English
That is, such mindfulness is the mindfulness of the body, the mindfulness of feelings, the mindfulness of the mind, and the mindfulness of phenomena. In the scriptures, according to correct reasoning, why is mindfulness established on the object of wisdom? It is said that wisdom is maintained and abides by the power of mindfulness. In the Abhidharma-kośa-bhāṣya, the Vaibhāṣikas say: Wisdom is maintained by the power of mindfulness, and it abides by its own authority. However, in the true sense, it is by the authority of wisdom that mindfulness abides in the object, because those who see things as they truly are can clearly remember them. The great commentary, the Vibhāṣā, says: Thus, by the power of mindfulness, one can eliminate one's own nature, hence it is called mindfulness. Here, one's own nature refers to the five aggregates with outflows, because by the authority of mindfulness, they can be well eliminated. The commentary on the Holy Perfection of Wisdom says: Following wisdom and abiding correctly on the object is called mindfulness. The Yogācārabhūmi-śāstra says: What is the meaning of mindfulness? Answer: That on which mindfulness is established and by which mindfulness is established is called mindfulness. Among these, on what is mindfulness established? It is said that mindfulness is established on the object. By what is mindfulness established? It is said that whatever gathers samādhi by wisdom and mindfulness is the nature of mindfulness. Other than that, the mind and mental factors that are in accordance with them are mixed mindfulness. Among these, if one distinguishes the nature, the teachers of the Sarvāstivāda school, in conjunction with desire, say that it is the nature of wisdom. If it is in conjunction with the teachings of the Mahāyāna, it is said to be the nature of mindfulness and wisdom. Therefore, in the Abhidharmasamuccaya, the nature of mindfulness is as follows: namely, wisdom and mindfulness. In the sutras of the Bhagavan, in the inferior ones
Tibetan
་སོགས་པའི་རྗེས་སུ་རྟོག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་དང༌། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ དང་བཅས་པ་ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང༌། གོ་རིམས་བཞིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི་ཤེས་རབ་དང༌། དྲན་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཡང་དག་པར་སྡུད་པ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཏེ། ཐོས་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་དང༌། བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བའོ། །ཐོས་པ་དང༌། བསམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །བསྒོམ་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཡོད། ཟག་པ་མེད་པ་དང་བཅས་པ་ཡང་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་ཚིག་གི་དོན་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལ་མདོ་ཚིག་རྣམ་པ་དྲུག་ཡོད་དོ། །དགོངས་པ་ཟབ་མོ་རྣམ་པར་དགྲོལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་ཚིག་བདུན་འབྱུང་སྟེ། ཚིག་དྲུག་པ་ལས་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་ཕྱེ་བས་འདི་ལྟ་སྟེ། དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྐྱེས་པ་གནས་པ་དང་བསྒོམ་པའི་མཚན་ཉིད་མི་བསྐྱུད་པ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །ཚིག་ངེས་པར་འགྲེལ་བའི་མདོ་ལས་ནི་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པས་ཚིག་རྣམ་པ་བཅུར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པའི་བརྗེད་བྱང་ལས། མདོ་ལས་དགེ་སློང་ཁ་ཅིག་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་བཅུས་ཅི་ཞིག་སྟོན་པར་མཛད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། དོན་རྣམ་པ་བཅུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིག་བཅུ་པོ་འདི་དག་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཚིག་དང་པོ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་རྟོགས་ཤིང་དམིགས་པས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ཡུལ་གྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །གཉིས་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའོ། །གསུམ་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་མི་མཐུན་པའི་ཞེས་བྱ་བས་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་ལམ་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་བསྟན་ཏོ། །བཞི་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་གཉེན་པོ་ལམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ལམ་བསྟན་ཏེ། དེ་ནི་འདྲེས་པའི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞིའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལྔ་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་བསྒོམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་ བར་གཞག་པའི་སྦྱོར་བའི་ལམ་མོ། །དྲུག་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མ་སྐྱེས་པ་སྐྱེ་བ་རྟོགས་ཤིང་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་བར་ཆད་མེད་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། བཟོད་པ་བརྒྱད་པོ་དག་གོ །བདུན་པ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་སྐྱེས་པ་གནས་པ་རྟོགས་ཤིང་དམིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ནི་རྣམ་པར་འགྲེལ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འདི་ལྟ་སྟེ། ཤེས་པ་བརྒྱད་པོ་དེ་དག་གོ །བརྒྱད་པ་མི་བསྐྱུད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྒོམ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱི་བར་དག་གོ །དགུ་པ་འཕེལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་སློབ་པའི་ལམ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་འོག་གི་སེམས་སོ། །བཅུ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་ལམ་ཡིན་ཏེ། འཁོར་ལོ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སེམས་ཅན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་སེམས་ལུང་བསྟན་པ་དང་ཡང་དག་པར་བསྟན་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཇི་ལྟར་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་ལ་ཚིག་བཅུ་ཡོད་པ་དེ་བཞིན་དུ། ཡང་དག་པའི་སྤོང་བ་བཞི་ནས་འཕགས་པའི་ལམ་ཡན་ལག་བརྒྱད་པའི་བར་དུ་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །འདིར་རྣམ་པར་བཤད་པ་ནི་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་སྒོ་རེ་རེ་ཡང་ཚིག་དྲུག་ཡོད་པར་སྦྱར་ཏེ། དང་པོའི་ཚིག་གཉིས་ནི་ཕུང་པོ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཚིག་འོག་མ་བཞི་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་དང་མི་མཐུན་ཏེ། དེ་ལ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པའི་གཉེན་པོ་དང་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐོབ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་པོ་དག་ཕྱིན་ཅི་ལོག་བཞི་པོ་དག་གི་གཉེན་པོར་གྱུར་པར་བསྟན་ཏོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ལུས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ལུས་ལ་མི་གཙང་བ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པས་གཙང་བ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ཚོར་བ་ལ་བདེ་བ་མེད་པ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས། སེམས་མི་རྟག་པ་ཉིད་བསྒོམ་པས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ། །ཆོས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པས་ཆོས་བདག་མེད་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པས་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་གཉེན་པོར་གྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་ ནི་བསྟན་བཅོས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམ་པ་ཐོབ་པས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གསུམ་པོ་དེ་དག་ནི་བསྒོམ་པ་རྣམ་པ་བཞིའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བཞི་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ། བསྒོམ་པ་བཞི་པོ་དེ་ཡང་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་གིས་དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་ནི་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་བའི་བསྒོམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ། ཐོབ་པའི་བསྒོམ་པ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། མ་འོངས་པའི་ཐོབ་པ་དང༌། འཐོབ་པར་འགྱུར་པའི་རྣམ་པ་སྐྱེད་པར་ནུས་པ་གང་ཡི
Chinese
以及等等的随后的分别念的缘故，以及因为说了具有正念的缘故，说是按照顺序。论著《瑜伽行地论》中说，以智慧和正念正确地摄持三摩地，是自性的正念。另外，在那里面，这也有三种：由听闻而生，由思惟而生，由修习而生。由听闻和思惟而生，仅仅是具有染污的。由修习而生，也有具有染污的，也有具有无染污的。对于那里的词义分别解说，有六种经文词句。在《解深密经》中，出现七个词句，从第六个词句中分出两种，就像这样：正念生起、安住和修习的体性不舍弃。在《词句决定解释经》中，阿阇黎真实胜义分出十种词句来宣说，因此阿阇黎真实胜义的笔记中说：经中一些比丘问，世尊以正念处所缘等等的十个词句，显示什么呢？回答说：为了显示十种意义，所以说了这十个词句。第一个词句“正念处了知并且缘”，那是境的正念处。第二个词句“正念处的体性”，那是自性的正念处。第三个词句“正念处的不相顺”，显示了与正念处之道不相顺的四颠倒。第四个词句“正念处的对治道”，显示了成为对治的道，那是混合的正念处四颠倒的对治的缘故。第五个词句“正念处的修习”，那是正念
English
and so on, because there is subsequent conceptualization, and because it is said to have mindfulness, it is said to be in order. In the treatise "Yogacarabhumi-sastra", it says that correctly gathering samadhi with wisdom and mindfulness is the mindfulness of self-nature. Furthermore, in that itself, there are also three types: arising from hearing, arising from thinking, and arising from meditation. Arising from hearing and thinking is only with defilements. Arising from meditation, there is also with defilements, and there is also with non-defilements. Regarding the explanation of the meaning of the words there, there are six sutra sentences. In the "Samdhinirmochana Sutra", seven sentences appear, and two types are divided from the sixth sentence, like this: the nature of mindfulness arising, abiding, and meditating is not abandoned. In the "Definite Explanation of Words Sutra", Acharya Real Truth divides and teaches ten types of sentences. Therefore, in the notes of Acharya Real Truth, it says: In the sutra, some monks ask, what does the Blessed One show with the ten sentences such as mindfulness, object, etc.? It is said: In order to show ten meanings, these ten sentences are spoken. The first sentence, "mindfulness knows and focuses", that is the mindfulness of the object. The second sentence, "the nature of mindfulness", that is the mindfulness of self-nature. The third sentence, "the non-conformity of mindfulness", shows the four inversions that do not conform to the path of mindfulness. The fourth sentence, "the antidote path of mindfulness", shows the path that has become the antidote, which is the antidote to the four inversions of mixed mindfulness. The fifth sentence, "the meditation of mindfulness", that is mindfulness
Chinese
名为“意向”者，是开解之路。例如，这八种识。名为“第八不舍”者，是修习之路，直至金刚喻定之心。名为“第九增上”者，是不学之路，是金刚喻定之下的心。名为“第十圆满”者，是神通之路，以三种法轮利益有情，例如，以神通和心意预言以及如实开示等。如四念住有十句，如是，从四正断至八正道之间也应结合，如彼处所说详述。此处之解释并非如此，而是每一法门都结合有六句。最初两句应如蕴般理解。下面四句与蕴等不符，即获得与念住之对治不符之品。所谓“获得与念住之对治不符之品”，是指显示四念住已成为四颠倒之对治。例如，以身念住修习身体不净，即成为净之颠倒之对治。以受念住修习受无乐，即成为乐之颠倒之对治。以心念住，修习心无常，即成为常之颠倒之对治。以法念住修习法无我，即成为我之颠倒之对治。广说如《瑜伽师地论》所说。所谓“获得修习念住”等三句，是指就四种修习之角度而宣说四念住。此四种修习，一切有部之论典中，念住现前者，也称为现前作意之修习，也称为获得之修习，即能生起未来之获得及将获得之相。
English
That which is called "intention" is the path of explanation. For example, these eight consciousnesses. That which is called "eighth non-abandonment" is the path of meditation, up to the Vajra-like Samadhi mind. That which is called "ninth increase" is the path of no-more-learning, which is the mind below the Vajra-like Samadhi. That which is called "tenth perfection" is the path of miraculous power, benefiting sentient beings with the three wheels of Dharma, such as with miraculous powers, mind reading, prophecy, and truthful teachings. Just as the four mindfulnesses have ten sentences, so too, from the four right abandonments to the eightfold noble path, they should be combined, as explained in detail there. Here, the explanation is not like that, but each Dharma gate is combined with six sentences. The first two sentences should be understood like the aggregates. The following four sentences are inconsistent with the aggregates, etc., that is, obtaining the aspect that is inconsistent with the antidote of mindfulness. The so-called "obtaining the aspect that is inconsistent with the antidote of mindfulness" refers to showing that the four mindfulnesses have become the antidote to the four inversions. For example, by practicing the impurity of the body with body mindfulness, it becomes the antidote to the inversion of purity. By practicing the absence of pleasure in feeling with feeling mindfulness, it becomes the antidote to the inversion of pleasure. By practicing the impermanence of the mind with mind mindfulness, it becomes the antidote to the inversion of permanence. By practicing the selflessness of phenomena with phenomena mindfulness, it becomes the antidote to the inversion of self. The extensive explanation is as explained in the *Yogācārabhūmi-śāstra*. The three sentences beginning with "obtaining the practice of mindfulness" refer to explaining the four mindfulnesses from the perspective of the four types of practice. These four practices, in the Sarvāstivāda treatises, the manifestation of mindfulness is also called the practice of present intention, and also called the practice of attainment, that is, the ability to generate future attainment and the aspect of what will be attained.