Tibetan
ད་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་མིའི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེ་འདིའི་མིང་དང་ཚིག་ནི་སངས་རྒྱས་བརྒྱ་སྟོང་དུ་མས་གསུངས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང༌། གལ་ཏེ་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་སྒྲ་དང་ཐ་མི་དད་ན། ཆོས་དང་ངེས་པའི་ཚིག་སོ་སོར་ཡང་དག་པར་རིག་པའི་ཡུལ་ཐ་དད་མེད་པར་འགྱུར་བའི་རིགས་སོ། །ཞེས་འབྱུང་བས། མིང་ལ་སོགས་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ། །ལ་ལ་ལས་ནི་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་སྒྲ་དང་མིང་ལ་སོགས་པས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མིའི་རྒྱལ་པོའི་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ནི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེ་དང་སྒྲ་དྲི་མ་མེད་པས་བསྡུས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། ཡང་དེ་ཉིད་ལས་སྒྲ་སྐད་དང་ཚིག་དང་ཡིག་འབྲུ་དང་ཡི་གེས་ཀྱང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལས་ཀྱང་དེ་སྐད་དུ་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་འཕགས་པ་ས་བཅུ་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། འཆད་པ་པོ་ཡང་དངོས་པོ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་འཆད་དོ། །ཉན་པ་པོ་ཡང་དངོས་པོ་འདི་གཉིས་ཀྱིས་ཉན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་གཉིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སྒྲ་དང་མིང་ལ་སོགས་པའོ། །ལ་ལར་ནི་ཡི་གེ་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཇི་སྐད་དུ་མདོ་སྡེའི་ལུས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཡི་གེ་དང་དོན་ནོ། །དེ་ལ་ཡི་གེ་ནི་རྟེན་ཏོ། །དོན་ནི་བརྟེན་པའོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པ་འདི་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་འབྱུང་སྟེ། བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་ཀྱང་དེ་སྐད་དུ་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་གསུང་རབ་རྣམས་དེ་ལྟར་སོ་སོ་ནས་མི་མཐུན་པར་བསྟན་པ་འདི་ལས། སློབ་དཔོན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བཤད་པ། ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་མིང་དང་ ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་སྒྲ་དང་ཡི་གེ་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པའི་གསུང་རབ་རྣམས་སོ་སོ་ནས་དོན་རེ་རེ་ལ་དམིགས་ཏེ། བསྟན་པས་ན་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལྟར་བཏགས་པ་རྫས་སུ་བསྡུས་པའི་ཚེ་ནི་སྒྲས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ། །སྒྲ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་མིང་དང་ཚིག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་ཀྱི་རྫས་སུ་བསྡུས་པའི་ཚེ་ནི་མིང་ལ་སོགས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་ཁྱད་པར་བརྗོད་པ་དང༌། གཉི་གའི་རྟེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར། བཏགས་པ་དང་རྫས་སུ་ཡོད་པ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པས་ན་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བཤད་དེ། གལ་ཏེ་རྣམ་པ་གཅིག་མ་ཚང་ན་བཤད་པ་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཤེས་པ་བསྐྱེད་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ནི་ངེས་པར་ཡི་གེ་དང་དོན་གྱི་དབང་གིས་འགྲུབ་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པ་མང་པོར་བཤད་ཀྱང་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་གཉིས་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་བསྟན་པ་དང༌། ཆོས་སྟོན་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང༌། བསྟན་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པའི་བསྟན་པ་རྣམས་ཆོས་བཞིས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྒྲ་སྐད་དང་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་སོ། །འདི་ལྟར་ཆོས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་གསུངས་ལ། ཉན་པ་པོའི་རྣམ་པར་རིག་པར་གྱུར་པ་ནི་གཟུགས་བརྙན་ཞེས་བྱ་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་པ་དང༌། མེད་པའི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་སོ་སོའི་གཞུང་ལ་བརྟེན་ནས་མུ་རྣམ་པ་བཞིར་གྱུར་ཏེ། དེ་ལ་མུ་དང་པོ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོད་ལ་གཟུགས་བརྙན་མེད་པའོ། །འདི་ཡང་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། རེ་ཞིག་སྡེ་པ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་སྟེ། དེ་འདི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གསུང་གིས་གཅིག་ཏུ་ཟག་པ་དང་བཅས་པའོ། །མིང་ལ་སོགས་པ་ནི་ངེས་པར་ལུང་མི་སྟོན་པའོ་ཞེས་ཟེར་ ཏེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ནི་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་དང༌། ལན་ཅིག་བརྗོད་པའི་སྡེ་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་འདས་པར་སྨྲ་བའི་སྡེ་པ་དང༌། བྱ་བ་ངལ་བའི་སྡེ་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དག་འདི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པས་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་མི་མངའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གསུང་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་བསྐོར་རོ། །སངས་རྒྱས་ནི་གསུང་གཅིག་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་གསུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་མང་དུ་ཐོས་པའི་སྡེ་པ་སྟེ། དེ་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་རྣམ་པ་ལྔ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ་སྡུག་བསྔལ་བ་དང༌། སྟོང་པ་དང༌། མི་རྟག་པ་དང༌། བདག་མེད་པ་དང༌། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་ཞི་བའོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འཕགས་པའི་ལམ་འདྲེན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལས་གཞན་པའི་སྒྲ་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདི་ལ་སོགས་པ་སྡེ་བ་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་སྟེ་གཟུགས་བརྙན་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་དག་གིས་གཞུང་ལས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་དོན་མི་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་མུ་གཉིས་པ་གཟུགས་བརྙན་ཡོད་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀླུའི་སྡེའོ། །འདི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཁོ་ན་སྟེ། གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་རགས་པའི་མཚན་མ་མེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། སློབ་དཔོན་བརྟན་པའི་བློ་གྲོས་དང་རྡོ་རྗེའི་སྡེ་ཡང་དེ་སྐད་དུ་འཆད་དོ། །མུ་གསུམ་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་ཀ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཟླ་བའི་སྙིང་པོ་དང༌། ཉེ་བའི་འོད་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་དག་འདི་སྐད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐུ་གསུམ་དང་ལྡན་ཞིང་གཟུགས་དང་སྒྲ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་མངའ་བས། འཕགས་པ་གསེར་འོད་དམ་པའི་མདོ་ལས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྐོར་བར་སྤྱོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བསྐོར་བ་དང་རྟོགས་པ་དང་འཛིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འདི་ལ་སོགས་པའི་གཏན་ཚིགས་ སུ་རུང་བའི་གསུང་རབ་མང་དུ་ཡོད་དོ། །ཡང་ན་ཉན་པ་པོ་རྣམ་པར་ཤེས་པར་གྱུར་ནས་དེ་འདྲ་བར་སྣང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་བརྙན་གཉི་ག་ཡོད་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མུ་བཞི་པ་རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་བརྙན་གཉིས་ཀ་མེད་པར་འདོད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །ཡང་ན་སློབ་དཔོན་ཆོས་སྐྱོང་གིས་རང་གི་ངོ་བོ་དང་གཟུགས་བརྙན་གཉི་ག་མེད་དོ། །དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་སྟོན་པའོ། །དེ་ལྟར་ཁྱད་པར་གྱུར་པའི་ཆོས་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་ཀྱང་སློབ་དཔོན་ཧྱན་ཙང་དང་ཆོས་སྐྱོང་གིས་གཞུང་གི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྟན་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ཡང་དག་པའི་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་སྟེ། གཟུགས་བརྙན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་ངོ་བོ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར
Chinese
如是说，如圣者人王经中所说，此经之名与句，乃百千佛所说。又于唯识宗之论典中，若名、句、字聚与声不异，则法与决定词各自正确了知的境，应无差别。如是说故，名等即是自性。又有说，总摄为一，谓声与名等即是自性。如人王经中所说，十二部经乃以名、句、字、声无垢所摄。又如彼经所说，音声、语句、字句与字亦作佛事。如是圣者无垢称经中亦如是说。又于圣者十地经之释中说，说法者亦以此二物说法，听法者亦以此二物听法。所谓二物者，即声与名等。又有说，总摄字与义为一，即是自性。如瑜伽行地经中所说，经之体，略而言之有二，即字与义。其中，字是所依，义是能依。如是此二者皆是应遍知之境。如是说，论典分别说中亦如是说。如是诸经各自显示不同，然三藏法师所说，就真实义而言，名、句、字聚、声、字与义总摄为一，即是自性。圣者之经各自针对一义而说，故无相违。何以故？如是假立总摄为实有之时，则声即是自性。因离声之外，无名与句等。如是自性总摄为业之实有之时，则名等
English
Thus it is said, as it is said in the Sutra of the Noble King of Men, the name and sentences of this sutra were spoken by hundreds of thousands of Buddhas. Moreover, in the treatises established in the Mind-Only school, if the collection of names, sentences, and letters is not different from sound, then the objects of correct knowledge of the Dharma and definitive terms should also be without difference. Thus it is said, names and so on are their own nature. Some say that by gathering them into one, sound and name and so on are their own nature. As it is said in the Sutra of the King of Men, the twelve branches of scripture are gathered by name, sentence, letter, and sound, without impurity. And again, from that same source, sound, speech, words, and letters also perform the deeds of the Buddha. The Sutra Taught by the Noble Vimalakirti also says the same. Furthermore, in the commentary on the Sutra of the Noble Ten Bhumis, it says, "The speaker also speaks with these two things. The listener also listens with these two things." These two things are sound and name, and so on. Some show that gathering letters and meaning into one is the very nature. As it is said in the Yogacarabhumi, the body of the sutra is twofold in brief: letter and meaning. Among these, the letter is the support, and the meaning is what is supported. Thus, all these two aspects are objects to be fully known. Thus it is said, and it is also taught in the treatise on detailed explanation. Thus, from these scriptures that show differences from each other, what is taught by the teachers who possess the three baskets, in the true sense, is that the collection of names, sentences, and letters, sound, letters, and meaning, gathered into one, is called the very nature. Since the noble scriptures each focus on one meaning, there is no contradiction. Why is that? When these imputations are gathered into substance, then sound is the very nature. Because apart from sound, there are no names, sentences, and so on. Thus, when the very nature is gathered into the substance of action, then names and so on
Chinese
因为（四法）成为自性，所以能表达诸法的自性和差别，并且是二者的所依。名言和实有是相互观待的，因此总合为一而称为自性。如果缺少一种相，则说法不能成立。因为产生圆满的智慧，必定要依靠文字和意义的力量才能成就，所以虽然说了许多不相同之处，但彼此之间没有矛盾。其中，显示二者有和没有自性和影像，也有两种相：显示有和没有自性和影像，以及宣说佛法的差别。关于有和没有自性和影像，以及所显示的法，如来所说的教法以四法作为自性，即声音、名、句和文字的集合。如是，这四法就是如来自己的自性，而听者的识所领受的，则称为影像。简而言之，有和没有自性和影像的区分，依赖于各自的宗义，而形成四种不同的类别。第一类是具有自性而没有影像。对此，各家的说法不尽相同。暂时依据各部派，可分为三种说法。第一种是一切有部，他们说：所有佛陀的言语，都唯一是具有漏洞的。名称等等，必定不显示圣教。详细的区分，应如《大毗婆沙论》等论典中所说的那样去理解。第二种是大众部、一说部、说出世部、正量部等，他们说：诸佛世尊都是出世间的，不具有任何具有漏洞的法。如来的言语是转法轮。佛陀以一音说法，宣说一切法。第三种是多闻部，他们说佛的言语有五种。
English
Because (the four dharmas) become the self-nature, they can express the self-nature and differences of all dharmas, and are the basis of both. Names and entities are mutually dependent, so they are combined into one and called self-nature. If one aspect is missing, the statement cannot be established. Because the generation of perfect wisdom must rely on the power of letters and meanings to be accomplished, although many different points are made, there is no contradiction between them. Among them, showing that the two have and do not have self-nature and image also has two aspects: showing having and not having self-nature and image, and the difference in teaching the Dharma. Regarding having and not having self-nature and image, and the Dharma that is shown, the teachings spoken by the Tathagata take the four dharmas as their self-nature, namely the collection of sound, name, sentence, and letters. Thus, these four dharmas are the Tathagata's own self-nature, and what is perceived by the listener's consciousness is called the image. In short, the distinction between having and not having self-nature and image depends on their respective tenets, forming four different categories. The first category is having self-nature but not having image. On this, the statements of each school are not entirely the same. Temporarily based on the various schools, it can be divided into three statements. The first is the Sarvastivada, who say: All the words of all Buddhas are uniquely flawed. Names, etc., do not necessarily show the teachings. Detailed distinctions should be understood as they appear in treatises such as the Great Vibhasha. The second is the Mahasanghika, Ekavyavaharika, Lokottaravada, and Sammitiya schools, etc., who say: All Buddhas, the World Honored Ones, are transcendental and do not possess any flawed dharmas. The words of the Tathagatas are turning the wheel of Dharma. The Buddha speaks all dharmas with one sound. The third is the Bahushrutiya school, who say that the Buddha's words have five aspects.
Chinese
是超越世间的，即是说，痛苦、空性、无常、无我、以及涅槃是寂静的。这是为了引导进入圣道。除此之外的声音，都被称为世间的。像这些部派都认为只有自性，而不是影像。因为他们不从经文中显示唯识的意义。其次，认为有影像而没有自性的是龙树宗。他们说，佛陀只显示如是和如是之智，没有色和声等粗大特征。导师坚慧和金刚部也这样解释。第三，认为既有自性又有影像的是导师月藏和近光等。他们说，一切如来都具有三身，拥有色和声等功德。在《圣金光明经》中也说，如来运用三种法轮，即是说，转法轮、证悟和执持。像这样有许多符合逻辑的经典。或者因为听者已经完全理解，所以显现为那样。应该知道既有自性又有影像。第四，认为既没有自性也没有影像的是导师圣者，他们依赖胜义谛，安立一切法自性本空。或者，导师法护说，既没有自性也没有影像。因为胜义谛没有言辞等。这样，虽然有四种不同的法，但玄奘法师和法护将经文的意义显示为两种。其中第一种是依赖正确的教义，只有自性，而不是影像。自性就是如来所
English
is beyond the world. That is to say, suffering, emptiness, impermanence, selflessness, and nirvana are peaceful. This is to guide into the noble path. Other sounds are all called worldly. Like these schools, they all believe that there is only self-nature, not image. Because they do not show the meaning of mere consciousness from the scriptures. Secondly, those who believe that there is an image but no self-nature are the Nagarjuna school. They say that the Buddha only shows suchness and the wisdom of suchness, without coarse characteristics such as form and sound. The teacher Sthiramati and the Vajra school also explain it in this way. Thirdly, those who believe that there are both self-nature and image are the teacher Chandragarbha and Near Light, etc. They say that all Tathagatas have three bodies and possess qualities such as form and sound. In the "Noble Golden Light Sutra" it is also said that the Tathagata uses three kinds of Dharma wheels, that is to say, turning the wheel, realization, and holding. Like this, there are many logical scriptures. Or because the listener has fully understood, it appears as such. It should be known that there are both self-nature and image. Fourthly, those who believe that there is neither self-nature nor image are the teacher Arya, who relies on the ultimate truth and establishes that all dharmas are empty of self-nature. Or, the teacher Dharmapala said that there is neither self-nature nor image. Because the ultimate truth has no words, etc. Thus, although there are four different dharmas, Master Xuanzang and Dharmapala showed the meaning of the scriptures as two kinds. The first of these is to rely on the correct doctrine, only self-nature, not image. Self-nature is what the Tathagata