenomena, and there is no manifest attachment there. Among them, the so-called "because of completely abandoning all the characteristics of the middle and extremes of conditioned and unconditioned phenomena" means: whoever clings to the belief that conditioned phenomena necessarily exist is an extreme of permanence. Clinging to the belief that there is no emptiness is an extreme of annihilation. That which is neither existent nor non-existent is the Middle Way. The meaning of the Middle Way is also established in relation to the extremes. If the self-nature of the extremes is also separated from itself, then it is called the middle in relation to the middle. Therefore, the Tathagata, having understood equality, has abandoned both the middle and the extremes. Just as with conditioned phenomena, so it is with unconditioned phenomena. If we speak from the perspective of conventional truth, places and directions have a middle and an extreme, just as the middle place is called the middle and other places are called the extreme. The Tathagata has understood equality, and because there are no places and directions, he has completely abandoned the characteristics of the middle and extremes of places and directions. Alternatively, conditioned and unconditioned phenomena are two extremes, and that which is neither existent nor non-existent is the middle. But the extremes are not existent, and what is the middle called the middle? The middle and extremes of places should also be explained in the same way. The term "pervaded by the Dharmadhatu" indicates the nineteenth quality, which is the quality of benefiting all sentient beings and dwelling near to bliss at the edge of samsara. In the commentary by Master Vasubandhu, it is said: Thus, the pure Dharmadhatu pervaded is the Dharmadhatu pervaded. In the commentary by Master Asanga, it is said: Thus, because the Dharmadhatu is extremely pure, it is through the Dharma of sutras and so on, which are the same cause...