Tibetan
ད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཡང་རིགས་པས་བསྒྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཡང་དོན་དམ་པ་རོ་གཅིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་རྟག་པ་དང༌། ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ཡང་རུང༌། འཇིག་རྟེན་དུ་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་པར་གནས་ཤིང༌། ཡང་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་དང༌། མཚན་མ་སྣ་ཚོགས་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །ཚིག་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལས་ནི་ཐེར་ཟུག་དང༌། རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་བར་དུ་འབྱུང་སྟེ། སློབ་དཔོན་ཡང་དག་ བདེན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། ལམ་གྱི་མདུན་རོལ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་ཡང༌། སྔ་ནས་རང་བཞིན་གྱིས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་ཐེར་ཟུག་ཅེས་བྱ་སྟེ་སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་ནས་གདོད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལམ་གྱི་བར་དང༌། ཐ་མའི་གནས་སྐབས་ན་ཡང་དོན་གྱི་ཚུལ་འདི་འགག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རྟག་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་དུ་བྱུང་བའི་འོག་ཏུ་ཡང་དོན་གྱི་ཚུལ་ལ་ཟད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ལ་གནས་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་མདུན་རོལ་གྱི་གནས་སྐབས་ན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་འདིའི་དབང་གིས་སེམས་བསྐྱེད་པ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་འདྲེན་ཅིང་འབྱུང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་བར་མ་རྣམས་སུ་དབྱིངས་ནི་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱི་གཞི་བྱེད་དེ། སྤྱོད་པ་ཚད་མེད་པ་རྣམས་འདྲེན་ཅིང་འབྱུང་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་གནས་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་གནས་སྐབས་སུ་ཕྱིན་པ་ཐོབ་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་ཐ་མའི་གནས་སྐབས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་ཕྱིན་ནས་ཆོས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟག་པར་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མདོ་འདི་ལས་རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་དང༌། ཐེར་ཟུག་གི་དུས་སུ་ཞེས་གསུངས་པ་ནི་རོ་གཅིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་གཟོད་མ་ནས་སྔར་ཡང་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས། རྟག་པ་རྟག་པའི་དུས་ཞེས་བྱའོ། །ཕྱིས་ཀྱང་གཅིག་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པས། ཐེར་ཟུག་ཐེར་ཟུག་གི་དུས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུས་འདི་ལྟ་བུ་རྣམས་སུ་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་འདི་ཡང་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། །དཔེ་གཞན་གཉིས་དང་སྦྱར་ན་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ།
Chinese
所谓的“唯此”，这第二点也是以理证成立的。这也是指胜义谛一味之如是性，在恒常和坚固的时期，无论如来出世与否，一切法的法性都安住于法界，并且没有变异和种种相。在《词句决定解说经》中，从“坚固”和“恒常”等词语，到“法界”和“法安住性”等词语都有出现。论师在《真实正量释》中说：“即使在道的前期阶段，也因为本来就存在而称为坚固，因为不是佛陀出世后才有的。在道的中间和后期阶段，也因为这种意义的规律不会断绝而称为恒常，因为即使在佛陀出世后，这种意义的规律也不会穷尽。法性，是指自性安住于佛陀的体性，在道的前期阶段，作为菩提心的基础，因此众生凭借此而获得发心。法界，是指引导和产生佛陀体性的，在道的中间阶段，界是行为的基础，因为引导和产生无量行为。法安住性，是指在佛陀的果位阶段获得到达，在道的最后阶段到达涅槃后，法的体性恒常安住。”经中说“恒常恒常之时”和“坚固之时”，这是因为一味之如是性从原始以来就不是唯一的，所以称为恒常恒常之时。以后也不是唯一的，所以称为坚固坚固之时。在这样的时期中，诸法的法性安住于法界。法的法性安住于法界，这也有两种意义。如果与另外两个例子结合，则可以分为三种。
English
The so-called "only this" is also established by reason. This also refers to the Suchness of the ultimate truth, which is of one taste. In the times of permanence and steadfastness, whether the Tathagata appears in the world or not, the Dharmata of all dharmas abides in the Dharmadhatu, and there is no change or various characteristics. In the Sutra of Definitive Explanation of Words, from the words "steadfast" and "permanent" to the words "Dharmadhatu" and "Dharma-abiding nature" appear. The teacher in the Commentary on Valid Cognition says: "Even in the preliminary stage of the path, it is called steadfast because it exists from the beginning, because it is not something that exists only after the Buddha appears in the world. In the middle and final stages of the path, it is called permanent because this principle of meaning will not be cut off, because even after the Buddha appears in the world, this principle of meaning will not be exhausted. Dharmata means that one's own nature abides in the nature of the Buddha. In the preliminary stage of the path, it serves as the basis for the mind of enlightenment, so sentient beings obtain the generation of the mind by virtue of this. Dharmadhatu means that it guides and produces the nature of the Buddha. In the intermediate stages of the path, the element is the basis of actions, because it guides and produces immeasurable actions. Dharma-abiding nature means that one has attained the stage of Buddhahood. In the final stage of the path, after reaching Nirvana, the nature of Dharma abides permanently." The Sutra says "permanent time of permanence" and "time of steadfastness," which means that the Suchness of one taste has not been unique from the beginning, so it is called permanent time of permanence. It will not be unique in the future, so it is called steadfast time of steadfastness. In such times, the Dharmata of all dharmas abides in the Dharmadhatu. The Dharmata of Dharma abides in the Dharmadhatu, which also has two meanings. If combined with two other examples, it can be divided into three types.
Tibetan
ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། གནས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །སློབ་དཔོན་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་བྱས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ནི་གཉིས་སུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ རྣམ་པར་གཞག་པ་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་རྣམ་པ་ལྔར་གཞག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་རྣམ་གྲངས་རྣམ་པར་གཞག་པའོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་ཕྱེ་ནས་བསྟན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། ཆོས་གནས་པའོ། །དེ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་དག་ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ནས་གྲགས་པའི་རིགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཇི་ལྟར་གྲགས་པ་དེ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པའི་རིགས་པའི་ཚིག་དང་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་གཞག་པ་དེ་ནི་ཆོས་གནས་པའོ། །ཆོས་གནས་བ་དེའི་རྒྱུ་ཆོས་ཉིད་དེ་ཡིན་པས་ན། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ལ་དབྱིངས་ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་སྟེ། བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི་རྟེན་ཅང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་སྨོས་པས། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དག་བསྟན་ཏོ། །ཡང་ན་བསྟན་བཅོས་དེ་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དེ་དག་ལ་ཚིག་འདི་གསུམ་ཡོད་པར་བསྟན་པ་ཡིན་གྱི། དོན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་ཚིག་གསུམ་བཤད་པའི་དོན་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པ་ནི་མེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་རབ་འབྱོར་རིགས་པ་དེས་ཀྱང༌། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ། །བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །རབ་འབྱོར་དཔེར་ན་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་གཅིག་མ་ཡིན་པ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་གཟུགས་ལ་ནམ་མཁའ་ནི་མཚན་མ་མེད་པ། རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་འགྱུར་བ་མེད་པ་སྟེ། ཐམས་ཅད་དུ་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་དཔེས་བསྟན་པའོ། །རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་རྣམ་པ་གཅིག་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། དང་པོ་ནི་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་དང༌། རྒྱུར་བྱས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། ། གཉིས་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཡོད་པ་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། བསྟན་དུ་མེད་པ་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། བསྟན་དུ་ཡང་མེད་ལ་ཐོགས་པ་དང་བཅས་པ་ལྟ་བ་གསུམ་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་པའི་མཚན་
Chinese
诸法的法性，以及法的界性进行分别安立，以及安立其存在本身。论师无自性所著的《摄大乘论释》中，分为二者进行阐述，即对诸法的法性进行分别安立，以及对法的界性进行分别安立。其中，所谓的安立为五种相，是指对名称的类别进行分别安立。在《瑜伽师地论》中，分为三种相进行阐述，即法性、法的界性以及法之存在。其中，所谓的“安立存在”即是法之存在，因此，在《瑜伽师地论》中，对缘起法，从无始时以来所流传的道理，即是法性。如其所流传那样，对于不颠倒的道理的词语和文字的分别安立，即是法之存在。法之存在的因是法性，因此，称其为界性。在《瑜伽师地论》中，通过提及缘起法，从而阐述了意义的自性。或者说，该论典阐述了缘起法具有这三个词语，但并非阐述意义的自性，然而，对于阐述三个词语的意义而言，并没有差别。因此，通过善巧的道理，应当了知胜义谛是普遍一味的自性，这是第二部分的总结，仅仅是连接词而已。善巧，例如对于各种各样并非单一相状，而是具有不同特征的色法而言，虚空是无相的，无分别的，不变的，是普遍一味的自性，从这以下是第二部分通过比喻进行阐述。所谓各种各样并非单一相状，即色蕴也具有三种相状，第一是四大以及作为因的特征。 第二是，对于可见的有对、不可见的有对以及既不可见也无有对这三种观点有所区别的特征。
English
The suchness of all phenomena, and the distinct establishment of the realm of dharma, as well as the establishment of existence itself. In the commentary on the Compendium of the Great Vehicle by Master Asanga, it is explained by dividing it into two, namely, the distinct establishment of the suchness of all phenomena, and the distinct establishment of the realm of dharma. Among them, the so-called establishment of five aspects refers to the distinct establishment of the categories of names. In the Yogācārabhūmi-śāstra, it is explained by dividing it into three aspects, namely, suchness, the realm of dharma, and the existence of dharma. Among them, the so-called "establishment of existence" is the existence of dharma. Therefore, in the Yogācārabhūmi-śāstra, the principle of dependent origination that has been known since beginningless time is suchness. As it is known, the distinct establishment of the words and letters of the non-inverted principle is the existence of dharma. Since the cause of the existence of dharma is suchness, it is therefore called the realm. In the Yogācārabhūmi-śāstra, by mentioning dependent origination, the self-nature of the meaning is explained. Alternatively, that treatise explains that dependent origination has these three words, but it does not explain the self-nature of the meaning. However, there is no difference in the meaning of explaining the three words. Therefore, through skillful reasoning, it should be understood that the ultimate truth is the nature of universal oneness, which is the conclusion of the second part, and is merely a conjunction. Skillful, for example, for various forms that are not of a single aspect but have different characteristics, space is without characteristics, without discrimination, and unchanging, and is the nature of universal oneness. From this point onwards is the second part, which is explained through metaphors. The so-called various forms are not of a single aspect, that is, the form aggregate also has three aspects. The first is the characteristic of the great elements and the cause. The second is the characteristic of distinguishing between three views: visible with resistance, invisible with resistance, and neither visible nor resistant.