Tibetan
བ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དམ། ཡང་ན་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱིབས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་གསུམ་པོ་དེ་དག་ཀྱང་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །ལེའུ་འདི་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྒྱ་ཆེར་སྟོན་པས་དེའི་ཕྱིར་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལེའུ་ཞེས་གསུངས་སོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་པ་མངོན་པར་གྲུབ་པས་ཞུས་པའི་ལེའུ་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་གང་ཟག་ལས་མིང་དུ་བཏགས་པ་ཡིན་ཏེ། ལོ་ཙཱ་བ་དག་གི་བསམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཀྱིས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་འདི་སྐད་ཅེས་གསོལ་ཏོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་མདོའི་ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟོན་ཏེ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་ཡུལ་བསྟན་པ་ལས། དེ་ཡན་ཆད་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ཡུལ་བཤད་ཟིན་ནས། འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟོན་པར་མཛད་དོ། །ལེའུ་འདི་ལ་ཕྱོགས་རྣམ་པ་ལྔ་ཡོད་དེ་དང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞུ་བ་གསོལ་བའི་ཕྱོགས་སོ། །གཉིས་པ་དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཡང་དག་པར་བཤད་པའི་ཕྱོགས་སོ། །གསུམ་པ་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ནི་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་གྱུར་ནས་བཀའ་ཡང་དག་པར་བླངས་པའི་ཕྱོགས་སོ། །བཞི་པ་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་ཅིང་བསྐྲུན་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ལྔ་པ་དེ་ནས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ནི་བཀའ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པ་སྤྱད་པའི་ཕྱོགས་སོ། །ཞུ་བ་གསོལ་བའི་ཕྱོགས་ལ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ། ཞུ་བ་གསོལ་བ་དང་ལན་གསུང་པ་པོ་སྨོས་པ་དང༌། བདག་སྔོན་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་གང་ཞུ་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་བསྟན་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅི་ལས་དགོངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཞུ་བ་གསོལ་བའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་ཞུ་བ་གསོལ་བ་དང་ལན་གསུང་པ་པོ་སྨོས་པ་སྟེ། དེ་ལ་དོན་དམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ཏེ། ཡེ་ཤེས་དམ་པའི་ཡུལ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དམ་པ་དམིགས་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག
Chinese
是自性的体性吗？或者是体性的形状呢？那三个无自性，也依次是三种自性的体性。此章广泛地显示了三种无自性的体性，因此被称为自性无自性的体性之章。《解深密经》中， “由真实义菩萨现证所问品”之所以这样说，是因为从补特伽罗而立名，这是由于译师们的想法不同。从“尔时，慈氏菩萨摩诃萨真实义妙吉祥白世尊曰”以下，显示了经文的意义的解释。在显示有自性和无自性的境之后，在那之前已经解释了三种自性的境，从这以下，是显示第二种三种无自性。此章有五个方面，第一是菩萨请问的方面。第二是从“尔时，世尊”以下，是如来真实宣说的方面。第三是从“尔时，慈氏菩萨真实义妙吉祥”以下，是领会之后如实领受教言的方面。第四是从“尔时，慈氏菩萨真实义妙吉祥”以下，是称赞功德并造作的方面。第五是从“尔时，慈氏菩萨真实义妙吉祥”以下，是如教奉行的方面。请问的方面又可以分为三种：请问和回答者陈述，从“我昔”以下，是显示所问的对境本身，从“世尊以何密意”以下，是如所说般请问。这是最初的请问和回答者陈述，其中“真实义”是指所要获得的境，因为是殊胜智慧的境，所以称为真实义。“妙吉祥”是指能获得的智慧，因为是从缘真实义而生，所以是妙吉祥。
English
Is it the characteristic of own-being? Or is it the shape of the characteristic? Those three without own-being are also, in order, the characteristics of the nature of the three own-beings. This chapter extensively shows the characteristics of the nature of the three without own-being, therefore it is called the chapter of the characteristic of the absence of own-being. In the Sutra Unraveling the Profound Meaning, "The chapter asked by the Bodhisattva Truly Established" is so named because it is named after a person. This is because the translators have different ideas. From "Then, the Bodhisattva Mahasattva Truly Established Excellent Virtue said to the Bhagavan," this shows the explanation of the meaning of the words of the sutra. After showing the objects of own-being and non-own-being, before that, the objects of the three own-beings have been explained. From this point on, the second three non-own-beings are shown. This chapter has five aspects. The first is the aspect of the Bodhisattva asking the question. The second, from "Then, the Bhagavan," is the aspect of the Tathagata's true explanation. The third, from "Then, the Bodhisattva Truly Established Excellent Virtue," is the aspect of understanding and truly receiving the teachings. The fourth, from "Then, the Bodhisattva Truly Established Excellent Virtue," is the aspect of praising and creating special qualities. The fifth, from "Then, the Bodhisattva Truly Established Excellent Virtue," is the aspect of practicing according to the teachings. The aspect of asking can also be divided into three: asking and stating the answerer, from "I formerly," is the showing of the object of the question itself, and from "From what intention did the Bhagavan," is the asking as it was said. This is the first asking and stating the answerer. "Truly Established" refers to the object to be attained, because it is the object of supreme wisdom, it is called Truly Established. "Excellent Virtue" refers to the wisdom that attains it, because it arises from focusing on the Truly Established, it is Excellent Virtue.
Tibetan
་འཕགས་ཞེས་ བྱའོ། །བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས། འདི་རྟོགས་ཤིང་ཁོང་དུ་ཆུད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དམིགས་པ་འདི་ལས་ཡེ་ཤེས་དམ་པ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། རྟོགས་པ་དང་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དོན་དམ་ཡང་དག་འཕགས་ཞེས་བཏགས་པ་ཡིན་ནོ། །བདག་སྔོན་གཅིག་པུ་གནས་དཔེན་བ་ཞིག་ན་མཆིས་པའི་ཚེ། །སེམས་ཀྱི་རྟོག་པའི་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེས་ལ་ལགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་གང་ཞུ་བའི་དངོས་པོ་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བདག་ཉིད་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་པའི་རྟོག་པ་བསྟན་པ་དང་ཞུ་བའི་བསྟན་པ་ཉིད་སྨོས་པའོ། འདི་ནི་དང་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་བདག་སྔོན་གཅིག་པུ་རི་དང་ནགས་ཚལ་དབེན་པ་ན་གནས་པའི་ཚེ། རྟོག་པ་འདི་ལྟ་བུ་སྐྱེས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཅིའི་ཕྱིར་སྔར་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པ་གསུངས་ལ་ཕྱིས་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་སྙམ་དུ་གྱུར་ཏོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས། དབེན་པའི་གནས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཞེས་འབྱུང་བ་ནི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དབྱེ་བར་བྱ་སྟེ། ལོ་ཙཱ་བ་དག་གི་བསམ་པ་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པ་དེ་ཡང་བཤད་ན་རྣམ་པ་བཞི་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པ་གང་ཡིན་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དགོངས་བ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས། དབེན་པའི་གནས་ན་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་སེམས་སྐྱེས་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི་རྟོག་པ་ཁོ་ན་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་དབུགས་རྔུབ་བ་དང༌། འབྱུང་བ་དྲན་པའི་ཡུལ་ལ་དམིགས་སོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཀྱང་རྟོག་པ་ནི་ཕལ་ཆེར་སེམས་རྣམ་པར་གཡེང་བར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་དབུགས་ དྲན་པ་ལ་བརྟེན་བསྒོམ་པ་ལ་ཡང་དག་པར་འཇུག་པའམ། ཡང་ན་རྟོག་པར་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སྤྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པའོ། །བཞི་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་གྲངས་སུ་སོང་བ་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་སྟེ། ལ་ལ་ནས་དེ་སྐད་དུ་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ནི་ཞི་བ་མཆོག་ཏུ་བཟང་ངོ༌། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྣམ་གྲངས་དུ་མར་ཕུང་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌།
Chinese
称之为“圣”。在《大乘集论》中说：“因为通达并领会此理，故称之为真实圣者。”因为从这个所缘境中生出殊胜的智慧，所以就认识和所认识的角度来说，安立为“真实圣者”。当我自己独自一人住在寂静的地方时，心中生起这样的分别念等等，这显示了所要请问的第二种事物。这也有两种情况：一是显示自己生起疑惑的分别念，二是陈述所要请问的内容。这是第一种情况：就像我独自一人住在山和森林的寂静处时，生起这样的分别念：世尊为何先前说自性存在，后来又说自性不存在呢？这是疑问的总结。在《解深密经》中说：“在寂静处生起分别念的心。”应该像前面一样进行区分，因为译师们的想法不同。如果说这种分别念，也有四种：第一种是与三界有漏的心和心所法相关的分别念。第二种是分别念本身。因此，《解深密经》中说：“在寂静处生起分别念的心。”第三种是唯有分别念。因此，在《论典·阿毗达磨集论》中说：“运用分别念是指呼吸，并将生起作为忆念的对境。”《俱舍论》中也说：“分别念大多使心散乱，因此称为运用分别念。”这表明或者通过依赖呼吸的忆念而正确地进入禅定，或者通常对思考和分析称为运用分别念。第四种是如何完全寻求智慧的数量，因为有些人是这么说的。在这里，寂静是最好的。世尊以多种方式讲述了蕴的自性、生起的自性和……
English
It is called "Arya." In the Mahāyānasaṃgraha, it is said, "Because of understanding and comprehending this, it is called a true Arya." Because sublime wisdom arises from this object of focus, it is designated as "true Arya" from the perspective of what is realized and what is to be realized. When I was alone in a solitary place, such thoughts arose in my mind, and so on, which shows the very object of what is to be asked about as the second thing. This also has two aspects: one is showing the thought of doubt that arose in oneself, and the other is stating the very statement of what is to be asked. This is the first: like when I was alone, dwelling in a solitary place in the mountains and forests, such a thought arose: why did the Bhagavan first say that self-nature exists, and later say that self-nature does not exist? This is the summary of the question. In the Saṃdhinirmocana Sūtra, it says, "In a solitary place, a mind of thought arises." It should be distinguished as before, because the translators have different ideas. If that thought is explained, there are four aspects: the first is whatever thought is associated with the mind and mental factors that are contaminated with the outflows of the three realms. The second is thought itself. Therefore, in the Saṃdhinirmocana Sūtra, it says, "In a solitary place, a mind of thought arises." The third is only thought. Therefore, in the Abhidharmasamuccaya, it is said, "Engaging in thought means inhaling and exhaling, and focusing on the arising as the object of mindfulness." The Abhidharmakośa also says, "Thought mostly distracts the mind, therefore it is called engaging in thought." This shows that either one correctly enters meditation by relying on mindfulness of breathing, or generally thinking and analyzing are called engaging in thought. The fourth is how to completely seek the number of wisdom, because some say it that way. Here, tranquility is the best. The Bhagavan spoke in many ways about the self-nature of the aggregates, the nature of arising, and...
Tibetan
འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། གཏན་དུ་སྤངས་པ་དང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཡང་བཀའ་སྩལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་ཞུ་བའི་བསྟན་པ་ཉིད་སྨོས་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཡོད་པར་གསུངས་པའི་བསྟན་པ་སྨོས་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གཞན་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་གསུངས་པའི་བསྟན་པ་སྨོས་པའོ། དང་པོ་ལ་སྒོ་རྣམ་པ་བཅུ་གསུམ་ཡོད་པ་དེ་དག་ཀྱང་རྣམ་པ་ལྔར་བསྡུས་ནས་བསྟན་ཏེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་པ་སྨོས་པ་དང༌། དབེན་པའི་བསྟན་པ་སྨོས་པ་དང་ཁམས་རྣམས་བསྟན་པ་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དང༌། འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པ་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོ་ཕུང་པོའི་བསྟན་པའི་སྒོའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཕུང་པོའི་བསྟན་པ་སྨོས་པ་དང༌། ཟླས་བསྟན་པ་གསུམ་སྨོས་ཏེ། འདི་ནི་དང་པོ་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔས་ཕུང་པོའི་བསྟན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཕུང་པོ་ལ་ཡོད་པའི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཞེས་བྱའོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་བསྟན་དུ་ཡོད་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་པ་དང༌། གཟུགས་ཡོད་པ་དང༌། གཟུགས་མེད་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་གྲངས་གཅིག་ཁོ་ན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དུ་མ་ཞས་བྱའོ་ཞེའོ། །དེ་ལ་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ་གཟུགས་ནི་ཐོགས་པ་དང་ བཅས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣམ་པར་རིག་པའོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུ་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡོད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཏན་དུ་སྤངས་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་འབྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཀུན་འབྱུང་གི་བདེན་པ་ལས་དང་ཉོན་མོངས་པ་ནི་གཏན་དུ་སྤང་བར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་བདེན་པ་འཁོར་བའི་འབྲས་བུ་ནི་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་རང་གི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྱེ་བྲག་གི་མཚན་ཉིད་དེ། མཚན་ཉིད་འདི་གཉིས་ཀྱི་སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག་པ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་འགྱུར་བའོ། །གཏན་དུ་སྤང་བ་དང་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ནི་འོག་ནས་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་འགྱུར་བ་སྐབས་ནས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ།
Chinese
以及坏灭之相，断除和遍知也蒙受开示等，显示了第二请问之教。这也有两种，即宣说本体存在的教法，以及世尊以“其他”等宣说本体不存在的教法。初者有十三门，这些也归纳为五种而宣说，即宣说蕴等之教法，宣说寂静之教法，宣说界，宣说念住等，宣说八支圣道。这是初者蕴之教法之门。这也有两种，即宣说蕴之教法，以及宣说三种同类。这是初者以五相分别蕴之教法。名为多种，有两种解释。一些人说，因为蕴所具有的自相和共相等多种名目并非唯一。另一些人说，因为可宣说和不可宣说，有色和无色等多种名目并非唯一。其中，自相是指差别之相，如所说色是具有障碍，乃至识是识别等。生之相和灭之相是指共相，因为色等具有生和灭之相的缘故。断除和遍知是指痛苦和集之相，因为集之谛的业和烦恼是应断除的，痛苦之谛轮回的果是应遍知的缘故。或者，自相是指自性和差别的相，这两种相的生和灭遍及一切。断除和遍知如下将领会，应如从场合中显示那样理解。
English
And the characteristics of destruction, abandonment and complete knowledge are also taught, etc., which shows that the second teaching of inquiry is mentioned. This also has two aspects: the teaching that speaks of the existence of essence, and the teaching that the Blessed One speaks of the non-existence of essence by saying "other than that." The former has thirteen doors, which are also summarized into five aspects and taught: the teaching of aggregates, etc., the teaching of solitude, the teaching of elements, the teaching of mindfulness, etc., and the teaching of the eightfold noble path. This is the first door of the teaching of aggregates. This also has two aspects: the teaching of aggregates, and the teaching of three similarities. This is the first distinction of the teaching of aggregates by the five characteristics. There are two explanations for the term "many kinds." Some say that it is called "many" because there are not only one kind of names such as self-characteristics and common characteristics that exist in the aggregates. Others say that it is called "many" because there are not only one kind of names such as what can be taught, what cannot be taught, what has form, and what has no form. Among them, the self-characteristic is the characteristic of distinction, as it is said that form is obstructive, and so on, until consciousness is discriminating. The characteristic of arising and the characteristic of destruction are common characteristics, because form and so on have the characteristic of arising and destruction. Abandonment and complete knowledge are the characteristics of suffering and origin, because karma and afflictions of the truth of origin should be abandoned, and the fruit of the truth of suffering, the cycle of existence, should be completely known. Alternatively, the self-characteristic refers to the characteristic of self-nature and distinction, and the arising and destruction of these two characteristics pervade everything. Abandonment and complete knowledge will be understood below, and should be understood as shown from the occasion.