Tibetan
སོ། །སྒྲིབ་པ་ལྔ་པོ་དག་གི་ཉེས་དམིགས་རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ནི། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བའི་གཞུང་དང་སྦྱར་ན། བསམ་གཏན་དངོས་གཞི་ལ་ཞུགས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགའ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་གྱི་བདེ་བ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན། སྐད་ཅིག་ཙམ་དུ་སེམས་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དགའ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་ཟོ་མདོག་བདེ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས། བསམ་གཏན་དང་པོ་ཡང་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། དཔེ་འདིའི་དོན་འདི་སྐད་དུ། ཇི་ ལྟར་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་ལ་མོས་པའི་སྟོབས་བསྐྱེད་པའི་དབང་གིས་འདོད་པའི་ཡུལ་ལྔ་པོ་དག་ལ་འདོད་ཆགས་ཀྱི་གདུང་བ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔ་དང་བྲལ་བ། བསམ་གཏན་དང་པོའི་བདེ་བ་མི་ཐོབ་པ་དེ་བཞིན་དུ་གང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་དེ་དག་ཀྱང་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བ་མཚན་མ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བསྟན་བར་འགྱུར་རོ། །ཡུན་རིང་པོ་ནས་ཀུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་མོས་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་པའི་ཀུན་དུ་སྨྲ་བ་ལ་དགའ་ཞིང་མངོན་པར་ཞེན་པས་ནི། ནང་གི་རབ་ཏུ་དབེན་པ་འཕགས་པའི་མི་སྨྲ་བའི་བདེ་བ་ལ་བརྟག་པའམ། རྗེས་སུ་དཔག་པའམ། མོས་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་འཕགས་པ་མི་སྨྲ་པའི་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་དཔེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་རྣམ་པ་པ་ཞི་ལས་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་དེ། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་ཉེ་བར་ཞི་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་དབེན་པའི་བདེ་བ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དེ། འདི་ལྟར་གསུང་རབ་རྣམས་ལས་འདུ་བྱེད་རྣམ་པ་གསུམ་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཕྱི་ནང་གི་དབུགས་རྒྱུ་བས་ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་མངོན་པར་འགྲུབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། ལུས་ཀྱི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་བཞི་པ་ལ་ཞུགས་པ་ན་རབ་ཏུ་སེལ་ཏོ། །གཉིས་པ་ངག་གི་འདུ་བྱེད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། རྟོག་པ་དད་དཔྱོད་བ་ནི་ངག་གི་འདུ་བྱེད་སློང་བས་ངག་གི་འདུ་བྱེད་ཅེས་བྱ་སྟེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པས་རབ་ཏུ་སེལ་བར་བྱེད་དོ་ཞེས་ཐེག་པ་ཆེ་ཆུང་གི་བསྟན་པ་དག་ལས་དེ་སྐད་བཤད་དེ། བསམ་གཏན་གཉིས་པ
Chinese
索！五种障碍的过患广大宣说，如《般若波罗蜜多释》中所说应知。若与一切有部之论典相合，则说进入正定者唯是喜而非乐。此处若与大乘教法相合，则刹那间心之安乐称为喜。身体感受之安乐称为乐。是故于《教典分别解说》中说，初禅亦称为乐。此譬喻之义如下： 如因贪欲之意乐生起力量之故，于五欲之境生起贪欲之苦，故离五欲之功德，不得初禅之乐，如是凡有分别与观察者，亦不能通达离色等之相，无相之如是性，将如是宣说。长久以来耽著于普遍言说，且喜好、耽著世间之普遍言说者，不能思择、随念或信乐内在之寂静，圣者之不言说之乐，此为第三圣者不言说之寂静之譬喻，此乃较寂静更为寂静之乐，是故于《瑜伽行地》中说，二禅以上之等持，凡分别与观察寂灭者，称为寂静之乐。如是经典中说，三种造作得以现前成就，其中第一为身之造作，如是内外之气息运行，故身之造作得以现前成就之故，称为身之造作，进入第四禅时则完全消除。第二为语之造作，如是分别与观察乃语之造作之生起，故称为语之造作，二禅则能完全消除，大小乘之教法中如是宣说。二禅
English
So! The extensive explanation of the faults of the five obscurations should be understood as taught in the commentary on the Prajñāpāramitā. If combined with the treatises of the Sarvāstivāda school, it is said that whoever enters into actual samādhi is only joy, not bliss. Here, if combined with the teachings of the Mahāyāna, whatever mental ease there is in an instant is called joy. Whatever physical sensation of ease there is is called bliss. Therefore, in the 'Exposition of the Scriptures,' it is said that the first dhyāna is also called bliss. The meaning of this example is as follows: Just as, because of the power generated by attachment to desire, the suffering of desire arises in the five objects of desire, therefore, being separated from the five qualities of desire, one does not attain the bliss of the first dhyāna. Similarly, those who have conceptualization and analysis cannot comprehend the suchness that is devoid of characteristics, devoid of signs, and separated from characteristics such as form. It will be taught in this way. Those who have long been devoted to common speech, and who delight in and are attached to worldly common speech, cannot contemplate, recollect, or have faith in the inner solitude, the bliss of the noble silence. This is called the third example of the noble, silent solitude. This is indeed the bliss of solitude that is more solitary than solitude. Therefore, in the 'Yogācārabhūmi,' it is said that the samādhi of the second dhyāna and above, whatever pacifies conceptualization and analysis, is called the bliss of solitude. Thus, it is said in the scriptures that the three types of formations are manifestly accomplished. Among them, the first is the bodily formation, which is the movement of the inner and outer breath. Because the bodily formation is manifestly accomplished, it is called the bodily formation, and it is completely eliminated upon entering the fourth dhyāna. The second is the verbal formation, which is the arising of conceptualization and analysis as the verbal formation, so it is called the verbal formation, and the second dhyāna can completely eliminate it. The teachings of the Greater and Lesser Vehicles speak of it in this way. Second dhyāna