Tibetan
ས་སོ། །བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བསྒོམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སོ། །གོང་མའི་ཚིག་གསུམ་གྱིས་ནི་ཤིན་ཏུ་བསྲུངས་པས་ཐོབ་པའི་དགེ་བ་རྣམས་བསྟན་ཏོ། །ཕྱིར་འབྱུང་བ་དང༌། འཕེལ་བ་དང་རྒྱས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གོ་རིམས་བཞིན་དུ་དེ་དག་ཁོ་ན་ལ་ཆོག་ཤེས་པ་མི་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་འདི་བདུན་གྱི་མིང་སྨོས་པར་ཟད་ཀྱི་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཐོབ་པའི་སླད་དུ་ཇི་ལྟ་བ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ཁ་ཅིག་ནི་ཡང་ དག་པའི་སྤོང་བ་ཐོབ་པ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཐོབ་པ་དང༌། དབང་པོ་རྣམས་ཐོབ་པ་དང༌། སྟོབས་རྣམས་ཐོབ་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ཐོབ་པ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་ཟླས་སྒོ་ལྔ་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ལ་ཚིག་དྲུག་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་རྣམས་ལ་ཡང་ཚིག་དྲུག་ཡོད་པར་ཡང་གོང་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་སྒོ་ལྔ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་དང་པོ་ནི་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམས་ཡོངས་སུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡིག་པ་མི་དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་མི་སྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་མ་སྐྱེས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དགེ་བའི་ཆོས་སྐྱེས་པ་རྣམ་གནས་པ་དང༌། མི་བརྗེད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ལ་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཡང་དག་པའི་བསྒོམ་པས་སྤོང་བའི་གནས་སྐབས་སུ། བརྩོན་འགྲུས་འདིའི་སྟོབས་ཀྱིས་ལེ་ལོ་སྤོང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ན་ཡང་དག་པའི་མཆོག་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པའི་ལུས་དང༌། ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་ནན་ཏན་གྱི་ནང་ན་འདི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཀྱང་འདི་དང་མཐུན་པར་བཤད་དོ། །འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་ལོག་པའི་ཆོས་འཛིན་ཅིང་ཡང་དག་པའི་ལམ་དུ་འགྲོ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་སེམས་རྣམ་པ་བཞིས་ནན་ཏན་དང༌། འབད་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་ཐེག
Chinese
地等。所谓的“圆满禅定”是这样的：通过禅定的智慧。前面三句话显示了通过极其守护而获得的功德。所谓“退失”、“增长”和“广大”是指，依次为了不生起仅仅满足于这些（功德）的想法。瑜伽行地论中仅仅提到了这七个名称，没有详细解释。有些人是为了获得念住，如实地；有些人是为了获得正断，获得神足，获得诸根，获得诸力，获得菩提分，也是如此。这是对第二组五个“门”的解释。正如念住有六个词一样，正断、神足、诸根、诸力、菩提分也应如前理解有六个词。其中，所谓的五个“门”，第一个是四种正断，即为了断除已经生起的罪恶不善法，为了不生起尚未生起的罪恶不善法，为了生起尚未生起的善法，为了使已经生起的善法住立、不忘失等等。《俱舍论》中问：为什么精进称为正断？答：在以正确禅定断除（烦恼）的阶段，以这种精进的力量断除懈怠。或者称为“正胜”，因为在正确的身、语、意的努力中，这是最殊胜的。经论《正理》和《大毗婆沙论》中也对此有类似的解释。《圣般若波罗蜜多经释》中说：因为执持邪法，行走于正道，所以称为正断。此外，该经中还说：因为以四种精进心生起努力和勤勉，所以称为正断。其中，体性差别是...
English
Earth, and so on. The so-called "complete meditation" is like this: through the wisdom of meditation. The previous three sentences show the merits obtained through extremely guarding. The so-called "decline," "increase," and "expansion" refer to, in order, not generating the thought of being satisfied only with these (merits). In the Yogācārabhūmi-śāstra, only the names of these seven are mentioned, without detailed explanation. Some are to obtain mindfulness, as it is; some are to obtain right exertion, obtain supernatural powers, obtain the faculties, obtain the powers, obtain the limbs of enlightenment, and so on. This is the explanation of the second set of five "doors." Just as mindfulness has six words, right exertion, supernatural powers, the faculties, the powers, and the limbs of enlightenment should also be understood as having six words as before. Among them, the so-called five "doors," the first is the four right exertions, namely, to abandon the evil unwholesome dharmas that have already arisen, to prevent the evil unwholesome dharmas that have not yet arisen from arising, to generate the wholesome dharmas that have not yet arisen, and to make the wholesome dharmas that have already arisen abide, not be forgotten, and so on. In the Abhidharmakośa-bhāṣya, it is asked: Why is diligence called right exertion? The answer is: In the stage of abandoning (afflictions) with correct meditation, with the power of this diligence, laziness is abandoned. Or it is called "right victory," because in the correct effort of body, speech, and mind, this is the most excellent. The scriptures the Nyāyānusāra-śāstra and the Mahāvibhāṣā-śāstra also have similar explanations of this. In the commentary on the Holy Perfection of Wisdom Sutra, it is said: Because one holds to wrong dharmas and walks on the right path, it is called right exertion. Furthermore, it is said in the same sutra: Because effort and diligence are generated with four kinds of diligent minds, it is called right exertion. Among them, the difference in nature is...
Tibetan
་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བསྟན་པ་ཀུན་ལས་བརྩོན་འགྲུས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་ གྱི་རྐང་པ་བཞི་པོ་འདུན་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། སེམས་དང༌། དཔྱོད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་རྣམ་པར་གཞག་ཅེ་ན། ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ཀྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །སློབ་དཔོན་གཞན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྫུ་འཕྲུལ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡིན་ལ། རྐང་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདུན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་གི་ངོ་བོ་ནི་བཅུ་གསུམ་སྟེ་འདུན་པ་དང་སེམས་ཀྱིས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་དག་ན་རེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བཅུ་གཅིག་གི་སྟེང་དུ་འདུན་པ་དང༌། སེམས་ཀྱིས་བསྣན་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་བཅུ་གསུམ་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེའོ། །གཞན་ཡང་མདོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་ངས་ཁྱེད་ལ་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ལ་སོགས་པ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ཡུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་མྱོང་ཞིང་གཅིག་ལས་མང་པོར་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པ། རྒྱ་ཆེར་བཤད་པའི་བར་དུའོ། །རྐང་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བཞི་པོ་དག་གོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་ལ་འདིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་འབྲས་བུ་ལ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འདུན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ནི་རྐང་པ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་ལས་ཀྱང་ཕལ་ཆེར་འདི་དང་མཐུན་པར་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས། རྫུ་འཕྲུལ་ཡོན་ཏན་ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །རྒྱ་ཆེར་ནི་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། སེམས་རྩེ་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་ནས་དམིགས་པ་ལ་བདེ་བར་གནས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བཞིན་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་པོ་དག་གིས་དུས་སུ་སེམས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་གཡེང་བས། འདི་ལྟར་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་སེམས་ སྡུད་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བཞིན་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་ཤེས་རབ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྟོབས་ལ་སོགས་པས་སྨོན་པ་རྣམས་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཡིད་བཞིན་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདི་ལྟ་སྟེ་དཔེར་ན། གང་ལ་རྐང་པ་ཡོད་པ་དེས་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པ་དང༌། ཕ་རོལ་གནོན་པར་ནུས་པ་དེ་བཞིན་དུ། གང་ལ་ཆོས་དེ་དག་ཀྱང་ཡོད་ལ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་དག་ཀྱང་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཡོད་ཅིང༌། དེ་དེ་ལྟར་སེམས་ཡོངས་སུ་དག་པ་དང༌། ཡོངས་སུ་བྱང་བ་དང༌། ཉོན་མོངས་པ་མེད་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་དང༌། དྲང་པོར་གྱུར་པ་དང༌། ལས་སུ་རུང་བར་གནས་པ་དང༌། མི་གཡོ་བ་ཐོབ་པར་གྱུར་ན། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་རྣམས་འཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། རེག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་འགྲོ་བ་དང༌། ལྡོག་པ་དང༌། ཕ་རོལ་གནོན་པར་ནུས་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཆོས་དེ་དག་རྫུ་འཕྲུལ་དམ་པ་དང༌། འབྱོར་པ་དམ་པ་ཡིན་པས་ན། དེའི་ཕྱིར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ལ་ངོ་བོ་ཉིད་རྣམ་པར་འབྱེད་པའི་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བསྟན་པ་ཀུན་ལས། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །དེ་ལ་དབང་པོ་རྣམས་དང༌། སྟོབས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དབང་པོ་ལྔ་དང༌། སྟོབས་ལྔ་སྟེ། དད་པ་དང༌། བརྩོན་འགྲུས་དང༌། དྲན་པ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། ཤེས་རབ་དག་གོ །མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དག་ལས། ཅིའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྔར་ནི་དབང་པོ་ཞེས་བསྟན་ལ། ཕྱིས་ནི་སྟོབས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོའི་རྣམ་པའི་ཕྱོགས་ཀྱི་སྔ་ཕྱི་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་ནུས་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་ཡང་དག་པའི་རིགས་པ་ལས་ཅིའི་ཕྱིར་དད་པ་ལ་ སོགས་པ་ལ་དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཞེས་བྱ་ཞེ་ན། དབང་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ལྔ་པ་འདི་དག་ལ་སྔར་ནི་དབང་པོ་ཞེས་བསྟན་ལ་དེའི་འོག་ཏུ་ནི་སྟོབས་ཞེས་བསྟན་ཞེ་ན། ཆོས་ལྔ་པོ་འདི་དག་གི་ཆུང་ངུ་དང༌། ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྔ་ཕྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། གཞན་ཡང་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པ་དང༌། ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་མི་ནུས་པ་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པའི་ཆུང་དུའི་དད་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་མཐུ་ཆུང་བའི་ཕྱིར་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཀྱིས་ཟིལ་གྱིས་གནོན་པར་ནུས་ལ། ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ནི་འདི་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར། སྟོབས་ཀྱི་མིང་
Chinese
据说，在所有大小乘的教法中，精进是其本质。神变的足是这样的：四种神变的足是欲、精进、心和观择的等持。在《俱舍论》中说：为什么等持被称为神变的足？因为它成为了特殊功德的处所。一些其他的论师说，神变就是等持，而足是这样的：欲等。菩提分的自性是十三，因为是由欲和心所产生的。分别说者认为：在十一种菩提分的基础上，加上欲和心，就变成了十三种事物。此外，经中说：我将为你们讲述神变的足等，神变是这样的：经历各种各样的神变境界，从一变多等等，直到广说为止。足是这样的：欲等四种等持。就像这样说的一样。在此，世尊将等持的果称为神变。将欲等等持称为足，在正确的论典中也大多如此。此外，在《大毗婆沙论》中说：因为神变成了特殊功德的处所，所以称为神变的足。广说如其中所说。此外，在《圣般若波罗蜜多经释》中说：因为心专注一境，安住于所缘，所以称为如意足。此外，其中还说，因为四正断在一定的时候会使心等散乱，所以等持能够收摄心，因此称为如意足。此外，其中还说，因为通过智慧和等持的力量等能够获得愿望，所以称为如意足。详细内容如其中所说。
English
It is said that diligence is the essence of all teachings of the Greater and Lesser Vehicles. The basis of miraculous powers is as follows: the four bases of miraculous powers are aspiration, diligence, mind, and contemplation's samadhi. In the Treasury Treatise, it is said: Why is samadhi called the basis of miraculous powers? Because it becomes the place of special qualities. Some other teachers say that miraculous power is samadhi, and the basis is as follows: aspiration and so on. The nature of the limbs of enlightenment is thirteen, because they are produced by aspiration and mind. The Vaibhashikas say: On top of the eleven limbs of enlightenment, adding aspiration and mind, it becomes thirteen entities. Furthermore, the sutra says: I will explain to you the basis of miraculous powers and so on. Miraculous power is as follows: experiencing various realms of miraculous power, transforming from one into many, and so on, up to the extensive explanation. The basis is as follows: the four samadhis of aspiration and so on. It is like this. Here, the Bhagavan called the fruit of samadhi miraculous power. He called the samadhi of aspiration and so on the basis, and in the correct treatises, it mostly appears in accordance with this. Furthermore, in the Great Vaibhasha Treatise, it says: Because miraculous power becomes the place of special qualities, it is called the basis of miraculous power. The extensive explanation is as explained therein. Furthermore, in the commentary on the Noble Perfection of Wisdom Sutra, it says: Because the mind is focused on one point and dwells comfortably on the object, it is called the foot of wish fulfillment. Furthermore, it also says therein that because the four correct abandonments cause the mind and so on to be distracted at times, samadhi gathers the mind, therefore it is called the foot of wish fulfillment. Furthermore, it also says therein that because wishes are obtained through the power of wisdom and samadhi and so on, it is called the foot of wish fulfillment. The details are as explained therein.
Chinese
哦！在《瑜伽行地论》中，为什么称为神足呢？回答说：例如，就像有脚的人能够行走、返回和制伏对方一样，凡是具有这些法，并且圆满具备那些禅定，像那样心完全清净、完全调伏、没有烦恼、远离近烦恼、正直、安住于堪能、获得不动摇，那么为了获得和触及超世间的法，就能行走、返回和制伏对方。例如，那些超世间的法是殊胜的神通和殊胜的财富，因此称为神足。这是出自广泛的论述。其中，在辨别自性的显宗和密宗的一切教法中，都宣说了禅定的自性。其中，所谓诸根和诸力，就是五根和五力，即信、精进、念、禅定和智慧。在《俱舍论》中，为什么先前称信等为根，后来又称为力呢？因为这五个法依赖于微小和广大的形态方面的先后。此外，还解释说，这是依赖于能够制伏和不能制伏。在《正理经》中，为什么称信等为根和力呢？因为是自在的，并且难以制伏。为什么先前称这五个为根，然后在之后又称为力呢？因为依赖于这五个法的微小和广大的形态，为了区分先后，并且还因为安住于能够制伏和不能制伏，微小的信等因为力量弱小，所以能够被不顺品所制伏，而广大的形态则与此相反，是力的名称。
English
O! In the Yogācārabhūmi-śāstra, why is it called the "foot of magical power"? It is said: For example, just as one who has feet is able to walk, return, and subdue the opponent, similarly, whoever possesses these dharmas and fully possesses those samādhis, in that way the mind is completely pure, completely tamed, without afflictions, free from near afflictions, upright, abiding in fitness, and having attained immovability, then in order to attain and touch the supramundane dharmas, one is able to walk, return, and subdue the opponent. For example, those supramundane dharmas are excellent magical powers and excellent wealth, therefore it is called the "foot of magical power." This comes from extensive discussions. Among them, in all the teachings of the exoteric and esoteric vehicles that distinguish the nature of reality, the nature of samādhi is taught. Among them, what are called the faculties and the powers are the five faculties and the five powers, namely faith, diligence, mindfulness, samādhi, and wisdom. In the Abhidharmakośa-bhāṣya, why were faith and so on previously called faculties, and later called powers? Because these five dharmas depend on the order of the small and large aspects. Furthermore, it is explained that this depends on being able to subdue and not being able to subdue. In the Nyāyānusāra-śāstra, why are faith and so on called faculties and powers? Because they are autonomous and difficult to subdue. Why were these five previously called faculties and then later called powers? Because depending on the small and large aspects of these five dharmas, in order to distinguish the order, and also because they abide in being able to subdue and not being able to subdue, small faith and so on, because their power is weak, can be subdued by opposing factors, while the large aspect is the opposite of this, it is the name of power.