Tibetan
ས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་ བར་འདོད་པ་དག་དང་མཐུན་པར་ཆོས་ནི་མདོར་བསྡུ་ན་བདུན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཡོད་པར་བསྟན་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོང་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་གིས་ཆོས་བདུན་ཅུ་རྩ་ལྔར་འདོད་པ་དང༌། གནས་པ་བཅུ་བཤད་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་བདུན་བརྒྱ་ཡོད་པར་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་བཅུ་བཞི་སྟོན་ཏེ། མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་བདུན་བརྒྱས་བསྣན་ན། ཆོས་བདུན་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་གཟུགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ལས་སྒྲ་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་སྐད་དུ་མངོན་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཐོབ་པའི་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཆོས་འཆད་པའི་ཚེ་འཁོར་འདུས་པ་ཉིད་དུ་མ་འདུས་ཀྱང་འདི་ལྟར་ལྷའི་མིག་གིས་སངས་རྒྱས་མཐོང་ངོ༌། །ལྷའི་རྣ་བས་ཆོས་ཐོས་སོ། །མངོན་པར་ཤེས་པས་མ་ཁྱབ་པའི་གནས་དེར་ནི་མཐོང་ཞིང་ཐོས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་སྒྲས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པས་བསྟན་པའི་གཞུང་སྟེ། དེས་མདོར་བསྡུ་ན་ཆོས་ནི་བརྒྱ་ཡོད་པར་བཤད་དེ། ཇི་ལྟར་ཆོས་བརྒྱ་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྟོན་པ་དེ་ཡང་གསུང་རབ་དེ་དག་ལས་མཐུན་པར་མི་འབྱུང་སྟེ། ཁ་ཅིག་ལས་ནི་སྒྲ་འབའ་ཞིག་གོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བསྟན་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་གསུང་གཅིག་ཏུ་ནི་ཆོས་སྟོན་ཀྱང༌། །སེམས་ཅན་མོས་པ་ཇི་བཞིན་སོ་སོར་གོ །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་འཇིག་རྟེན་འདིའི་སེམས་ཅན་དག་ཤིན་ཏུ་གདུལ་བར་དཀའ་བའི་ཕྱིར། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚིག་དྲག་པོའི་ཆོས་ཀྱིས་འདུལ་བར་མཛད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་ཁམས་ཆེན་པོ་བསྟན་པའི་མདོ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུང་གཅིག་ཆོས་བསྟན་ལས། །དཔག་མེད་མདོ་སྡེ་རྒྱ་མཚོ་རབ་ཏུ་གསུངས། །ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསུང་ནི་མདོར་བསྡུ་ན། རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མདོ་སྡེ་དང་འདུལ་བ་དང་མ་མོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལ་སོགས་པའི་གསུང་རབ་གཏན་ཚིགས་སུ་རུང་བ་མང་པོ་ཡོད་དོ་ཞེས་སོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་མིང་ལ་སོགས་པས་ངོ་བོ་ཉི
Chinese
关于地法之自性进行详细解释时，大多数与主张一切皆存在者相一致，即教法可归纳为七百六十一种。如此宣说，是因为一切皆存在宗义认为法有七十五种，并且在《十处说》的论典中，为了确立有七百种不相应行法，故而宣说了十四种不相应行法。如果加上七百种不相应行法，则法就变为七百六十一种。因此，色法十一种中，声音是自性。因此，《般若波罗蜜多释》中这样说道：获得六神通的阿罗汉们，当如来宣讲佛法时，即使没有聚集听众，也能以天眼见到佛，以天耳听到法。在神通无法到达的地方，就无法见到和听到。因此，如来的教法是以声音为自性的。第二是圣弥勒所宣说的论典，其中简要地说，法有一百种，如《百法明门论》中所说。关于佛陀教法的自性，不同的经文说法不一致。有些经文说只有声音，如《圣无垢称经》等经中所说：佛陀以一音说法，众生各随所好而理解。此外，该经还说，因为此世的众生非常难以调伏，所以世尊也用严厉的语言来调伏他们。另外，《大界经》中说：如来以一音说法，宣说了无量经藏如海。此外，该经还说，如来的言教简而言之有三种，即经藏、律藏和母藏。像这样，还有许多可以作为论据的经文。有些经文则认为名等是自性。
English
When explaining the characteristics of earth dharmas in detail, most agree with those who claim that everything exists, that is, the Dharma can be summarized into seven hundred and sixty-one types. This is stated because the Sarvastivada school believes that there are seventy-five dharmas, and in the treatise "Explanation of the Ten Places," in order to establish that there are seven hundred non-associated formative dharmas, fourteen non-associated formative dharmas are taught. If the seven hundred non-associated formative dharmas are added, then the dharmas become seven hundred and sixty-one. Therefore, among the eleven forms of material phenomena, sound is the essence. Therefore, in the commentary on the Prajnaparamita, it is said: Arhats who have attained the six supernormal cognitions, when the Tathagata teaches the Dharma, even if there is no gathering of listeners, they can see the Buddha with their divine eye and hear the Dharma with their divine ear. Where supernormal cognition cannot reach, one cannot see or hear. Therefore, the teachings of the Tathagata are characterized by sound. The second is the treatise taught by the noble Maitreya, which briefly states that there are one hundred dharmas, as stated in the "Treatise on the Hundred Dharmas." Regarding the nature of the Buddha's teachings, the statements in different scriptures are inconsistent. Some scriptures say that it is only sound, as stated in the "Vimalakirti Sutra" and other scriptures: The Buddha teaches the Dharma with one sound, and beings understand it individually according to their preferences. In addition, the same sutra also says that because the beings of this world are very difficult to tame, the Bhagavan also uses harsh words to tame them. Furthermore, the "Great Realm Sutra" says: The Tathagata teaches the Dharma with one sound, and proclaims immeasurable sutra treasuries like the ocean. In addition, the same sutra also says that the Tathagata's teachings are briefly of three types, namely the Sutra Pitaka, the Vinaya Pitaka, and the Matrika. Like this, there are many scriptures that can be used as arguments. Some scriptures consider names and so on to be the essence.