Tibetan
ཉིད་དང༌། གསུམ་པ་ནི་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞང་འཇིག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྔ་མའི་རྣམ་པ་གཉིས་པོ་དེ་དག་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞིང་འཇིག་པ་དང་བཅས་པས་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞིང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པ་འདི་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་ཀྱང་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་རྒྱུར་བྱས་པའི་མཚན་མ་གཞན་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྟན་དུ་ཡོད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པའི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་ནི་བྱེ་བྲག་གི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་སོ། །ཚིག་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལས་ནི་བྱེ་བྲག་མེད་པའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་འགྱུར་ཞིང་འཇིག་པ་ཡང་མེད་པས་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མཚན་ཉིད་འདི་གསུམ་དང་ལྡན་པས་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་བཞིན་དུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཐ་དད་པ་དང༌། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་དཔེ་དང་དོན་དུ་སྦྱར་བའོ། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ནི་འདི་སྐད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་མཚན་ཉིད་གཉིས་དང་ལྡན་ཏེ་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དང༌། བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པའོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་འཕགས་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་མདོ་ལས་དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ནི་གཟུགས་སུ་གྱུར་པ་སྣ་ཚོགས་གི་རྣམ་པ་ ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ན་ཡོད་ཀྱང༌། དེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན། སྣ་ཚོགས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། ར་གཅིག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པ་ཡང༌། ཤེས་བྱ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཀུན་ནས་ཡོད་ཀྱང་དེས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་ཡང་མ་ཡིན་སྣ་ཚོགས་ཀྱིས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། །རོ་གཅིག་གོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས། གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་འཇུག་པར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱ
Chinese
还有，第三个是变异和坏灭，就像这样：前两个相，都具有变异和坏灭，因此称为变异和坏灭的自性。因为具有这三种相，所以被称为不是各种各样的相，不是一个相。或者也可以称为各别的自性。因为没有以虚空为因的其他相，所以称为无相。因为对于可以指示且具有障碍的色等各种各样的差别不存在，所以称为无分别，分别就是差别的名称。在《词句决定解释经》中说，因为没有差别，所以也没有变异和坏灭，因此称为不变。因为具有这三种自性，所以称为一味的自性。同样，对于本体各别和自性各别的一切法，在一切胜义谛中，成为一味自性的道理，也应当同样理解。这就是第三个将比喻和意义结合起来。其中，本体和自性各别，是因为各自的自性成为差别的缘故。《解深密经》中说，具有自己的自性和成为差别，这就是说，一切法都具有两种自性，即自己的本体和成为差别。胜义谛就是因为一切法的自己的自性没有成为差别的缘故，所以称为一味。因此，在《圣佛地经》中说，譬如虚空普遍存在于各种各样的色相中，但它既不能被描述，也不是各种各样的，而是一个。同样，如来们的清净法界也普遍存在于各种各样的所知相中，但它既不能被描述，也不是各种各样的，而是一味。在《佛地经释》中说，依他起的本体与如是性的圆成实性相同，因此称为一味。
English
Furthermore, the third is change and destruction, like this: the previous two aspects both possess change and destruction, therefore it is called the nature of change and destruction. Because it possesses these three aspects, it is said to be not various aspects, not one aspect. Or it can also be called the distinct nature. Because there is no other characteristic that takes space as its cause, it is called without characteristics. Because there is no distinction of various kinds such as form, which can be indicated and has obstacles, it is called without discrimination, discrimination is the name for distinction. In the Sutra of Definitive Explanation of Words, it says that because there is no distinction, there is also no change and destruction, therefore it is called unchanging. Because it possesses these three natures, it is called the nature of one taste. Similarly, for all phenomena with distinct essence and distinct characteristics, in all ultimate truths, the principle of becoming the nature of one taste should also be understood in the same way. This is the third combining metaphor and meaning. Among them, essence and characteristics are distinct because their respective characteristics have become different. The Sandhinirmocana Sutra says that it has its own characteristics and becomes distinct, which means that all phenomena have two characteristics, namely their own essence and becoming distinct. The ultimate truth is called one taste because the own characteristics of all phenomena have not become distinct. Therefore, in the Holy Buddha Land Sutra, it says, for example, space is universally present in all kinds of forms, but it cannot be described, nor is it various, but one. Similarly, the pure realm of Dharma of the Tathagatas is also universally present in all kinds of knowable aspects, but it cannot be described, nor is it various, but one taste. In the Explanation of the Buddha Land Sutra, it says that the essence of other-dependence is the same as the perfectly established essence of suchness, therefore it is called one taste.
Tibetan
འོ། །གཞན་ཡང་ཀུན་ཏུ་བརྟགས་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་གཅིག་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མདོར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པས་བསྟན་པའི་གླེང་བསླང་བ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་སྨོས་ནས་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །ཐམས་ཅད་རོ་གཅིག་མཚན་ཉིད་དོན་དམ་འདི། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་དད་མེད་པར་གསུངས། །གང་ཞིག་དེ་ལ་ཐ་དད་རྣམ་རྟོག་པ། །དེ་ནི་ངེས་རྨོངས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཉིད་སྨོས་ནས་མདོར་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་དང་པོས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མཚུངས་པར་གསུངས་པས་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་བསྔགས་པ་བརྗོད་པའོ། །ཕྱི་མའི་ཚིག་གཉིས་ཀྱིས་ནི་རྨོངས་པ་དག་ཐ་དད་པར་འཛིན་པ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཅིང༌། དོན་ཉིད་ཤིན་ཏུ་ཟབ་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་ཕྱེད་དང་པོའི་རྐང་པ་དང་པོ་གཅིག་གིས་ནི་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པར་བསྟན་ཏོ། །འོག་མས་ནི་དོན་དམ་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་མཚུངས་པར་གསུངས་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་དོན་ དམ་འདི། སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཐ་དད་མེད་པར་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཐ་དད་མེད་པ་ཉིད་ནི་རོ་གཅིག་པའི་དོན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱེད་འོག་མའི་དང་པོས་ནི་ཐ་དད་པར་བརྟགས་པ་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བསྟན་ཏོ། །ཚིག་ཐ་མས་ནི་བརྟགས་པའི་གནས་བསྟན་ཏོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་ཡང་ཚིག་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་དང་སྦྱར་ན། དེ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཅིག་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་གསུངས་པ་ལ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་རྐྱང་པ་ཡང་འབྱུང་སྟེ། དེ་དཔེ་ངེས་པ་མ་ཡིན་པས་དེའི་ཕྱིར་དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་འདི་དང༌། དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་ཕྱི་མ་དེ་མི་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་མཇུག་ཏུ་མངོན་པར་བསྟོད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཚིག་དེ་ཡང༌། སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པའི་བརྗེད་བྱང་ལས། ཚིག་ཕྱི་མ་འདི་དག་ནི་བསྟན་པ་གནས་པར་གཏོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པས་ལེའུ་འདི་ཉིད་ཀྱི་ནང་དུ་གཏོགས
Chinese
哦！ 此外，由于在周遍分别所彻底区分的真如中，没有成为差别的缘故，所以称为一味。 之后，为了世尊如实地显示那个意义，宣说了这个偈颂。从这以下，显示第二以偈颂略示之义。 这也有两种：以偈颂显示之开端，以及说了两个偈颂后略示。这是第一个。 “一切一味性，胜义谛此理， 诸佛无差别，如是宣演说。 何人于此理，分别作异想， 彼乃定愚昧，具有增上慢。” 这就是第二，说了偈颂本身后略示。 这也可以分为两种：以偈颂的前半部分，赞叹诸佛平等宣说的一味性之体性。 后面的两句则辨别愚昧者执着于差别，并显示意义极其深奥。 其中，以偈颂前半部分的第一句，显示一味性之体性周遍于蕴等一切。 下面一句则显示胜义谛之体性，是诸佛平等宣说的。 或者说，“胜义谛此理， 诸佛无差别，如是宣演说。” 其中，无差别本身就是一味的意义，这是同义词。 偈颂后半部分的第一句，显示分别假立的彻底区分。 后面的词则显示分别的处所。 这个偈颂如果与《词句决定解释经》结合， 那么其中有一个偈颂，以及“对世尊所说之语进行赞颂”这样的单句也会出现。 但那不是确定的例子，因此，在这个《深密解脱经》和《深密解脱经》中，不会出现后面的偈颂。 此外，结尾处出现的“进行赞颂”这句话， 导师真实诚信的笔记中说：“这些后面的词句属于教法住世。”因此属于这一品之中。
English
O! Furthermore, because in the Suchness that is thoroughly distinguished by complete imputation, there is no becoming of difference, therefore it is called one taste. Then, in order for the Bhagavan to truly show that meaning, this verse was spoken. From here onwards, it shows the second, which is the meaning of briefly indicating with verses. This also has two aspects: the introduction to showing with verses, and briefly indicating after mentioning two verses. This is the first. "All one taste nature, ultimate truth this reason, Buddhas without difference, thus they proclaim. Whoever in this reason, imagines differences, That one is definitely foolish, possessing manifest pride." This is the second, briefly indicating after mentioning the verses themselves. This can also be divided into two: with the first half of the verse, it praises the nature of one taste, which is equally proclaimed by the Buddhas. The latter two lines distinguish those who are foolish and cling to differences, and show that the meaning is extremely profound. Among these, with the first line of the first half of the verse, it shows that the nature of one taste pervades all, such as the aggregates. The following line shows that the nature of ultimate truth is equally proclaimed by the Buddhas. Or, "Ultimate truth this reason, Buddhas without difference, thus they proclaim." Among these, non-difference itself is the meaning of one taste, this is a synonym. The first of the latter half of the verse shows the thorough distinction of imputed differences. The latter word shows the place of imputation. If this verse is combined with the Sutra of Definitive Explanation of Words, then there will also appear one verse from it, and a single sentence such as "praising the words spoken by the Bhagavan." But that is not a definite example, therefore, in this Profound Meaning Unraveling Sutra and the Profound Meaning Unraveling Sutra, the latter verse will not appear. Furthermore, that phrase "performing praise" that appears at the end, In the Notebook of the Teacher of True Integrity, it says: "These latter words belong to the abiding of the Dharma." Therefore, it belongs within this chapter itself.