Tibetan
ར་སྣང་སྟེ། ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེ་ལ་འདི་ལྟར་རྟག་པ་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ནི་མི་རྟག་པ་མ་ཡིན་པར་སྟོན་ཏོ། །བྱས་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་དེས་ནི་བྱེད་པ་མེད་པར་བསྟན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་མི་མཚུངས་པའི་དཔེ་རྣམས་ནི་བརྗོད་པ་དགག་པར་བྱ་བ་ཡིན་པར་རིག་པར་བྱའོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ལག་ན་རིན་པོ་ཆེ་ལས། ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་དགག་པའི་ཆེད་དུ་ནི་ཆོས་མི་མཚུངས་པའི་དཔེ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ཏེ། ཐ་དད་པའི་ཕྱོགས་མེད་པའི་ཕྱིར་དགག་པའི་དོན་ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་ལས་གཞན་ཡང་བརྗོད་པ་དགག་པའི་ཚིག་ནི་དགག་པར་བྱ་བ་བཀག་བས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། གང་དགག་པར་བྱ་བ་བཀག་ནས་ནུས་པ་ཡང་དེར་ཟད་པས་ཡང་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་བྱེ་བྲག་སྟོན་པར་མི་ནུས་སོ་ཞེས་བཤད་དོ། །འདིར་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་བསྟན་པ་དང་སྦྱར་ན་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་ནི་བརྗོད་པ་དགག་པ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་རིགས་པའི་སྒོའི་བསྟན་བཅོས་ལས་དཔེ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། ཆོས་མཚུངས་པ་དང་ཆོས་མི་མཚུངས་པའོ། །དེ་ལ་སྔ་མ་ནི་བརྗོད་པ་དགག་པའོ། །ཕྱི་མ་ནི་བཀག་པ་སྡུད་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བཤད་དེ་ཞིབ་ཏུ་དེ་ཉིད་ལས་འབྱུང་བ་བཞིན་ནོ། །འདི་ནི་དཔེ་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཏུ་དབྱེ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་ནི་མཚུངས་པའི་དཔེའོ། །ཕྱི་མ་ནི་མི་མཚུངས་པའི་དཔེ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་མཚན་ཉིད་ནི་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །གལ་ཏེ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་བརྗོད་ན་ནི་ཆོས་གཞན་ཡང་དགག་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་སྔོན་པོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ན་སྔོན་པོ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་བཀག་པ་ལྟ་བུའོ། །གཞན་ཡང་བསྟན་བཅོས་ཤིན་ཏུ་རྒྱས་པ་བརྒྱ་པ་ལས་ངས་བཤད་པ་རྣམས་ ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དགག་པའི་ཚིག་གཞུང་སྨོས་པ་དག་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་དགག་པ་ནི་གཞན་དག་གི་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་ལ་སོགས་པར་འཛིན་པར་དགག་པ་སྟེ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་དགག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པས། སྐྱེ་བ་ཁོ་ན་དགག་བའོ། །འགག་པ་མེད་པ་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པས། འགག་པ་དེ་ཁོ་ན་དགག་པའོ། །ཆད་པ་དང་རྟག་པ་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཚེ་སྐྱེ་ཤི་ཆད་ཅིང་འགག་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི་དེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་བཤད་པ་ཡིན་པས་བཏགས་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་ལྷའི་གནས་ན་རྟག་ཏུ་བདེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་དོ་ཞེས་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་དབང་དུ་བཤད་པ་ཡིན་གྱི་ཡང་དག་པ་ཉིད་དང་མཐུན་པའི་ཚིག་ནི་
Chinese
显现，就像虚空等等一样，是这样说的。因此，像这样“常”这个词，就表示不是无常。 “非造作”这个词，就表示没有作者。因此，要知道不相似的比喻应当是驳斥言说的。此外，在《手掌珍宝论》中说：为了驳斥相异的方面，才安立了不相似的法之比喻，因为没有相异的方面，所以驳斥的意义就完全成立了。此外，在那部论中还说：此外，驳斥言说的词，是由于驳斥了应当驳斥的，所以是最殊胜的。因为一旦驳斥了应当驳斥的，其作用也就到此为止，所以不能显示还要言说的差别。在此，如果与大乘的教义相结合，那么一切言说都是驳斥言说。因此，在《理门论》中说，比喻有两种：法相似和法不相似。其中，前者是驳斥言说，后者仅仅是包含驳斥。就像那里面详细说的那样。这是两种比喻的差别区分，前者是相似的比喻，后者是不相似的比喻，诸法的自相是不可言说的。如果说共相，那么也会驳斥其他的法，比如说到蓝色，就驳斥了非蓝色等等。此外，在非常广大的论典《百论》中说，我所说的一切，都是提到驳斥的词句，其中的驳斥，是驳斥其他人执着生和灭等等，因为没有生，所以不是被驳斥的，所以仅仅是驳斥生。没有灭，所以不会生，所以仅仅是驳斥灭。断和常等也应当像这样理解。涅槃的时候，有生、死、断和灭，但那是方便的说法，是假立的，不是真实的。比如像在天界有恒常的安乐等等的说法，那是随顺世俗的说法，而不是符合真实本身的词句。
English
It appears, like space and so on, it is said. Therefore, the word "permanent" in this way indicates that it is not impermanent. The word "uncreated" indicates that there is no creator. Therefore, it should be understood that dissimilar examples should be refutations of speech. Furthermore, in the treatise "Jewel in the Hand," it says: For the sake of refuting the different aspects, the dissimilar examples of phenomena are established, because there is no different aspect, therefore the meaning of refutation is completely established. Furthermore, in the same treatise it says: Furthermore, the words that refute speech are the most excellent because they refute what should be refuted. Because once what should be refuted is refuted, its function ends there, so it cannot show the difference of what should be said again. Here, if combined with the teachings of the Mahayana, then all speech is the refutation of speech. Therefore, in the "Treatise on the Door of Reasoning," it says that there are two kinds of examples: similar phenomena and dissimilar phenomena. Among them, the former is the refutation of speech, and the latter is only the inclusion of refutation. As it is explained in detail there. This is the distinction between the two kinds of examples, the former is the similar example, and the latter is the dissimilar example, the own-character of phenomena is unspeakable. If the general character is spoken, then other phenomena will also be refuted, for example, when blue is spoken, non-blue and so on are refuted. Furthermore, in the very extensive treatise "Hundred Treatises," it says that all that I have said are the words mentioning the refutation, the refutation is the refutation of others' clinging to birth and cessation, etc., because there is no birth, so it is not refuted, so it is only the refutation of birth. There is no cessation, so there will be no birth, so it is only the refutation of cessation. Discontinuity and permanence, etc., should also be understood in the same way. At the time of Nirvana, there is birth, death, discontinuity and cessation, but that is a skillful means of speaking, it is imputed, not real. For example, like the teaching that there is constant happiness, etc., in the realm of the gods, that is a conventional way of speaking, not words that are in accordance with the truth itself.
Tibetan
མ་ཡིན་ནོ། །སྔར་གོང་དུ་བསྟན་པའི་ཚིག་འབྲུ་དག་གིས་ཅི་རིགས་པར་ཀུན་དུ་བརྟགས་པའི་འཛིན་པ་རྣམས་གཞིག་པར་བྱ་སྟེ་བདག་ལ་སོགས་པ་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ན་སུ་ཞིག་ཡང་དག་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར། འདི་ལྟར་མཐར་ཕྱིན་པའི་སྙིང་པོ་ཉིད་ནི་སེམས་དང་བརྗོད་པའི་ལམ་ཆད་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་མི་རྒྱུ་བས། འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་གི་ཤེས་པ་སོ་སོར་རིག་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གསུམ་པ་ནི་མིང་དང་དོན་གཅིག་ལ་གཅིག་ལྟོས་ནས་ཕན་ཚུན་གློ་བུར་ཡིན་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བསྟན་བཅོས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་བསྡུས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་གཞན་ཡང་གཞན་གྱི་དབང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀུན་བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཇི་ལྟར་སྣང་བ་དེའི་བདག་ཉིད་མ་ཡིན་པར་ཅི་མངོན་ཞེ་ན། མིང་གི་སྔ་རོལ་ན་བློ་མེད་པས་བདག་ཉིད་དུ་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མིང་མང་པོས་བདག་ཉིད་མང་པོར་འགལ་བའི་ཕྱིར་དང༌། མིང་ངེས་པ་མེད་པས་བདག་ཉིད་འདྲེས་པར་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་འབྱུང་སྟེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀྱིས་འགྲེལ་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཅིང་རྣམ་པ་གསུམ་བསྟན་པའི་བསྟན་བཅོས་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །བཞི་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ འཕགས་པ་རྡོ་རྗེ་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ཆོས་གང་བསྟན་པ་དེ་ནི་གཟུང་དུ་མ་མཆིས་ཏེ། དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེ་ན། འཕགས་པའི་གང་ཟག་རྣམས་ནི་འདུས་མ་བྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱིས་རབ་ཏུ་ཕྱེ་བའོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །གཞན་ཡང་འཕགས་པ་དྲི་མ་མེད་པར་གྲགས་པས་བརྟེན་པའི་མདོ་གཉིས་སུ་མེད་པར་འཇུག་པའི་ལེའུ་ལས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་པོ་རྣམས་རང་གིས་རྟོགས་པ་དག་སོ་སོ་ནས་བཤད་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་འཇམ་དཔལ་ལ་ཇི་ལྟར་ན་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྒོར་འཇུག་པ་ཁོང་དུ་ཆུད་པ་ཡིན། དེ་ནས་འཇམ་དཔལ་གྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ལ་སྨྲས་བ་ནི། ཁྱེད་ལ་སོགས་པས་གང་སྨྲས་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡིན་མོད་ཀྱི། ཇི་ལྟར་བདག་གིས་ཤེས་པ་ལྟར་ཁྱེད་ཀྱིས་གང་སྨྲས་པ་དེ་དག་ནི་ད་དུང་གཉིས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་གང་གིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚིག་མང་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །བསྟན་དུ་མེད་པ་ཐ་སྙད་མེད་པ། སྤྲོས་པ་
Chinese
并非如此。先前所展示的词句，应以各种方式破除所有执着，如果连“我”等都不是真实的，那么谁又能成为真实呢？像这样，究竟的精华就是断绝心与言语的道路，完全清净一切戏论，完全不运行，因此说圣者们内在的智慧是各自的觉知。第三种是，名与实相互依存，因为是相互间是暂时的，所以称为不可言说。如《摄大乘论》中所说：“此外，他缘起自性如何显现为遍计所执自性，如果不显现为它的自性，那又显现为什么呢？”因为在名称之前没有智慧，所以在自性上是相违的；因为多个名称与多个自性相违；因为名称不确定，所以与自性混淆相违。”广泛的解释可以参考世亲论师的著作、《无自性释》、《无自性且宣说三种相之论》、《瑜伽师地论》和《菩萨地》中所述。第四种是，因为一切法都无所缘，所以称为不可言说。因此，在《圣金刚经》等经典中说：“如来所说的法是不可执取的。为什么呢？因为圣者们是由无为法所区分的。”此外，在《圣无垢称经》的“入不二法门品”中，众多菩萨各自讲述了自己的证悟，然后同时问文殊菩萨：“如何才能领悟菩萨入不二法门？”于是文殊菩萨对菩萨们说：“你们所说的一切都是不二的，但是，就我所知，你们所说的仍然是二元的。如果菩萨对一切法都说不出很多话，不可指示，没有名称，没有戏论。
English
It is not so. The words and phrases previously shown should be used to destroy all attachments that have been thoroughly examined in various ways. If even "I" and so on are not real, then who can become real? Like this, the ultimate essence is that the path of mind and speech is cut off, all elaborations are completely purified, and it does not run at all. Therefore, it is said that the inner wisdom of the noble ones is only individual awareness. The third is called unspeakable because name and meaning are interdependent and are mutually temporary. As it is said in the Compendium on the Great Vehicle, "Furthermore, how does the nature of other-dependence appear as the nature of the completely imputed? If it does not appear as its own nature, then what does it appear as?" Because there is no wisdom before the name, it is contradictory in nature; because many names contradict many natures; because the name is uncertain, it contradicts the confusion with nature. The extensive explanations can be found in the works of Master Vasubandhu, the Commentary on the Absence of Own-nature, the Treatise on the Absence of Own-nature and the Explanation of the Three Aspects, the Yoga Practice Grounds, and as taught in the Bodhisattva Grounds. The fourth is called unspeakable because all dharmas have no object of focus. Therefore, in the Holy Diamond Cutter Sutra and others, it is said, "The Dharma taught by the Tathagata cannot be grasped. Why? Because the noble beings are distinguished by unconditioned dharmas." Furthermore, in the chapter on entering non-duality in the Sutra Based on the Holy Vimalakirti, many Bodhisattvas each spoke of their own realizations, and then at the same time asked the Bodhisattva Manjushri, "How can one comprehend entering the gate of the non-dual Dharma of the Bodhisattva?" Then Manjushri said to the Bodhisattvas, "All that you have said is non-dual, but as I know it, what you have said is still dualistic. If a Bodhisattva cannot say many words about all dharmas, cannot be indicated, has no name, and has no elaboration.