Tibetan
་འགྱུར་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འདས་པའི་དུས་ཀྱི་སྔ་ཕྱིའི་སྐད་ཅིག་མ་དག་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་ལ། བར་མ་ནི་ད་ལྟར་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་རིགས་ཏེ། མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་བཞི་ལས་གསུངས་པ་མཆོག་ཏུ་བཟང་སྟེ། འདི་ལྟར་བྱེད་པའི་དབང་གིས་གནས་སྐབས་ཐ་དད་ལ། གནས་སྐབས་མི་མཚུངས་པའི་ཕྱིར། དུས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡང་ཐ་དད་དེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་གང་གི་ཚེ་བྱ་བ་མི་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་མ་འོངས་པ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱེད་པ་དེའི་ཚེ་ནི་ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གང་གི་ཚེ་བྱས་ནས་འགགས་པ་དེའི་ཚེ་ནི་འདས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པར་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ད་ལྟར་ཡོད་པའི་མིག་ལ་སོགས་པའི་དབང་པོ་ཡོད་པ་དེ་དག་ཀྱང་སྐལ་བ་མཚུངས་པས་བསྡུས་པ་ཡིན་ན། དེ་དག་ལ་བྱེད་པ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་ཅེ་ན། ཅི་དེ་དག་འབྲས་བུ་ལེན་ཅིང་འབྲས་བུ་འབྱིན་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། བསྟན་བཅོས་གཞུང་རབ་ཏུ་བསྟན་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་ལས་ཀྱང་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པར་བཤད་དོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེ་ ཚད་མར་བྱེད་པའི་སྡེ་པ་རྣམས་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་རང་བཞིན་མེད་དོ། །ད་ལྟར་གྱི་དུས་ནི་ཡོད་དོ། །དུས་གཉིས་ནི་མེད་དོ་ཞེས་རྣམ་པར་འཇོག་སྟེ། ཀུ་མ་ར་ཏ་དང༌། ཤི་རི་ར་ཏ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །སློབ་དཔོན་མང་པོ་གཞན་མི་མཐུན་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་མཐུན་པ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ།། །།བམ་པོ་གསུམ་པ། དེ་ལ་གཉིས་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་དང༌། གསུམ་པ་ངེས་པའི་དོན་ཅེས་བྱ་བ་འདི་གཉིས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་འབྱུང་བ་བཞིན་ཏེ། དེ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་འོག་ཏུ་བདུད་ཀྱི་ལས་ཆེར་གཡོས། སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཛིན་པ་རྣམས་སོ་སོ་ནས་རབ་ཏུ་ལངས་ཏེ། ཕལ་ཆེར་གཡོས་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཀླུ་སྒྲུབ་ས་རབ་ཏུ་དགའ་བ་བརྙེས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་མཚན་མ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གསུང་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་བཅོས་དབུ་མ་ལ་སོགས་པ་མཛད་དེ། ཡང་དག་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ནས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་དེ་དག་རབ་ཏུ་བསལ་ཏོ། །འཕགས་པའི་ལྷ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་མཁན་པོ་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་བཅོས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་བརྒྱ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱས་ནས་དོན་ཆེན་པོ་རྒྱ་ཆེར་བསྟན་ཏེ། དེས་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་ལྟ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཐོགས་མེད་ས་དང་པོ་བརྙེས་པས་ཆོས་ཀྱི་འོད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་པར་རྟོགས་པ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ། འཕགས་པ་བྱམས་པའི་ཞལ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་བཤད་པར་གསོལ་ཏེ། འདིར་རིག་པ་མཐར་མ་གཏུགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དངོས་པོ་མི་ཟད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཚིག་འབྲུ་རྣམ་པར་མ་བཤད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །དོན་མ་བརྗོད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །ཐེ་ཚོམ་མ་བསལ་བ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །སོ་སོའི་འཛིན་པ་རྣམ་པར་མ་གཞིག་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །སྤྱོད་པ་རྣམས་མ་སྤྱད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། ། འབྲས་བུ་མངོན་སུམ་མི་བྱེད་པ་ཅི་ཡང་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང༌། ཐེག་པ་གཞན་རྣམས་ཀྱི་ཕྱིར་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་བར་དུའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལྟར་འགྲེལ་པ་དེ་ལས་གཞུང་རྣམ་པ་གཉིས་བཤད་ཟིན་མོད་ཀྱི། གཞུང་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་རེ་རེ་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་གཞུང་ལ་སློབ་དཔོན་གསུམ་གྱིས་འདི་སྐད་དུ་བསྟན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གསུམ་ཞིབ་ཏུ་བཤད་དགོས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། བྷ་བྱ་ལ་སོགས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་ལག་ན་རིན་པོ་ཆེ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ཡང་དག་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འདུས་བྱས་སྟོང༌། །སྒྱུ་མ་ཇི་བཞིན་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། །འདུས་མ་བྱས་ཀྱང་ཡང་དག་ཡོད་མ་ཡིན། །མ་བྱུང་ནམ་མཁའི་མེ་ཏོག་རབ་ཏུ་འདྲ། །ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་མ་ཟད་ཀྱི། ཡོངས་སུ་གྲུབ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་མི་བཙལ་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མདོ་སྡེ་དག་ལ་བརྟགས་པའི་བཙལ་བ་ཡིན་གྱི། ཆོས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བར་བྱ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་ཀུན་བརྟགས་པ་ཉི་ཚེ་བཙལ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་མདོ་འདི་ལས་འོག་ནས་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པས། ཀུན་བརྟགས་ཡོངས་སུ་བཙལ་བ་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སློབ་དཔོན་ཧྱན་ཙང་གི་དགོངས་པ་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཕྱི་མ་ཡིན་པར་དགོངས་སོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པའི་ངེས་པའི་དོན་ལ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། དེ་ལ་དང་པོ་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པ་ན་རེ། ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་
Chinese
转变，就像这样：过去的时间的前后刹那成为过去和未来，中间则成为现在的种类。因为未来和现在也与之相同。四种说法中，最好的是这样做的缘故，状态各异，状态不相同。时间的安立也各异，就像这样：诸法在何时不做事，那时称为未来。何时做事，那时称为现在发生。何时做了之后停止，那时称为过去。因为他们认为本体各异不是这样的。如果那样，那么现在存在的眼等诸根，如果也是以同等份额所集合的，那么它们有什么作用呢？难道不是说它们能够接受果实并产生果实吗？经论中详细阐述，并且正确的道理也与《俱舍论》的论典中所说的一致。第二，经部 以经为量度的部派这样安立：一切法都没有自性，现在的时间是有的，两个时间是没有的。如鸠摩罗多和师利罗多等。许多其他说法不一致的论师，应当按照与论典正确的道理相符的来理解。 第三卷 其中，第二是无相，第三是了义，这两个的相各异，也如《瑜伽师地论》的解释中所说的那样。其中如所说，佛陀涅槃后，魔的事业大为动摇。各部派的执持者各自纷纷起立，大多数人执着于认为动摇本身，因此菩萨龙树获得了极喜地，依靠大乘无相空性的经典，造了《中观论》等论典，广泛地阐述了真实性的意义，从而彻底驳斥了那些认为存在的观点。圣天等被称为论典的大论师
English
transforms. For example, the preceding and following moments of past time become the past and the future, and the intermediate one becomes the present. Because the future and the present are also the same as that. Among the four statements, the best is that the states are different because of doing so, and the states are not the same. The establishment of time is also different. For example, when dharmas do not act, that time is called the future. When they act, that time is called the present. When they have acted and ceased, that time is called the past. Because they think that the entities are not different. If that is the case, then if the sense faculties such as the eyes that exist now are also gathered by equal shares, then what is their function? Is it not said that they can receive fruits and produce fruits? The scriptures are explained in detail, and the correct reasoning is also in accordance with what is said in the Abhidharma-kośa. Second, the Sutra Division The divisions that take the sutras as a measure establish that all dharmas have no self-nature, the present time exists, and the two times do not exist. Such as Kumārata and Śrīrāta. Many other teachers who speak differently should be understood as arising from what is in accordance with the correct reasoning of the scriptures. Volume 3 Among them, the second is the absence of characteristics, and the third is the definitive meaning. The characteristics of these two are also different, as stated in the commentary on the Yogācārabhūmi-śāstra. As it says there, after the Buddha's nirvāṇa, the work of the demons greatly stirred. The holders of the divisions rose up separately, and most were attached to the view that it was the stirring itself. Therefore, the Bodhisattva Nāgārjuna, having attained the Joyful Ground, relied on the Mahāyāna scriptures of signlessness and emptiness, and composed treatises such as the Madhyamaka-śāstra, extensively explaining the meaning of reality, and thoroughly refuting those who held the view of existence. Āryadeva and others are known as great teachers of treatises.
Chinese
他们造了极其广大的论著，如《百论》等，广泛地阐述了重要的意义。因此，众生们过于执着于空性之见。菩萨无著证得初地，现证了法光三摩地，具有大神通，亲见了圣弥勒的尊容，祈请开示《瑜伽师地论》。这里没有未穷尽的学问，没有未耗尽的事物，没有未详细解释的词句，没有未阐述的意义，没有未消除的疑惑，没有未摧毁的各自的执着，没有未实践的行为，没有未实现的果实。为了菩萨和其他乘的缘故，广泛地阐述直到最后。这样说道。因此，从那个注释中已经阐述了两种论典，但是，那两种论典的每一个又都有三种解释。其中，对于无相论，三位论师这样教导说：有些人说，必须从三种自性中详细解释三种自性，如བྷ་བྱ་等。因此，在《掌中宝鬘论》中说：由真实自性所作的都是空，就像幻术一样，因为是从因缘所生。无为也不是真实存在，如同未出现的虚空之花一样。有些人说，不仅要完全寻伺两种自性，而且不要寻伺圆成实性。因此，是对经部进行考察的寻伺，而不是要完全寻伺法。有些人说，对于三种自性，唯有遍计所执是需要寻伺的。例如，就像这部经中从下面开始宣说了三种无自性，如同宣说了寻伺遍计所执一样。虽然有这样三种解释，但是，玄奘论师的观点是后一种解释。对于菩萨弥勒的决定意义，也有三种解释。其中，第一种是论师真实胜义说，自性
English
They created extremely extensive treatises, such as the Śataśāstra (Treatise on One Hundred Verses), and widely explained important meanings. Therefore, sentient beings are overly attached to the view of emptiness. The Bodhisattva Asaṅga, having attained the first bhūmi, directly realized the samādhi of the light of Dharma, possessed great magical powers, and directly saw the face of the noble Maitreya, requested the explanation of the Yogācārabhūmi-śāstra (Stages of Yogic Practice). Here, there is nothing that is not exhausted in knowledge, nothing that is not consumed in objects, nothing that is not explained in words, nothing that is not expressed in meaning, nothing that is not dispelled in doubt, nothing that is not destroyed in individual attachments, nothing that is not practiced in conduct, and nothing that is not manifested in results. It is said that it is widely explained for the sake of Bodhisattvas and other vehicles until the end. Thus, from that commentary, two types of treatises have already been explained, but each of those two types of treatises also has three explanations. Among them, for the treatise on non-characteristics, three teachers taught as follows: Some say that it is necessary to explain the three natures in detail from the three natures, such as bha bya, etc. Therefore, in the Treatise 'A Rosary in the Hand' it says: 'Actions compounded by true nature are empty, like illusions, because they arise from conditions. The uncompounded is also not truly existent, like a flower in the sky that has not appeared.' Some say that not only should the two natures be completely sought, but the perfected nature should not be sought. Therefore, it is a search that investigates the sutras, but it is not to completely search for the Dharma. Some say that among the three natures, only the completely imputed should be sought. For example, just as this sutra from below explains the three types of non-nature, it is like explaining the search for the completely imputed. Although there are these three explanations, the view of the teacher Xuanzang is that the latter explanation is correct. Regarding the definitive meaning of Bodhisattva Maitreya, there are also three explanations. Among them, the first is that the teacher Yaṅdag Bdenpa (True Reality) says, the nature