Tibetan
་བྲག་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡང་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་དང་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་བསྟན་ཏེ། འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཤེས་བྱ་མཐའ་དག་མ་ལུས་པར་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ནི་ལེགས་པར་རྫོགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་བསྟན་ཏེ། སྒྲིབ་པ་སྤངས་པ་ཤིན་ཏུ་གྱ་ནོམ་པ་ཡང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་བྱེ་བྲག་གི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་བསྟན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་དང་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ་སྔ་མ་དང་མཐུན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་མཁྱེན་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པ་གྱ་ནོམ་པའི་བློ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་མཁྱེན་པ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་བློ་ཞེས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི་དོན་དམ་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་བློ་བསྟན་ཏེ། ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དམ་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འོག་ནས་མདོ་ལས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་ཉིད་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ལྔ་ལ་སོགས་པའོ། །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཡོད་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་བདུན་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །ཚིག་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་ནི་ཡི་གེ་ཐད་ཀར་བབ་པ་ན་བཤད་པར་བྱའོ། །ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་གཉིས་མི་མངའ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡོན་ཏན་འདི་དག་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། གྲངས་ཀྱི་རྣམ་པ་མང་ཉུང་དང་དཔེ་གསར་རྙིང་མཐུན་མི་མཐུན་བསྟན་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་རྣམས་དང་སྦྱར་ནས་མདོ་སྡེའི་ཚིག་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའོ། །དེ་ལ་མཐུན་མི་མཐུན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་དཔེ་མི་མཐུན་པ་གཞན་ཁ་ཅིག་ལས་མདོ་སྡེའི་ཚིག་ཉི་ཤུ་ལས་མེད་དོ། །མདོ་ཚིག་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཚང་བ་དང་བྱེ་བྲག་མེད་པར་ཡོན་ཏན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གི་མིང་ཙམ་ཞིག་སྨོས་པ་ཁོ་ནར་ཟད་དོ།
Chinese
关于宣说存在差别，各自的解释也各不相同。有些人说，第一种是就法的类别而言，宣说了极其清净的智慧，因为涵盖了所有有为和无为的知识。第二种是就圆满而言，宣说了极其清净的智慧，因为断除的障碍极其丰富，也完全圆满了。第三种是就自性和差别而言，宣说了极其清净的智慧，通达自性称为“有多少”，通达差别称为“如所有”。有些人说，第一种是就法的类别而言，宣说了极其清净的智慧，这种说法与前一种相同。第二种是就两种智慧而言，宣说了极其清净的智慧，即了知众生是空性的，称为完全清净丰富的智慧，了知法是空性的，称为完全圆满的智慧。第三种是就胜义和世俗的知识而言，宣说了极其清净的智慧，缘世俗的境称为“有多少”，缘胜义的境称为“如所有”，因此下面经中说“有多少就是近取五蕴等，如所有就是七如是性等”。两种词的解释，在文字直接出现时再解释。以“不具足两种行为”等，宣说了第二种功德的差别。这些功德的详细解释也有两种方式：一是显示数量上的多少，以及新旧、相同与不同的例子；二是结合论典，解释经部的词句。其中，所谓相同与不同，是指在其他一些《大乘集论》的不同版本中，只有二十句经部词句。所谓经句到达最后，是指不完整且没有差别地，仅仅提到了二十一种功德的名称而已。
English
The explanations of the differences in stating the existence of distinctions also vary. Some say that the first refers to the category of Dharma, and it teaches the extremely pure wisdom, because it encompasses all conditioned and unconditioned knowledge without exception. The second refers to perfect completion, and it teaches the extremely pure wisdom, because the abandonment of obscurations is extremely abundant and also completely perfect. The third refers to the nature and the specific characteristics, and it teaches the extremely pure wisdom, understanding the nature itself is called "how many there are," and understanding the specific characteristics is called "as it is." Some say that the first refers to the category of Dharma, and it teaches the extremely pure wisdom, which is the same as the previous explanation. The second refers to the two knowledges, and it teaches the extremely pure wisdom, that is, knowing that sentient beings are empty is called the completely pure and abundant wisdom, and knowing that phenomena are empty is called the completely perfect wisdom. The third refers to the knowledge of ultimate truth and conventional truth, and it teaches the extremely pure wisdom, focusing on the object of conventional truth is called "how many there are," and focusing on the object of ultimate truth is called "as it is." Therefore, the sutra below says, "How many there are are the five aggregates of grasping, etc., and as it is are the seven suchnesses, etc." The explanation of the two terms will be explained when the words appear directly. By "not possessing two conducts," etc., the second distinction of qualities is taught. The detailed explanation of these qualities also has two ways: one is to show the quantity, the number of examples, and the new and old, similar and dissimilar examples; the other is to combine the treatises and explain the words of the sutra. Among them, the so-called similarity and dissimilarity refers to the fact that in some other different versions of the *Mahāyānasaṃgraha*, there are only twenty sutra sentences. The so-called sutra sentences reaching the end means that without being complete and without distinction, only the names of the twenty-one qualities are mentioned.
Tibetan
།དེའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཀྱང་མགོར་ནི་རིགས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་ གཤེགས་པའི་བློ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མཇུག་ཏུ་ནི་ཚིག་དང་པོ་ནི་མདོར་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །གཞན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་གིས་ནི་དེ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དཔེ་རྙིང་འགྱུར་དེ་ལ་སྐྱོན་རྣམ་བ་གཉིས་ཡོད་དེ། མདོའི་ཚིག་ཕྱི་མའི་མཐའི་མུར་ཐུག་པ་ཞེས་བྱ་བ་མ་ཚང་བ་དང༌། འགྲེལ་པ་ལས་རིགས་པ་རྣམ་པ་ཉི་ཤུ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འོག་ནས་ཚིག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཅེས་འབྱུང་བ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར། སློབ་དཔོན་དེ་དག་གིས་བསྒྱུར་ཅིང་བཤད་པ་ལ་ནོར་བ་ཡོད་དོ། །སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་ནི་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་བསྟན་པ་ལ་ཚིག་ཉི་ཤུ་ཡོད་དེ་མཇུག་བསྡུས་པའི་ཚིག་ཀྱང་དེར་བསྡུ་ན་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་གཉིས་པ་བསྟན་བཅོས་རྣམས་དང་སྦྱར་ནས་མདོ་སྡེའི་ཚིག་རྣམ་པར་དགྲོལ་བ་ཡང་ཡོན་ཏན་གྱི་ཁྱད་པར་འདི་རྣམ་པར་བཤད་པ་བསྟན་བཅོས་ལས་མི་མཐུན་ཏེ། སློབ་དཔོན་ཐོགས་མེད་ཀྱིས་མཛད་པ་བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་སྔར་ནི་མདོ་སྡེ་ལས་གསུངས་པའི་ཚིག་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་བཀོད་པ་དེའི་འོག་ཏུ་ནི་རིགས་པ་དང་སྦྱར་ནས་མདོ་སྡེའི་ཚིག་གི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ཡོན་ཏན་གྱི་མིང་རྣམ་པར་གཞག་གོ །དེ་དག་གི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ། །ཡོན་ཏན་དེ་དག་གི་མིང་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་ཤེས་བྱ་ལ་ཤིན་ཏུ་སྒྲིབ་པ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་མཆོག་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པར་འཇུག་པར་མཛད་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་རྒྱུན་མི་འཆད་པར་གནས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལ་གནས་པ་དང༌། དགོངས་པ་དང༌། ཕྲིན་ལས་མཛད་པ་ཐ་དད་པ་མི་མངའ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་བསྒོམས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་ཐམས་ཅད་བཏུལ་བའི་ཡོན་ཏན་དང༌། འཇིག་རྟེན་དུ་སྐྱེས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་ཀྱིས་མི་འཕྲོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཆོས་ཡང་དག་པ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ལུང་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང༌། སྤྲུལ་པའི་སྐུ་སྟོན་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པའི་ཡོན་ཏན་དང་སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་འཇུག་པར་མཛད་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌། ཕྱི་མ་ལ་ཆོས་འབྱུང་བ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པའི་ཡོན་ཏན་དང༌།
Chinese
而且在那的解释中也说，开头是以二十种理性的力量，为了使如来的智慧极为清净而明显成就的缘故。结尾是，第一个词是总的归纳，其余二十一个词是成就它的。旧译本有两个错误：经文后半部分的“最终归宿”一词不完整；解释中说有二十种理性，这与下面说的二十一个词不一致。那些学者在翻译和解释时有错误。学者真实正见说，显示功德的差别有二十个词，如果将结尾的词也包括在内，则变为二十一个。其次，结合论著来解释经部的词句，这种对功德差别的解释与论著不同。无著菩萨所著的《大乘集论》中，首先列出了经部所说的二十一个词，然后在下面结合理性，按照经部词句的顺序来安立功德的名称。没有对这些进行解释。这些功德的名称在《大乘集论》中是这样说的：对于所知没有丝毫障碍而进入的功德；使存在与不存在的真如达到最极清净的功德；佛的事业自然成就，持续不断的功德；安住于法身的功德；意趣；以及不具有不同事业的功德；修习对治一切障碍的功德；调伏一切外道者的功德；虽然出生于世间，却不被世间法所染的功德；正确安立法度的功德；预言的功德；在一切世间界中圆满受用的功德；示现化身的功德； 断除疑惑的功德和以各种行为进入的功德；以及完全了知未来法产生的功德。
English
Moreover, in its commentary, it is said that at the beginning, it is due to the power of twenty types of reasoning, in order to manifestly accomplish the Tathagata's mind being extremely pure. At the end, it is said that the first word is a summary arrangement, and the other twenty-one words accomplish it. That old translation has two errors: the phrase "ultimate end" at the end of the latter part of the sutra is incomplete; and the commentary says there are twenty types of reasoning, which is inconsistent with the twenty-one words mentioned below. Those scholars made mistakes in translating and explaining. The scholar True Vision said that there are twenty words to show the distinction of qualities, and if the concluding word is also included, it becomes twenty-one. Secondly, interpreting the words of the sutras in conjunction with the treatises, this explanation of the distinction of qualities differs from the treatises. In the treatise "Summary of the Great Vehicle" composed by Master Asanga, first, the twenty-one words spoken in the sutras are listed, and then, in conjunction with reasoning, the names of the qualities are established according to the order of the sutra's words. There is no explanation of these. The names of these qualities are stated in the "Summary of the Great Vehicle" as follows: the quality of entering without any obscuration to the knowable; the quality of making the Suchness of existence and non-existence attain the ultimate purity; the quality of the Buddha's activities being spontaneously accomplished and continuously abiding; the quality of abiding in the Dharmakaya; intention; and the quality of not possessing different activities; the quality of cultivating the antidote to all obscurations; the quality of subduing all non-Buddhists; the quality of not being robbed by worldly dharmas even though born in the world; the quality of correctly establishing the Dharma; the quality of prophecy; the quality of completely enjoying in all world realms; the quality of showing the Nirmanakaya; the quality of cutting off doubts and the quality of entering with various behaviors; and the quality of completely knowing the arising of future dharmas.