Tibetan
ཡང་ན་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་ཡིན་ཏེ། འདི་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་གཞུང་གཉིས་ཡོད་པ་དང་མེད་བ་མི་མཐུན་པར་གྱུར། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ནི་ཆོས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཅིང་མུ་སྟེགས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ནི་གྲངས་ དང་དུས་རྫས་སུ་ཡོད་པར་འདོད་པ་གཞིག་པའི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་བཤད་ལ་འཕགས་པ་བྱམས་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རིགས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ལོགས་ཤིག་ཏུ་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམས་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ། །ཡང་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ཆོས་ལྔའི་ནང་དུ་མཚུངས་པར་ལྡན་ཕ་མ་ཡིན་པ་བདུན་བརྒྱ་བསྡུས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། སེམས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ལྔ་ཞེས་བཤད་ལ། གནས་པ་བཅུའི་བཤད་པ་ལས་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་བདུན་བརྒྱ་རྣམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར་ཅིའི་ཕྱིར་ཉི་མ་དང་པོ་ཤར་བའི་དུས་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་ནམ་གྱི་གུང་ཐུན་གྱི་དུས་ལ་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་ཞེས་མ་བསྟན་པའི་གནས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ལོགས་ཤིག་ཏུ་གནས་ཁྱད་པར་ཅན་དག་ཏུ་བསྟན་ལ། མདོ་སྡེ་འདི་ལས་ནི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་གསུངས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཉིན་མཚན་དང་དུས་ཚོད་ཀྱི་ཡུལ་སོ་སོ་ནས་ངེས་པ་མེད་པས་ལོགས་ཤིག་ན་བཤད་དུ་མི་རུང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌།། །།བམ་པོ་ལྔ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ལས་གསུམ་པ་བསྟེན་པ་གསུངས་པའི་བདག་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་དང་སྦྱར་ན། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་འཆད་པའི་གང་ཟག་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་བཤད་པ་ལས་ཆོས་བཤད་པ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱིས་གསུངས་པ་དང༌། སློབ་མས་བཤད་པ་དང༌། དྲང་སྲོང་གིས་བཤད་པ་དང༌། ལྷ་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་དང༌། སྤྲུལ་པས་བཤད་པ་སྟེ་གཞན་རྣམ་པ་བཞི་བཀོད་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མདོ་སྡེ་འདི་དང་པོ་ཁོ་ནར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་ཟབ་མོ་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པས་ཀྱང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དོན་བཤད་ན། ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་གསུངས། དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཕྱིར་ཏེ། ཉུང་ངུ་མང་པོའི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་དང༌། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སངས་རྒྱས་ ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་མགོར་མཚན་སྨོས་པ་ཡང་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་སྨོས་ཏེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ཉི་ཚེ་སྨོས་ཏེ། ལེའུ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་མཚན་གཉི་ག་སྨོས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། བླ་ན་མེད་པའི་གནས་བསྟན་པའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །ཁ་ཅིག་ལས་ནི་གཉི་ག་སྨོས་པ་ཡང་ཡོད་དེ། མཚམས་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མདོ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལྟར་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་དཔེ་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡང་མཚམས་རྣམ་པར་དགྲོལ་བ་ནི་སྡེ་གཅིག་གི་ནང་ན་ཐ་མའི་ལེའུ་གཉིས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་སྨོས་སོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ནི་དཔེ་རྒྱས་པ་ལས་སྡུད་པ་པོ་དག་གིས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་སྨོས་སོ། །ཚིག་གཞན་གསུམ་པ་དག་ནི་རྒྱ་གར་ཡུལ་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་བཤད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་དངོས་པོ་བདུན་གྱི་བརྗེད་བྱང་བྱས་པ་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བཤད་དེ། དང་པོ་ནི་བསྟན་བཅོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྟན་པ་ལས། སངས་རྒྱས་ནི་དོན་རྣམ་པ་བཅུ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་རྣམས་ཀྱི་མགོར་མཚན་རྣམ་པ་བཅུ་ལས་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་ཉི་ཚེ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་བདུན་གྱི་བརྗེད་བྱང་ཉིད་ལས་སྟོན་པ་ཆེན་པོ་ལ་མཚན་རྣམ་པ་བཅུ་མངའ་ན་མདོ་སྡེ་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་གཞན་དགུ་པོ་དག་མི་སྨོས་པར་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་བ་འབའ་ཞིག་བརྗོད་ཅེ་ན། དོན་རྣམ་པ་བཅུ་ལས་དེ་སད་པར་མཛད་པ་ལྷའི་རྔ་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང༌། གཞན་གྱི་དབང་གིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། མི་ཤེས་པ་གཉིས་དང་བྲལ་བ་དང༌། གཉིས་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་དང༌། པདྨ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་མངོན་པར་ཞེན་པ་མི་མངའ་བ་དང༌། དོན་རྣམ་པ་གསུམ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་དང༌། ཡོན་ཏན་གསུམ་དང་ལྡན་པ་དང༌། དཀོན་མཆོག་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ དང༌། བདག་ཉིད་ཐུགས་སུ་ཆུད་ཅིང་གཞན་དག་ཀྱང་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མཛད་པའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ་རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བཤད་པ་གཉིས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་དབུ་མའི་རིག་པ་མུ་རྣམ་པ་བཞིར་ཕྱེ་ནས། མདོ་སྡེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མགོར་མཚན་རྣམ་པ་གཉིས
Chinese
或者说是心的暂时状态的影像，这被称为非相应行。这是就唯识宗的观点而说的。为什么两种论典在有和无的问题上不一致呢？龙树论师是为了阐释法性本空，并破斥外道等认为数量、时间和物质实有的观点，所以说无自性。而圣者弥勒是为了阐释大乘佛法的法相之理，所以另外安立了非相应行。此外，龙树论师在五法中归纳了七百种非相应行，如《般若波罗蜜多释》中所说：“心等五法”。而在《十地经》的解释中，为了安立七百种非相应行，为什么没有说明此经是在初日升起之时，或正午时分宣说的呢？因为住等是在不同的特殊处所宣说的，而此经中只说“一时”。《佛地经释》中说，因为昼夜和时辰的处所不确定，所以不能在其他地方宣说。第五品。世尊，这个词语表示五种意义中的第三种，即侍奉、宣说之主。结合《般若波罗蜜多释》，宣说佛法的人有五种。因此，该论中说，宣说佛法有五种方式：佛陀亲自宣说，弟子宣说，仙人宣说，天人宣说，化身宣说。为了列举其他四种方式，所以说了“世尊”。此经最初只解释了菩萨甚深之义的密意，也宣说了无二之义。为什么只说“世尊”呢？因为有三种意义：为了使少数包含多数，为了就最殊胜者而说，以及为了
English
Or it is the image of the mind's temporary state, which is called non-associated formations. This is said from the perspective of the Mind-Only school. Why do the two treatises disagree on the issue of existence and non-existence? The teacher Nagarjuna explained emptiness of phenomena and refuted the views of non-Buddhists and others who believe that number, time, and matter exist substantially, so he said that there is no inherent existence. But the noble Maitreya explained the reason of the characteristics of the Mahayana Dharma, so he separately established non-associated formations. In addition, the teacher Nagarjuna summarized seven hundred non-associated formations within the five dharmas, as stated in the commentary on the Prajnaparamita: "The five dharmas such as mind." In the explanation of the Ten Bhumis Sutra, in order to establish seven hundred non-associated formations, why is it not explained that this sutra was spoken at the time when the first sun rises, or at noon? Because the abodes and so on are taught in different special places, but in this sutra only "at one time" is said. The commentary on the Buddhabhumi Sutra says that because the places of day and night and hours are uncertain, it cannot be taught elsewhere. Fifth fascicle. The term "Bhagavan" indicates the third of the five meanings, namely the master of serving and proclaiming. Combining with the commentary on the Prajnaparamita, there are five kinds of people who expound the Buddha's teachings. Therefore, it is said in that treatise that there are five ways of expounding the Dharma: the Buddha himself expounds, the disciples expound, the hermits expound, the gods expound, and the emanations expound. In order to list the other four ways, the term "Bhagavan" is used. This sutra initially only explains the profound meaning of the Bodhisattva's intention, and also proclaims the meaning of non-duality. Why is only "Bhagavan" said? Because there are three meanings: in order to make the few include the many, in order to speak of the most excellent, and in order to
Chinese
是因爲加持的緣故。經典的開頭稱呼名號也有四種不同。有些只提到「佛陀」，如《大涅槃經》等。有些只提到「薄伽梵」，如《大品經》等。有些則同時提到「佛陀薄伽梵」這兩個名號，如《無上處宣說經》等。有些也同時提到這兩個名號，如《解脫分品經》和《般若波羅蜜多心經》等。如此，經典的範本有所不同，而之所以《解脫分品》沒有提到名號，是因爲它是一個部類中最後的兩個章節。而《般若波羅蜜多心經》沒有提到名號，是因爲它是從廣本中由節略者們節略而成的。另外三種說法是印度地區的論師們所說的三種說法。其中第一種是，論師真實賢通過對七事作備忘錄，分爲兩種解釋。第一種是，在闡述該論本身時說：「佛陀具有十種意義，因此在經典的開頭，從十種名號中只選擇了『佛陀』這個名號。」因此，在七事備忘錄中說，大導師具有十種名號，爲何在經典中不提其他九個名號，而只說「佛陀」呢？這是因爲在這十種意義中，使之覺醒的是勝過天鼓，不是由他者所悟，遠離兩種無知，完全超越二元，如同蓮花，不具有自性的執著，圓滿三種意義，具備三種功德，具備三寶的本質，自己領悟也能使他人領悟。廣泛地說，第二種是論師真實賢將中觀的理分爲四種，在一切經典的開頭都有兩種名號。
English
It is because of the blessings. There are also four different ways of mentioning names at the beginning of the sutras. Some mention only "Buddha," such as the Mahaparinirvana Sutra and others. Some mention only "Bhagavan," such as the Mahavastu and others. Some mention both names, "Buddha Bhagavan," such as the Anuttarapadarthanirdesa Sutra and others. Some also mention both, such as the Samyuktaratnavali Sutra and the Heart Sutra of Prajnaparamita and others. Thus, the versions of the sutras differ, and the reason why the Samyuktaratnavali does not mention the name is because it is the last two chapters in a section. The reason why the Heart Sutra of Prajnaparamita does not mention the name is because it was abridged by the abridgers from the extensive version. The other three explanations are the three explanations given by the Indian masters. The first of these is that the teacher, Yandakden, explained it in two ways from the memorandum of the seven topics. The first is that in explaining the treatise itself, it says, "The Buddha has ten meanings, so at the beginning of the sutras, only the name 'Buddha' is chosen from the ten names." Therefore, it is said in the memorandum of the seven topics that the great teacher has ten names, but why are the other nine names not mentioned in the sutras, but only "Buddha"? This is because, of the ten meanings, what makes him awaken is superior to the heavenly drum, not realized by others, free from two kinds of ignorance, completely beyond duality, like a lotus, without attachment to self-nature, complete with three meanings, possessing three qualities, possessing the essence of the Three Jewels, understanding oneself and also enabling others to understand. Broadly speaking, the second is that the teacher Yandakden divided the Madhyamika reasoning into four types, and at the beginning of all the sutras there are two names.