Tibetan
་ལྟ་བུའོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རབ་ཏུ་བསྟན་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་རྟོགས་པར་བྱེད་ཅིང་གནས་ངན་ལེན་གྱི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བླ་ན་མེད་པ་འཐོབ་བོ། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་སངས་རྒྱས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དོན་དམ་པར་རྟོགས་པ་དང༌། རྟོགས་བྱ་དང༌། རྟོགས་པ་པོ་མི་དམིགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱང་ཆུབ་དང༌། སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། མཚན་མ་མེད་པ་དང༌། སྨོན་པ་མེད་པ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟེ་ཐབས་དང་སྒོ་ཞེས་བརྗོད་དེ། སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འཇུག་པ་ལ་ཐབས་གཞན་ནི་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བསྟན་པའི་ལམ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །མིག་དང་རྣ་བ་སྣ་དག་དང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་ནས། རྩོད་པ་མེད་པའི་གནས་ལ་གནས་ཏེ། བློ་གྲོས་ངན་པ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་དང༌། ཡིད་གཉིས་དང་བྲལ་བའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སེམས་ཅན་རྣམས་འདུལ་བར་བྱེད་དོ། །ཚིག་དང་ཡི་གེ་སྣ་ཚོགས་ལ་ མངོན་པར་ཞེན་པ་སྤངས་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་སྒྲས་ནི་གང་བྱས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་ཡིན་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་གང་ཡིན་པ་དེ་ལ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བ་གཉི་གའི་སྒྲ་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མ་སྐྱེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དང༌། ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་སྒྲ་འབའ་ཞིག་ཏུ་མ་ཟད་ཀྱི། ཇི་སྲིད་སྒྲས་བསྡུས་པ་དམན་པ་དང༌། འབྲིང་དང༌། མཆོག་གིས་བསྡུས་པའི་དབྱེ་བས་ཐ་དད་པ་དེ་དག་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དང་མཉམ་མོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཇི་ལྟར་མཉམ་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཡུལ་ན་མི་གནས། མཚམས་ན་མི་གནས། སྐྱེ་བ་མེད་པ། འགག་པ་མེད་པ། སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ། འདས་པ་མ་ཡིན་པ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་མ་ཡིན་པ། སྔོན་པོ་དང༌། སེར་པོ་དང༌། དམར་པོ་དང༌། དཀར་པོའི་ཁ་དོག་མ་ཡིན་པ། ཆོས་ཐམས་ཅད་གཟུང་དུ་མེད་པ། བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་སྒྲས་བསྟན་ཏོ། །སྒྲ་ཡང་མེད། སྒྲས་བསྟན་པ་ཡང་མེད། སྒྲ་སྟོན་པ་པོ་ཡང་མེད་དོ། །སྒྲ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྒྲ་དང་མཉམ་ཞེས་བྱའོ། །དབྱངས་ཀྱིས་བསྟན་
Chinese
就像那样。一切法也具有那样的自性，这样如来开示佛法，菩萨们就能领悟，并获得远离一切恶趣戏论的无上佛陀智慧。因此，菩萨如实证悟佛陀智慧，就被称为佛。在胜义中，对能证悟、所证悟、证悟者不可得的智慧，称为菩提、佛陀、菩萨。无实性、无相、无愿、空性解脱之门，被称为方便和门。进入佛陀之境没有其他方便。如来所开示的道路是真实不颠倒的。眼睛、耳朵、鼻子等，以及蕴、界、处等，要了知其自性为空性，安住于无诤之处，调伏众生于远离恶慧、怀疑、犹豫的菩提中。为了舍弃对各种词语和文字的执着，如来以音声所作的一切，等等。凡是戒律之声，就是佛陀之声；凡是佛陀之声，就称为戒律之声，二者的声音体性相同，例如，无生之体性。不仅是佛陀之声和戒律之声，凡是音声所包含的下、中、上所包含的差别，所有这些都与佛陀之声相同。如何相同呢？如是说：不住于处所，不住于边际，无生，无灭，非多样，非不同，非过去，非现在，非青、黄、红、白之颜色，一切法不可取，不可说。即使如此，也是以音声来表示。音声也不存在，音声所表示的也不存在，音声的宣说者也不存在。一切音声都与佛陀之声相同。以妙音开示。
English
It is like that. All dharmas also have such a nature, so the Tathagata teaches the Buddha's Dharma extensively, so that Bodhisattvas can realize it and obtain the supreme Buddha's wisdom that is free from all the elaborations of evil destinies. Therefore, a Bodhisattva who truly realizes the Buddha's wisdom is called a Buddha. In the ultimate sense, the wisdom in which the object of realization, the act of realization, and the agent of realization are not found is called Bodhi, Buddha, and Bodhisattva. The door of liberation through emptiness, which is without substance, without characteristics, and without aspirations, is called a means and a door. There is no other means to enter the state of Buddhahood. The path taught by the Tathagatas is truly non-inverted. Eyes, ears, noses, etc., as well as aggregates, elements, and sources, etc., should be understood as having the nature of emptiness, and abiding in a place of non-contention, one should tame sentient beings in Bodhi, which is free from evil wisdom, doubt, and hesitation. In order to abandon attachment to various words and letters, whatever is done by the Buddha's voice, etc., is spoken. Whatever is the voice of morality is the voice of the Buddha; whatever is the voice of the Buddha is called the voice of morality, and the nature of the two voices is the same, for example, the nature of unborn. Not only the voice of the Buddha and the voice of morality, but as far as the voice includes the differences included in the lower, middle, and upper, all these are equal to the voice of the Buddha. How are they equal? It is said: not abiding in a place, not abiding in a boundary, without birth, without cessation, not diverse, not different, not past, not present, not the colors of blue, yellow, red, and white, all dharmas are ungraspable, unspeakable. Even so, it is indicated by sound. Sound also does not exist, what is indicated by sound also does not exist, and the proclaimer of sound also does not exist. All sounds are equal to the sound of the Buddha. Teaching with melodious sounds.
Tibetan
པའི་ཆོ་འཕྲུལ་གྱིས་དཔག་ཏུ་མེད་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྣམས་ཕུང་པོ་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དབྱིངས་སུ་རབ་ཏུ་འགོད་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །སེམས་ཅན་གང་ཡང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་བཀོད་པ་ཡང་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་ཉི་མ་ཟླ་བ་དག ། ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཇི་ལྟར་ཆུ་དངས་པའི་སྣོད་དུ་ཉི་མ་འམ་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་གང་ཡང་རུང་བ་མཐོང་བར་འགྱུར་ལ། དེ་དག་འདིར་འོངས་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། གཟུགས་བརྙན་མི་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཆུ་དངས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཟླ་བའི་གཟུགས་བརྙན་སྣང་བར་འགྱུར་ལ། སངས་རྒྱས་དེ་གང་ནས་ཀྱང་བྱོན་པ་མེད་ལ། གར་ཡང་བཞུད་པ་ཡང་མེད། གར་ཡང་གནས་པ་ཡང་མེད་ལ། གདུལ་བྱའི་རྒྱུད་ལ་མི་སྣང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཆོས་རྣམས་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བས་རང་བཞིན་མེད་པར་གང་གིས་ཤེས་པ་ དེས་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ལུས་དང་ལྡན་པར་མཐོང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གང་གིས་ལུས་མེད་པ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གང་གིས་མཐོང་བ་དེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐོང་བ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར། རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཆོས་དབྱིངས་མཉམ་དང་མི་མཉམ་པ། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་ལས་གྲོལ་བའོ། །འདྲེན་པ་དེ་ཡིས་མཐོང་བ་ཡིན། །དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་མཐོང་བར་འགྱུར། །གཞན་དུ་སངས་རྒྱས་མཐོང་མ་ཡིན། །གང་གིས་སངས་རྒྱས་མ་མཐོང་བ། །དེ་ཡིས་ཆོས་ཉིད་མཐོང་མ་ཡིན། །རྟེན་ཅིང་སོ་སོར་བསྟན་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདི་ལ་བརྟེན་ནས་འདི་འབྱུང་ངོ་ཞེས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་དོན་སྟོན་པ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དགེ་སྦྱོང་ཉིད་ནི་སུ་འདོད་པ། །འཇུག་པ་འདི་ནི་རིག་པར་གྱིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གང་ལས་བདག་གིས་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་འཐོབ་པོ་སྙམ་དུ་ང་རྒྱལ་ཡོད་པ་དེས་ཅི་ཡང་ཐོབ་པ་མེད་དེ། མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་ལ་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གིས་ཐོབ་པར་བྱ་བ་དང༌། ཐོབ་པ་པོ་མེད་པའི་ཕྱིར་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་མ་ཐོབ་པ་དེ་དག་སྦྱོང་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བའི་དོན་རྟོགས་པ་དེ་ནི་དགེ་སྦྱོང་དུ་འགྱུར་ཞིང་དགེ་སྦྱོང་གི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཅེས་བྱའོ། །སུ་དག་བསླབས་པར་མ་གྱུར་པ། །ཟབ་མོའི་ཆོས་འདི་དག་ལ་སྨྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཇི་ལྟར་ན་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཟབ་མོ་འདི་དག་ལ་སྨྲ
Chinese
以彼之神通力，将无量众生界安置于无余涅槃之界中，如是说。然亦无有众生被安置于涅槃，以诸法自性即是涅槃故。如日月等。如是等等。如于清水之器中，无论日或月之影像皆可见，然彼等亦非来至此处，亦非影像不显现。如是，于可调伏者之相续之清水中，佛之月亮影像显现，然彼佛亦未从任何处而来，亦未往任何处去。亦未住于任何处，亦非不显现于可调伏者之相续中。如是，诸法如影像般，谁若知其无自性，彼将不会见到具有色身之世尊佛。谁若见无身者为法性之自性，彼即见如来，何以故？圆满佛之法身，法界平等与不平等，解脱知与所知。引导者彼即见之。如是则将见佛。否则不见佛。谁若未见佛，彼亦未见法性。乃是依待而各别显示。如是等等。谓依此而生此，是显示依缘而生之义。何人欲为沙门，当知此入处。如是说者，谓若有人心想我将由此获得沙门之果，如是有我慢者，则一无所得，以具有增上慢者，不能证悟法性之真实故。以无有可获得者与获得者之故，未获得沙门果者，则称为修习。如是，了悟依缘而生之义者，则将成为沙门，且将获得沙门之果。谁等未曾受教诲，于此甚深之法等宣说。如是说者，谓如何能于如此之甚深法等宣
English
By the power of that, he thoroughly establishes the immeasurable realms of sentient beings in the realm of nirvana without remainder, so it is said. However, there are also no sentient beings established in nirvana, because all phenomena are by nature nirvana. Like the sun and moon, etc. Like this and so on. Just as in a vessel of clear water, the image of either the sun or the moon can be seen, but they have not come here, nor is the image not visible. Likewise, in the clear water of the continuum of those to be tamed, the image of the moon of the Buddha appears, but that Buddha has not come from anywhere, nor does he go anywhere. He does not abide anywhere, nor is he not visible in the continuum of those to be tamed. Likewise, whoever knows that phenomena are like images and therefore without inherent existence, will not see the Bhagavan Buddha as having a body of form. Whoever sees the bodiless one as the nature of dharmata, that one sees the Tathagata, for what reason? The dharmakaya of the complete Buddha, the equality and non-equality of the dharmadhatu, liberation from knowing and what is to be known. The guide, that one sees it. In this way, one will see the Buddha. Otherwise, one will not see the Buddha. Whoever has not seen the Buddha, that one has not seen the dharmata. It is shown dependently and separately. Like this and so on. It is said that this arises from this, which shows the meaning of arising in dependence. Whoever wants to be a shramana, know this entry. Those who say this, meaning that whoever thinks, "I will obtain the fruit of a shramana from this," such a person with pride will not obtain anything, because those with excessive pride cannot realize the truth of dharmata. Because there is no one to be obtained and no obtainer, those who have not obtained the fruit of a shramana are called practitioners. Thus, one who understands the meaning of arising in dependence will become a shramana and will obtain the fruit of a shramana. Who has not been taught, speaks of these profound dharmas, etc. Those who say this, meaning how can one speak of such profound dharmas, etc.
Tibetan
་སྟེ། ཚིག་གིས་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་པར་ནུས། གང་དེ་སྐད་སྨྲ་བས་དེས་བསླབས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་ཟབ་མོའི་སྒྲས་ཆོས་དེ་ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་ནི་དངོས་མེད་དེ། །མེད་པ་ལས་ནི་འདི་དག་བྱུང༌། །ཞེས་པ་སྟེ། འདི་ལ་སྦྱིན་པ་པོ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ཡང་ཀུན་ནས་སློང་བ་པོ་དེ་ནི་མི་བདེན་པར་ཡོངས་སུ་བརྟག་པའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་བརྟགས་པ་ན་ནམ་མཁའི་པདྨ་དང་འདྲ་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔའི་མཚན་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུ་སྟེ། འདི་ལྟ་སྟེ། མཚན་ཉིད་མེད་པར་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་སྟེ། ནམ་ མཁའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ནམ་མཁའ་ལ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང༌། ཕྱི་མའི་མཐའ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཞིང༌། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཀྱང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དེ་མེད་པའི་ཕྱིར་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་དུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་འདི་ཉིད་ཡིན། །གཟུང་བ་མེད་པ་ནམ་མཁའ་འདྲ། །ཞེས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་ཆོས་བསྟན་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་བྱ་དང༌། སྟོན་པ་པོ་དང༌། བསྟན་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་ན་ཡང་གདུལ་བྱའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བསྟན་ཏོ་ཞེས་བརྗོད་པར་བྱད་དོ། །སུ་དག་ཆོས་ནི་མི་མཐོང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་གིས་བལྟ་བྱ་དང༌། ལྟ་བ་པོ་དང༌། ལྟ་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་སྦྱོར་བས་སྲིད་པ་རང་བཞིན་མེད་པར་བསྒོམས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དབང་ཕྱུག་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་གྱི་གཞན་གྱིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུར་ནི་སུ་ཤེས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་གིས་འདི་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་མི་དམིགས་པར་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ནི་ཆོས་རྣམས་ལ་མི་ཆགས་ཏེ་ཞེས་བྱ་བ་མངོན་པར་ཞན་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མ་ཆགས་པར་གྱུར་པས་ཆོས་རྣམས་མིང་ཙམ་དུ་རྟོགས་སོ། །ཆོས་རྣམས་མིང་ཙམ་དུ་ཤེས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ལ་རློམ་སེམས་མི་བྱེད་དོ། །རློམ་སེམས་མེད་པས་སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་དང་ཕྱི་མའི་མཐའ་སྟོ
Chinese
，如何能以言辞证成？那不是通过说话来教导的，因为深奥的言辞不能证成那法本身。五蕴是无实有的，这些是从无有中产生的。这是说，这里没有施予者。任何发起者都被完全认为是虚假的。当进行分析时，它就像虚空中的莲花一样，无法言说。五蕴的特征是什么？是完全分析的特征。一切法的特征也是如此，即无特征即是唯一的特征，即虚空的特征。如果问虚空的特征是什么，那么就说了前际和后际等等。对于虚空来说，前际、后际和现在发生的事都无法被指定，即使是全知者也无法指定，因为它不存在，就像兔子的角一样。一切法也无法被指定为能取和所取的自性。这被称为自性的理证。因此，这就是法的自性。无所取，犹如虚空。这是所说的。像这样，法被教导，这指的是，即使与所教、教导者和教导分离，也应根据被调伏者的意愿来讲述。谁不见法？等等。对于那些通过不执着于能见、见者和一切所见之法的瑜伽，修习存在自性空性的瑜伽自在者来说，这是他们的行境，而不是其他人的行境。像这样，谁知道？等等。对于那些知道这种不可指定的法性的瑜伽士来说，他们不会执着于诸法，也就是说，不会变得明显地薄弱。一旦不执着，就能了知诸法仅仅是名称。一旦了知诸法仅仅是名称，就不会对诸佛之法产生傲慢。没有傲慢，就能了知前际和后际是空性。前际和后际是空
English
, how can it be accomplished by words? That is not taught by speaking, because profound words cannot accomplish that very Dharma. The five aggregates are unreal, these arise from non-existence. This means that there is no giver here. Whatever instigator is completely regarded as false. When analyzed, it is like a lotus in the sky, indescribable. What is the characteristic of the five aggregates? It is the characteristic of complete analysis. The characteristic of all dharmas is also like that, that is, no characteristic is the single characteristic, that is, the characteristic of space. If asked what is the characteristic of space, then it is said that the prior limit and the posterior limit, etc. For space, the prior limit, the posterior limit, and what is happening now cannot be specified, and even the all-knowing cannot specify it, because it does not exist, like a rabbit's horn. All dharmas also cannot be specified as the nature of the grasped and the grasper. This is called the reason of nature. Therefore, this is the nature of Dharma. No grasping, like space. This is what is said. In this way, the Dharma is taught, which refers to, even if separated from the taught, the teacher, and the teaching, it should be told according to the will of the one to be tamed. Who does not see the Dharma? etc. For those yogis who, through the yoga of not clinging to the seer, the seen, and all the dharmas to be seen, cultivate the emptiness of the self-nature of existence, this is their field of activity, not that of others. Like this, who knows? etc. For those yogis who know this kind of non-specifiable nature of Dharma, they do not cling to dharmas, that is, they do not become obviously weak. Once unattached, one can realize that dharmas are merely names. Once one knows that dharmas are merely names, one will not be arrogant towards the Buddhadharmas. Without arrogance, one can realize that the prior limit and the posterior limit are emptiness. The prior limit and the posterior limit are emp