Tibetan
མ་པ་གསུམ་དུ་དབྱེ་སྟེ། དང་པོ་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཤད་པའི་གླེང་གཞི་བསྟན་ཏོ། །གཉིས་པ་རིགས་ཀྱི་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་བཤད་པར་གསོལ་བ་བཏབ་པ་རིགས་པ་དང་མཐུན་པར་གྱུར་ཅིང༌། ཚིག་འབྲུ་དང༌། དོན་གཉིས་ཀ་ཡང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་བར་བསྔགས་པའོ། །ཡང་ན་གཉི་ག་ཡང་བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་པ་དང༌། རྗེས་སུ་མཐུན་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཕྱིར་ཚིག་ཟློས་བུར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ལེའུ་ཆེན་པོའི་མདོ་དང་སྦྱར་ན། དེ་ལས་བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་མཆོད་པ་བྱས་པའི་བསོད་ནམས་ནི་ཚད་མེད་དོ་ཞེས་བསྔགས་པ་བརྗོད་པ་དང༌། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། མདོའི་ཚིག་འདི་ཉིད་ཀྱི་འགྲེལ་བ་སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པ་ལས། བརྒྱ་བྱིན་ལྷའི་དབང་པོས་འདི་ནི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་དང༌། ནོར་བར་འཛིན་དུ་དོགས་པའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཚིག་ཟློས་བུར་དེ་དེ་བཞིན་ནོ། །དེ་དེ་བཞིན་ཏེ་ཞེས་གསུངས་སོ། །མདོ་སྡེ་འདི་ཡང་དེ་བཞིན་ཏེ། འོག་ནས་འབྱུང་བའི་ཚིག་རྣམས་ལ་ཡང་དེ་དེ་བཞིན་དུ་རིག་པར་བྱའོ། །གསུམ་པ་ངས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་དྲིས་པ་བཞིན་དུ་ལན་མདོར་གསུངས་པ་བསྟན་ཏེ། དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་ནས་གཞན་དག་ལ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་འགྱུར་བའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔས་སླར་བརྟགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དོན་གང་གི་ཕྱིར་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་བར་གྱུར་ཅེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ངས་དོན་དམ་པ་ནི་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ནང་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་ཡིན་པར་བཤད་ལ་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་སྤྱོད་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱོ་བོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་རིག་པར་བྱ་བ་ཡིན་བས་ཞེས་བྱ་བ་འདི་མན་ཆད་ནི་བཞི་པ་ཞུས་པ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་བཤད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟོན་ཏོ། །འདི་ལྟར་མཚན་ཉིད་རྣམ་པ་ལྔས་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་མཚན་ཉིད་སྟོན་པས་དེ་ཉིད་ལས་རྣམ་པ་ལྔར་དབྱེའོ། །འདི་ལྟ་སྟེ། ནང་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པའི་སྤྱོད་ཡུལ་དང༌། བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། ཐ་སྙད་ཐམས་ཅད་ཡང་དག་པར་ཆད་པ་དང༌། རྩོད་པ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཐམས་ཅད་ལ་ཡང
Chinese
分为三个部分。第一部分，从“从那以后”等开始，显示了所说内容的开端。第二部分，从“种姓之子”等开始，赞美了请求讲述是合乎道理的，并且词句和意义两者都变得一致。或者，两者都对自他有益，并且变得一致，因此重复词句“正是如此”。世尊说了“正是如此”。如果与大品经相联系，其中百千天神之王赞叹道，对般若波罗蜜多进行供养的福德是无限的。世尊说：“正是如此，正是如此。”阿阇梨龙树对这部经的词句作了解释，因为百千天神之王怀疑“这不是一切智者”，并且担心会产生错误的理解，所以世尊重复词句“正是如此，正是如此”。这部经也是如此，对于下面出现的词句，也应当理解为“正是如此”。第三部分，从“我”等开始，显示了如所问般简要地回答了问题，即依靠胜义谛而现证圆满正等觉，并且也会同样地向其他人显示。 “那是什么原因呢？”这被称为第三个部分，即菩萨的再次审查，意思是说，因为什么原因而完全超越了思辨的领域呢？我说，胜义谛是圣者们内在各自的智慧，而思辨的行为是各自的愚者们互相理解的，从这以下是第四个部分，显示了世尊如所请般广为分别解说。如此，以五种特征显示了完全超越思辨领域的特征，因此也从那五种方面进行区分。例如，内在各自的智慧，以及无相的领域，以及不可言说，以及一切名言完全断绝，以及一切争论都寂灭的特征。对于一切也
English
It is divided into three parts. The first part, starting with "From then on," etc., shows the beginning of what is being said. The second part, starting with "Son of the lineage," etc., praises that requesting to speak is reasonable, and both the words and meaning become consistent. Or, both are beneficial to oneself and others, and become consistent, therefore the repetition of the phrase "It is just so." The Blessed One said, "It is just so." If connected with the Great Chapter Sutra, in which the king of the hundred thousand gods praises that the merit of making offerings to the Prajnaparamita is immeasurable. The Blessed One said, "It is just so, it is just so." Acharya Nagarjuna made an explanation of the words of this sutra, because the king of the hundred thousand gods doubted "This is not the all-knowing one," and fearing that a wrong understanding would arise, the Blessed One repeated the phrase "It is just so, it is just so." This sutra is also like that, and for the words that appear below, it should also be understood as "It is just so." The third part, starting with "I," etc., shows that the question is answered briefly as asked, that is, relying on the ultimate truth, one will manifest perfect complete enlightenment, and will also show it to others in the same way. "What is the reason for that?" This is called the third part, that is, the Bodhisattva's re-examination, meaning, for what reason is it completely beyond the realm of speculation? I say that the ultimate truth is the inner, individual wisdom of the noble ones, and the act of speculation is the mutual understanding of individual fools, from this point onwards is the fourth part, showing that the Blessed One widely and distinctly explains as requested. Thus, by showing the characteristics of completely transcending the realm of speculation with five characteristics, it is also distinguished from those five aspects. For example, inner individual wisdom, and the realm of no characteristics, and the unspeakable, and the complete cessation of all terms, and the characteristic of the pacification of all disputes. For everything also
Tibetan
་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་དབྱེ་སྟེ། རྣམ་པར་བཤད་པ་དང་མཇུག་བསྡུ་བའོ། །འདི་ནི་དང་པོ་སྟེ། འདི་ལྟར་འཕགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་པས། ནང་གི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་པར་རྟོགས་པའོ། །ནང་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པ་འདི་ཡང་སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྩ་བ་དང༌། རྗེས་ལས་ཐོབ་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ནང་གི་རིག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཐོབ་བས། གཟུགས་བརྙན་སྣང་བར་མི་བྱེད་དོ། །འདི་ལྟར་ཟག་པ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ནི་རྩ་བ་དང་རྗེས་ལ་ཐོབ་པ་གཉིས་གཟུགས་བ་རྙན་སྟོན་པར་བྱེད་པས། མངོན་སུམ་དུ་རིག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་མ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་གྱིས་དོན་མི་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེའོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པས་མ་བསྒྱུར་བར་ཡང་དམིགས་པར་བྱེད་དེ། ཇི་ལྟར་རང་གི་རྟོགས་པའི་རྣམ་པ་ལས་རྒྱུ་མཚན་གྱི་རྣམ་པ་གཞན་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་ཡེ་ཤེས་གཟུགས་བརྙན་དུ་གྱུར་པ་ལས་དམིགས་པར་བྱེད་དེ། འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་མ་ཡིན་ན་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཡུལ་ལ་དམིགས་ པས་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་དང༌། རྗེས་ལ་ཐོབ་པར་བྱེ་བྲག་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ཡོད་མོད་ཀྱི། སློབ་དཔོན་ཧྱན་ཙང་དང་ཆོས་སྐྱོང་གི་གཞུང་གིས་འོག་ནས་སྟོན་པ་ནི་ཡང་དག་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་ཆེར་བཤད་པ་ནི། རྣམ་པར་རིག་པ་ཙམ་དུ་གྲུབ་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་འགྲེལ་པ་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སའི་འགྲེལ་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་ནོ། །རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་གཞན་གྱི་དབང་གི་ཐ་སྙད་དེ། ནང་གི་སོ་སོ་རང་གིས་རིག་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པར་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཕན་ཚུན་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །ཚིག་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་དང༌། དགོངས་པ་ཟབ་མོ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོ་ལས་ནི་རྟོག་གེའི་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་འབྱུང་ལ་མདོ་འདི་ལས་ནི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ལས་འདས་བ་ཞེས་འབྱུང་བ་དེ་ཇི་ལྟར་བརྡ་སྤྲད་པར་བྱ་ཞེ་ན། འདི་ལ་བཤད་པ་རྣམ་པ་གཉིས་ཡོད་དེ། དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ་མདོ་སྡེ་དང༌། བསྟན་བཅོས་རྙིང་འགྱུར་རྣམས་ལས་ནི་རྟོག་གེ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །སློབ་དཔོན་ཧྱན་ཙང་གིས་ནི་རྟོག་དཔྱོད་ཅེས་པར་བསྒྱུར་ཏེ
Chinese
分为两种，即详细解释和总结。这是第一种，如此圣者们的无分别智慧缘于真如之境，从而显现证悟内在的自性。关于内在的各自自证，各自的说法也各不相同。有些人说，根本和后得的一切都获得了内在觉性的真如，因此不会显现影像。这是因为无漏智慧缘于真如的缘故。有些人则说，根本和后得二者都会显现影像，但并非现量觉知。如果不是这样，仅仅依靠识是不可能成就意义的。有些人说，真实智慧在现量证悟自性的同时，也会毫不改变地缘取，就像自己的证悟之相中没有其他理由之相一样。后得智慧则从转变为影像的事物中缘取，这是因为它是分别的。如果不是这样，像镜子一样的智慧等缘于真如之境
English
It is divided into two types: detailed explanation and conclusion. This is the first. Thus, the non-conceptual wisdom of the noble ones focuses on the realm of Suchness, thereby manifestly realizing the inner self-nature. Regarding this inner self-awareness, the individual explanations also differ. Some say that all that is obtained from the root and afterwards attains the Suchness of inner awareness, therefore it does not manifest images. This is because immaculate wisdom focuses on Suchness. Some say that both the root and what is obtained afterwards manifest images, but it is not directly perceived. If it were not so, meaning could not be accomplished by mere consciousness. Some say that authentic wisdom directly realizes its own self-nature and also focuses on it without alteration, just as there is no other aspect of reason apart from the aspect of one's own realization. Subsequent wisdom focuses on what has become an image, because it is conceptual. If it were not so, wisdom like a mirror, etc., focusing on the realm of Suchness,
Tibetan
། དེ་ལ་རྟོག་པ་ནི་འདི་ལྟ་སྟེ། ཀུན་ཏུ་ཚོལ་བའོ། །དཔྱོད་པ་ནི་སོ་སོར་རྟོག་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ས་ལ་སོགས་པ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སེམས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །མདོ་སྡེ་འདི་ལས་རྟོག་དཔྱོད་ཅེས་གསུངས་པ་ནི་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་ལ་སྤྱིར་རྟོག་དཔྱོད་ཅེས་བཤད་དེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡང་ཡོངས་སུ་ཚོལ་བ་དང༌། དོན་སེམས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་དཔྱོད་ཅེས་བྱ་བ་འདི་ཡང༌། སོ་སོ་ནས་བཤད་པ་མི་མཐུན་ཏེ། ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་དག་ནི་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་སེམས་ལས་བྱུང་བ་ཡང་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཡོད་དེ། འདོད་པའི་ཁམས་ནས་བསམ་གཏན་དང་པོའི་བར་གྱི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་གཏན་ཁྱད་པར་ཅན་རྣམས་ནི་རྟོག་པ་མེད་ལ་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའོ། །བསམ་གཏན་གཉིས་པ་ཡན་ཆད་ཀྱིས་རྣམས་ནི་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རྟོག་པ་ཡང་མེད་དཔྱོད་པ་ཡང་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། དེ་ཡང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་པོ་ཟག་པ་དང་བཅས་པ་དང་ཟག་པ་མེད་བ་ལ་བསྡུའོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ནི་མཛོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལ་སོགས་པ་ལས་བསྟན་པ་བཞིན་དུ་རིག་བར་བྱའོ། །མདོ་སྡེ་པ་དག་ནི་སེམས་ལས་ལོགས་ཤིག་ན་རང་གི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་ཡང་མེད་ལ། སེམས་དང་གཅིག་པ་མ་ཡིན་པར་ཡང་རྟོག་པ་དང༌། དཔྱོད་པ་འབྱུང་ངོ་ཞེས་ཟེར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་བསྟན་བཅོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པའི་ནང་ནས། རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པའི་ལེའུའི་ནང་ནས་ཁ་ཅིག་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་སེམས་གཅིག་ལ་ཡོད་དོ་ཞེས་ཟེར་བདེ་ནི་མི་རུང་ངོ་ཞེས་འབྱུང་ངོ༌། །མདོ་སྡེ་བ་ཡང་ཕལ་ཆེར་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་དང་མཐུན་ཏེ། དེ་ལ་བྱེ་བྲག་ཡོད་པ་ཡང་བསྟན་བཅོས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གྲུབ་པའི་གཞུང་གིས་ནི་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་ལ་ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་གཞུང་གིས་ནི་སེམས་པ་དང༌། ཤེས་རབ་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་བྱེད་དོ་ཞེས་སྟོན་པས་སོ། །གཞན་ཡང་མདོ་སྡེ་པའི་གཞུང་གིས་ས་གསུམ་ཐ་དད་པ་འདོད་པ་ཡང་བསྟན་བཅོས་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ཆེན་པོ་ལས་ཇི་སྐད་དུ་འདོད་པའི་ཁམས་ནས་སྲིད་པའི་རྩེ་མོའི་སའི་བར་དུ་ཀུན་ཀྱང་རྟོག་པ་དང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པ་སྟེ། ས་གསུམ་པོ་དག་བྱེ་བྲག་ཡོད་པར་བཤད་པ་ཡང་འདོད་པའི་ཁམས་དང༌། བསམ་གཏན་དང་པོའི་དགེ་བ་ཉོན་མོངས་པ་དང་བཅས་པ་དང༌། མ་བསྒྲིབས་ལ་ལུང་དུ་མི་སྟོན་པའི་སེམས་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོག་པ་དང་བཅས་ཤིང་དཔྱོད་པ་དང་བཅས་པའི་
Chinese
因此，寻是这样：即是普遍寻求。伺察是各个分别观察。如在《瑜伽师地论》等中所说，一切都是心和智慧的自性。如是宣说。此经中说“寻伺”是指寻和伺察总的说是寻伺。因为一切都有普遍寻求和思虑义的缘故。这个“寻伺”也是，各自的解释不相同。一切有部说，在心之外，有从心生起的真实自性。欲界到初禅之间的所有众生都是具有寻和伺察的。特殊的禅定是无寻但有伺察的。二禅及以上的一切都是无寻也无伺察的。他们说，六种识分为有漏和无漏。详细的解释应如《俱舍论》等论中所说的那样理解。经部师说，在心之外，没有成为自性的东西，也不是与心一体，但寻和伺察会产生。因此，在《成唯识论》中，从寻和伺察的章节中，有些人说寻和伺察存在于一个心中是不允许的。经部师也大多与大乘相符。其中的差别是，《成唯识论》的论典表明是心的自性，而大乘的论典表明是心和智慧的自性。此外，经部师的论典也认为三地是不同的，如在《分别说大论》中所说，从欲界到有顶地之间的一切都具有寻和伺察。三地之间有差别，也说欲界和初禅的善法，与烦恼相应的，以及无覆无记的心等一切都是具有寻和伺察的。
English
Therefore, investigation is like this: it is a universal search. Analysis is individual examination. As it is said in the *Yogācārabhūmi-śāstra* and others, everything is the nature of mind and wisdom. Thus it is declared. In this sutra, the term "investigation and analysis" refers to investigation and analysis generally as investigation and analysis. Because everything has universal search and thought. This "investigation and analysis" also, the individual explanations are not the same. The Sarvāstivādins say that outside of the mind, there is a true nature that arises from the mind. All beings from the desire realm to the first dhyana have both investigation and analysis. Special dhyanas are without investigation but with analysis. Everything from the second dhyana and above is said to be without both investigation and analysis. They say that the six consciousnesses are divided into those with outflows and those without outflows. The detailed explanation should be understood as explained in the *Abhidharmakośa* and other treatises. The Sautrāntikas say that outside of the mind, there is nothing that becomes its own nature, nor is it one with the mind, but investigation and analysis arise. Therefore, in the *Vijñaptimātratāsiddhi*, from the chapter on investigation and analysis, some say that it is not permissible to say that investigation and analysis exist in one mind. The Sautrāntikas are also mostly in agreement with the Mahayana. The difference between them is that the treatises of the *Vijñaptimātratāsiddhi* show that it is the nature of mind, while the treatises of the Mahayana show that it is the nature of mind and wisdom. Furthermore, the treatises of the Sautrāntikas also consider the three realms to be different, as it is said in the *Mahāvibhāṣā*, everything from the desire realm to the peak of existence has both investigation and analysis. There is a difference between the three realms, and it is also said that the virtuous dharmas of the desire realm and the first dhyana, those that correspond to afflictions, and all minds that are obscured and unspecified have both investigation and analysis.