Tibetan
། །གླེང་གཞི་དེ་གཉིས་གསུངས་པའི་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་གང་ཟག་ཐ་དད་པ་སྟེ། དང་པོ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གླེང་གཞི་ནི་མདོ་སྡེ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གླེང་བསླང་བའོ། །གཉིས་པ་ཀུན་དགའ་བོའི་གླེང་གཞི་ནི་ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་བ་བཏབ་ནས། གླེང་གཞི་འདི་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །མདོ་སྡེ་འདི་དང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས་པ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱང་གླེང་བསླང་བ་ནི་མེད་དེ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ལ་དོན་གྱིས་གླེང་བ་ཞེས་བཤད་ཀྱང་འགལ་བ་མེད་དོ། །དེ་ལ་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་ལ་ཡང་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དངོས་པོ་མང་ཉུང་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། དངོས་པོ་བཤད་པའི་དགོངས་པ་བསྟན་པ་དང༌། དངོས་པོའི་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བཤད་པའོ། །དངོས་པོ་མང་ཉུང་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས། མདོ་སྡེ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་བརྗེད་བྱང་བྱས་པ་ལས། དངོས་པོ་རྣམ་པ་བདུན་དུ་ཕྱེ་སྟེ། དེ་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པའི་ཆོས་སྨོས་པ་སྟེ། མདོ་སྡེ་སྡེ་གཅིག་ གི་ཡི་གེ་དང༌། དོན་ལ་ངེས་པ་ཁོ་ནར་ཡིད་ཆེས་པར་གྱུར་པའོ། །བདག་གིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་ངེས་པར་ནུས་པའི་གང་ཟག་བསྟན་པ་དང༌། ཀུན་དགའ་བོ་ལ་སོགས་པའོ། །ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུང་མངོན་སུམ་དུ་མནོས་པའོ། །དུས་གཅིག་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པའི་ཆོས་དེ་ཤིན་ཏུ་དུས་དང་མཚན་མར་གྱུར་པར་བསྟན་པའོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཤད་པའི་སྟོན་པ་བསྟན་པའོ། །རིན་པོ་ཆེ་མཆོག་ཏུ་འབར་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གསུངས་པའི་གནས་ཡོད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཆེན་པོ་ཚད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཅིག་པུས་ཐོས་པ་མ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དངོས་པོ་བདུན་པོ་དེ་དག་ཀྱང་མདོར་བསྡུ་ན་དགོས་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་འདི་སྐད་ཅེས་བྱ་བས་ནི་ཐོས་པའི་ཆོས་རབ་ཏུ་བསྟན་ཏོ། །དེའི་འོག་མ་དག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོས་པར་ནུས་པའི་གང་ཟག་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ། །དེའི་འོག་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཐོས་པའི་ཆོས་དེ་སྒྲུབ་བར་བྱེད་དོ། །ཐ་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཐོས་པའི་གང་ཟག་སྒྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། རྒྱ་ཆེར་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་དངོས་པོ་བདུན་གྱི་བརྗེད་བྱང་བྱས་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དང་སྦྱར་ན་དེ་དེ་ལས་གླེང་གཞིའི་ཕྱོགས་ལ་དོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཏེ། ཡིད་ཆེས་པ་དང༌། ཐོས་པ་དང༌། དུས་དང༌། བདག་པོ་དང༌། གནས་དང༌། འཁོར་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའོ། །སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་བསྟན་བཅོས་སྒྲོལ་མ་ཞེས་བྱ་བ་མཛད་པ་ལས་ཀྱང༌། དོན་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་ཡོང་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། རྒྱ་གར་སྐད་དུ། སན་དྷི་ནིར་མོ་ཙ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སན་དྷི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་ལྡན་ཏེ། དང་པོ་ནི་རྒྱ་གར་ཡུལ་བ་དག་དངོས་པོ་གཉིས་མཚམས་སྦྱོར་བ་ལ་ཡང་ས་ན་དྷི་ཞེས་འབོད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་རུས་པའི་ཚིགས་འབྲེལ་པ་ལ་ཡང་སན་དྷི་ཞེས་ཟེར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ལམ་ཟབ་མོ་ལ་ཡང་སན་དྷི་ཞེས་ཟེར་བས། དེ་ནས་ལོ་ཙཱ་བ་རྣམས་སོ་སོ་ནས་དོན་རེ་ རེ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་འདིའི་མཚན་ནི་ཡང་དག་པར་ན་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་མདོ་སྡེ་འདི་ནི་དཔེ་ལས་མཚན་དུ་བཏགས་པས་ཚིགས་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། མཚམས་སྦྱོར་བ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་དོན་གྱི་ཚིགས་དང༌། དངོས་པོ་འབྲེལ་བ་ཇི་ལྟར་རུས་པའི་ཚིགས་ཕན་ཚུན་འབྲེལ་བ་ལྟ་བུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ནིར་མོ་ཙ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་ཚིགས་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོའི་བརྗེད་བྱང་བྱས་པ་ལས། ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །ཚིགས་ནི་སྲ་བ་དང་མདུད་པ་སྟེ། དེ་ལ་སྲ་བ་ནི་བརྟན་པའོ། །མདུད་པ་ནི་འཆིང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་ཤིང་དང་མིའི་རུས་པའི་ཚིགས་དག་ལས་སྲ་ཞིང་བརྟེན་པའི་དངོས་པོ་དང༌། མདུད་པའི་འཆིང་བ་དག་ཡོད་པ་བཞིན་དུ། མདོ་སྡེ་འདི་ལས་བསྟན་པའི་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ཡང་ཤིན་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་དགྲོལ་བར་དཀའ་བས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་དང་སྤྱོད་པ་དང་པོའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་ཤིང་ཤེས་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་འདི་སྲ་བ་དང་མདུད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མདོ་སྡེ་འདིས་འགྲོལ་བར་མཛད་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ལས་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་ཞིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་དོན་འབྱུང་བ་དེ་དག་མདོ་སྡེ་འདིར་བསྡུས་ནས། གསལ་བར་རྣམ་པར་བཤད་པའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་འདིས་ཚིགས་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚམས་སྦྱོར་བའི་དོན་སོ་སོར
Chinese
之所以这样说，是因为这两个开示的场合时间不同。第三个不同之处在于人物不同：第一个如来藏的开示，在经部中说，是如来开示的。第二个阿难的开示，是阿难祈请后，才宣说了这个开示。即使是相信这部经和佛地等，也没有开示的必要，因为即使说相信就是以意义开示，也没有矛盾。其中，相信也包含三种意义：区分事物多少，揭示事物所说之意，以及随事物之后进行区分和解说。区分事物多少也分为三种：首先，正量论师在《般若波罗蜜多经》的笔记中，将事物分为七类。其中，“如是”是指所说的听闻之法，即对一部经的文字和意义完全确信。“我”是指能确定意义的人，如阿难等。“听闻”是指亲耳听到的。“一时”是指所听闻的法在时间和特征上都非常殊胜。“薄伽梵”是指宣说的导师。“在极光闪耀的珍宝处”等表示宣说之处。“与无数大声闻僧众”等表示不是独自听闻。简而言之，这七件事是为了四种必要：首先，“如是”是为了充分展示所听闻的法。接下来的几项“听闻”是为了区分能够听闻的人。再接下来的两项是为了证明所听闻的法。最后两项是为了证明听闻的人。正如正量论师在关于七件事的笔记中所说的那样。其次，如果与龙树论师所著的《般若波罗蜜多》相结合，那么它就来自于
English
The reason for this is that the occasions for these two discourses are different in time. The third difference lies in the individuals involved: The first discourse on the Tathāgatagarbha, according to the sutras, was initiated by the Tathāgata. The second discourse by Ānanda was given after Ānanda made a request. Even believing in this sutra and the Buddha-bhūmi, etc., does not require initiation, because even if it is said that believing is initiating in meaning, there is no contradiction. In this, believing also contains three meanings: distinguishing between the quantity of things, revealing the intention of what is said about things, and explaining by distinguishing after things. Distinguishing between the quantity of things is also explained in three ways: First, the teacher Yaṁdagdenpa, in his notes on the Prajñāpāramitā Sutra, divided things into seven categories. Among them, "Thus" refers to the Dharma that is heard, that is, being completely convinced of the letters and meaning of a single sutra. "I" refers to the person who is able to ascertain the meaning, such as Ānanda. "Heard" refers to what is heard directly. "At one time" refers to the fact that the Dharma that is heard is very special in terms of time and characteristics. "Bhagavan" refers to the teacher who speaks. "At the place of the radiant jewel" etc. indicates the place of speaking. "With a great assembly of countless Śrāvakas" etc. indicates that it was not heard alone. In short, these seven things are for four necessities: First, "Thus" is to fully show the Dharma that is heard. The following items "Heard" are to distinguish the person who is able to hear. The next two items are to prove the Dharma that is heard. The last two items are to prove the person who hears. As the teacher Yaṁdagdenpa said in his notes on the seven things. Secondly, if combined with the Prajñāpāramitā written by the teacher Nāgārjuna, then it comes from that.
Chinese
关于绪论方面，分为六种意义来阐述，即：信、闻、时、主、处、眷属圆满。世亲论师所著的名为《度母》的论典中也说，如果产生六种意义，那么，在印度语中，称为“桑地尼摩扎那(梵文：saṃdhinirmocana)”，其中“桑地(梵文：saṃdhi)”一词具有三种含义：第一，印度当地人将两种事物连接起来也称为“桑地(梵文：saṃdhi)”。第二，骨骼的关节连接也称为“桑地(梵文：saṃdhi)”。第三，深奥的道路也称为“桑地(梵文：saṃdhi)”。因此，译师们各自根据其中一种含义进行翻译。这部经的名字实际上是《甚深解脱经》。另外，这部经是从范本中取名，因此也称为“节”，也称为“连接”。就像意义的节，事物之间的关联，就像骨骼的关节相互连接一样。所谓“尼摩扎那(梵文：nirmocana)”就是指解释，是“详细解释”的同义词。因此，论师以真实的真理做了《解深密经》的笔记，其中，解深密就是详细解释。节是坚固和纽带，其中坚固是稳固，纽带是束缚。就像树木和人的骨骼关节一样，既有坚固而稳固的事物，也有纽带的束缚。同样，这部经中所阐述的甚深密意也非常难以理解和解脱，因此不是普通人和初学菩萨所能理解和知晓的，所以这个意义称为坚固和纽带。因为这部经能够解脱，所以称为解深密。此外，所有大乘论典中出现的非常细微且难以理解的意义，都汇集在这部经中，为了清晰地详细解释，所以这部经称为解深密，就像广释中出现的那样。其中，所谓连接解脱，就是指连接的各个意义。
English
Regarding the introduction, it is explained by dividing it into six aspects: faith, hearing, time, master, place, and the perfection of the retinue. In the treatise called "Tara" composed by Master Vasubandhu, it is also said that if six meanings arise, then, in the Indian language, it is called "Sandhinirmocana (梵文：saṃdhinirmocana)", where the word "Sandhi (梵文：saṃdhi)" has three meanings: First, the local people of India also call the connection of two things "Sandhi (梵文：saṃdhi)." Second, the connection of bone joints is also called "Sandhi (梵文：saṃdhi)." Third, the profound path is also called "Sandhi (梵文：saṃdhi)." Therefore, the translators each translated based on one of these meanings. The name of this sutra is actually "Profound Unraveling Sutra." In addition, this sutra is named from the template, so it is also called "knot," and also called "connection." Just like the knot of meaning, the connection between things, like the joints of bones are connected to each other. The so-called "Nirmocana (梵文：nirmocana)" refers to explanation, which is a synonym for "detailed explanation." Therefore, the master made notes on the "Samdhinirmocana Sutra" with the true truth, in which Samdhinirmocana is a detailed explanation. A knot is firm and a bond, where firm is stable, and a bond is a shackle. Just like the joints of trees and human bones, there are both firm and stable things, and the shackles of bonds. Similarly, the profound meaning explained in this sutra is also very difficult to understand and liberate, so it is not something that ordinary people and novice Bodhisattvas can understand and know, so this meaning is called firm and bond. Because this sutra can liberate, it is called Samdhinirmocana. In addition, the very subtle and difficult-to-understand meanings that appear in all Mahayana treatises are collected in this sutra, and in order to clearly explain in detail, this sutra is called Samdhinirmocana, just like it appears in the extensive explanation. Among them, the so-called connection liberation refers to the various meanings of connection.