Tibetan
ང་བའི་ཆོས་ཡོད་པས་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་རིགས་པ་ངེས་ཀྱང་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ། བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །རབ་འབྱོར་ཇི་ལྟར་ཕུང་པོ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། ཇི་ལྟར་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། ཟས་དང༌། བདེན་པ་དང་ཁམས་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དང༌། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་དང༌། ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་དག་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གསུམ་པ་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བས་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་བཤད་པ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་སོགས་པ་རྒྱུ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་དུ་འགྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་དང༌། འཇུག་བསྡུ་བའོ། །རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །མདོའི་ཚིག་ འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཏེ། ཕུང་པོ་རྣམས་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་དང༌། ཟླས་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་ཕན་ཚུན་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟར་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་ཐ་དད་པའི་ཕྱིར་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང༌། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་ཅན་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་དང༌། དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་ཞིག་ཡང་བཙལ་བ་དང༌། མཐར་ཕྱིན་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་དང༌། ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང༌། ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་གྱུར་ན་ནི། དེས་ན་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་དང༌། ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་ཀྱང་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཡིན་ཞིང་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །གལ་ཏེ་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་འདུས་བྱས་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །འདུས་བྱས་ཉིད་ཡིན་ན་ནི་དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པར་འགྱུར་རོ། །དོན་དམ་པ་ཡིན་ན་ནི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཞན་ཞིག་ཡོངས་སུ་བཙལ་དགོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ
Chinese
因为存在分支的法，所以应当按照顺序连接。因此，善现，即使通达了理，也应当了知究竟的真谛是所有事物都具有同一体性的特征，这被称为第二部分，总结，仅是连接词而已。善现，这些蕴如何转变成相互各异的特征？如何是处？如何是缘起？如何是食物？如何是谛和界？如何是念住？如何是正断？如何是神足？如何是根？如何是力？如何是菩提支？如何是道支？这些如何转变成相互各异的特征？从这以下被称为第三部分，阐述了远离三种过失而具有同一体性的特征。如此，如是等远离原因等三种过失，因此成就了同一体性。这又通过两种方式来展示：阐述和总结。阐述又分为两种：展示蕴等相互各异的特征，以及辨别如是等没有各异的特征，这是第一种。经文的词语 这又分为两种来展示：展示蕴等相互各异的特征，以及通过类比展示处等相互各异的特征。如此，因为蕴等特征各异，所以存在三种过失：因为是从具有原因的事物中产生的，因为有为法的特征会发生变化，因为还需要寻找不是究竟的真谛，以及因为不是最终的。如果一切法的如是、究竟和法无我性也变成了各异的特征，那么，如是、究竟和法无我性也就会变成具有原因并且是从原因中产生的。如果确实是从原因中产生的，那么就会变成有为法。如果是有为法，那么就会变成不是究竟的。如果是究竟的，那么就需要完全寻找其他的究竟真谛，
English
Because there are branching dharmas, they should be connected in order. Therefore, Subhuti, even if you understand the reasoning, you should realize that the ultimate truth is the characteristic of oneness in all things, which is called the second part, the conclusion, which is just a conjunction. Subhuti, how do these aggregates become mutually distinct characteristics? How are the ayatanas? How is dependent origination? How is food? How are the truths and realms? How are the mindfulnesses? How are the right abandonments? How are the miraculous feet? How are the faculties? How are the powers? How are the branches of enlightenment? How are the branches of the path? How do these become mutually distinct characteristics? From this point onwards is called the third part, which explains the characteristic of oneness by being free from the three kinds of faults. Thus, suchness and so on are free from the three kinds of faults such as causes, therefore the oneness is accomplished. This is also shown in two ways: explanation and conclusion. The explanation is also divided into two: showing the mutually distinct characteristics of the aggregates and so on, and distinguishing that suchness does not have distinct characteristics, this is the first. The words of the sutra This is also shown by dividing it into two: showing the mutually distinct characteristics of the aggregates and so on, and showing the mutually distinct characteristics of the ayatanas and so on by analogy. Thus, because the characteristics of the aggregates and so on are different, there are three kinds of faults: because they arise from things with causes, because the characteristics of conditioned phenomena will change, because it is also necessary to seek what is not the ultimate truth, and because it is not final. If the suchness, ultimate reality, and selflessness of all dharmas also become distinct characteristics, then suchness, ultimate reality, and selflessness will also become things with causes and arise from causes. If it is indeed produced from a cause, then it will become conditioned. If it is conditioned, then it will become not ultimate. If it is ultimate, then another ultimate truth must be completely sought.
Tibetan
་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་མེད་པར་རྣམ་པར་འབྱེད་པའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པ་ལ་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་དང༌། རབ་འབྱོར་ཞེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པས་དོན་དམ་པ་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །མདོའི་ཚིག་འདི་ཡང་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་སྨོས་པ་དང༌། སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པའོ། །སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་ནི་གང་དུ་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་སྐྱོན་རྣམ་པ་ལྔ་སྟེ། རྒྱུ་དང་བཅས་པ་དང༌། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། འདུས་བྱས་སུ་གྱུར་པ་དང༌། དོན་དམ་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་དམ་པ་གཞན་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བའོ། །མདོའི་ཚིག་འདི་དང་སྦྱར་ན། མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་ནི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་འདུས་བྱས་ཀྱིས་བསྡུས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཉེ་བའི་འོད་ལ་སོགས་ པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུ་ནི་མི་རྟག་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ཙམ་དུ་སྐྱེ་བ་དང་བཅས་པ་དག་ནི་ངེས་པར་འཇིག་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་མགོ་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཁ་ཅིག་ནི་རྟག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དོན་གཞན་ནི་འོག་ནས་རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་དོ། །རབ་འབྱོར་གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་དང་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་རྒྱུ་དང་བཅས་པ་ཞེས་མི་བྱ་བས། རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། འདུས་བྱས་ཀྱང་མ་ཡིན་པས་དོན་དམ་པ་ཡིན་པ་དང༌། དོན་དམ་པ་འདི་ཐོབ་ནས། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཞན་ཡོངས་སུ་བཙལ་མི་དགོས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་གཉིས་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་རྣམ་པར་བཤད་པས་དོན་དམ་པ་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བར་བསྟན་པའོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དོན་དམ་པ་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བར་ཡང་དག་པར་བཤད་པ་དང༌། རྟག་པ་རྟག་པའི་འདུ་ཤེས་བྱ་བ་མན་ཆད་ཀྱིས་ཡང་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཐ་དད་པར་འགྱུར་བ་ལ་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དོན་དམ་པ་ནི་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་སྐྱོན་རྣམ་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་དང༌། ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ཡང་རུང་འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་གཞག་པ་རྣམ་པར་གནས་པ་ནི་ཡོ
Chinese
以下是区分于如是性（梵文，Tathātā，梵文天城体，तथाता，梵文罗马拟音，tathātā，汉语字面意思：如是性）的第二种，它没有相异的特征。这也有两种方式：一是说明胜义谛有三种过失，二是以下文“善现”等所说的随顺解释，说明胜义谛远离三种过失。这是第一种。这段经文也可以分为两部分：一是说明相异的特征，二是说明三种过失。三种过失如前所述。或者有五种过失：有因，因所生，成为有为法，不是胜义谛，以及到处寻求其他的胜义谛。如果与这段经文结合起来，那么镜子般的智慧等是从因所生的，因此被有为法所摄，这表明它们不是胜义谛的真谛。因此，在近光论师等的注释中说，圆满报身是无常的，凡是与生俱来的，必定会坏灭，这是从一个角度来阐述的。有些人说是常恒的。其他的意义将在下文中详细解释。善现，为什么如是性（梵文，Tathātā，梵文天城体，तथाता，梵文罗马拟音，tathātā，汉语字面意思：如是性）、胜义谛和法无我性不能被称为有因呢？因为它们不是因所生，也不是有为法，所以是胜义谛。获得这个胜义谛后，就不需要到处寻求其他的胜义谛真谛了。等等，这是第二种随顺解释，说明胜义谛远离三种过失。这也有两种方式：一是正确地解释胜义谛远离三种过失，二是以下文“常恒常恒的观念”等，通过理证来证明。这是第一种：像这样，由于相异的变化有三种过失，所以应该知道胜义谛是同一体性的，远离三种过失，这是总结性的陈述。常恒常恒之时，如来出世也好，不出世也好，诸法的法性，以及法的界限，安置和存在都是有
English
The following is the second distinction from Suchness (Sanskrit, Tathātā, Devanagari, तथाता, Romanized Sanskrit, tathātā, literal Chinese meaning: Suchness), which has no different characteristics. This also has two aspects: one is to show that ultimate reality has three faults, and the other is to show that ultimate reality is free from three faults by the concordant explanation of the following "Subhuti" and so on. This is the first. This sutra passage can also be divided into two parts: one is to state the characteristics of difference, and the other is to state the three faults. The three faults are as stated before. Alternatively, there are five faults: having a cause, arising from a cause, becoming conditioned, not being ultimate reality, and seeking other ultimate realities everywhere. If combined with this sutra passage, then mirror-like wisdom and so on arise from a cause, and therefore are included in the conditioned, which shows that they are not the truth of ultimate reality. Therefore, in the commentaries of teachers such as Near Light, it is said that the enjoyment body is impermanent, and whatever is born with birth will surely perish, which is explained from one perspective. Some say it is permanent. Other meanings will be explained in detail below. Subhuti, why are Suchness (Sanskrit, Tathātā, Devanagari, तथाता, Romanized Sanskrit, tathātā, literal Chinese meaning: Suchness), ultimate reality, and the selflessness of phenomena not called having a cause? Because they are not born from a cause, nor are they conditioned, therefore they are ultimate reality. Having obtained this ultimate reality, there is no need to seek other ultimate truths everywhere. And so on, this is the second concordant explanation, showing that ultimate reality is free from three faults. This also has two aspects: one is to correctly explain that ultimate reality is free from three faults, and the other is to prove it by reasoning from the following "the notion of permanence and constancy" and so on. This is the first: like this, since different changes have three faults, it should be known that ultimate reality is of one taste and free from three faults, which is a concluding statement. Whether the Tathagata appears in the world at the time of permanence and constancy, or does not appear in the world, the nature of phenomena and the limits of phenomena, their placement and existence are all