Tibetan
་ཆུ་བོའི་ཀླུང་བཞིན་འབབ། །བདག་ཏུ་རྟོག་བར་གྱུར་ན་མི་རུང་ཞེས། །དེ་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་ལ་ངས་མ་བསྟན། །ཞེས་གསུངས་པ་བཞིན་བཤད་པའི་རྣམ་གྲངས་གཞན་དུ་ན། མདོ་སྡེ་འདི་ནི་རིགས་རྣམ་པ་བཞིའི་ཆེད་དུ་གསུངས་པས། རིགས་མེད་པ་མ་གཏོགས་ཏེ། འོག་ནས་མདོ་ལས་རིགས་ངེས་པའི་ཐེག་པ་པ་གསུམ་དང༌། རིགས་མ་ངེས་པའི་ཐེག་པ་བ་འབའ་ཞིག་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་ལ་གཞོལ་བ་དག་གི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ངེས་པའི་དོན་གྱི་མདོ་འདི་གསུངས་པའམ། ཡང་ན་མདོ་སྡེ་འདི་ནི་རིགས་ལྔ་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆེད་དུ་ཡང་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐེག་པ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་མྱོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་ཀྱང་གཉིས་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ།། །།བམ་པོ་བཞི་པ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་བཞི་པ་ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏེ། འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། མདོ་སྡེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་དང༌། ཚིག་གི་དོན་ཡང་དག་པར་བཤད་དོ། །དེ་ལ་མདོ་སྡེ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་མདོ་སྡེ་འདི་ལ་དཔེ་རྣམ་པ་གཉིས་བཞུགས་པས། དང་པོ་ནི་དཔེ་རྒྱས་པ་སྟེ། ཤུ་ལོ་ཀ་འབུམ་བཞུགས་སོ། །གཉིས་པ་ནི་བསྡུས་པ་སྟེ། ཤུ་ལོ་ཀ་སྟོང་ལྔ་བརྒྱ་བཞུགས་ཏེ། མདོ་སྡེ་འདིའི་དཔེ་བསྡུས་བརྒྱ་གར་ལ་རྣམ་པ་གཅིག་ལས་མི་བཞུགས་ཀྱང༌། སྔ་ཕྱིས་བསྒྱུར་བ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར། དཔེ་མི་མཐུན་པ་བཞིར་གྱུར་ཏེ། དང་པོ་ནི་རྒྱ་རྗེ་སོང་གི་ཚེ། རྒྱ་གར་གྱི་མཁན་པོ་ཡོན་ཏན་བཟང་པོས་མཚམས་སྦྱོར་བའི་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ཞེས་བྱ་བར་བསྒྱུར་བ་བམ་པོ་གཉིས་བཞུགས་ཏེ། དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་འདིའི་ཐ་མར་བྱུང་པའི་ལེའུ་གཉིས་པོ་དག་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་རྒྱ་རྗེ་འགྲིས་ཕྱི་མའི་ཚེ་རྒྱ་གར་མཁན་པོ་བོ་དེ་ལེའུ་ཅིས་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་མདོ་ཞེས་བྱ་བ་རྣམས་པ་གཅིག་བསྒྱུར་བ་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་ བཞུགས་ཏེ། དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་འདི་ལས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་ལ། ལེའུ་བཞིར་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་བཅུ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་ཏེ། གཞན་ནི་བདུན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་རྒྱ་རྗེ་ཚིན་གྱི་ཚེ་རྒྱ་གར་མཁན་པོ་ཡང་དག་བདེན་པས་ཚིག་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་བམ་པོ་གཅིག་བསྒྱུར་བའི་ལེའུ་བཞི་བཞུགས་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་ལ་རྣམ་པ་བཞི་ཕྱེ་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་འདི་ལས་འབྱུང
Chinese
如河流般流淌。若执着于我则不应。此我未曾向孩童们展示。如是说，在另一种说法中，此经是为四种姓而说，除了无种姓者。因为下面经中只显示了种姓确定的三乘者和种姓不确定的唯一乘者。此外，为了所有致力于一切乘者，宣说了第三个决定意义的经，或者此经也是为了所有五种姓而宣说，为了使所有乘者体验到区分。虽然有如是三种说法，但第二种是正确的。第四卷。如是我闻等以下是第四个词义分别解释，这也分为两种：经部分别和词义正确解释。其中经部分别是此经有两种版本。第一种是广本，有十万颂。第二种是略本，有五千颂。此经的略本在印度只有一种，但由于先后翻译不同，所以出现了四种不同的版本。第一种是在宋朝时期，印度堪布功德贤以《结合的解脱经》为名翻译，有两卷，是《深密解脱经》最后出现的两品。第二种是在后理朝时期，印度堪布菩提流支以《深密解脱经》为名翻译，有十一品，是《深密解脱经》中宣说胜义谛之品分为四品，所以成了十一品，其余是七品。第三种是在秦朝时期，印度堪布真实以《词义决定解说》为名翻译的经，有一卷四品，因为胜义谛之品分为四种，出自《深密解脱经》。
English
Flowing like a river. It is not appropriate to be attached to the self. I have not shown this to children. As it is said, in another way of speaking, this sutra is spoken for the sake of the four castes, except for those without caste. Because below in the sutra, only the three vehicles of definite lineage and the one vehicle of indefinite lineage are shown. Furthermore, for the sake of those who are devoted to all vehicles, this third sutra of definitive meaning is spoken, or this sutra is also spoken for the sake of all five lineages, in order to allow all vehicle practitioners to experience differentiation. Although there are three such explanations, the second is the correct one. Fourth fascicle. From "Thus I have heard" onwards is the fourth explanation of the meaning of the words, which is also divided into two: the division of the sutra and the correct explanation of the meaning of the words. Among these, the division of the sutra is that there are two versions of this sutra. The first is the extensive version, which contains one hundred thousand shlokas. The second is the abbreviated version, which contains five thousand shlokas. Although there is only one abbreviated version of this sutra in India, there are four different versions due to different translations at different times. The first is during the Song dynasty, when the Indian Khenpo Guna-bhadra translated it under the name "The Sutra of Liberation through Combination," which has two volumes and is the last two chapters of the Sandhinirmochana Sutra. The second is during the later Li dynasty, when the Indian Khenpo Bodhiruci translated it under the name "The Sutra of Profound Liberation," which has eleven chapters and is the chapter on the exposition of the ultimate truth from the Sandhinirmochana Sutra, divided into four chapters, so it became eleven chapters, the rest being seven chapters. The third is during the Qin dynasty, when the Indian Khenpo Satyasiddhi translated the sutra under the name "Explanation of the Definitive Meaning of Words," which has one volume and four chapters, because the chapter on the exposition of the ultimate truth is divided into four, originating from the Sandhinirmochana Sutra.
Tibetan
་བའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །བཞི་པ་ནི་རྒྱ་རྗེ་ཐང་གི་ཚེ། སློབ་དཔོན་སྡེ་སྣོད་གསུམ་པ་ཧྱན་ཙང་གིས་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ངེས་པར་འགྲེལ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མདོ་བམ་པོ་ལྔ་པ་སྟེ་གཅིག་ཏུ་བསྒྱུར་ཏེ། ལེའུ་བརྒྱད་བཞུགས་སོ། །མདོ་སྡེ་འདིའི་དཔེ་དེ་ལྟར་མང་ཉུང་མི་མཐུན་པར་གྱུར་པ་ཡང༌། ཚིག་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་ལས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་ཉི་ཚེ་འབྱུང་གི །གཞན་བདུན་མ་ཚང་བ་དང་མཚམས་སྦྱོར་བ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་ཐ་མའི་ལེའུ་གཉིས་འབྱུང་གི །གཞན་དྲུག་མ་ཚང་བ་དང༌། དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལས་ནི་ལེའུ་བརྒྱད་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་དང༌། ཟབ་མོ་རྣམ་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་ལེའུ་བཅུ་གཅིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་བསྟན་པའི་ལེའུ་ལ། ལེའུ་བཞིར་ཕྱེ་བས་ན་དཔེ་འདི་གཉིས་ནི་ཚིག་དང་དོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཡིན་ནོ། །མདོ་སྡེ་འདི་རྒྱ་གར་གྱི་དཔེ་དང་པོ་གཅིག་པ་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མཚན་ཐ་དད་པའི་བྱེ་བྲག་སྤྱོད་པ་ཡོད་པས་གསུངས་པས། དེ་ལྟ་བས་ན་སྔ་མའི་ཕྱོགས་གཉིས་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། རེ་ཞིག་བཤད་པ་ཕྱི་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་བསྟན་པའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱོགས་དང༌། གླེང་བསླང་བའི་ཕྱོགས་སོ། །ཕྱོགས་འདི་གཉིས་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དོ། ། དང་པོ་ནི་མིང་ཐ་དད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། གླེང་བསླང་བའི་གླེང་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་དང་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་གླེང་གཞི་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། འདི་སྐད་བདག་གིས་ཐོས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པས། གཞན་དག་ཡིད་ཆེས་པ་བསྐྱེད་པས་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད་པའི་གླིང་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་ཀུན་ལས་མཐུན་པར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཐུན་མོང་གི་གླེང་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །འོད་ཟེར་གཏོང་བ་ལ་སོགས་པས་ཡང་དག་པའི་གཞུང་ཉིད་གླེང་སློང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། གླེང་བསླང་བ་ཞེས་བྱའོ། །མདོ་སྡེའི་རྗེས་སུ་སོ་སོ་ནས་མིང་མཐུན་པས་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་གླེང་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི་དུས་ཐ་དད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གླེང་བསླང་བ་ནི་མདོ་སྡེའི་མདུན་རོལ་གྱི་གླེང་གཞི་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་དགའ་བོས་གསོལ་བ་བཏབ་པ་ནི་མདོ་སྡེའི་འོག་གི་གླེང་གཞི་ཞེས་བྱའོ
Chinese
是为开示胜义谛之品。第四是唐朝时期，学问渊博的三藏法师玄奘，将《解深密经》第五卷译为一部，共有八品。这部经的梵本之所以有多有少，是因为在《词句决定解释经》中，只出现了《开示胜义谛品》的一部分，其余七品不完整，而在《连接分别解释经》中，则出现了最后的两品，其余六品不完整，而《解深密经》中，八品全部完整，在《甚深分别解释经》中，则出现了十一品。因为《开示胜义谛品》分为了四品，所以这两部经的词句和意义是完整的。如果这部经与印度的最初版本相同，为什么会有名称不同的差别呢？因此，只有前两种情况。虽然有三种说法，但暂时以后一种说法为基础进行解释。其中，在开示因和缘的方面，又可以分为两种：令人信服的方面和引发讨论的方面。这两个方面有差别，简而言之有三种。 第一种是名称不同，例如：令人信服的和引发讨论的开端。也可以说是与共同开端相符的开端，例如：如是我闻等等。因为开示了使他人产生信任，所以称为令人信服的开端。因为在所有经典中都共同出现，所以称为共同的开端。因为放出光芒等引发了真正的教义，所以称为引发讨论。因为经典之后各自名称相同，所以称为不共同的开端。第二种是时间不同，如来引发讨论是经典前面的开端。阿难请问是经典后面的开端。
English
This is the chapter on showing the ultimate truth of reality. The fourth is that during the Tang dynasty, the learned Tripitaka master Xuanzang translated the fifth volume of the "Saṃdhinirmocana Sūtra" into one, which contains eight chapters. The reason why there are differences in the number of versions of this sutra is that in the "Definitive Explanation of Words and Sentences Sutra," only a part of the "Chapter on Showing the Ultimate Truth of Reality" appears, and the other seven chapters are incomplete. In the "Connecting and Differentiating Explanation Sutra," the last two chapters appear, and the other six chapters are incomplete. In the "Saṃdhinirmocana Sūtra," all eight chapters are complete, and in the "Profound Differentiating Explanation Sutra," eleven chapters appear. Because the "Chapter on Showing the Ultimate Truth of Reality" is divided into four chapters, these two sutras are complete in words and meaning. If this sutra is the same as the original Indian version, why are there differences in names? Therefore, there are only the first two situations. Although there are three explanations, for the time being, we will explain based on the latter explanation. Among them, in the aspect of showing cause and condition, it can also be divided into two types: the aspect of making people believe and the aspect of initiating discussion. There are differences between these two aspects, and in short, there are three types. The first is the difference in names, such as: making people believe and the beginning of initiating discussion. It can also be said to be the beginning that is in accordance with the common beginning, such as: Thus have I heard, etc. Because it shows that it generates trust in others, it is called the beginning of making people believe. Because it appears in common in all sutras, it is called the common beginning. Because emitting light and so on initiates the true doctrine, it is called initiating discussion. Because the names are the same after each sutra, it is called the uncommon beginning. The second is the difference in time, the Tathagata initiating discussion is the beginning before the sutra. Ananda's request is the beginning after the sutra.