Tibetan
མ་སྟེ། དམན་པ་དག་ལས་བདག་ནི་ལྷག་གོ་སྙམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །མཚུངས་པ་དག་ལས་ནི་བདག་མཆོག་གོ་སྙམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆེའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དག་ལས་བདག་ནི་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ནོ་སྙམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་རྒྱལ་ལས་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་བརྒྱད་ནི་ཅི་རིགས་པར་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། དེ་ལ་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་བརྒྱད་ནི་ཅི་རིགས་པར་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདག་དང་མཚུངས་སོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་རྣམ་པ་ནི་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་གཉིས་སྡུད་པར་བྱེད་དེ། མཚུངས་པ་ལ་མཚུངས་སོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱད་པར་དུ་གྱུར་བ་ལ་མཚུངས་སོ་སྙམ་དུ་འཛིན་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཆེ་བའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཆུང་ངོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ནི་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་གཅིག་སྡུད་པར་བྱེད་དེ། ཆེས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་པ་ལས་བདག་ཅུང་ཟད་ཅིག་གིས་དམན་ནོ་སྙམ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཅུང་ཟད་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་ཞེས་བྱའོ། །མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡོད་པ་དང་དམན་པ་མེད་པ་ཡང་བདག་ཆུང་ངོ་སྙམ་པ་དང་འདྲ་བར་བཤད་པར་བྱའོ། །མཚུངས་པ་ཡོད་པ་དང༌། མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་མེད་པ་ནི་བདག་དང་མཚུངས་སོ་སྙམ་པ་དང་འདྲ་བར་བཤད་པར་བྱའོ། །དམན་པ་ཡོད་པ་དང་མཚུངས་པ་མེད་པ་ནི་བདག་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་དང་འདྲ་བར་བཤད་དོ། །རྣམ་པ་དགུ་པོ་དེ་དག་ལས་གསུམ་ནི་རྣམ་པ་གསུམ་ལ་བརྟེན་ཏོ། །གསུམ་ནི་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏོ། །གསུམ་ནི་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ལ་བརྟེན་ཏེ་སྔ་མ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །འདིར་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་ང་རྒྱལ་རྣམ་པ་བདུན་དང་དགུ་ལས་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་དང་སྦྱར་རོ། །འདི་ལ་ཡང་བཤད་པ་མི་མཐུན་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པ་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཡོད་པར་བཤད་དེ་འདི་ལྟར་དམིགས་པ་དང་བཅས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་ཡང་དག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ་སྙམ་དུ་ མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་སོ་སོ་སྐྱེ་བོ་དང་ཐེག་པ་གཉིས་ཀྱི་སློབ་པ་དག་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཡོད་པར་བཤད་དེ། འདི་ལྟར་དགྲ་བཅོམ་པ་དག་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དམ་པའི་ཆོས་པུཎྜ་རཱི་ཀའི་མདོ་ལས་ཡང་དག་པར་དགྲ་བཅོམ་པ་ཐོབ་པས་གང་དེ་སྐད་བཤད་ལ་ཡིད་མི་ཆེས
Chinese
并非如此。认为自己胜过不如自己的人，这被称为我慢。认为自己胜过与自己相等的人，这被称为大慢。认为自己胜过殊胜的人，这被称为慢中慢。经中说，我慢的其他八种形态应根据情况进行解释。因此，我慢的八种形态应根据情况进行解释。认为自己与自己相等，这种我慢的形态依赖于中等和大的形态，从而归纳为两种我慢。认为与自己相等的人是相等的，这被称为我慢。认为与自己不同的人是相等的，这被称为大慢。认为自己不如别人，这种我慢依赖于大的形态，从而归纳为一种我慢。认为自己比非常殊胜的人稍微差一点，这被称为稍微差一点的我慢。拥有殊胜之处而没有不如之处，也应解释为与认为自己不如别人相似。拥有相等之处而没有殊胜之处，应解释为与认为自己与自己相等相似。拥有不如之处而没有相等之处，应解释为与认为自己殊胜相似。这九种形态中的三种依赖于三种形态。三种依赖于中等和大的形态。三种依赖于大的形态，应如前所述理解。这里所说的“具有我慢”是指将七种和九种我慢形态与显现的我慢结合起来。对此也有三种不同的解释。导师真实善说，凡夫俗子具有显现的我慢，例如，对于具有目标的瑜伽士，也会产生“我是真正的瑜伽士”这样的显现的我慢。有些人说，凡夫俗子和二乘道的学者具有显现的我慢，例如，阿罗汉已经断除了烦恼障。因此，《妙法莲华经》中说，如果有人说自己已经证得了真正的阿罗汉，不要相信他的话。
English
Not so. The thought of being superior to those who are inferior is called pride. The thought of being superior to those who are equal is called great pride. The thought of being superior to those who are superior is called pride beyond pride. It is said that the other eight forms of pride should be explained as appropriate. Therefore, the eight forms of pride should be explained as appropriate. The form of pride that thinks of oneself as equal is based on the middle and great forms, thus summarizing two forms of pride. The thought of considering equals as equals is called pride. The thought of considering those who are different as equal is called great pride. The pride of thinking oneself inferior relies on the great form, thus summarizing one form of pride. The thought of being slightly inferior to those who are very superior is called the pride of thinking oneself slightly inferior. Having superiority and no inferiority should also be explained as similar to thinking oneself inferior. Having equality and no superiority should be explained as similar to thinking oneself equal. Having inferiority and no equality should be explained as similar to thinking oneself superior. Three of these nine forms rely on three forms. Three rely on the middle and great forms. Three rely on the great form, and should be understood as before. Here, "with pride" is shown to combine the seven and nine forms of pride with manifest pride. There are also three different explanations for this. The teacher, Truthful Goodness, says that ordinary people have manifest pride, for example, for a yogi with an object, manifest pride arises with the thought, "I am a true yogi." Some say that ordinary people and learners of the two vehicles have manifest pride, for example, Arhats have abandoned the obscurations of afflictions. Therefore, the Lotus Sutra says that if someone says they have attained true Arhatship, do not believe their words.
Tibetan
་ན་དེ་ནི་གནས་མེད་དོ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་དགྲ་བཅོམ་པ་ཡང་གཏོགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ་དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཉོན་མོངས་པའི་ང་རྒྱལ་མེད་ཀྱང་ཤེས་བྱའི་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་དམ་པའི་ཆོས་པུཎྜ་རའི་ཀ་ལས་གསུངས་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཤེས་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་དེ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས་གསུངས་ཀྱི་འདི་ནི་ཤེས་བྱ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཡོད་ཅེས་བཤད་པ་དང་མེད་ཅེས་བཤད་པ་དེ་དག་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་མེད་དོ། །ས་བདུན་མན་ཆད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ལ་སོགས་པ་ལ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་འབྱུང་ངམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་འདི་ལ་བཤད་པ་གསུམ་ཡོད་དེ་ཁ་ཅིག་ན་རེས་དང་པོ་ཡན་ཆད་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་མི་སྐྱེད་དེ། དོན་དམ་པའི་རོ་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་ས་བདུན་པ་མན་ཆད་ལ་བྱུང་ན་ཉེས་པ་མེད་དོ། །མདོ་སྡེ་དག་ལས་ཇི་སྐད་དུ་ཆེད་དུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་གསུངས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་སྔ་མའི་ས་བདུན་པོ་དག་ལ་ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པའི་ང་རྒྱལ་ཉི་ཚེ་འབྱུང་བར་མ་ཟད་ཀྱི་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ང་རྒྱལ་ཀྱང་མངོན་དུ་འབྱུང་སྟེ། ས་རེ་རེ་ལ་ཕན་ཚུན་ལྟོས་ནས་མཆོག་དང་དམན་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ཐུགས་སུ་ཆུད་དམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་འདུལ་བ་ལས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་དྲུང་དུ་སེམས་ཅན་རྣམས་ཕུང་པོ་གསུམ་དུ་རྣམ་པར་གཞག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདི་སྙེད་ཅིག་ནི་ལོག་པའི་ཕུང་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྙེད་ཅིག་ནི་ཡང་དག་པའི་ཕུང་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འདི་སྙད་ཅིག་ནི་མ་ངེས་པའི་ཕུང་པོ་ཉིད་དུ་ངེས་པ་ཞེས་གསུངས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བ་ལྟ་ བུའོ། །སེམས་ཅན་གྱི་ཚད་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནམ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན། གལ་ཏེ་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ནི་དཔག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས། གལ་ཏེ་ཆོས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པ་ཞིག་ཡིན་ན་ནི། ཉན་ཐོས་རྣམས་ཀྱང་རྣམ་པར་གཞག་ནུས་པར་འགྱུར་བས་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་ཐུན་མོང་དུ་མ་གྱུར་པ་ཅི་ཡོད་ཅེ་ན། ཁ་ཅིག་ན་རེ་སེམས་ཅན་གྱི་དབང་དུ་མཛད་ནས་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱ་མཚོའི་མཐའ་ནི་དཔག
Chinese
说那就是无处可去。有些人说阿罗汉也包括在内，为什么呢？因为即使没有烦恼的我慢，也还是有知性的我慢。如果那样的话，那么如何理解圣法《白莲经》中所说的呢？回答说，那是受烦恼的影响而说的，而这是基于知识而显示的，所以说有和说无，这些彼此之间没有矛盾。七地以下的菩萨等会不会产生显现的我慢呢？回答说，对此有三种说法，有些人说，从初地以上就不会产生显现的我慢，因为已经获得了真实意义上味道相同的特征。有些人说，七地以下产生也没有过失。就像经部中所说的，就像特意产生一样。有些人说，之前的七地不仅会产生烦恼障的我慢，而且还会显现知障的我慢，因为每一地相互比较都有优劣。佛陀是否完全了解所有众生的终极呢？回答说，在《大毗婆沙论》中，如律中所说，世尊在菩提树下将众生分为三类，如下：一部分被确定为邪恶的集合，一部分被确定为正确的集合，一部分被确定为不确定的集合。就像这样。是以众生的数量为依据进行分类，还是以佛法的力量为依据？如果以众生的力量为依据，那么为什么说众生之海的尽头是不可估量的呢？如果以佛法的力量为依据，那么声闻也能够进行分类，那么佛陀和声闻之间还有什么不是共同的呢？有些人说，是以众生的力量为依据进行分类的。如果那样的话，为什么说众生之海的尽头是不可估量
English
It is said that there is no place to go. Some say that Arhats are also included, why? Because even without the pride of afflictions, there is still the pride of knowledge. If that is the case, then how should we understand what is said in the sacred Dharma Puṇḍarīka? The answer is that it was said under the influence of afflictions, but this is shown based on knowledge, so there is no contradiction between saying there is and saying there is not. Do Bodhisattvas below the seventh ground, etc., have manifest pride? The answer is that there are three explanations for this. Some say that manifest pride does not arise above the first ground, because they have attained the characteristic of the same taste in the ultimate sense. Some say that there is no fault if it occurs below the seventh ground. It is like what is said in the sutras, like intentionally generating it. Some say that not only does the pride of the obscuration of afflictions arise in the previous seven grounds, but also the pride of the obscuration of knowledge manifests, because each ground has superiority and inferiority in relation to each other. Does the Buddha fully understand the ultimate end of all sentient beings? The answer is that in the Great Treatise of Abhidharma, as it is said in the Vinaya, the Blessed One classified sentient beings into three categories under the Bodhi tree, as follows: A certain number are determined to be a collection of evil, a certain number are determined to be a collection of righteousness, and a certain number are determined to be a collection of uncertainty. It's like that. Is it classified based on the number of sentient beings or based on the power of the Dharma? If it is based on the power of sentient beings, then why is it said that the end of the ocean of sentient beings is immeasurable? If it is based on the power of the Dharma, then the Shravakas would also be able to classify, so what is not common between the Buddha and the Shravakas? Some say that it is classified based on the power of sentient beings. If that is the case, then why is it said that the end of the ocean of sentient beings is immeasurable?