Tibetan
སུམ་གྱི་ཚད་མའོ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེའོ། །ས་བརྒྱད་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་འཕགས་པའི་གསུང་རབ་ཐོས་པས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དེ་ཉིད་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སེམས་ཡིན་ན་ཅིའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་པར་བསྟན། སྨྲས་པ། འདི་ལ་དོན་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ནི་རང་གི་མཚན་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཕགས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མ་ནི་འཕགས་པའི་གསུང་གཞལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ན་ཅིའི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཛི་ནས་ཚད་མ་གཉིས་པོ་འདི་ལྟ་སྟེ། མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བསྟན་ལ། འཕགས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མས་བསྡུས་པར་བཤད་ཅེ་ན། སྨྲས་པ། སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀྱི་གཞུང་གི་དོན་མི་མཐུན་པས་དེའི་ཕྱིར་བརྡ་སྤྲད་མི་དགོས་སོ། །གཞན་ཡང་སློབ་དཔོན་ཛི་ནས་འཕགས་པའི་ལུང་གི་ཚད་མ་ནི་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡང་འཕགས་པའི་གསུང་རབ་ལ་བརྟེན་ནས་དེ་བཤད་པའི་ཕྱིར་འགལ་བ་མེད་དོ། །བསྟན་བཅོས་རྣམ་པར་བཤད་པ་ལས་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན། ཐ་སྙད་དང་བྱེ་བྲག་ཏུ་གྱུར་བ་ནི་ཁམས་ལ་བརྟེན་ནས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་ནོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་མེད་དེ། ཀུན་དུ་ཚོལ་ཞིང་གཞལ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་ནི་ཐམས་ཅད་མེད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། འདོད་པའི་ཁམས་ན་ནི་མཐོང་བ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་སྙད་བཞི་དང་ལྡན་པས་སོ། །གཟུགས་ཀྱི་ཁམས་ན་ཡང་ཡང་དག་པའི་ ཕུང་པོ་དང་སྦྱར་ན་ཀུན་དུ་ཚོལ་ཞིང་གཞལ་བ་ཕྲ་མོ་ཡོད་དེ། མེད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་མཚན་ཉིད་རགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟུགས་མེད་པའི་ཁམས་ན་སྔ་མའི་རྣམ་པ་གསུམ་མེད་པ་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་ལས་ཡང་དག་པར་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་ཕྱིར་མདོར་བསྡུས་ནས་བཤད་དོ། །དེས་ན་ཐ་སྙད་མེད་པའི་དོན་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་བྱེད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་འཕགས་རིགས་པ་དེས་དོན་དམ་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་གྱི་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཉིས་པ་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །གཞན་ཡང་ཆོས་འཕགས་ངས་དོན་དམ་པ་ནི་རྩོད་པའི་སྨྲ་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་ཡིན་པར་བཤད་ལ། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ནི་རྩོད་པར་སྨྲ་བའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ཀྱིས་ནི་ལྔ་པ་རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ཡང་རྣམ་པར་བཤད་པ་དང་མཇུག་བསྡུ་བ་གཉིས་ཀྱིས་བསྟན་ཏེ། འདི་ནི་རྣམ་པར་བཤད་པའོ། །དེ་ལ་རྩོད་པའི་སྨྲ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། བདག་དང་བདག་གིར་ལྟ་བས་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་དག་ལ་བདག་ཡང་དག་པར་ཡོད་པར་འཛིན་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་བདག་དང་བདག་གིར་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉོན་མོངས་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྩོད་པའི་སྨྲ་བ་རྣམས་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སློབ་དཔོན་ཡང་དག་བདེན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས་རྩོད་པ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། དང་པོ་ནི་ཁྱིམ་པ་རྣམས་ཡུལ་ལྔ་པོ་རྣམས་སེམས་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་གྱུར་པའོ། །གཉིས་པ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་རྣམས་ཕན་ཚུན་མི་མཐུན་པས་ལྟ་བ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་རྩོད་པར་གྱུར་བའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་སྦྱར་ན། ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། ཟག་བཅས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ། འཐབ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་ཀྱང་བཤད་ཅེས་འབྱུང་སྟེ། འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་ལས། ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཉེ་བར་ལེན་པ་ ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དཔེར་ན་རྩྭ་དང་སོག་མའི་མེ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཕུང་པོ་ཉེ་བར་ལེན་པ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྒྱལ་པོའི་བློན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་བཞིན་ནོ། །ཡང་ན་ཕུང་པོ་ལྔས་ཉེ་བར་ལེན་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མེ་ཏོག་དང་འབྲས་བུའི་ལྗོན་ཤིང་བཞིན་ནོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། འདིར་ཆོས་ཤིན་ཏུ་གྱ་ནོམ་པ་ཡོད་པ་ཡང་འཐབ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ནི་རྩོད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་འཁྲུག་ཅིང་གཡོ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། བདག་དང་གཞན་ལ་གནོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྩོད་པ་རྗེས་སུ་འཕེལ་བར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་འཐབ་པ་དང་བཅས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཟག་པ་དང་བཅས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས། རྩོད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པའི་རྩོད་པ་དང༌། ཕུང་པོའི་རྩོད་པ་དང༌། འཐབ་པའི་རྩོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པའི་རྩོད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཉོན་མོངས་པ་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དོ། །ཕུང་པོའི་རྩོད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། འཆི་བའོ། །འཐབ་པའི་རྩོད་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། སེམས་ཅན་རྣམས་ཕན་ཚུན་གཅིག་ལ་གཅིག་སྨ་འབེབས་ཤིང་ཚིག་མི་མཐུན་པར་གྱུར་བའོ་ཞེ
Chinese
就像说“三的量”一样。八地以上的圣者听闻圣典，那个意识的识，如果是禅定的心，为什么显示是现量呢？答：这有两种意义。现量是因为自己的体性现前的缘故。圣言量是因为衡量圣者之语的缘故。如果这样，为什么自在论师说这两种量，即现量和比量呢？圣言量被比量所摄，这样说是什么意思呢？答：两位论师的论典意义不同，因此不需要解释。另外，自在论师说圣言量是比量，也是因为依赖圣典而说的，所以没有矛盾。从论典的解释与教义相结合来看，名言和差别，是依赖界来分别的，比如：欲界具有四种名言。色界没有差别，因为没有普遍寻求和衡量。无色界则说一切都没有。欲界具有见等四种名言。色界如果与清净蕴相结合，则有微细的普遍寻求和衡量。说没有，是就粗大体性的角度来说的。无色界没有前三种形态，只是表达方式不同而已。识从自性来说非常微细，所以简略地说。因此，没有名言的意义在于表达方式不同。因此，圣法以理智认为，胜义谛是完全超越了分别和观察的对境的一切体性，应当了知，这是第二部分的结尾。只是表达方式不同而已。另外，圣法我说，胜义谛是正确断绝一切争论的言论。分别和观察是争论言论的对境，从这以下
English
It is like saying "the measure of three." If the mind consciousness of a noble being who has heard the scriptures of the noble ones from the eighth level onwards is the mind of samadhi, why is it shown to be direct perception? Answer: There are two meanings to this. Direct perception is because one's own nature is directly perceived. The measure of the words of the noble ones is because it measures the words of the noble ones. If that is the case, why did Master Jina show only these two measures, namely direct perception and inference? And why is it said that the measure of the words of the noble ones is included in the measure of inference? Answer: The meanings of the two masters' treatises are different, so there is no need to explain. Furthermore, when Master Jina said that the measure of the words of the noble ones is the measure of inference, it is not contradictory because it is said based on the scriptures of the noble ones. If we combine the explanation of the treatises with the teachings, the terms and differences are distinguished based on the realms, such as: the desire realm has four terms. The form realm has no distinction, because there is no universal search and measurement. The formless realm is said to have nothing at all. The desire realm has four terms such as seeing. If the form realm is combined with the pure aggregates, there is a subtle universal search and measurement. Saying that there is none is said from the perspective of the gross nature. The formless realm does not have the first three forms, it is just a different way of expressing it. Consciousness is very subtle in its own nature, so it is briefly explained. Therefore, the meaning of having no terms is that the way of expressing it is different. Therefore, the noble Dharma, with reason, should understand that the ultimate truth is completely beyond all the characteristics of the objects of discrimination and observation, this is the end of the second part. It is just a different way of expressing it. Furthermore, the noble Dharma, I say, the ultimate truth is the correct cutting off of all disputatious speech. Discrimination and observation are the objects of disputatious speech, from here on
Chinese
第五（品），宣说息灭一切诤论之体性，名为“一切诤论皆寂灭”。此亦以分别解说和总结归纳二者来阐述，这是分别解说。其中，所谓的“诤论之言”是指：由于执着于我与我所，而认为五蕴之中有真实存在的我。真如是远离我与我所执着的，因为它不是以我见等烦恼为行境的缘故。诤论之言被彻底断除，这叫做“诤论之言皆寂灭”。论师在《真实正理释》中说，诤论有两种：第一种是居家者由于思念五欲而引起的诤论；第二种是出家者由于彼此不和而生起见解所引起的诤论。与《俱舍论》的教义相结合，在《俱舍论颂》中说：“有漏近取蕴，亦说为斗诤。”这在《俱舍论》的注释中说：“烦恼称为近取蕴。因为是从近取而产生的，所以称为近取蕴，譬如草和糠秕之火。或者，因为蕴依赖于近取，所以称为近取蕴，譬如国王的臣仆。或者，因为五蕴产生近取，所以称为近取蕴，譬如花和果实的树木。”这里，即使有非常丰富的法，也被称为“与斗诤相应”。烦恼被称为诤论，因为它扰乱和动摇善的一面，并且损害自己和他人，以及使诤论不断增长，所以被称为“与斗诤相应”，就像有漏法一样。《大毗婆沙论》中说，诤论有三种：烦恼诤论、蕴诤论和斗诤论。烦恼诤论是指一百零八种烦恼。蕴诤论是指死亡。斗诤论是指众生之间相互诽谤，言语不和。
English
The fifth (chapter) explains the nature of pacifying all disputes, called "All Disputes are Completely Pacified." This is also explained through two aspects: detailed explanation and concluding summary. This is the detailed explanation. Among them, the so-called "words of dispute" refer to: due to clinging to self and what belongs to self, the belief that there is a truly existing self within the five aggregates. Suchness is free from clinging to self and what belongs to self, because it is not the object of afflictions such as the view of self. The words of dispute are completely cut off, which is called "all words of dispute are completely pacified." The teacher in the commentary on "True Reasoning" says that there are two types of disputes: the first is the dispute caused by householders thinking about the five desires; the second is the dispute caused by renunciants generating views due to mutual discord. Combining with the teachings of the Abhidharmakosha, in the verses of the Abhidharmakosha it says: "The contaminated aggregates of clinging are also said to be strife." This is explained in the commentary of the Abhidharmakosha: "Afflictions are called aggregates of clinging. Because they arise from clinging, they are called aggregates of clinging, like the fire of grass and chaff. Or, because the aggregates depend on clinging, they are called aggregates of clinging, like the ministers of a king. Or, because the five aggregates produce clinging, they are called aggregates of clinging, like trees with flowers and fruits." Here, even if there is very rich Dharma, it is also called "associated with strife." Afflictions are called disputes because they disturb and agitate the side of virtue, and harm oneself and others, and cause disputes to grow, so they are called "associated with strife," just like contaminated dharmas. The Great Vibhasha Shastra says that there are three types of disputes: affliction disputes, aggregate disputes, and fighting disputes. Affliction disputes refer to the one hundred and eight afflictions. Aggregate disputes refer to death. Fighting disputes refer to beings slandering each other and disagreeing in speech.