English
From the day the Tathagata attained complete enlightenment, Ananda became an attendant only after he was twenty years old. If he had not directly heard the previously spoken sutras, why does he say "Thus have I heard" in all the sutras? In the commentary on the Holy Sutra of Gratitude, three reasons are explained: hearing through transmission; knowing the Tathagata's worldly aspirations; and the Blessed One repeating and explaining. Therefore, it is said in that very text that if Ananda had not heard the Dharma spoken by the Blessed One for twelve years, why would he say "Thus have I heard"? It is said that the gods told Ananda. Or he heard it from the monks. Or because of the Blessed One's worldly aspirations, Ananda was able to know. Or Ananda requested the Blessed One to repeat all the Dharma spoken for twelve years for me. Or the Blessed One skillfully understood that from the words of the Dharma, immeasurable Dharma was spoken, and the immeasurable Dharma was summarized in one sentence of Dharma. The Blessed One spoke briefly, and Ananda fully understood it, because he was quick and intelligent, and had a strong memory. Furthermore, in the commentary on the Diamond Sutra and others, it is said that the monk Ananda obtained the samadhi called "King of Wisdom and Freedom of Dharma Nature." With the power of samadhi, he was able to remember all the previously spoken Dharmas, which was no different from hearing them directly. Just as those with clairvoyance can clearly understand past events, like Katyayana's son, with the power of knowledge, he can remember all the sutras spoken by the Tathagata. Ananda is also like that. If the Holy Ananda is a Shravaka, how can he hold the Mahayana sutras? In many sutras such as the Mahayana Dharma Collection Sutra, it is said that there are three types of Ananda. The first is Ananda, who holds the Shravaka Dharma. The second is the joyful one.
Tibetan
་བཟང་པོ་སྟེ། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ། །གསུམ་པ་ནི་དགའ་བོ་རྒྱ་མཚོ་སྟེ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆོས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་པ་དྲང་སྲོང་རྡོ་རྗེས་བྱས་པ་ལས་ཀྱང་འདི་དང་མཐུན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་བྱས་པ་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། རྒྱལ་པོ་མ་སྐྱེས་དགྲས་སྡིག་པ་བཤགས་པའི་མདོ་ཁུངས་བསྟན་པ་ལས་གསུངས་པ་དགའ་བོ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས། དགའ་བོ་གསུམ་པ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་མདོ་སྡེ་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་གསུམ་པ་དེ་དག་བཤད་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས་འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིས་ནི་ཡན་ལག་གཞན་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་ཏེ་ཞེས་འབྱུང་ཡོངས་སུ་སྤོངས་པར་རིགས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཆོས་འདི་ནི་བདག་གིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལས་མངོན་སུམ་དུ་ཐོས་ཀྱིས་གུད་ནས་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་བརྒྱུད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཉན་པ་པོ་ནུས་པ་དང་ལྡན་པས་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱང་ཡན་ལག་གཞན་གྱིས་སྒྲོ་འདོགས་པ་དང༌། སྐུར་པ་འདེབས་པའི་ཉེས་པ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་ཏོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བས་ནི་རྣམ་པ་ལྔར་ཕྱེ་བ་ལས་གཉིས་པ་འབྱུང་བའི་དུས་ཀྱི་ཕྱོགས་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཡང་ཡུལ་འདི་པའི་སློབ་དཔོན་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རིང་གཅིག་གིས་ལོ་ལྔ་བཅུའི་བར་དུ་བསྟན་པ་གསུངས་པའི་དུས་དང་མདོ་སྡེ་གཅིག་གསུངས་པའི་དུས་དང༌། འཁོར་ལོ་ཡོངས་སུ་སྨིན་ པའི་དུས་དང༌། འཆད་པ་དང༌། ཉན་པ་ཕན་ཚུན་ཕྲད་པར་གྱུར་པའི་དུས་སོ། །རྒྱ་གར་ཡུལ་པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤད་པ་ཡང་མི་མཐུན་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་པོ་དེ་ལེའུ་ཅིས་འདི་སྐད་དུ་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ཡང༌། རྣམ་པ་མང་བས་འདི་ལྟ་སྟེ། སྐད་ཅིག་མའི་དུས་ཀྱང་ཡོད། ཉིན་མཚན་གྱི་དུས་ཀྱང་ཡོད། ལོ་བརྒྱའི་དུས་ཀྱང་ཡོད། ཐམས་ཅད་ཀྱི་དུས་ཀྱང་ཡོད། དཔྱིད་དང་སྟོན་དང༌། དགུན་དང༌། དབྱར་གྱི་དུས་ཀྱང་ཡོད་དེ། འདིར་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་བུ་ལ་སོགས་པའི་དུས་མ་ཡིན་གྱི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ལྡན་པར་མདོ་འདི་གསུངས་པའི་དུས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་རྣ་རིངས་ཀྱིས་འདི་སྐད་དུ་དུས་གཅིག་ཅེས་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་དུས་ཏེ། དམིགས་པ་མ་ཁྱབ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་གསུང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་དུས་ཏེ། དམིགས་པ་ཁྱབ་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །དང་པོ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ནས། ཐ་མ་ཤིང་སཱ་ལ་ཟུང་ཅིག་གི་དྲུང་དུ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བར་དུ་གསུང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་གསུངས་པས་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པ་དང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་གཉིས་ཀ་ཡང་གསུངས་ཏེ། ཆུང་ངུའི་ཕྱོགས་ཅན་གཟིགས་པ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་མ་རྫོགས་པའི་གསུང་གི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་ཕྱོགས་ཅན་གཟིགས་པ་ལ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་གསུང་གི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དུས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དངོས་པོ་ཅན་འཁོར་བར་འཇུག་པའི་དུས་དང༌། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྣམ་པར་གྱུར་པའི་དུས་དང༌། བཏགས་པ་ཙམ་དུ་གདགས་པའི་དུས་ཏེ། སྔ་མ་གཉིས་ནི་སྐྱེ་ཤི་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དུས་སོ། །བཏགས་པའི་དུས་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། སྔ་མ་གཉིས་ནི་ཤེས་པར་གྱུར་པའི་དུས་དང༌། ལོག་བར་ལྟ་བ་འཇིག་པའི་དུས་དང༌། འཇིག་རྟེན་ན་གནས་པའི་དུས་སོ། །དེ་ལ་ཤེས་པར་གྱུར་བའི་དུས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་འདུལ་བ་རྣམས་བསྙེན་པར་རྫོགས་པའི་ཚེ་ནི་ཐོས་སུ་གནང་ལ། བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་པའི་ཚེ་ཐོས་སུ་མི་གནང་བ་དང༌། རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་ཚེ་ནི་ཐོས་སུ་གནང་ལ། ཁྱིམ་པའི་ཚེ་ཐོས་སུ་མི་གནང་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་ནི་ཐོས་སུ་གནང་ལ། གཞན་རྣམས་ཐོས་སུ་མི་གནང་བའོ། །ལོག་པར་ལྟ་བ་འཇིག་པའི་དུས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ལུང་སྡེ་ལྔ་དང༌། ཆོས་མངོན་པ་ཡན་ལག་དགུ་པོ་དག་ནག་པོ་དང་དཀར་པོའི་ཕྱོགས་མི་དབྱེ་བར་ཐམས་ཅད་ཐོས་སུ་གནང་བའོ། །འཇིག་རྟེན་གནས་པའི་དུས་ནི་ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་དུས་གཅིག་ན་ཆུ་བོ་གང་གཱའི་འགྲམ་ན་བཞུགས་སོ། །དུས་གཅིག་ན་ཚལ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ན་བཞུགས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བའི་རི་ཞིག་ཕྱི་མ་གཉིས་དང་སྦྱར་རོ་ཞེའོ། །གསུམ་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་འདི་སྐད་དུ་དུས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། །ཞིབ་ཏུ་དངོས་པོ་བདུན་གྱི་བརྗེད་བྱང་བྱས་པ་ལས་འབྱུང་སྟེ། མངས་ཀྱིས་དོགས་ནས་འདིར་མ་བརྗོད་དོ། །འདིར་བསྟན་བཅོས་རྣམས་དང་སྦྱར་ན་བཤད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་བྱིན་གྱིས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པའི་འགྲེལ་པ་བྱ
Chinese
是贤善，即是受持独觉佛之法。三者是喜海，即是受持大乘之法，如是说。圣者《金刚断经》之释，正命金刚所造者，亦有与此相同之记载。导师真实谛所造之《金刚断经》释中，引据国王未生怨忏罪之经所说之三种喜悦中，第三喜悦是受持大乘经藏，如是说故，并无相违。其中，名为宣说彼等三者之意趣所示。于《佛地经释》中，如是我闻者，谓由此能显示远离其他支分之增益与诽谤之过失，应知完全舍弃。如是此法是我从薄伽梵处亲闻，并非从他人辗转相传，听闻者具有能力，所闻亦能显示远离其他支分之增益与诽谤之过失。详细情形如彼经所说。一时者，显示于五种分类中之第二，生起之时方。一时此语，此地之导师们亦显示为四种，即如来于一长时中，宣说五十年间之教法之时，及宣说一部经之时，及法轮完全成熟之时，及讲说与听闻相互会遇之时。印度导师之说法亦有三种不同，其中第一是导师布德列乌吉说，一时者，有多种，例如，有刹那之时，有日夜之时，有百年之时，有一切之时，有春、秋、冬、夏之时，此处一时并非指如是等之时，而是指如来圆满宣说此经之时。第二是导师耳鸣说。
English
is the Good One, which is to uphold the Dharma of the Pratyekabuddhas. The third is the Joyful Ocean, which is to uphold the Dharma of the Mahayana, so it is said. In the commentary on the Noble Diamond Cutter Sutra by the ascetic Vajra, it also appears to be in accordance with this. In the commentary on the Diamond Cutter Sutra by the teacher Yangdag Denpa, it is said that among the three kinds of joy mentioned in the source of the sutra where King Ajatashatru confessed his sins, the third joy is to uphold the Mahayana sutras, so there is no contradiction. Among them, it is also called 'showing the intention of explaining those three.' In the commentary on the Buddha Bhumi Sutra, it is said that 'Thus I have heard' shows that it is free from the faults of adding or slandering other parts, and it should be known that it is completely abandoned. Thus, this Dharma was directly heard by me from the Bhagavan, and it was not transmitted from one to another. The listener has the ability, and what is heard also shows that it is free from the faults of adding or slandering other parts. The details are as described in that sutra. 'At one time' indicates the second of the five divisions, the time of occurrence. The teachers of this place also show that 'at one time' is of four types: the time when the Tathagata taught for fifty years in one long period, the time when one sutra was taught, the time when the wheel was fully ripened, and the time when teaching and listening met each other. The Indian teachers also have three different explanations. The first is that the teacher Pode Le'u Ji said, 'At one time' has many forms, such as the time of a moment, the time of day and night, the time of a hundred years, the time of all, and the time of spring, autumn, winter, and summer. Here, 'at one time' does not refer to such times, but to the time when the Tathagata fully taught this sutra. The second is what the teacher Naring said.
Chinese
藏语中“一时”这个词也有两种含义。第一种是不圆满的时，是相对于目标不普遍而言的。第二种是说法完全圆满的时，是相对于目标普遍而言的。从最初现证圆满成佛，到最后在两棵娑罗树下入灭之间，说法分为两种，因此既说了不圆满，也说了圆满。对于观察小乘方面来说，称为不圆满说法的时。对于观察圆满方面来说，称为圆满说法的时。此外，时有三种：有实物者进入轮回的时，不可思议的转变的时，以及仅是假立的时。前两种是生和死两种状态的时。假立的时也有三种：前两种是成为可知的时，邪见毁灭的时，以及安住于世间的时。其中，成为可知的时是指，如来（梵文，Tathāgata，梵文天城体，तथागत，梵文罗马拟音，tathāgata，汉语字面意思：如来）的律藏在受具足戒时允许听闻，未受具足戒时不允许听闻；出家时允许听闻，在家时不允许听闻；国王允许听闻，其他人不允许听闻。邪见毁灭的时是这样的：五部律和法胜论九支，不区分黑色和白色方面，全部允许听闻。安住于世间的时，就像世尊（梵文，Bhagavān，梵文天城体，भगवान्，梵文罗马拟音，bhagavān，汉语字面意思：薄伽梵）在某一时住在恒河边，某一时住在恐怖的园林中一样。这里“一时”这个词与后两者结合。第三种是导师真实贤说，时这个词有十种含义。详细内容见于七事备忘录，因篇幅所限，此处不赘述。如果与此处的论典结合，有三种解释。其中第一种是导师功德赐予所著的《般若波罗蜜多金刚经释》
English
In Tibetan, the term "one time" also has two meanings. The first is the time of incompleteness, which is relative to the non-universality of the object. The second is the time of complete speech, which is relative to the universality of the object. From the initial realization of complete enlightenment to the final passing into nirvana under the twin Sala trees, the teachings were given in two forms, thus both the incomplete and the complete were spoken. For those who observe the Lesser Vehicle, it is called the time of incomplete teachings. For those who observe the complete aspect, it is called the time of complete teachings. Furthermore, there are three kinds of time: the time when substantial beings enter samsara, the time of inconceivable transformation, and the time that is merely imputed. The first two are the times of the two states of birth and death. The imputed time also has three aspects: the first two are the time of becoming knowable, the time of the destruction of wrong views, and the time of dwelling in the world. Among these, the time of becoming knowable refers to the fact that the Vinaya of the Tathagata (Sanskrit, Tathāgata, Devanagari: तथागत, Roman transliteration: tathāgata, literal meaning: Thus Gone) is allowed to be heard when one receives full ordination, but not allowed to be heard when one has not received full ordination; it is allowed to be heard when one is ordained, but not allowed to be heard when one is a householder; the king is allowed to hear it, but others are not allowed to hear it. The time of the destruction of wrong views is like this: the five Agamas and the nine branches of the Abhidharma, without distinguishing between the black and white aspects, are all allowed to be heard. The time of dwelling in the world is like when the Bhagavan (Sanskrit, Bhagavān, Devanagari: भगवान्, Roman transliteration: bhagavān, literal meaning: Blessed One) once dwelt on the banks of the Ganges River, or once dwelt in the terrifying grove. Here, the word "one time" is combined with the latter two. The third is that the teacher Yangdag Denpa said that the meaning of the word "time" has ten aspects. Details can be found in the Seven Matters Memorandum, but due to space limitations, they will not be repeated here. If combined with the treatises here, there are three explanations. The first of these is the Prajñāpāramitā Vajracchedikā commentary by the teacher Yönten Jin.