Tibetan
་དེ་ཉིད་ལས་ལྔ་ནི་ལེན་པའོ། །ལྔ་ནི་ལེན་པ་དང་ལེན་པ་མ་ཡིན་པའོ། །གཞན་ནི་གཅིག་ཏུ་ལེན་པ་མ་ཡིན་པའོ་ཞེས་བཤད་པས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་འདི་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་ངོ་བོར་གཟུང་བ་ལ་ལེན་པ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ནི་དོན་གཉི་ག་ལ་བརྟེན་ནས་ལེན་པ་སྟོན་ཏེ། བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ཇི་སྐད་དུ་དེ་ལ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་དང༌། མི་གནས་པས་ཟིན་པའི་གཟུགས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གནས་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། འདི་ལྟ་སྟེ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་འདྲེས་པ་གྲུབ་པ་དང༌། བདེ་བ་གཅིག་པའི་དོན་གྱིས་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དང༌། གཞན་ཡང་འདིས་རྟེན་བྱས་ནས་ཚོར་བ་སྐྱེ་བ་གང་ཡིན་པའོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་དང་གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཟིན་པའི་ཆོས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གཟུགས་ཅན་གྱི་ཆོས་རྣམས་དང༌། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བས་དེ་དག་ལ་བརྟེན་ནས། སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་འཇུག་ཅིང་འགྲུབ་པ་དང༌། བདེ་བའི་དངོས་པོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དེ་ལ་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བས་ཡོངས་སུ་གཟུང་བའི་དབང་གིས་གཟུགས་དེ་དག་རྒྱུན་མི་འཆང་ཅིང་འཇིག་པ་དང༌། འདུལ་པར་མི་འགྱུར་པ་སྟེ། དེས་ན་ཟིན་པའི་གཟུགས་རྣམས་ལ། རེས་འགའ་ནི་གནོད་པར་འགྱུར་ལ། རེས་འགའ་ནི་ཕན་འདོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དེ་དག་ཀྱང་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་ཕན་གནོད་དུ་འགྱུར་རོ། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ནི་ཟིན་པ་མ་ཡིན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་ བསྟན་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེའོ། །མདོ་འདི་ལས་ལེན་པ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་ཏེ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དབང་པོའི་གནས་ལ་བདག་ཉིད་ཀྱི་གནས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་བདག་ཉིད་དེ། ཞིབ་ཏུ་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་ན་ནི་ལེན་པ་གཉི་ག་དང་ལྡན་ལ། གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་རྣམ་པ་གཉི་ག་དང་མི་ལྡན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་ཁམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །མདོའི་ཚིག་འདི་དང་སྦྱར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་གི་གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་མིག་དང་རྣ་བ་ལ་སོགས་པ་གཟུགས་ཅན་གྱི་ཁམས་བཅུ་མེད་པར་བཞེད་ཀྱི་དགེ་འདུན་ཕལ་ཆེན་པའི་སྡེ་པ་དག་ལྟར་ན་གཟུགས་ཅན་བཅུ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ལྔ་ཚང་བར་ཡོད་པར་འདོད་པ་ལྟ་བུ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་གྱི་ལས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས།
Chinese
其中五者是取。五者是取与非取。其他则完全是非取，这样说，依靠这些教法，将执取视为自己的体性，这被称为取。有些则依靠两种意义来显示取，如《瑜伽行地论》中所说：‘对于识所住处与非所住处所摄之色，何者是识所住处？即与识相杂和合，以同一乐受之义趣入，以及以此为所依而生起感受者。与此相反，则应知为非所摄。’又如其中所说：‘所摄之法如下：有色之法及心与心所，由其所摄持，依于彼等，心与心所趣入和合，成为同一乐受之事物。其中，和合与同一乐受，是由于心与心所摄持之故，使彼等色法不持续、坏灭且不调顺。因此，对于所摄之色，有时会造成损害，有时则有所助益。彼等心与心所，也随之而有损益。与此相反，则称为非所摄。’ 如是等等。经中说‘取’，具有两种意义：阿赖耶识执持根身处为自体之所，以及执持种子之自体。详细内容如论中所说。其中，有色界具有两种取，无色界则不具有两种取，这是第三种依靠界来分别。如果将此经文与大乘宗义结合起来，则无色界没有眼、耳等十种色界，不像大众部那样认为具有十种色及五蕴，这是不对的。如《业报差别经》中说：
English
Of these, five are grasping. Five are grasping and non-grasping. The others are entirely non-grasping. It is said that, relying on these teachings, grasping is shown as taking something as one's own nature. Some show grasping based on two meanings, as it is said in the *Yogācārabhūmi-śāstra*: 'What is the form that is grasped by the abiding and non-abiding consciousness? It is that which is mixed and combined with consciousness, enters into the meaning of the same pleasure, and that which arises as a feeling based on this. The opposite of this should be known as not grasped.' Also, as it says there: 'The grasped dharmas are as follows: the forms and the mind and mental factors are grasped, and based on them, the mind and mental factors enter and combine, becoming the same pleasurable object. Among them, combination and the same pleasure are because the mind and mental factors grasp them, causing those forms to not continue, decay, and not be subdued. Therefore, for the grasped forms, sometimes they cause harm, and sometimes they are beneficial. Those minds and mental factors also become beneficial or harmful following them. The opposite of this is called non-grasped.' Like this and so on. The sutra says 'grasping' has two meanings: the ālaya-vijñāna (storehouse consciousness) holds the sense-base as its own place, and the nature of holding the seeds. The details are as explained in the treatises. Among them, the form realm has both kinds of grasping, while the formless realm does not have both kinds, which is the third kind of distinction based on the realm. If this sutra text is combined with the tenets of the Mahāyāna, then the formless realm does not have the ten form realms such as eyes and ears, unlike the Mahāsāṃghika school which believes that it has ten forms and the five aggregates. This is not correct. As it says in the *Karmavibhaṅga Sūtra*:
Tibetan
གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ཀྱི་ལྷ་རྣམས་འཁོར་འདུས་པར་འོངས་སོ་ཞེས་གསུངས་པ་དང༌། དམ་པའི་ཆོས་པདྨ་དཀར་པོའི་མདོ་ལས། སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་དྲི་སྣོམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་སྐད་གསུངས་པ་འདི་དག་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱིས་བསྡུས་པ་ཡིན་ནོ། །བློ་གྲོས་ཡངས་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ནི་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ལེན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ལྟར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིའི་དབང་གིས་ལུས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་ཞིང༌། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་བླངས་ནས་འཇིག་པར་མི་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ལ་ལེན་པ་གསུངས་སོ། །བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་ནི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ལེན་པ་རྣམ་པར་བཤད་དེ། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་དག་མ་ཞིག་པར་ཉེ་བར་བཟུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། རང་གི་བདག་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་སྐྱེ་བ་ལེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ན། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་ པ་ལས་ནི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། དབང་པོ་གཟུགས་ཅན་གྱི་གནས་ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་དང༌། ཉིང་མཚམས་སྦྱོར་བར་ཡོངས་སུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ལེན་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་བསྟན་པའི་ལེན་པ་ཉིད་དོ། །ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་ལུས་སྡུད་ཅིང་ལེན་པ་དང༌། སྦེད་པར་བྱེད་པ་གྲུབ་པ་དང༌། བདེ་བའི་དོན་གཅིག་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །ཀུན་གཞི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། སྦེད་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྦ་བར་བྱ་བ་དང༌། སྦས་པ་འཛིན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་སྦེད་པ་དང༌། སྦ་བར་བྱ་བ་དང༌། སྦས་པ་འཛིན་པའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དག་དང༌། ཕན་ཚུན་རྐྱེན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་ཅན་རྣམས་ནང་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་ཀྱང་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་
Chinese
还说，无色界的诸神眷属聚集而来。又因圣法白莲经中说，嗅到有顶的味道。这些话都包含在法处中。广慧识也称为取识。为什么呢？因为此识随身而行，完全执取。这是第二，取识的解释。如此，以此识的力量，随身而行，取有色根而不令其坏灭，故称此识为取。大乘集论中，以两种意义解释取，即为了不坏灭而执持诸有色根，以及执持自己的自性而取生。如彼论中广说。成唯识论中，以三种意义阐述，因此彼论中说，为了执持诸法的种子，执持有色根的处所，以及执持相续连接，故称此识为取。这是两种论典中所说的取性。也称为阿赖耶识。为什么呢？因为识能摄集、取、隐藏身体，并且成就安乐的同一意义。这是第三，阿赖耶识的解释。阿赖耶有三种意义：隐藏者、被隐藏者和执持隐藏。因此，在成唯识论中说，此识具有隐藏、被隐藏和执持隐藏的意义，并且因为一切烦恼和相互作用的缘故，以及众生执着内在的自我的缘故。
English
It is also said that the gods of the formless realm came together in assembly. Also, because it is said in the Holy Dharma White Lotus Sutra, "Smelling the scent of the peak of existence." All these words are included in the realm of Dharma. The vast wisdom consciousness is also called the grasping consciousness. Why is that? Because this consciousness follows the body and completely grasps it. This is the second, the explanation of the grasping consciousness. Thus, by the power of this consciousness, it follows the body, and because it takes the material faculties without causing them to perish, this consciousness is called grasping. In the Mahāyānasaṃgraha, grasping is explained in two ways: because it holds the material faculties without destroying them, and because it grasps its own nature and takes birth. As explained extensively in that very text. In the Vijñāptimātratāsiddhiśāstra, it is explained in three ways. Therefore, in that very text it says, "Because it holds the seeds of all dharmas, holds the place of the material faculties, and holds the connection of continuity, this consciousness is called grasping." This is the very grasping explained in two treatises. It is also called the Ālayavijñāna. Why is that? Because consciousness gathers, takes, and hides the body, and because it accomplishes the same meaning of bliss. This is the third, the explanation of the Ālayavijñāna. Ālaya has three meanings: the hider, the hidden, and the holder of the hidden. Therefore, in the Vijñāptimātratāsiddhiśāstra it says, "This consciousness has the meaning of hiding, being hidden, and holding the hidden, and because of all afflictions and mutual causes, and because beings cling to an inner self."
Tibetan
ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་འདིར་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་སྦེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་དག་ལ་རྒྱུའི་དངོས་པོའི་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཡང་ན་སེམས་ཅན་རྣམས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་ལ་རང་གི་བདག་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། སྦེད་པའི་དོན་རྣམ་པ་གསུམ་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ཡང་དང་པོ་སྦེད་པར་བྱེད་པ་ནི་འབྲས་བུ་རྒྱུ་ལ་སྦས་པས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་ཡོད་པའི་ས་བོན་གྱིས་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བདུན་བསྐྱེད་པ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ལས་གུད་ན་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་སྦ་བར་བྱ་ བ་ནི་རྒྱུ་ས་བོན་འབྲས་བུ་ལ་སྦས་པས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ས་བོན་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྒོ་བར་བྱེད་པ་ལ་སྦས་པ་སྟེ། རྒྱུའི་ངོ་བོར་མངོན་པར་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་བདག་ཏུ་འཛིན་པས་སྦེད་པའི་དོན་ནི་ཡུལ་ཡོངས་སུ་འཛིན་ཅིང་སྦེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་འདི་ནི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་དང་མི་མཐུན་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་དབང་པོ་དང་བཅས་པའི་ལུས་དེ་དག་གནས་སུ་སྡུད་པས། སྦེད་པ་དེ་དག་དང༌། རྟེན་གྱི་ལུས་སུ་གྲུབ་པ་དང༌། བདེ་བ་གཅིག་པའི་ཕྱིར་ཏེ། འདི་ནི་སྣང་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདི་རྟེན་ལས་སྦས་པས་དེའི་ཕྱིར་སྦེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་ཡང་སྦེད་བའི་ནང་ན་དོན་གྱི་ཕྱོགས་གཅིག་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ལུས་དེ་དག་ལས་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྡུད་པ་དང་སྦེད་པ་ཡིན་ལ། བདག་ཉིད་གཅིག་ཏུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པ་དང་བདེ་བ་གཅིག་པའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་འདིའི་དབང་གིས། གཟུགས་དང༌། སྒྲ་དང༌། དྲི་དང༌། རོ་དང༌། རེག་བྱ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་དུ་བསགས་པ་དང༌། འཕེལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་ནི་བཞི་པ་སེམས་ཀྱི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །འདི་ཡང་དོན་རྣམ་པ་མང་པོ་དང་ལྡན་ཏེ། དང་པོ་ནི་བསགས་པ་བརྩམས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ས་བོན་བསགས་ནས་ཆོས་རྣམས་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ། གཉིས་པ་བསགས་པ་ལ་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱིས་ས་བོན་རབ་ཏུ་བསགས་པའི་
Chinese
如果问，什么是阿赖耶识？ 答：因为能将生起之烦恼方面的所有法，都隐蔽在此作为果的实物；又因为此等识是能与因的实物相结合的；或者因为众生将此识与自己的自体相结合，所以叫做阿赖耶识。 隐蔽之义有三种差别，第一种是能隐蔽，即果隐蔽于因中，因为识中存在的种子能生起显现的七识，因为与生起一切烦恼之果的因不是分离的缘故。 第二种是被隐蔽，即因种子隐蔽于果中，因为完全成熟的种子隐蔽于显现的识的门中，因为在因的自性中显现成立的缘故。 第三种是执著为我而隐蔽的意义，即境完全被执著和隐蔽的缘故。 此经与论典不符，因为此识将具有诸根的身体都聚集于一处，所以是那些隐蔽，以及成为所依之身，和安乐一体的缘故。 这是因为显现的识从此所依中隐蔽，所以才叫做隐蔽。 这也是隐蔽之中意义的一个方面，因此在《解深密经》中说，因为从此等身体中显现执著，以及自体成为一体的缘故。 其中，显现执著叫做聚集和隐蔽，自体成为一体叫做成立和安乐一体的意义。 也叫做心，为什么呢？ 因为依靠此识的力量，色、声、香、味、触等都能够积累和增长的缘故。 这第四个是心的意义的详细解释。 这也具有多种意义，第一是积累就是造作，因为积累诸法的种子，从而使诸法产生。 如《唯识论》中所说。 第二，积累有两种意义，即诸法之种子完全积累的
English
If asked, what is the Ālaya-vijñāna? Answer: Because it can conceal all the dharmas of the arising afflictions here as the object of the fruit; and also because these consciousnesses can be combined with the object of the cause; or because sentient beings combine this consciousness with their own self, it is called Ālaya-vijñāna. There are three different meanings of concealment. The first is the ability to conceal, that is, the fruit is concealed in the cause, because the seeds existing in the consciousness can generate the seven manifest consciousnesses, because it is not separate from the cause of generating the fruit of all afflictions. The second is being concealed, that is, the causal seeds are concealed in the fruit, because the completely matured seeds are concealed in the gate of the manifest consciousness, because it is manifestly established in the nature of the cause. The third is the meaning of concealing by clinging to self, that is, the object is completely clung to and concealed. This sutra is inconsistent with the treatises, because this consciousness gathers the bodies with the senses in one place, so it is those concealments, as well as becoming the dependent body, and the unity of bliss. This is because the manifest consciousness is concealed from this dependent, so it is called concealment. This is also one aspect of the meaning in concealment, therefore, in the Saṃdhinirmocana Sūtra it is said, because of the manifest clinging from these bodies, and because the self becomes one. Among them, manifest clinging is called gathering and concealing, and the self becoming one is called the meaning of establishment and the unity of bliss. It is also called mind, why? Because relying on the power of this consciousness, form, sound, smell, taste, touch, etc. can all be accumulated and increased. This fourth is the detailed explanation of the meaning of mind. This also has many meanings. The first is that accumulation is creation, because it accumulates the seeds of all dharmas, thereby causing the dharmas to arise. As stated in the Vijñāptimātratāsiddhi Śāstra. Second, accumulation has two meanings, that is, the seeds of all dharmas are completely accumulated.