Tibetan
་ཡིན་གྱི་སྤྱིའི་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ཚོར་བ་དང༌། འདུ་ཤེས་དང༌། འདུ་བྱེད་དང༌། འདུས་མ་བྱས་རྣམ་པ་གསུམ་དང༌། རྣམ་པར་རིག་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་གཟུགས་དང་བདུན་པོ་འདི་དག་ནི་གཞན་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་པོ་དག་ཏུ་མ་འདུས་སོ་ཞེས་ཟེར་བའི་ཕྱིར་རོ། །མདོ་སྡེ་པའི་གཞུང་གིས་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། བྱེ་བྲག་དང༌། སྤྱིའི་ཞེས་བཤད་དེ། བྱེ་བྲག་གི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི་ཕལ་ཆེར་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་འདོད་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ནི་དེ་དག་གཞུང་གིས་བྱས་པ་མ་ཡིན་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱང་མ་ཡིན་སེམས་ཀྱང་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །སྤྱིའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ནི། དེ་དག་གི་གཞུང་གིས་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དམིགས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན་ཕལ་ཆེར་མདོ་སྡེ་པ་འདོད་པ་དང་མཐུན་པར་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་གཉིས་ཀ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་བསྟན་བཅོས་ལས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་ནི། གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཁོ་ན་རྣམ་པར་རིག་པས། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་སྤྱི་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ཆོས་ཀྱི་རེག་བྱ་རྣམ་པར་རིག་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མིང་འཐོབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དེ། འདི་དང་སྦྱར་ན་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་ལས། ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པ་གཉིས་དང་ལྡན་པར་མངོན་ནོ། །འདིར་ཡང་དག་པའི་དོན་དུ་ན་འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་དག་ནི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སུ་གཏོགས་པ་ཡིན་ཏེ། མདོ་སྡེ་འདི་ལས་རེ་ཞིག་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་དུ་གཏོགས་པའི་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་དབང་དུ་མཛད་པའི་ཕྱིར་འདུ་བྱེད་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐྱེ་མཆེད་ཅེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ རྣམ་དག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་དང༌། འདུ་བྱེད་རྣམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གཅིག་པའི་མཚན་ཉིད་དམ་ཐ་དད་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་གདགས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཞི་པ་དཔེ་དང་དོན་དུ་སྦྱར་བ་སྟེ། མདོ་ཉིད་ཀྱིས་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་ངས་ནི་ཇི་ལྟར་ཕྲ་བ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བ། ཟབ་པ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ། རྟོགས་པར་དཀའ་བ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་གཅིག་པ་དང་ཐ་དད་པ་ཉིད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་དོན་དམ་པའི་བདེན་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ཏེ། མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་ཀྱང་གཞན་དག་ལ་བསྙད་ཅིང་རབ་ཏུ་བསྟན། རྣམ་པར་བཤད། རྣམ་པར་གདགས་པར་བྱས། གསལ་བར་བྱས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྔ་པ་མཇུག་བསྡུ་བ་སྟེ། ཕ་རོལ་གྱི་ཐེ་ཚོམ་གཅོད་པ་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་བསྟན་དགོས་སོ། །ཤིན་ཏུ་ཟབ་པའི་དོན་དམ་པ་དེ་ཇི་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱ་སྙམ་པ་ལ། དེའི་ཕྱིར་ཡང་དེ་ལྟར་གཅིག་པ་དང༌། ཐ་དད་པ་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་གཞན་དག་ལ་བསྙད་དོ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པ་དེ་ཡང་དད་པ་བཅུའི་མདུན་རོལ་གྱི་ཕྱི་རོལ་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་པས་དེ་དག་གིས་བསྙད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཕྲ་བ་མཆོག་ཏུ་ཕྲ་བ་ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སའི་མདུན་རོལ་གྱི་འདི་པའི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལས་འདས་པས། ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསམ་པས་རེག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཟབ་པ་མཆོག་ཏུ་ཟབ་པ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་བྱང་ཆུབ་པ་མན་ཆད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པས་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བསམ་པས་རེག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་མཆོག་ཏུ་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྐལ་པ་གྲངས་མེད་པ་གསུམ་གྱི་བརྗོད་པ་དང༌། བསམ་པ་ཡང་བསྡུ་བའི་ཕྱིར་ཚིག་དྲུག་གསུངས་པ་ཡིན་པས་ཅི་རིགས་ སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དོན་དེ་ཉིད་ཡང་དག་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་གཉིས་པ་ཚིགས་སུ་བཅད་པས་མདོར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གླེང་བསླང་བ་དང༌། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་སྨོས་ནས་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ། འདི་ནི་དང་པོའོ། །འདུ་བྱེད་ཁམས་དང་དོན་དམ་མཚན་ཉིད་ནི། །གཅིག་དང་ཐ་དད་བྲལ་བའི་མཚན་ཉིད་དེ། །གཅིག་དང་ཐ་དད་ཉིད་དུ་གང་རྟོགས་པ། །དེ་དག་ཚུལ་བཞིན་དུ་ནི་བཞུགས་མ་ཡིན། །སེམས་ཅན་མཚན་མས་བཅིངས་པ་གང་དག་དང༌། །གནས་ངན་ལེན་གྱིས་བཅིངས་པ་གང་ཡིན་པ། །ཞི་གནས་ལྷག་མཐོང་དག་ནི་གོམས་བྱས་ན།
Chinese
总的来说不是。比如感受、认识、行、无为法三种、非显色和七者这些不包括在其他的十二处中，因为他们是这样说的。经部宗的论典说，法处有两种，即差别和总的。差别法处和多数一切有部宗的主张一致。其中差别是指那些论典没有做到的，既不是色也不是心。总的法处是，那些论典说十二处都是法处，因为不是意识所缘的境。这里如果结合大乘的教义，那么多数和经部宗的主张一致，总和差别都是法处。因此在唯识宗的论典中说，色等五种识，因为只是认识色等，所以叫做色等识。法识是因为总和差别的一切法都是所认识的，所以叫做法识。又因为认识法的所触，所以得到法识的名称。如果结合这个，那么大乘论典中，法处显然具有两种。这里所说的在真实义中一切行等，是属于十二处的，因为这个经部暂时以意识所缘和属于法处的两种意义为主，所以说一切行等都是法处。同样，智慧非常 清净，真谛的体性和诸行的体性，不能安立为一体性还是异体性，这是第四个比喻和意义相结合，只是经典本身的表达而已。智慧
English
Generally, it is not. For example, feeling, perception, formation, the three types of unconditioned phenomena, non-manifest form, and these seven are not included in the other twelve sense bases, because they say so. The Sutra School's treatises say that the dharma-dhātu is of two types: particular and general. The particular dharma-dhātu is mostly in accordance with the assertions of those who assert the existence of all things. Among them, the particular refers to what those treatises have not done, which is neither form nor mind. The general dharma-dhātu is that those treatises say that all twelve are called dharma-dhātu, because they are not objects cognized by consciousness. Here, if combined with the teachings of the Mahayana, then mostly it is in accordance with the assertions of the Sutra School, that both the general and the particular are called dharma-dhātu. Therefore, in the treatises established only in terms of consciousness, it is said that the five consciousnesses such as form, because they only cognize form etc., are called consciousnesses of form etc. Dharma-consciousness is called dharma-consciousness because all dharmas, both general and particular, are cognized. Also, because it cognizes the tangible objects of dharma, it obtains the name of dharma-consciousness. If combined with this, then in the Mahayana treatises, the dharma-dhātu is clearly endowed with two types. Here, what is said, such as all formations in the true meaning, belongs to the twelve sense bases, because this Sutra School temporarily focuses on the two meanings of being cognized by consciousness and belonging to the dharma-dhātu, therefore it is said that all formations etc. are dharma-dhātu. Similarly, wisdom is extremely pure, the nature of ultimate truth and the nature of formations, it is not possible to establish whether they are of one nature or different natures, this is the fourth combination of metaphor and meaning, it is only the expression of the Sutra itself. Wisdom
Chinese
哦！极其清净，我如何极微细中之极微细，甚深中之极甚深，难以证悟中之极难以证悟，远离一与异性之体性，现证究竟圆满正等觉，究竟圆满正等觉之后，也向其他宣说、极善宣说，分别解说，施设，阐明。这被称为第五总结，是断除他人疑惑，如来必须宣说的。如果想知道如何才能领会这极其甚深的胜义谛，因此，如是远离一与异性之体性，现证究竟圆满正等觉之后，向其他宣说。胜义谛也超出了具有十信之士面前的外道凡夫的境界，因此他们无法宣说，也无法理解，所以说是极微细中之极微细。超越了地道之前的凡夫之地，因此无法用语言表达，也无法用心识触及，所以说是甚深中之极甚深。超越了等性中证悟以下菩萨之地，因此无法用语言表达，也无法用心识触及，所以说是难以证悟中之极难以证悟。为了总摄三个无数劫的言说和思考，所以说了六个词，应该各自了解。 然后，世尊为了如实宣说那个意义，说了这些偈颂。这以下是第二，用偈颂概括地宣说。这也有两种：发起偈颂和说了偈颂后概括地宣说。这是第一个。 行蕴界与胜义谛体性，一与异性离之体性也。谁若执著一与异性性，彼等不如实安住。何者众生为相所缚者，以及何者为恶趣所缚者，若串习止观等者，
English
O! Utterly pure, how I am the most subtle of the most subtle, the deepest of the deepest, the most difficult to realize of the most difficult to realize, having perfectly awakened to the nature of ultimate truth, which is completely beyond the characteristics of oneness and otherness. Having perfectly awakened, I also declare, thoroughly explain, differentiate, establish, and clarify it to others. This is called the fifth conclusion, which is to dispel the doubts of others, and the Thus-Gone One must explain it. If one wonders how to comprehend this extremely profound ultimate truth, therefore, having perfectly awakened to the nature that is beyond oneness and otherness, one declares it to others. The ultimate truth also transcends the realm of ordinary non-Buddhists before those with ten beliefs, so they cannot declare it, nor can they understand it, so it is said to be the most subtle of the most subtle. Transcending the ground of ordinary beings before the bhumis, it cannot be expressed in words, nor can it be touched by the mind, so it is said to be the deepest of the deepest. Transcending the ground of bodhisattvas below enlightenment in equanimity, it cannot be expressed in words, nor can it be touched by the mind, so it is said to be the most difficult to realize of the most difficult to realize. In order to summarize the speech and thought of three countless eons, six words are spoken, and each should be understood accordingly. Then, in order to truly explain that meaning, the Blessed One spoke these verses. What follows is the second, which shows the summary explanation in verses. This also has two aspects: initiating the verses and summarizing after speaking the verses. This is the first. The conditioned realm and the nature of ultimate truth, are also the nature of being free from one and other. Those who perceive oneness and otherness, do not abide in the proper way. Those sentient beings who are bound by characteristics, and those who are bound by bad migrations, if they practice calm abiding and insight,