Tibetan
པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱི་དགོངས་པ་བརྟགས་ན་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་ལས་མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་འདོད་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་དེའི་མཇུག་སྡུད་པ་ལས་དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་ངེས་པར་མིང་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན་ལ། ངེས་པར་མིང་ཉིད་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་བ་དང་སྦྱར་ན་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་རིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་དང་མཐུན་ཏེ། འདི་ལྟར་དེ་ལས་དེ་སུན་མི་འབྱིན་པ་ཡང་དོན་འགལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་སློབ་དཔོན་ཕྱི་མ་རང་གི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཕམ་པར་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་གྱི། ཡང་དག་ པའི་རིགས་པ་མཛད་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་ཕམ་རྒྱལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་དཔྱད་པ་དག་གིས་བཤད་པའི་ཡང་དག་པའི་དོན་དང་སྦྱར་ན་ནི་སྒྲ་བཤད་པ་ཡང་དག་པའི་དོན་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་རྣམས་ཅི་ཞིག་གིས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད། ཅི་ངག་གི་ལས་ཡིན་ནམ། འོན་ཏེ་མིང་ལ་སོགས་པ་ཡིན། སྨྲས་པ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པས་གསུངས་པ་རྣམས་ནི་བཤད་པ་དག་ཡིན་པས་ངག་གི་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་འདིའི་འོག་ནས་བཤད་པ་རྣམ་པ་ཇི་ལྟར་རུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་རྣམས་ཆོས་ཅི་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན་སྨྲས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། མིང་གི་ཚོགས་དང་ཚིག་གི་ཚོགས་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་གོ་རིམས་སུ་བཀོད་པ་དང༌། གོ་རིམས་སུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། གོ་རིམས་སུ་འབྲེལ་པའོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ་ཞེ་ན། ཡི་གེ་འོག་ནས་འབྱུང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པའི་ནུས་པ་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་ཕྱེ་བར་ནི་མི་འདོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། གོ་རིམས་སུ་བཀོད་པ་དང༌། རྣམ་པར་གཞག་པ་དང་འབྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པའི་ནུས་པ་ཡིན་པས་སོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ནི་མིང་ལ་སོགས་བས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ་ཞེའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་འདི་སྐད་དུ་བཤད་ཕ་ཇི་ལྟར་རུང་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན་ཞེས་སྨྲས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གསུང་དང་བརྗོད་པ་དང་འབྲེལ་པ་དང་ངག་གི་ལམ་དང་ངག་གི་ལས་དང༌། ངག་གི་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་
Chinese
说是这个意思。这里如果考察论著们的意图，因为从正确的理路来说，认为名等等也是正确的意义，因此，从它的结尾总结来说，因此，如来教法必定是仅仅指示名，必定名即是自性。如果与此结合，宝藏论著也与正确的理路论著相符，像这样，因为从它那里不驳斥它，也没有意义相违背的缘故。或者后来的论师自己所立的宗派已经被承认为失败了，造正确理路的论师并没有分开显示失败和胜利，如果与大毗婆沙论中考察者们所说的正确的意义相结合，那么解释词语也是正确的意义，因此，大毗婆沙论中这样说，如来的教法以什么作为自性？是语言的业吗？还是名等等？回答说，圆满受用和化身所说的一切都是解说，因此语言的业是自性。如果那样，那么这下面所说的一切如何能成立呢？如所说，如来的教法称为什么法？回答说，就像这样，名称的集合、词句的集合和文字的集合，按顺序排列，按顺序安置，按顺序连接。如果这样说，文字在下面出现是显示如来教法的能力，而不是想要分别佛陀教法自己的自性，像这样，按顺序排列，安置和连接，名称、词句和文字的集合是佛陀教法的能力的缘故。有些人说，如来的教法以名等等作为自性。如果那样，那么这样说如何能成立呢？如所说，佛陀的教法是怎样的？回答说，就像这样，佛陀的言语、表达、关联、语言的道路、语言的业和语言的表诠称为佛陀的教法。
English
It is said that this is the meaning. Here, if we examine the intentions of the treatises, since from the correct reasoning, it is considered that names and so on are also correct meanings, therefore, from its conclusion, it is summarized that the teaching of the Tathagata is definitely only indicating the name, and definitely the name is the self-nature. If combined with this, the treasury treatise also agrees with the treatise of correct reasoning, like this, because it does not refute it from there, and there is no contradiction in meaning. Or the later teacher's own established tenet has been admitted to be defeated, the teacher who created the correct reasoning did not separately show failure and victory, if combined with the correct meaning spoken by the examiners in the Great Vibhasha Treatise, then explaining words is also the correct meaning, therefore, the Great Vibhasha Treatise says like this, what is the self-nature of the teachings of the Tathagata? Is it the action of speech? Or is it names and so on? The answer is that all that is spoken by the complete enjoyment and the incarnation are explanations, therefore the action of speech is the self-nature. If so, then how can everything said below be established? As it is said, what is the teaching of the Tathagata called? The answer is, like this, the collection of names, the collection of sentences, and the collection of letters, arranged in order, placed in order, and connected in order. If it is said like this, the appearance of letters below is to show the power of the Tathagata's teaching, but it is not intended to separately distinguish the self-nature of the Buddha's teaching itself, like this, arranging in order, placing and connecting, the collection of names, sentences and letters is the power of the Buddha's teaching. Some say that the teaching of the Tathagata takes names and so on as its self-nature. If so, then how can it be said like this? As it is said, what is the teaching of the Buddha like? The answer is, like this, the Buddha's words, expressions, associations, the path of language, the action of language, and the expression of language are called the Buddha's teaching.
Tibetan
བ་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་དེ། འཇིག་རྟེན་ན་བུ་ཚ་རྣམས་གཅིག་གིས་གཅིག་སྐྱེད་པའི་ཆོས་བྱེད་པ་ལྟར། ངག་གིས་ནི་མིང་སྐྱེད་ལ་མིང་གིས་དོན་གསལ་བར་བྱེད་པས་སོ། །དཔྱད་པ་དག་གིས་བཤད་པ་ལས་འབྱུང་བ་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པ་ལྟ་ན། ངག་གི་ལས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་པ་རྣམས་ཕ་རོལ་གྱིས་ཐོས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ དག་པའི་རིགས་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནམ་ཞེན་ཅིའི་ཕྱིར་དཔྱད་བ་དག་གིས་བཤད་པའི་ཡང་དག་པའི་དོན་ལ་རྟེན་པར་མི་བྱེད། སློབ་དཔོན་འདུས་བཟང་གིས་བཤད་པའི་རིགས་པ་བཟང་ཞིང་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་དག་པ་ཉིད་དོ། །ཞེས་ལོགས་ཤིག་ཏུ་རིགས་པས་བསྒྲུབས་སོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས་འདིའི་གཞུང་གི་སྒྲ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་གྲངས་ཀྱི་སྒོ་ནས་སྒྲའི་ཆོས་གཅིག་འབའ་ཞིག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། མིང་ལ་སོགས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི། མིང་ལ་སོགས་པ་ནི་ཆོས་གསུམ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་སྟོན་ཏོ། །གལ་ཏེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ཏེ་བཤད་ན་ནི་ཆོས་བཞི་བསྡུས་པ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། སྒྲ་དང་མིང་ལ་སོགས་པའོ། །དཔྱད་པས་བཤད་པའི་ཡང་དག་པའི་དོན་གྱིས་ནི་སྒྲའི་ཆོས་གཅིག་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི་སྒྲ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་མདོ་སྟེ་པ་སུན་འབྱིན་པའི་སྐབས་ནས་འབྱུང་བ། ཁྱེད་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་རྣམས་སྒྲས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ། །ཞེས་སྨྲ་བའི་མི་རིགས་སོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ནི་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་དག་གིས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ་ཞེས་ཟེར་བ་འདི་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སུན་འབྱིན་ཏེ། གཞུང་འདི་ཉིད་ལ་བརྟེན་ནས། སློབ་དཔོན་གསུམ་གྱིས་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ལས་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དེ། སྒྲ་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་མིང་དང་ཚིག་དང་ཡི་གེའི་ཚོགས་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། ཁ་ཅིག་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ལས་རྒྱུན་མི་འཆད་པའི་བཏགས་པའི་སྒྲས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དམིག
Chinese
如果问什么是“哇”之类的，那是依赖于传承的因由而如此说的。就像世间子女互相生育的规律一样，语言产生名称，名称阐明意义。如果从论典的解释来说，那是语言行为的自性，因为如来所说的话语是为了让他人听到的缘故。详细的内容就像从那里出现的一样。还有，如果不是依赖于正理和《大毗婆沙论》等，那为什么不依赖于论典所说的正确的意义呢？因为学者的善聚所说的道理是优良且殊胜的缘故，名称等也是正确的。像这样用道理单独成立了。这部论的注释中说，这部论典的声音被说成是自性，是从法的数量的角度，认为唯一的声音法是自性。名称等被显示为自性，是因为名称等显示三种法为自性。如果归纳为一来说，则认为归纳四法为自性，即声音和名称等。论典所说的正确的意义，则说声音法是自性。经部师们说声音是自性。因此，在符合正理的论著中，从驳斥经部师的章节中说：“你们这些认为名称、词语和文字的集合以声音为自性的人们啊！”学者无自性所著的《大乘集论》的注释中，驳斥说经部师们说词语是自性是不合理的。依靠这部论典，三位学者这样开示：有些人认为十二处中的声音处是自性，因为除了声音之外，没有其他的名称、词语和文字的集合。有些人认为从法处中不断绝的假立的声音是自性，因为意识以它为对境。
English
If asked what is "wa" and the like, it is said that way because it relies on the cause of transmission. Just as in the world, children have the nature of procreating each other, speech generates names, and names clarify meanings. If we look at how it is said to arise from the explanations of treatises, it is the nature of the action of speech, because the words spoken by the Tathagata are for the sake of others hearing them. The details are as they appear from there. Furthermore, if it does not rely on valid reasoning and the Great Commentary (Mahavibhasa) and so on, then why does it not rely on the correct meaning explained by the treatises? Because the reasoning spoken by the scholar Dushyanta is excellent and supreme, names and so on are also correct. In this way, it is established separately by reasoning. In the commentary on this very text, it is said that the sound of this text is explained as its nature, from the perspective of the number of dharmas, it is considered that only one sound dharma is its nature. Names and so on are shown to be the nature, because names and so on show three dharmas to be the nature. If it is summarized into one, then it is considered that summarizing four dharmas is the nature, such as sound and names and so on. The correct meaning explained by the treatises says that the sound dharma is the nature. The Sutra masters say that sound is the nature. Therefore, in the treatises that conform to valid reasoning, it appears from the section refuting the Sutra masters: "You people who say that the collection of names, words, and letters is by nature sound!" In the commentary on the Mahayana-samgraha by the scholar Asanga, it is refuted that it is unreasonable for the Sutra masters to say that words are the nature. Relying on this very text, three scholars teach in this way: Some say that the sound element from the twelve sources is the nature, because apart from sound, there is no other collection of names, words, and letters. Some say that the imputed sound that does not cease from the dharma element is the nature, because the consciousness takes it as its object.
Tibetan
ས་པར་བྱ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་འབའ་ཞིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་བཏགས་པ་དང་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་སྒྲ་གཉིས་ཀས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དེ། གོང་མའི་དོན་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་པ་དག་རྣམ་པ་འདི་གསུམ་ལྟ་བུར་འདོད་པར་གྱུར་ཅེ་ན། སློབ་དཔོན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དག་གིས་བཤད་པ་ལས། མདོ་སྡེ་ཚད་མར་བྱས་ཏེ། དོན་རྣམས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་མདོ་སྡེ་པ་ཞེས་བྱ་བས། དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་པ་དག་རྣམ་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལྟ་བུར་འདོད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་དག་གི་གཞུང་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་སོ་སོ་ནས་མི་མཐུན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་དོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། སློབ་དཔོན་དཔེ་ཅན་ལྟ་བུའོ། །བཙུན་པ་རྟོགས་པའི་ལྷས་ཀྱང་འདི་དང་མཐུན་པར་བཤད་དོ། །དེ་དག་གིས་གཞུང་དང་སྦྱར་ན་རྣམ་པ་བཅུ་དགུ་ཡོད་དོ། །འདི་ལྟར་གཟུགས་ལས་བཅུ་བཞི་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། དབང་པོ་ལྔ་དང་ཡུལ་ལྔ་དང་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་བཞིའོ། །སེམས་ནི་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ནི་གྲངས་གཅིག་ཁོ་ན་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ་མངོན་པར་འདུ་མ་བྱས་པ་རྣམས་སོ། །འདུས་མ་བྱས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ནམ་མཁའ་དང༌། སོ་སོར་བརྟགས་པའི་འགོག་པ་དང༌། སོ་སོར་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པའི་འགོག་པའོ། སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡོད་པར་འདོད་པ་ཡང་བཤད་པ་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ནི་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། སེམས་པའོ། །ཞེས་ཟེར་ཏེ། ཤི་རི་ར་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དོ། །ཞེས་ཟེར། དེ་ཡང་རེག་པ་བསྣན་ནའོ། །བཤད་པ་འདི་དང་སྦྱར་ན་ནི་ཆོས་ཉི་ཤུ་རྩ་གཉིས་སམ། ཡང་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟར་སྔ་མ་བཅུ་དགུའི་སྟེང་དུ་ཆོས་གསུམ་མམ། ཡང་ན་བཞི་བསྣན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་མང་ཉུང་མི་མཐུན་པ་ཡོད་ཀྱང་སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་པར་བཟུང་སྟེ། རྒྱུན་མི་འཆད་བའི་བཏགས་པའི་སྒྲའི་ངོ་བོ་ཉིད་གུད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་དང་སྦྱར་ན། དེ་ཡང་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དོ། །དང་པོ་ནི་ནཱ་གརྫུ་ནའི་གཞུང་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་མང་ཉུང་ངེས་པར་བསྟན་པའི་བསྟན་བཅོས་མེད་དེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལ
Chinese
这是因为仅仅是假立的自性之故。有些人说，假立和实有的声音二者都是自性，这是因为上述两个意义的缘故。为什么经部师们会认为有这三种情况呢？这是因为三藏法师们说： 以经部为量，对意义进行分别解说，所有这些都被称为经部师。因此，经部师们会认为有这三种情况。他们的论典对法相的安立也各自不同。有些人说，在心之外没有心所法，比如邬波笈多。尊者证悟天也说了与此相同的话。如果将这些与论典结合起来，则有十九种。就像这样，色法有十四种，即五根、五境和四大。心只有一个，因为没有心所法。不相应行法只有一个，即无为法。无为法有三种，即虚空、择灭和非择灭。认为有心所法的人，其说法也有两种不同。有些人说，在心之外有三种心所法，即受、想、思。比如室利罗。有些人则说有四种，即加上触。如果与此说法结合，则有二十二种法，或者二十三种法，即在之前的十九种法上加上三种或四种法。虽然多少不同，但都认为声音的生处是自性，因为恒常不断的假立声音的自性并非独立存在。如果与此大乘论典结合，也有两种不同的说法。第一种是龙树的论典，没有明确显示法相多少的论典，在般若波罗蜜多释论中。
English
This is because it is merely the nature of imputation. Some say that both the sounds of imputation and substance are the nature, because of the above two meanings. Why do the Sutra masters think that there are these three kinds of situations? This is because the Tripitaka masters said: Taking the Sutra as the standard, all those who explain the meaning separately are called Sutra masters. Therefore, the Sutra masters would think that there are these three kinds of situations. Their treatises also differ in the establishment of Dharmas. Some say that there is no mental factor apart from the mind, such as Upagupta. Venerable Realization God also said the same thing. If these are combined with the treatises, there are nineteen kinds. Like this, there are fourteen kinds of form, namely the five sense faculties, the five objects, and the four great elements. There is only one mind, because there is no mental factor. There is only one non-associated formation, namely unconditioned phenomena. There are three kinds of unconditioned phenomena, namely space, analytical cessation, and non-analytical cessation. Those who think that there are mental factors also have two different statements. Some say that there are three mental factors apart from the mind, namely feeling, perception, and volition. For example, Śrīla. Some say that there are four kinds, that is, adding contact. If combined with this statement, there are twenty-two kinds of Dharmas, or twenty-three kinds of Dharmas, that is, adding three or four kinds of Dharmas to the previous nineteen kinds of Dharmas. Although the amount is different, they all think that the source of sound is the nature, because the nature of the constantly imputed sound does not exist independently. If combined with this Mahayana treatise, there are also two different statements. The first is Nāgārjuna's treatise, there is no treatise that clearly shows the amount of Dharmas, in the Prajñāpāramitā commentary.