Tibetan
།ཞེས་བྱ་བ་ལ། གལ་ཏེ་རྟག་པ་ཡིན་ན་ངོ་བོ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པས་ལས་དང་འབྲས་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཆད་པར་གྱུར་ན་ཡང༌། ཐམས་ཅད་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས། །ལས་དང་འབྲས་བུ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་ལྟར་ན་ནི་ལས་དང་འབྲས་བུར་འབྲེལ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་གྱི་གཞན་དག་གིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་སྐྱེས་བུ་རྟག་པ་དང༌། ཆད་པར་ལྟ་བ་ངན་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་རྣམས་ལ་ནི་མེད་དོ། །ལས་བསགས་མེད་ཅིང་གནས་པ་དག་ཀྱང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། སྔོན་དང་ཕྱི་མ་ཕྲད་པ་མེད་པས་བསགས་པ་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་སོ་སོ་རང་གི་ངོ་བོ་སོ་སོར་འབྱུང་བ་ན་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པ་མེད་ན་ཇི་ལྟར་ལས་དང་འབྲས་བུ་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། དེ་ཡང་བྱས་ནས་རེག་པར་མི་འགྱུར་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། གང་གིས་ལས་བྱས་པ་དེས་རེག་པར་མི་འགྱུར་བ་མིན་ཏེ། ཉམས་སུ་མྱོང་བར་མི་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བསྟན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་གྱིས་བྱས་པ་མྱོང་བར་འགྱུར་བའང་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། གཞན་གྱིས་བྱས་པ་གཞན་གྱིས་མྱོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ལས་གཞན་ཞིག་བྱས་ནས་འབྲས་བུ་གཞན་ཞིག་མྱོང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྲོག་གཅོད་པའི་ལས་བྱས་ནས་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ལོངས་སྤྱོད་ཉམས་སུ་མྱོང་ན་ནི་སོ་སོར་ངེས་པའི་ལས་ཀྱི་འབྲས་བུ་ཉམས་པར་ཐལ་བར་ འགྱུར་རོ། །འཕོ་བ་མེད་ཅིང་ཕྱིར་ཡང་འོང་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་རྟག་པའི་བདག་འགའ་ཡང་འཕོ་བ་ཡང་མེད་དེ་བདག་ལ་སོགས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་ལ་སོགས་པ་ནས་འགའ་ཞིག་འདིར་འོང་པ་ཡང་མེད་དེ་འཕོ་བར་སྨྲ་བ་ཚད་མས་གནོད་པ་ཉིད་ཀྱིས་སུན་ཕྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཡོད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། གཞན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རི་བོང་གི་རྭ་བཞིན་དུ་མི་བདེན་པའི་ཕྱིར། མེད་པའང་མ་ཡིན་ཏེ། སྒྱུ་མ་དང་འདྲ་བའི་སོ་སོར་སྣང་བ་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པས་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །ལྟ་བའི་གནས་ཀྱང་མ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོའི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །དག་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། སྔོན་མ་དག་པ་ལས་ཕྱིས་དག་པར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་པ་ནི་སེམས་ཅན་གཅིག་ལ་དག་པ་དང༌། མ་དག་པ་ནི་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པ་ཙམ་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །དེའི་སྤྱོད་པ་འཇུག་པ་ཙམ་ཡང་མེད་དེ། ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་འཇུག་པ་དང༌། འཇུག་པ་མེད་པ་ཞི་བ་
Chinese
如果说是常，那么本体成了一个，就不会有感受业和果报这件事了。如果说是断灭，因为不是一切都存在，所以业和果报也不会存在。因此，按照我们的观点，业和果报的联系是成立的，但对于那些被其他人完全臆测的常人和陷入断见邪道的人来说，是没有的。业的积累不存在，存在的事物也不存在。因为先前和后来没有相遇，所以积累不会存在。刹那各自以自己的本体产生，如果那时没有存在，那么如何感受业和果报呢？那也是做了之后不会接触吗？不是的。谁做了业，那个人不会接触吗？不是的，是不会感受。即使那样，也会感受，这是为了显示这个道理。他人所作，也不会由他人感受。他人所作，也不是由他人感受，也不是做了一个业，感受另一个果报。如果做了杀生的业，却享受布施的果报，那么就会导致各自确定的业的果报消失。 没有转移，也不会返回。也就是说，从这个世界到另一个世界，没有任何常恒的自我转移，因为没有自我等等。从另一个世界等等，也没有任何东西来到这里，因为说转移会被量（ प्रमाण ，pramāṇa，量）所损害而驳倒。也不是一切都存在，因为其他人完全臆测的一切都像兔子的角一样不真实。也不是不存在，因为对于像幻觉一样各自显现的事物，安立了世间的名称，所以也不是不存在。也不是观察的处所，因为在事物的本体上没有完全成立。也不是清净，因为先前不清净，后来也不会变得清净，对于一个有情来说，清净和不清净只是完全臆测而已。它的行为，仅仅是进入也不存在，因为它不是在一切处都存在。同样，进入和不进入寂灭
English
If it is said to be permanent, then the essence becomes one, and there will be no experience of karma and its results. If it is said to be annihilation, since not everything exists, karma and its results will not exist. Therefore, according to our view, the connection between karma and its results is established, but for those who are completely speculated by others as permanent beings and those who have entered the wrong path of nihilism, it does not exist. The accumulation of karma does not exist, and the things that exist also do not exist. Because the previous and the subsequent do not meet, accumulation will not exist. Each moment arises with its own essence, and if there is no existence at that time, then how can one experience karma and its results? Is it that after doing it, one will not touch it? No. Is it that whoever does the karma, that person will not touch it? No, it is that one will not experience it. Even so, one will experience it, this is to show this reason. What is done by others will not be experienced by others. What is done by others is not experienced by others, nor is it that one does one karma and experiences another result. If one does the karma of killing, but enjoys the result of generosity, then it would lead to the disappearance of the results of each determined karma. There is no transference, and there is no return. That is to say, from this world to another world, there is no permanent self that transfers, because there is no self, etc. From another world, etc., nothing comes here either, because the assertion of transference is refuted by the harm of valid cognition ( प्रमाण ，pramāṇa，valid cognition). It is also not that everything exists, because everything that others completely speculate is untrue like a rabbit's horn. It is also not that it does not exist, because for things that appear separately like illusions, worldly names are established, so it is also not that it does not exist. It is also not a place of observation, because it is not completely established in the essence of things. It is also not pure, because what was previously impure will not become pure later, for a sentient being, purity and impurity are merely complete speculation. Its behavior, merely entering, also does not exist, because it does not exist in all places. Similarly, entering and not entering quiescence.
Tibetan
ནི་འཇུག་པའོ། །གཟོད་ནས་ཞི་བ་ནི་འཇུག་པའི་ངོ་བོ་མེད་པའམ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །སྐྱེ་མེད་ཞི་བ་མཚན་མ་མེད་པའི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྐྱེ་བ་མེད་པ་ནི་ཞི་བའི་གོ་འཕང་ངོ༌། །སྐྱེ་བ་ནི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གནས་ཡིན་པ་ཉིད་དང༌། རབ་ཏུ་མ་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་མཚན་མ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་གནས་ཡིན་ནོ། །བདེ་གཤེགས་སྤྱོད་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རབ་ཏུ་ཞི་བ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ངེས་པར་རྟོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དྲི་མ་མེད་པ་བསྙེངས་པ་མེད་པའི་སྟོབས་བཅུ་དང༌། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་བཅུ་དང༌། ཡེ་ཤེས་བཅུ་ལ་སོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡོན་ཏན་དཔག་ཏུ་མེད་པ་རྣམ་པར་དག་པ་རྣམས་འབད་པ་མེད་པར་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །མངོན་པར་ཤེས་པས་རྣམ་པར་རྩེ་ཞིང་ཆོ་འཕྲུལ་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡང་འབད་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེས་བྱའོ། །འགྲོ་དང་འཇུག་མེད་མཁས་པའི་ ཆོས་ཀྱི་འགྲོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གར་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པས་མི་འགྲོ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་འགྲོ་བ་དང༌། འོང་བ་མད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །དེ་འདྲའི་འགྲོ་བ་འགྲོ་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འགྲོས་ནི་མཁས་པས་ནན་ཏན་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་སྟེ། སངས་རྒྱས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བའོ། །དེ་དག་ཉིད་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་གར་ཡང་མི་འགྲོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའ་དང༌། སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་སྒྲ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཞི་བར་ཞི་ཉེ་བར་ཞི་བའི་འགྲོས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞི་བ་ནི་གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཉིད་དོ། །རབ་བཞི་ནི་ཐ་མའི་མཐའ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཉེ་བར་ཞི་བ་ནི་དབུས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་ཏུ་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་སོང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་གཡོ་བ་ཤིན་ཏུ་མཐོང་བར་དཀའ་བའི་གནས་ཏེ། བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་དེ་ནི་ཚིག་གིས་བརྗོད་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབྱངས་ཀྱིས་བཤད་ཀྱང་དབྱངས་ཀྱི་འཇུག་པ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། དབྱངས་ནི་སྒྲའི་ངོ་བོས་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་པས་གང་ནས་ཀྱང་མི་འོངས་གར་ཡང་མི་འགྲོ། །གར་ཡང་གནས་པ་མེད་པ་སྟེ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཆོས་ཉིད་ཀྱི་འགྲོས་ཏེ་འགྲོ་བ་ཁོ་ན་དབྱངས་ཀྱིས
Chinese
即是进入。本来寂静是没有进入的自性或者说是能成立的。无生寂静无相之境。名为，无生是寂静的果位。生是一切过患的处所，并且是不寂静的。因此是远离一切相的处所。如来行境名为不是其他的行境，这是所要显示的。如是殊胜寂静和空性，如果能确定证悟，那么佛的功德，无垢无畏的十力，十度，十智等等，佛的无量清净功德，就能不费力气地产生。以神通而嬉戏，各种神变之差别，也能不费力气地产生。名为，去和来都没有，智者的 法之行。名为，法的界性，任何地方都不去，所以不去，名为如是，因为真如没有去和来。如是去和不去，名为法性的行持，是智者以精进所要证悟的，是佛和菩萨们所要证悟的。为了要显示这些，法的界性任何地方都不去。名为，法的界性，真如，真实的边际，空性，法性，这些是异名的词语。寂静中寂静，近寂静的行持。名为，寂静是从本来就寂静的。殊胜寂静是远离最后的边际的缘故。近寂静是没有中间的缘故。恒常随顺事物的自性。名为，不动，是极难见到的处所，是如来的果位。如是之境，是语言所不能表达的。纵然以音声宣说，音声也没有进入。名为，音声是以声音的自性而空，所以从任何地方都不来，任何地方都不去。任何地方都不住，因为自性是空的缘故。法性的行持，仅仅是音声的行持。
English
That is entering. Originally, peace is the nature of not entering or that which establishes it. The state of unborn peace, without characteristics. Called, unborn is the state of peace. Birth is the place of all faults, and it is not peaceful. Therefore, it is a place free from all characteristics. The realm of the Sugata is said to be not the realm of others, which is what is to be shown. If one definitely realizes such excellent peace and emptiness, then the qualities of the Buddha, the ten powers of immaculate and fearless, the ten perfections, the ten wisdoms, etc., the immeasurable pure qualities of the Buddha, will arise effortlessly. Playing with clairvoyance, the distinctions of various miracles will also arise effortlessly. Called, there is no going and coming, the wise one's way of Dharma. Called, the nature of the realm of Dharma does not go anywhere, so it does not go, called thus, because Suchness has no going and coming. Such going and not going, called the conduct of Dharma nature, is what the wise should diligently realize, what the Buddhas and Bodhisattvas should realize. In order to show these, the realm of Dharma does not go anywhere. Called, the realm of Dharma, Suchness, the ultimate reality, emptiness, Dharma nature, these are words of different names. Peace in peace, the conduct of near peace. Called, peace is peaceful from the beginning. Excellent peace is because it is free from the final limit. Near peace is because there is no middle. Always following the nature of things. Called, immovable, is a place that is extremely difficult to see, it is the state of the Sugata. Such a state cannot be expressed in words. Even if spoken with sound, the sound does not enter. Called, sound is empty by the nature of sound, so it does not come from anywhere, it does not go anywhere. It does not abide anywhere, because its nature is empty. The conduct of Dharma nature is only the conduct of sound.