Tibetan
་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་ཅེ་ན། སྔར་མཐོང་བའི་རྒྱུས་ཡང་ནས་ཡང་དུ་བསམས་ནས་ལྟ་བའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བའམ། ཡང་ན་སྔ་མའི་ལྟ་བ་ལས་འབྱུང་བ་མེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ལྟ་བའི་འོག་ཏུ་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཐོས་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འོག་ཏུ་བྱུང་བའི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་བསྟན་པ་ནི་བརྡ་ཕྲད་པར་ཟད་དོ། །བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའི་སེམས་དེ་ཡང་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་སེམས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་འོག་ཏུ་འབྱུང་ངོ༌། །མ་མཐོང་བ་དང་མ་ཐོས་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་སྐྱེ་སྟེ། དཔེར་ན་སྔར་མ་མཐོང་བ་ལས་ཕྱིས་མཐོང་བ་བརྗོད་ནས་མཐོང་བའི་འདུ་ཤེས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མ་མཐོང་བའི་འོག་ཏུ་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མ་ཐོས་པ་དང་རྣམ་པར་མ་ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་དང་སྦྱར་ན། དེ་ལས་ནི་སློབ་དཔོན་གཉིས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡོད་དེ། སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ན་རེ་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དག་གིས་ཡུལ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་གི་སེམས་བསྐྱོད་དེ་རིགས་པ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སྣང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་གང་ཡིན་བ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡུལ་ལྔ་པོ་རེ་རེ་ལ་མཐོང་བ་དང༌། ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཐ་དད་རྣམ་པ་བཞི་འབྱུང་སྟེ། ཡིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་ནི་མཐོང་བ་མ་གཏོགས་པ་གསུམ་ཡོད་དོ་ཞེས་བཤད་དེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །སློབ་དཔོན་འདིའི་དགོངས་པ་ནི་དབང་པོ་ལྔ་པོ་དག་གིས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཐོབ་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཡུལ་ལྔ་པོ་དག་གསལ་བའི་ཕྱིར་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལུང་གི་ཚད་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པའི་བྱེ་བྲག་ཡུལ་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་སེམས་བསྐྱོད་དེ་རིགས་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་རྗེས་སུ་དཔག་བས་སྣང་བའི་ཡུལ་དྲུག་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུལ་དྲུག་པོ་དག་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འདི་ལྟར་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་པོ་དེ་དག་གི་རྗེས་ལ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཡུལ་ལྔ་པོ་དག་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའམ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་ལ་གནས་ནས་ཆོས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པའམ། ཡང་ན་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་ཡིད་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་ཡུལ་དྲུག་པོ་དག་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའོ་སྙམ་དུ་སེམས་སོ། །སྔོན་གྱི་སློབ་དཔོན་དག་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ། མིག་གིས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ལས་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པ་ནི་ཐོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་གི་སེམས་བསྐྱོད་ནས་སྣ་ཚོགས་སུ་བསམས་པས་གཞལ་བ་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ནང་གི་མྱོང་བ་དང༌། བདག་ཉིད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིའི་དགོངས་པ་ནི་འདི་སྐད་དུ་སྟོན་ཏེ། མིག་གི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་མཐོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། མིག་འབའ་ཞིག་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་འདས་པའི་གཟུགས་ཀྱི་ཡུལ་མཆོག་ཏུ་གསལ་བར་སྣང་བས། དེའི་ཕྱིར་མིག་འབའ་ཞིག་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལུང་གི་ཚད་མ་ལ་བརྟེན་ནས་གཞན་ལས་བརྒྱུད་དེ་ཐོས་པའི་ཡུལ་དྲུག་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཚད་མ་ལ་བརྟེན་ནས་རང་གི་སེམས་བསྐྱོད་དེ། སྣ་ཚོགས་སུ་བསམས་པ་དང༌། གཞལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །གཞན་ཡང་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མར་གྱུར་པའི་རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་ལ་བརྟེན་ནས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མྱོང་བའི་ཡུལ་རྣམ་པ་བཞི་དང༌། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མས་བདག་ཉིད་ཀྱིས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཡུལ་དྲུག་པོ་གང་ཡིན་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །བཤད་པ་འདི་དང་སྦྱར་ན་མཐོང་བ་ནི་མིག་འབའ་ཞིག་གོ །ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ནི་ཡིད་ཁོ་ནའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་རྣ་བ་དང༌། སྣ་དང༌། ལྕེ་དང༌། ལུས་དང༌། ཡིད་ཀྱི་དབང་པོ་ཡང་ངོ༌། །ཡུལ་རྣམ་པ་དྲུག་ལས་གཟུགས་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཆར་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །སྒྲ་ལ་སོགས་པ་ཡུལ་ལྔ་པོ་དག་ནི་གཞན་གྱི་ཐོས་པ་དང་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུམ་པོ་དག་སྐྱེད་བར་བྱེད་དོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཀྱང་སོ་སོ་ནས་མི་མཐུན་ཏེ། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་འགྲེལ་པ་ལས། མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །རྣ་བའི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྣ་དང༌། ལྕེ་དང་ལུས་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་གསུ
Chinese
称为分别。那么如何分别呢？就是对先前见过的境，反复思念而产生见的认识，或者不是从先前的见中产生的，那就是见之后的分别。听闻和了知之后产生的分别，仅仅是词语的组合。分别的心，也是在见、听闻和了知三种心之后产生的。在未见、未闻和了知之后也会产生，例如，对先前未见过的，后来述说见到而产生见的认识，那就是在未见之后产生的。未听闻和为了知的分别也是如此。《俱舍论》的论典中，对此有两位论师的说法。有些论师说，五根对境现量所产生的识，称为见。另外，通过传授而听闻的，称为听闻。自己发动心念，通过推测各种道理而显现的，称为分别。由意识现量所产生的，称为了知。对五境中的每一境，都会产生见、听闻、分别和了知四种差别。 对于意的对境，则有听闻、分别和了知三种，没有见。如《俱舍论》中所详述的那样。这位论师的观点是，五根通过现量证得的，为了使五境清晰而称为见。依赖于圣教量的传授，而听闻的十六种境的差别，称为听闻。依赖于比量，自己发动心念，通过推测各种道理而显现的六种境，称为分别。意识通过现量证得的六种境，称为了知。像这样，五种意识之后是现量。
English
It is called differentiation. How does differentiation occur? It is when the perception of seeing arises from repeatedly thinking about a previously seen object, or when it does not arise from a previous seeing, that is called differentiation after seeing. Explaining the differentiation that arises after hearing and knowing is merely a combination of words. The mind of differentiation also arises after the three minds of seeing, hearing, and knowing. It also arises after not seeing, not hearing, and knowing. For example, when one speaks of seeing something that was not seen before, and the perception of seeing arises, that is called arising after not seeing. The differentiation of not hearing and not knowing is also the same. In relation to the treatise of the Treasury (Abhidharmakośa), there are two teachers' explanations on this. Some teachers say that the mind that arises from the five faculties directly perceiving an object is called seeing. Furthermore, what is heard through transmission is called hearing. What appears by activating one's own mind and inferring various reasons is called differentiation. What is directly perceived by the mind is called knowing. For each of the five objects, there are four different types of seeing, hearing, differentiation, and knowing. For the object of mind, there are three: hearing, differentiation, and knowing, but not seeing. This is explained in detail in that very text. This teacher's view is that what is attained by the five faculties through direct perception is called seeing because it clarifies the five objects. The sixteen types of objects that are heard through transmission based on scriptural authority are called hearing. The six objects that appear by activating one's own mind and inferring various reasons based on inference are called differentiation. The six objects that are directly perceived by the mind's consciousness based on direct perception are called knowing. In this way, direct perception follows the five consciousnesses.
Chinese
或者以量，現量了知五境，或者以識安住於現量之量而現量了知法，或者以安住於等持之意現量作六境想。昔日之師如是宣說：以眼現見名為見，從他傳承而聽聞名為聞，自心轉動而作種種思維衡量名為分別，自身之內體驗及自身現量所作名為了別識。此之密意如是宣說：眼之現量之量所見為何，即名為見，唯眼名為見，亦因過去之色境極為明顯顯現，是故唯眼名為見。依賴聖教量，從他傳承而聽聞之六境為何，即名為聞。依賴比量，自心轉動，作種種思維及衡量為何，即名為分別。又，成為現量之量之耳、鼻、舌、身，依賴自身所體驗之四境，及意根之現量之量，自身現量所作之六境為何，彼等一切宣說名為了別識。與此解說相合，見者唯眼，聞者與分別者唯意，了別識者乃耳、鼻、舌、身、意根也。六境之中，色能生起四種。聲等五境，則生起他之聞、分別及了別識三者。於此，大乘之論典亦各自不同，般若波羅蜜多之釋中：眼之了別識所知為何，即名為見。耳之了別識所知為何，即名為聞。鼻、舌、身之了別識三
English
Or, with valid cognition, directly realize the five objects; or, with consciousness abiding in the valid cognition of direct perception, directly realize the Dharma; or, with the mind abiding in samadhi, directly make the six objects. The former teachers taught as follows: Seeing directly with the eye is called seeing. Hearing through transmission from others is called hearing. Measuring by moving one's own mind and thinking in various ways is called distinguishing. Experiencing within oneself and making manifest oneself is called distinguishing consciousness. The intention of this is taught as follows: Whatever is seen by the valid cognition of direct perception of the eye is called seeing, and the eye alone is called seeing, because the object of past form appears very clearly. Therefore, the eye alone is called seeing. Whatever of the six objects is heard through transmission from others based on scriptural authority is called hearing. Relying on inference, moving one's own mind, Whatever is thought and measured in various ways is called distinguishing. Furthermore, the ear, nose, tongue, and body, which have become the measure of direct perception, rely on the four objects experienced by oneself, and the measure of direct perception of the mind faculty, whatever of the six objects is made manifest by oneself, all of these are taught as distinguishing consciousness. In conjunction with this explanation, the seer is only the eye. The hearer and the discriminator are only the mind. The distinguishing consciousness is also the ear, nose, tongue, body, and mind faculty. Among the six objects, form can generate all four types. The five objects, such as sound, generate the other's hearing, discrimination, and the three distinguishing consciousnesses. Here, the treatises of the Mahayana also differ from each other. In the commentary on the Prajnaparamita: Whatever is known by the distinguishing consciousness of the eye is called seeing. Whatever is known by the distinguishing consciousness of the ear is called hearing. The three distinguishing consciousnesses of nose, tongue, and body
Tibetan
མ་པོ་དག་གིས་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཐོབ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་བཤད་པ་བཞིན་ནོ། །བསྟན་བཅོས་ཆོས་མངོན་པ་སྣ་ཚོགས་ཀུན་ལས་བཏུས་པ་ལས་ནི་དེ་ལ་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་དང༌། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དོན་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་གིས་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་དོན་ཏོ། །རྣ་བས་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཐོས་པའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཉིད་ཀྱིས་འདི་དང་འདི་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སེམས་ཤིང་གཞལ་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའི་དོན་ཏོ། །བདག་ཉིད་ཀྱི་ནང་གི་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དོན་ཏོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་ནི་ཐ་སྙད་བཞི་གང་ཞེ་ན། མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་དང༌། ཐོས་པའི་ཐ་སྙད་དང༌། བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པའི་ཐ་སྙད་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་དོ། །མཐོང་བ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་དེས་མིག་ལ་བརྟེན་ཏེ། ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཞན་དག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་ཐ་སྙད་ཅེས་བྱའོ། །ཐོས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་གཞན་ལས་ཐོས་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ། གཞན་དག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །བྱེ་བྲག་ཕྱེད་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་དེས་མ་མཐོང་མཐོས་པར་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བསམས་ཤིང་གཞལ་ལ་ཉེ་བར་བརྟགས་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ་གཞན་དག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པའོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་པའི་ཐ་སྙད་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། གང་དེས་ནང་སོ་སོར་རང་གིས་རིག་པ་དང༌། རྟོགས་པ་དང་རེག་པ་དང་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལ་བརྟེན་ཏེ། གཞན་དག་ལ་ཐ་སྙད་དུ་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ཡང་བཤད་པ་རྣམ་པ་གསུམ་ཡོད་དེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་མིག་གི་དབང་པོ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་མིག་གིས་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་མཐོང་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལས་འདི་ལྟ་སྟེ། མིག་ལ་བརྟེན་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་གཟུགས་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་ནས་ཤེས་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། མིག་གིས་མྱོང་བ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་མཐོང་བའི་དོན་ཏོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མིག་ལ་བརྟེན་པའི་ཕྱིར་རོ་
Chinese
母亲们所知晓的，那被称为辨别。意识所获得的，那被称为识，这样说。详细地就像那里面所说的那样。《论藏·杂集论》中，关于见、闻、辨别、识的意义是这样的：眼睛所体验的，那是见的意义。耳朵所体验的，那是闻的意义。自己思考和衡量“这是这样的，那是那样的”的，那是辨别的意义。自己内在的体验，那是识的意义，这样显示。《瑜伽师地论》中，什么是四种名称呢？见的名称、闻的名称、辨别的名称、以及依赖于识的名称。依赖于见的名称是这样的：某人依赖于眼睛，将外境显现出来，然后依赖于它，对其他人进行命名，那被称为见的名称。依赖于闻的名称是这样的：某人从他人那里听到，然后依赖于它，对其他人进行命名。依赖于辨别的名称是这样的：某人没有见闻，自己思考和衡量，并进行详细的观察，然后依赖于它，对其他人进行命名。依赖于识的名称是这样的：某人内在各自自己觉知、理解、接触和显现，然后依赖于它，对其他人进行命名，这样说的。关于“见”这个词，也有三种不同的解释。有些人说，眼睛的官能被称为见，因此，眼睛所体验的，那是见的意义，这样说的。有些人说，眼睛的识被称为见，因此，《瑜伽师地论》中说：依赖于眼睛，将外境显现出来，然后知道，这样显示。眼睛所体验的，那是见的意义，这样显示，也是因为识依赖于眼睛的缘故。
English
What is known by the mothers is called discernment. What is obtained by the consciousness of mind is called consciousness, it is said. In detail, it is as explained in that very text. In the treatise *Abhidharmasamuccaya*, the meanings of seeing, hearing, discerning, and consciousness are as follows: What is experienced by the eye is the meaning of seeing. What is experienced by the ear is the meaning of hearing. What one thinks and measures as 'this is like this, that is like that' is the meaning of discerning. What is experienced internally by oneself is the meaning of consciousness, it is shown. In the *Yogācārabhūmi*, what are the four terms? The term of seeing, the term of hearing, the term of discerning, and the term that relies on consciousness. The term that relies on seeing is as follows: When someone relies on the eye, makes external forms manifest, and then relies on that to name others, that is called the term of seeing. The term that relies on hearing is as follows: When someone hears from another and then relies on that to name others. The term that relies on discerning is as follows: When someone has not seen or heard, but thinks and measures and closely examines it himself, and then relies on that to name others. The term that relies on consciousness is as follows: When someone individually knows, understands, touches, and manifests within himself, and then relies on that to name others, it is said. Regarding the term 'seeing,' there are also three different explanations. Some say that the faculty of the eye is called seeing, therefore, what is experienced by the eye is the meaning of seeing, it is said. Some say that the consciousness of the eye is called seeing, therefore, in the *Yogācārabhūmi* it is shown as follows: Relying on the eye, making external forms manifest, and then knowing. What is experienced by the eye is the meaning of seeing, it is also shown because consciousness relies on the eye.