Tibetan
མ་ཞེའམ། ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་གིས་མུ་བཞི་ཡོད་དེ། ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྲུབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་ཐ་དད་པར་མཐོང་བ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ གཅིག་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་སོ་སོ་ནས་མི་མཐུན་པར་མཐོང་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ནི་གཟུགས་ཐ་དད་པ་ལ་མཐོང་བ་གཅིག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་གཅིག་སངས་རྒྱས་རྣམས་མཐུན་མོང་སྤྲུལ་པས་སྤྲུལ་པར་མཛད་པ་ལ་ལྟོས་ནས་མང་པོ་ཞེས་བརྗོད་ཀྱང༌། མཐོང་བ་ནི་གཅིག་པར་གྱུར་པ་ལྟ་བུའོ། །གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྔོན་པོ་དང་སེར་པོ་འབྱེད་ན་སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོ་གཅིག་པུ་འགྲུབ་པ་ནི་རུང་ན་གལ་ཏེ་སེམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཀྱང་གཅིག་ཏུ་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། གཟུགས་དང་སྒྲ་ནི་ཆོས་རགས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུགས་སུ་མཚུངས་པ་ཐ་དད་པར་མཐོང་གི །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ནི་ཕྲ་ཞིང་ཤེས་པར་དཀའ་བས་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །དེ་ཡན་ཆད་དུ་གསུང་གཅིག་གིས་ཆོས་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་གཟུགས་མཚུངས་ཤིང་ལྟ་བ་ཐ་དད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་གསང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་ལས་སྐུ་དང་གསུང་གི་གསང་བ་དག་ཡིན་ཏེ། གསང་བ་རྣམ་པ་གསུམ་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་དང༌། གསང་བའི་གནས་བསྟན་པའི་མདོ་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་གཞུང་བརྗོད་པ་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཆོས་འདི་པའོ། །དེ་ལ་ཕྱི་རོལ་པ་ནི་མུ་སྟེགས་ཅན་རྣམས་ཏེ། དེ་དག་ཀྱང་མང་མོད་ཀྱི། གཙོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་བརྗོད་ན་རྣམས་པ་བཞི་ལས་མེད་དེ་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཇི་སྐད་དུ། དང་པོ་ནི་འདི་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ངེས་པར་ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པའི་ཆོས་ཡོད་དོ་ཞེས་འཛིན་པ་སྟེ། གྲངས་ཅན་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གི་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ངོ་བོ་ངེས་པར་ཐ་དད་པའི་ཆོས་ཡོད་དོ། །ཞེས་འཛིན་པ་སྟེ། མཆོག་ཏུ་སྨྲ་ བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གི་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོད་པའི་རང་བཞིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འགགས་ཟིན་པ་ལྟར་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ནི་གང་ཡང་མེད་དེ། དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གསུམ་པ་ནི་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པ་ཡང་ཡིན། ཐ་དད་པ་ཡང་ཡིན་པའི་ཆོས་ཡོད་དོ་ཞེས་འཛིན་པ་སྟེ། ངོ་ཚར་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གི་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པའི་ནི་སྔ་མ་དང་འདྲ་སྟེ། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །བཞི་པ་ནི་ཡོད་པ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་དང༌། གཅིག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཐ་དད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པའི་ཆོས་ཡོད་དོ་ཞེས་འཛིན་པ་སྟེ། ལོག་པར་འཚོ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་དག་གི་འཛིན་པ་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པའི་སྐྱོན་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་དག་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། ཞིབ་ཏུ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་བསྟན་བཅོས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་བརྒྱ་པ་དང༌། སློབ་དཔོན་འཕགས་པའི་ལྷས་གཞུང་རྣམ་པ་བཞི་འཇིགས་པའི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ལས་བསྟན་པར་བཞིན་ནོ། །དེ་ལ་ཆོས་འདི་པའི་གཞུང་ཡང་མདོར་བསྡུ་ན་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ནད་ཐ་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཞུང་དང༌། སྡེ་ཐ་དད་པས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའི་གཞུང་དང༌། དུས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྣམ་པར་བཤད་པའི་གཞུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ནད་ཐ་དད་པས་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་གཞུང་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་མ་རིག་པའི་དབང་གིས་ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་འབྱུང་བ་ན། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ནད་པ་རྣམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་སྨན་རྣམས་རྗེས་སུ་རྣམ་པར་བཞག་པས་དེས་ན་རེ་རེ་ནས་གཞུང་རྣམས་བརྗོད་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དྲི་མ་མེད་པ་བསྡུས་པ་ལས་གཞན་ཡང་འཇིག་རྟེན་ན་བདུད་བཞི་དང་ཉོན་མོངས་པའི་སྒོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་ཡོད་པས། སེམས་ཅན་རྣམས་དེ་དག་གིས་རབ་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་ པ་རྣམས་ཆོས་འདི་དག་གིས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མཛད་པ་མཛད་དོ་ཞེས་འབྱུང་བས་དེ་ལྟ་བས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཉོན་མོངས་པའི་ནད་ཀྱི་རྗེས་སུ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་སྒོ་མོ་བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་སོ་སོའི་བསྟན་པ་དག་ལས་མི་མཐུན་པར་སྟོན་པས། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ཐུབ་པས་གསུངས་པའི་ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོ་གྲངས་ནི་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད་ཅུ་ཡོད། དེ
Chinese
或者说，大乘的论典有四种方式，它们都显示了一切皆能成就。其中第一种是看到色法的差异，就像一个化身，众生各自看到不同的事物一样。第二种是看到色法的差异，但见解却是一致的，就像一个化身，诸佛共同以化身来化现，虽然可以说很多，但见解却是一致的。如果依靠色法来区分蓝色和黄色，那么蓝色和黄色单独成立是可以的，但如果依靠心来区分八种识，那么八种识也会变成一个吗？色和声是粗大的法，所以会看到相同的色法有差异。心的法是 सूक्ष्म (梵文天城体：सूक्ष्म，梵文罗马拟音：sūkṣma，汉语字面意思：微细的)且难以理解的，所以不能说它们是一体的。在此之前，所说的以一音说法，以及所显示的色法相同而见解不同等等，这些都是如来三密中的身和语的秘密。关于三密的广说，应该像般若波罗蜜多的解释和《秘密处显示经》中所说的那样去理解。总而言之，论典的陈述可以归纳为两种：外道和内道。外道就是指 विभिन्न (梵文天城体：विभिन्न，梵文罗马拟音：vibhinna，汉语字面意思：不同的)的论师，虽然他们有很多，但如果以主要的论师来说，只有四种，正如《成唯识论》中所说：第一种是认为存在具有“此有”等性质，并且必然存在本体唯一的法，比如数论派等。他们的这种执着也是不合理的，因为一切法都具有存在的自性。就像一切都具有存在的自性一样，没有任何事物是没有差别的。第二种是认为存在具有“有”等性质，并且必然存在本体各异的法，比如胜论派等。他们的这种执着也是不合理的，因为一切法都不具有存在的自性。就像已经灭尽的事物一样，没有任何事物是没有自性的。
English
Or, the treatises of the Mahayana have four ways, all of which show that everything can be accomplished. The first is to see the differences in form, just as in one emanation, sentient beings each see different things. The second is to see the differences in form, but the views are the same, just as in one emanation, the Buddhas jointly emanate through emanations, although it can be said to be many, the views are the same. If blue and yellow are distinguished based on form, then it is acceptable for blue and yellow to exist separately, but if the eight consciousnesses are distinguished based on mind, will the eight consciousnesses also become one? Form and sound are coarse dharmas, so differences will be seen in the same form. The dharmas of the mind are subtle and difficult to understand, so it should not be said that they are one. Before this, the teaching of the Dharma with one sound, and the display of the same form but different views, etc., are all secrets of body and speech among the three secrets of the Tathagata. The extensive explanation of the three secrets should be understood as explained in the explanation of the Prajnaparamita and the Secret Place Display Sutra. In short, the statements of the treatises can be summarized into two types: outsiders and insiders. Outsiders refer to various teachers, although there are many of them, but if we speak in terms of the main teachers, there are only four types, as stated in the Vijnaptimatrata-siddhi: The first is to hold that there exist natures such as "this exists", and that there necessarily exists a dharma with a single essence, such as the Samkhya school. Their clinging is also unreasonable, because all dharmas have the nature of existence. Just as everything has the nature of existence, there is nothing that is without difference. The second is to hold that there exist natures such as "exists", and that there necessarily exists a dharma with different essences, such as the Vaisheshika school. Their clinging is also unreasonable, because all dharmas do not have the nature of existence. Just as things that have already ceased, there is nothing that is without self-nature.
Chinese
什么也没有，因为没有所缘的缘故。第三种是执着于有等自性，以及本体是一个，也是他异的法存在，比如无有稀奇等。那些的执着也是不合理的，因为一和异与前面相同，因为有一和异的过失的缘故。第四种是执着于有等自性，以及不是一个也不是他异的法存在，比如邪命等。那些的执着也是不合理的，因为不是一个也不是他异的过失与一个和他异相同，详细的如同那里面所说的那样。广大的分别在论典非常广大的《百论》中，以及圣天论师造了四种理破坏的论典中已经说明了。对此，佛法的论典如果简略归纳有三种，随顺不同疾病的论典，以不同部类而善加分别的论典，以及依于时间而作解释的论典。其中，随顺不同疾病的论典是这样的：众生由于无明的力量而产生八万四千种烦恼，如来们随顺病人而安立药物，因此一个个地宣说论典，因此在论典《无垢集》以及其他经典中说，世间有四魔和八万四千种烦恼之门，因为众生被这些所扰乱的缘故，如来
English
There is nothing, because there is no object of focus. The third is the clinging to the existence of phenomena that have characteristics such as existence, and whose essence is both one and different, such as the absence of wonder. Those clingings are also unreasonable, because the one and the different are the same as before, because there is the fault of one and different. The fourth is the clinging to the existence of phenomena that have characteristics such as existence, and that are neither one nor different, such as wrong livelihood. Those clingings are also unreasonable, because the fault of neither one nor different is the same as one and different, and the details are as explained therein. Extensive differentiation is explained in the very extensive treatise "The Hundred Verses" and in the treatises in which Master Aryadeva refuted four positions. In this regard, the scriptures of this Dharma also have three aspects in brief: scriptures that follow different diseases, scriptures that are well-separated by different schools, and scriptures that explain according to the power of time. Among them, the scriptures that follow different diseases are as follows: When sentient beings, under the influence of ignorance, produce eighty-four thousand afflictions, the Tathagatas follow the patients and accordingly prescribe medicines, so the scriptures are spoken one by one. Therefore, in the treatise "The Immaculate Collection" and others, it is said that there are four maras and eighty-four thousand gates of affliction in the world, because sentient beings are greatly afflicted by them, the Tathagatas