Tibetan
ས་པ་ལས་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོ་སྡེ་འདི་གསུངས་པའི་དུས་གཅིག་གི་ཚེ་སྟེ། དུས་གཞན་ན་ནི་མདོ་སྡེ་ཚད་མེད་པ་གཞན་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་བཤད་པ་དང་སྦྱར་ན། དུས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་ཤེས་པའི་དུས་ཏེ། བཏགས་པ་དང་རྫས་སུ་ཡོད་པའི་ཕྱི་ནང་གཉིས་ཀ་དང་སྦྱར་པའོ། །གཉིས་བ་ནི་ལོག་པར་ལྟ་བ་འཇིག་པའི་དུས་ཏེ། བཏགས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི། རྫས་སུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཆོས་འདི་པའི་གཞུང་གིས་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་དྲིས་པ། རྒྱ་གར་ཡུལ་པ་རྣམས་དུས་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཤེས་པའི་དུས་དང༌། ལོག་པར་ལྟ་བ་འཇིག་པའི་དུས་སོ་ཞེས་བཤད་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཅིའི་ཕྱིར་ཤེས་པའི་དུས་ཀྱི་ཆ་མི་གསུང་བར། ལོག་པར་ལྟ་བ་འཇིག་པའི་དུས་འབའ་ཞིག་གསུང་བ་མཛད། སྨྲས་པ། གལ་ཏེ་ཤེས་པ་དང་གཉི་ག་གསུང་ན་ཡང་ཐེ་ཚོམ་ཡོད་པར་ འགྱུར་རོ། །ཡང་དྲིས་པ། འདིར་ཤེས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡི་གེ་གཉིས་པོ་དེ་ཡང་ཞིང་བཤད་སླ་བའི་ཕྱིར། ལོག་པར་ལྟ་བ་འཇིག་བའི་དུས་ཞེས་ཐད་ཀར་གསུང་བའི་མི་རིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་ཡི་གེ་གསུམ་པོ་དེ་ལྕི་ཞིང་སྨྲ་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་འདིར་ལོག་པར་ལྟ་བ་བསལ་བའི་ཕྱིར། ལོག་པར་ལྟ་བ་འཇིག་པར་གསུངས་ཀྱི་ཤེས་པ་ནི་མ་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་ཡིད་ཀྱིས་དུས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་བཤད་པ་དང་ཉན་པ་མཐར་ཕྱིན་པ་ལ་དུས་གཅིག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས། དུས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བཤད་པ་དང་ཉན་པའི་དུས་ཏེ། འདི་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་རྒྱུན་ཆགས་སུ་བར་ཆད་མེད་པར་བཤད་པ་དང་ཉན་པ་མཐར་ཕྱིན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་སྤྱིར་དུས་གཅིག་ཅེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ན་ཡི་གེ་དང་མིང་དང་ཚིག་ལ་སོགས་པ་ཉན་པ་དང༌། བཤད་པའི་དུས་དང་ཐ་དད་པས་ཇི་ལྟར་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་འཛིན་པ་དང་བཤད་པ་དང་གོ་བ་དང༌། ཡོངས་སུ་བཟུང་པར་ནུས་པའི་ཕྱིར། དུས་གཅིག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས། ཡང་ན་ཉན་པ་པོ་གཟུངས་ཐོབ་པས་ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་ལ། སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་གིས་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཐམས་ཅད་ཡང་དག
Chinese
萨巴（ས་པ་）中“一时”的说法，是指宣说此经的一个时机。因为在其他时机，也宣说了其他无量的经典。这是这样说的。第二种是结合龙树论师的说法，时间有两种：第一种是认识的时间，与名言和实有的内外二者相关联。第二种是邪见破灭的时间，仅仅是名言，而不是实有。据说这是此派的论典依据此而说的。因此，《般若波罗蜜多释》中问道：印度人说时间有两种：认识的时间和邪见破灭的时间。那么，世尊为什么不说认识的时间，而只说邪见破灭的时间呢？回答说：如果说认识和二者，也会有疑惑。又问道：这里所说的认识的种类，比如这两个字也很容易解释，所以直接说邪见破灭的时间，因为这三个字很重而且难以说出口吗？回答说：这里是为了遣除邪见，所以说了邪见破灭，而没有说认识。详细情况如其中所说。第三种是近意论师认为时间有三种：第一种是宣说和听闻圆满称为一时。因此，在《佛地经释》中说：所谓一时，就像是宣说和听闻的时间。这是指在一刹那间，连续不断地宣说和听闻圆满的情况下，总的来说明一时。如果不是这样，那么文字、名称和语句等听闻和宣说的时间不同，怎么会成为一时呢？这是这样说的。第二种是在一刹那间，能够执持、宣说、理解和完全领受，所以称为一时。因此，在那个注释中说：或者听者获得了陀罗尼，在一刹那间，一个字就能记住所有的法类。
English
The term "at one time" (ས་པ་ལས་དུས་གཅིག་ན་) in Sapa refers to a specific occasion when this sutra was spoken. It is said that at other times, other immeasurable sutras were also taught. This is how it is explained. Secondly, according to the explanation of Master Nagarjuna, there are two types of time: the first is the time of knowing, which is associated with both nominal and real, internal and external phenomena. The second is the time of the destruction of wrong views, which is merely nominal and not real. It is said that this is based on the scriptures of this school. Therefore, in the commentary on the Prajnaparamita, it is asked: The people of India say that there are two types of time: the time of knowing and the time of the destruction of wrong views. Why, then, did the Blessed One not speak of the aspect of the time of knowing, but only speak of the time of the destruction of wrong views? It is answered: If both knowing and the two were spoken of, there would be doubt. It is further asked: The kind of knowing mentioned here, like these two letters, is easy to explain. So, is it because directly saying the time of the destruction of wrong views, as these three letters are heavy and difficult to pronounce? It is answered: Here, it is because of eliminating wrong views that the destruction of wrong views is spoken of, and knowing is not spoken of. The details are as they appear in that text. Thirdly, the teacher Near-Mind (ཉེ་བའི་ཡིད་) says that there are three types of time: the first is when the teaching and listening are completed, it is called "one time." Therefore, in the commentary on the Buddha-bhumi, it is said: "One time" is like the time of teaching and listening. This refers to the general indication of "one time" when the teaching and listening are completed continuously and without interruption in a single moment. If it were not so, how could the times of listening and teaching of letters, names, and words, etc., be the same? This is how it is explained. The second is that in a single moment, one is able to grasp, speak, understand, and fully comprehend, so it is called "one time." Therefore, in that same commentary, it is said: Alternatively, because the listener has attained dharani, in a single moment, a single letter can remember all the categories of Dharma.
Tibetan
་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར། ཡང་ན་ཉན་པ་པོའི་རྣ་བའི་དབང་པོ་རྣམ་པར་དག་པ་ཐོབ་པས་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་ཡི་གེ་འབྲུ་གཅིག་ཡོངས་སུ་བཅད་པ་ན་གཞན་ཐམས་ཅད་ལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཡང་དག་པར་འཛིན་པའི་ཕྱིར་དུས་གཅིག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གསུམ་པ་ནི་ཕན་ཚུན་ཚོགས་ཤིང་ཕྲད་པར་གྱུར་པ་ལ་དུས་གཅིག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་འགྲེལ་པ་དེ་ཉིད་ལས། ཡང་ན་ཕན་ཚུན་ཚོགས་ཤིང་ཕྲད་པར་གྱུར་ནས། དུས་ཀྱི་ཆ་ཐ་དད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་དུས་གཅིག་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་འཆད་པ་དང་ཉན་པ་ཕན་ཚུན་ཚོགས་ཤིང་དུས་མཚུངས་པར་གྱུར་པའི་དོན་ཏོ། །དུས་དང་གཅིག་ཅེས་བྱ་བའི་ ངོ་བོ་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན། དེ་ལ་དུས་ནི་དུས་ཀྱི་ཆའོ། །གཅིག་ནི་གྲངས་སོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དང༌། མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི་གུད་ན་ཆོས་མེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལྔ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་འདུས་བྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་དང་སྦྱར་ན་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་གིས་གྲངས་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་ལ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དག་གིས་བསྡུས་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། གྲངས་དང་དུས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་ནི་ཡང་དག་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། ཕུང་པོ་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། འཛིན་པ་དག་གིས་མ་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་དེ་ཉིད་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། དུས་དང་ཕྱོགས་ལ་བྲལ་བ་དང་འདུས་པ་དང༌། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་དང༌། རིང་པོ་དང་ཐུང་ངུའི་མིང་དང་ཡི་གེ་ཡོད་པས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་སེམས་ཀྱིས་མངོན་པར་ཞེན་ནས་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་སེམས་སོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་འཕགས་པ་བྱམས་པའི་གཞུང་གིས་དུས་དང་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་ཏེ། ཡིད་ཆེས་པའི་གནས་སྐབས་བཏགས་པ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་སྟེ། འདི་ནི་མཚུངས་པར་ལྡན་པ་མ་ཡིན་པ་ཉི་ཤུ་རྩ་བཞི་ལས་གྲངས་དང་དུས་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ལས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་སོ། །ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལས་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཁམས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་ཏེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས་ནི་
Chinese
为了执持的缘故。或者听者的耳根清净，在一刹那间完整地理解一个字母或音节，对于其他一切都能毫无障碍地正确执持，因此称为“同时”。第三种解释是，互相聚集和相遇称为“同时”。因此，在同一注释中说：“或者互相聚集和相遇，因为没有时间上的差别，所以称为“同时”。”这指的是讲者和听者互相聚集，时间相同的意思。“时间和一”的 自性是什么样的？对此，“时间”是时间的部分，“一”是数字。一切有部和经部认为，这是与五蕴分离的无有之法的自性。从界和处来说，这是有为法的自性。这里如果与大乘的论典结合起来，有两种解释。第一种是，龙树论师的论典认为，数字和时间等没有自己的自性，因此不是由蕴、界和处所包含的。因此，《般若波罗蜜多释》中说：“数字和时间等法不是真实存在的，因此不是由蕴、处和执持所包含的。”此外，在那部论著中还说：“例如，由于有时间和方向上的分离和聚集，一和多，长和短的名称和文字，所以各自的凡夫以心执着，认为是真实。”广如其中所说。第二种是，圣弥勒的论典认为，“时间和一”是有为法，只是在可信的情况下假立的，这是二十四种不相应行中的数和时。五蕴中，由行蕴所包含。界和处中，由法界和法处所包含，因为是意的识的对境。圣佛地的注释中说：
English
for the sake of holding. Or, because the listener's ear faculty is completely pure, when one letter or syllable is completely understood in one instant, there is no obstacle to correctly holding all others, therefore it is called "simultaneous." The third explanation is that mutual gathering and meeting is called "simultaneous." Therefore, in the same commentary, it says, "Or, having gathered and met each other, because there is no difference in the parts of time, it is called 'simultaneous.'" This refers to the meaning of the speaker and listener gathering together and being in the same time. What is the nature of "time and one"? Regarding this, "time" is a part of time, and "one" is a number. The Sarvastivadins and Sautrantikas believe that this is the nature of the five aggregates that are separate from non-existent dharmas. In terms of realms and sources, this is the nature of conditioned dharmas. Here, if combined with the treatises of the Mahayana, there are two explanations. The first is that the treatises of Master Nagarjuna believe that numbers and time, etc., do not have their own nature, so they are not included by the aggregates, realms, and sources. Therefore, the Commentary on the Prajnaparamita says, "The dharmas of numbers and time, etc., are not truly existent, therefore they are not included by the aggregates, sources, and holdings." Furthermore, in the same treatise, it says, "For example, because there are names and letters of separation and gathering in time and direction, one and many, long and short, each ordinary person mentally clings to them and thinks they are real." As explained extensively therein. The second is that the treatises of Holy Maitreya believe that "time and one" is a conditioned dharma, which is merely nominally established in a credible situation, and this is the number and time among the twenty-four non-associated formations. Among the five aggregates, it is included by the aggregate of formations. Among the realms and sources, it is included by the dharma realm and dharma source, because it is the object of mental consciousness. The commentary on the Holy Buddha Land says: