Tibetan
སྒོམ་པས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པའོ། །ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་བདག་ཏུ་འཛིན་བ་ནི་མཐོང་བས་སྤང་བར་བྱ་བའི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་སྟེ། བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པ་ལས་མངོན་པར་འགྲུབ་པའི་ས་བོན་གྱིས་ སེམས་ཅན་རྣམས་བདག་དང་གཞན་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱེད་པའོ། །སྲེད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཁམས་གསུམ་བའི་རྣམ་པར་སྨིན་པ་འདྲེན་པའི་ལས་ཀྱི་ས་བོན་ནོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་ཀྱང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པའི་དགེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་འདྲེན་པའི་ལས་གང་ཡིན་པའོ། །མི་དགེ་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཡིད་དུ་འོང་བ་མ་ཡིན་པ་འདྲེན་པའི་ལས་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། བག་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་བཅོས་དག་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བག་ཆགས་རྣམ་པ་གསུམ་ཆར་ཡང་བདག་པོའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟར་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཀྱི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ཡང་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་བརྗོད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ས་བོན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། ས་བོན་ནི་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡིན་པས་ས་བོན་ཁོ་ནར་ཟད་ཀྱི་མངོན་དུ་གྱུར་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ན་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྒོ་ནས་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ས་བོན་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་གྱིས་བསྐྱེད་བ་མ་གཏོགས་པར་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཕུང་པོར་བསྡུས་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཀྱང་ཕྱོགས་གཅིག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ས་བོན་དང༌། ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ཟག་པ་མེད་པའི་ས་བོན་ མ་གཏོགས་པ་ནི་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་ཀྱང༌། ཕུང་པོ་ལྔའི་སྒོ་ནས་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ཕྱོགས་གཅིག་བསྡུས་སོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་
Chinese
是修习所断的我与我所执。 遍计所执的我执是见所断的我与我所执。由二种我执所熏习，从中所显现的种子，能令众生分别我与他。爱支的习气是这样的：是能引三有之异熟的业之种子。有支也有两种：有漏的善业是能引可爱果的业。不善业是能引不可爱果的业，如是说。三种习气的体性，应当如论典中所说的那样去理解。三种习气也都是就其自性而作分别解说的，就像这样，是能显现的习气的种子之故，同样，也是有支的习气的种子之故。其中，显示其自性也是如前所说的那样，由二种显现所熏习的种子，就是能显现的习气。由二种我执所熏习的种子，就是我执的习气。同样，由善与不善业所熏习的种子，就是有支的习气，种子是如是分别的，所以只是种子而已，而不是现行。如果显示三种法的自性，那么能显现的习气，就五蕴来说，一方的种子是五蕴的自性，除了无漏的种子所生之外，一切都同样包含在五蕴中。就十二处和十八界来说，一方是十二处的种子和十八界的种子的自性，除了无漏的种子之外，应当如五蕴那样去理解。我执的习气，就五蕴来说，是摄属于行蕴的一方。就十二处和十八界来说，
English
The self and what is held as self to be abandoned by meditation. The self-grasping of complete imputation is the self and what is held as self to be abandoned by seeing. From the seeds that manifest from being completely habituated by the two types of self-grasping, sentient beings differentiate between self and other. The habitual imprint of the limb of craving is like this: it is the seed of karma that draws the maturation of the three realms. The limb of existence is also of two types: wholesome deeds with outflows are the karma that draws desirable fruits. Unwholesome deeds are the karma that draws undesirable fruits, as it is said. The characteristics of the three habitual imprints should be understood as they appear in the treatises. All three habitual imprints are also explained separately by making them subject to their possessor, like this, because they are the seeds of the habitual imprint of manifestation, and similarly, because they are the seeds of the habitual imprint of the limb of existence. Therein, showing the nature is also as previously explained, whatever seed is completely habituated by the two types of manifestation is called the habitual imprint of manifestation. Whatever seed is completely habituated by the two types of self-grasping is called the habitual imprint of self-grasping. Similarly, whatever seed is completely habituated by wholesome and unwholesome karma is called the habitual imprint of the limb of existence, the seed is thus differentiated, so it is only a seed and not manifest. If the nature of the three types of dharma is shown, then the habitual imprint of manifestation, in terms of the five aggregates, the seed of one side is the nature of the five aggregates, because everything is equally included in the aggregates except for what is produced by the seed of no outflow. Also, in terms of the sense bases and elements, one side is the nature of the seeds of the twelve sense bases and the seeds of the eighteen elements, except for the seed of no outflow, it should be understood like the aggregates. Also, the habitual imprint of self-grasping, in terms of the five aggregates, is included in one side of the aggregate of formations. In terms of the sense bases and elements,
Tibetan
ཀྱང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྲེད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ནི་ཕུང་པོ་ལྔའི་སྒོ་ནས་གཟུགས་དང་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོ་གཉིས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཡིད་ཀྱི་སེམས་པའི་ལས་ཀྱི་ས་བོན་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོས་བསྡུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེ་མཆེད་དང་ཁམས་ཀྱི་སྒོ་ནས་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། སྒྲའི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་དང༌། སྒྲའི་ཁམས་དང༌། ཆོས་ཀྱི་ཁམས་ཀྱི་ཕྱོགས་གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་ནས་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ནི་ཆོས་བརྒྱའི་སྒོ་ནས་ཆོས་བརྒྱའི་ས་བོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་བརྙན་བྱེད་དེ། ཆོས་བརྒྱ་པོ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཡོངས་སུ་བསྒོས་པའི་ས་བོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་བག་ཆགས་ནི་ཡུལ་སོ་སོར་ངེས་པ་ལས་ཤེས་རབ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་བཅུ་ལས་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །སྲིད་པའི་ཡན་ལག་གི་བག་ཆགས་ནི་གཟུགས་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ལས་གཟུགས་དང་སྒྲའི་ཆོས་གཉིས་དང༌། སེམས་ལས་བྱུང་བའི་ལས་སེམས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། ངག་དང་སེམས་པའི་ལས་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་བྱེ་བྲག་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་སྤྱིར་ཆོས་རྣམས་ལས་བརྩམས་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བསྟན་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་རིག་པ་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་ལས་བརྩམས་ནས། འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཆོས་རྣམས་ལས་བརྩམས་ནས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པར་བསྟན་ པ་ཡང་མངོན་པར་བརྗོད་པའི་བག་ཆགས་ནི་སྤྱིར་ཆོས་བརྒྱད་པོ་དག་སྐྱེད་པར་བྱེད་དེ། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་ཡང་ཆོས་དགུ་བཅུ་རྩ་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ཐམས་ཅད་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །འདུས་མ་བྱས་རྣམ་པ་དྲུག་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། གཟུགས་བརྙན་ནི་མི་མཚུངས་པས་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པ་དྲུག་གི་ས་བོན་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་འདུས་མ་བྱས་ནི་མི་སྐྱེ་བའི་དོན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་བརྙན་རྣམ་པ་དྲུག་ནི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱི་དབང་གི་འདུས་མ་བྱས་ནི་ཡང་དག་པར་ན་འདུས་བྱས་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་ལ་བ
Chinese
也，是法处和法界的一个方面的自性。贪爱的支分的习气，从五蕴的角度来说，是色蕴和行蕴二者的自性，因为是色蕴的缘故，以及意的思维之业的种子是被行蕴所摄的缘故。从处和界的角度来说，是色处、声处、法处、色界、声界、法界的一个方面的自性。显示法的名相的自性后，显现言说的习气，从百法的角度来说，是百法种子的自性的影像，因为所有那一百法也都是完全成熟的种子。执我的习气，是从各自对境的决定中，智慧和十种烦恼中坏聚见（萨迦耶见）的自性。有支的习气，是从十一种色法中色和声二法，以及从心所生的业思维的自性，因为是语和思维的业的缘故。对此，为了生果而显示差别也有两种方式：如从《唯识成立论》中所说的那样，一般从诸法开始显示生果，以及如从《摄大乘论》中所说的那样，从十一种识开始，分别生果。其中，一般从诸法开始显示生果，显现言说的习气，一般产生八法，对此有差别的是，那九十四法的自性，以及所有的影像都是由显现言说所产生的。六种无为法的自性，以及影像是由于不相同，不是从六种自性的种子中产生的，因为完全成立的无为是不生的意思的缘故。六种影像都是从显现言说中产生的，其他的自在的无为，真实来说是有为，因为依赖于因。
English
Also, it is the nature of one aspect of the dharma-sphere and the dharma-realm. The habit of the limb of craving, from the perspective of the five aggregates, is the nature of both the form aggregate and the formation aggregate, because it is the form aggregate, and because the seed of the mind's thought-karma is included in the formation aggregate. From the perspective of the sense bases and realms, it is the nature of one aspect of the form sense base, the sound sense base, the dharma sense base, the form realm, the sound realm, and the dharma realm. After showing the nature of the dharma's categories, the habit of manifestation and expression, from the perspective of the hundred dharmas, creates the image of the nature of the seeds of the hundred dharmas, because all those hundred dharmas are also fully ripened seeds. The habit of self-grasping is the nature of the view of the perishable collection (satkayadrishti) from wisdom and the ten afflictions, arising from the determination of each object. The habit of the limb of existence is the nature of the two dharmas of form and sound from the eleven kinds of form, and the karma of thought arising from the mind, because it is the karma of speech and thought. Regarding this, there are also two ways to show the distinctions for the sake of producing results: as it appears in the treatise "Establishment of Consciousness Only," generally showing the production of results starting from all dharmas, and as it appears in the treatise "Compendium of the Great Vehicle," starting from the eleven kinds of consciousness, differentiating the production of results. Among these, generally showing the production of results starting from all dharmas, the habit of manifestation and expression generally produces the eight dharmas, and the distinction in this is that the nature of those ninety-four dharmas, and all images are produced by manifestation and expression. The nature of the six kinds of unconditioned dharmas, and the images are not produced from the seeds of the six kinds of nature because they are dissimilar, because the fully established unconditioned is the meaning of non-arising. The six kinds of images are all produced from manifestation and expression, and the other, independent unconditioned is truly conditioned, because it depends on causes.