Tibetan
བུའི་གླིང་འདིར་སའི་བདག་པོ་བརྟེན་པས་བྱིན་ཞེས་བྱ་བ་བུ་ལྔ་ བརྒྱས་བརྒྱན་པ་ཡིད་རབ་ཏུ་དགའ་བ། ཕས་ཀྱི་རྒོལ་བ་དང༌། མུ་གེ་དང༌།། བདུད་ལ་སོགས་པའི་གནོད་པ་དང་བྲལ་བས་འཛམ་བུའི་གླིང་དང༌། ལྷའི་གནས་ལ་ཁྱད་པར་མེད་པའི་རྒྱལ་སྲིད་ཀྱི་བདེ་བ་ཁ་ན་མ་ཐོབ་མེད་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་ཏོ། །ཡང་དེའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་གཟི་བརྗིད་ཚོགས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཁྱད་པར་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྒྱལ་པོའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་ཏན་ངེས་པར་སྟོན་ཅིང་ཆོས་སྟོན་ཏོ། །དོན་དམ་པའི་རང་བཞིན་གསལ་བར་བྱེ་བའི་ཕྱིར་དང༌། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པར་རབ་ཏུ་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། སྲིད་པའི་འགྲོ་བ་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འགྲོ་བ་དྲུག་གི་འཁོར་བར་འབྱུང་བས་ན་སྲིད་པའོ། །དེར་སྐྱེས་པ་ནི་འགྲོ་བའོ། །དེ་དག་ནི་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་ལྟར་རྨི་ལམ་ནི་འགྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་སུ་ལྟུང་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་སྐྱེ་བ་དང༌། འགག་པ་དང༌། བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་སོ་སོར་རང་རིག་པ་ཉེ་བར་དམིགས་ན་ཡང་རྨི་ལམ་གྱི་དངོས་པོ་གྲུབ་པ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་དང་འཆི་བ་ལ་སོགས་པ་དེ་དག་བདེན་པར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལ་སུ་ཡང་མི་སྐྱེ་འཆི་བ་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ཡང་མེད་དོ། །མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མ་སྐྱེས་པ་ལ་འཆི་བ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སེམས་ཅན་མིང་དང་སྲོག་ཀྱང་མི་རྙེད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གྲངས་ཅན་དག་ནི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ཡོན་ཏན་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་གཙོ་བོ་ཞེས་བརྗོད་པའོ། །དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ན་འགྲོ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །མི་རྙེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཚེད་མས་ངེས་པར་བརྟགས་ན་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་བ་སྟེ། ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མི་རིགས་པ་ཉིད་དོ། །རྟག་ན་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་པས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཡིན་ན་ཡང་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་གནས་པའི་སྐབས་མེད་པས་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མེད་ཅེས་བྱའོ། །སྲོག་ནི་ཕྱོགས་ཀྱི་གོས་ཅན་གྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་བདག་སྟེ། དེ་ཡང་ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ལས་གཞན་ དུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །མིང་ནི་རིག་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་བརྟགས་པའི་སྐྱེས་བུ་སྟེ་སྲེད་མེད་ཀྱི་བུ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ཡང་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཆོས་འདི་རྣམས་ནི་དབུ་བ་ཆུ་ཤིང་འདྲ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། དབུ་བའི་གོང་བུ་ནི་སྣང་བ་ཙམ་སྟེ་ངེས་པར་བརྟགས་ན་ཅི་ཡ
Chinese
在此子民的土地上，依靠土地之主，名为“赐予”，以五百子为庄严，内心极其欢喜。远离他方的侵扰、饥荒、邪魔等损害，如同赡部洲与天界无有差别般，享受着无与伦比的王政之乐。又于彼时，如来光辉聚集之王，尤其以等持之王的伟大自性之功德，必定显现并宣说佛法。为了究竟真实的自性得以明晰，以及为了彻底成立一切法无我。宣说了“有情众生的轮回犹如梦境”等。因为于六道轮回中产生，故为“有”。于彼处出生即为“有情”。彼等犹如梦境。如同梦境中，堕入各种境地的有情众生，生、灭、乐、苦各自的自证虽可近似观察，然梦境之事物并无实有，故生与死等彼等并非真实存在。所谓“于此无有生者亦无死者”，即无有生。如同石女之子般，无有生故。未生者，亦无有死。所谓“众生、名与命亦不可得”，数论派认为，众生是指具有三种 गुण (藏文：ཡོན་ཏན།，梵文天城体：गुण，梵文罗马拟音：guṇa，汉语字面意思： गुण) 自性的主物。彼完全转变时，则称之为“有情”。所谓“不可得”，即若以正理详细观察，则不会成为观察之境，因为转变是不合理的。若为常，则自性不会转变为其他，故亦非转变。若为刹那，则无有存在于第二刹那之机会，故说无有转变。命是裸体外道所观察的“我”，然彼亦无法在五蕴之外观察到。名是吠陀论者等所观察的士夫，如无贪之子等。彼亦无法观察到。因此，这些法如同水泡和水上的树木一般。所谓水泡之聚，仅仅是显现而已，若详细观察，又有何物存在呢？
English
Here in this land of children, relying on the lord of the land, named 'Given,' adorned with five hundred sons, the mind is exceedingly joyful. Free from the harm of external aggressors, famine, demons, and so forth, like Jambudvipa and the realm of the gods without distinction, they experience the incomparable bliss of royal governance. Moreover, at that time, the Tathagata, the King of the Assembly of Splendor, especially with the greatness of the self-nature of the King of Samadhi, will surely reveal and teach the Dharma. In order to clearly distinguish the ultimate true nature, and in order to thoroughly establish that all dharmas are without self. He spoke of 'the cycle of existence of sentient beings is like a dream,' and so on. Because it arises in the cycle of the six realms, it is called 'existence.' Being born there is called 'sentient being.' These are like dreams. Just as in a dream, sentient beings who fall into various states, although the self-awareness of birth, cessation, happiness, and suffering can be closely observed, the objects of the dream are not established, so birth and death and so on are not truly existent. The saying, 'In this, there is no one born, nor is there anyone who dies,' means there is no birth. Like the child of a barren woman, there is no birth. For the unborn, there is also no death. The saying, 'Sentient beings, names, and lives are also unobtainable,' the Samkhyas consider sentient beings to be the chief possessor of the three gunas (Tibetan: ཡོན་ཏན།, Sanskrit Devanagari: गुण, Sanskrit Roman transliteration: guṇa, literal Chinese meaning: गुण). When that is completely transformed, it is called 'sentient being.' The saying 'unobtainable' means that if one examines it carefully with reason, it will not become an object of observation, because transformation is unreasonable. If it is permanent, then its own nature will not change into another, so it is also not a transformation. If it is momentary, then there is no opportunity to exist in the second moment, so it is said that there is no transformation. Life is the self contemplated by the naked ascetics, but that also cannot be observed apart from the five skandhas. Name is the person contemplated by the Vedic scholars and so on, such as the son of the desireless one and so on. That also cannot be observed. Therefore, these dharmas are like bubbles and trees in the water. The collection of bubbles is merely an appearance, and if one examines it carefully, what is there?
Tibetan
ང་མེད་པའོ། །ཕུང་པོ་ལྔ་པོ་ཡང་དབུ་བའི་གོང་བུ་བཞིན་དུ་བདག་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཆུ་ཤིང་སོ་སོར་ཕྱེ་ན་སྙིང་པོ་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་ལ་སོགས་པའི་སྙིང་པོ་ཡོང་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ། ནམ་མཁའ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་པ། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་རྣམས་ནི་སྤྲིན་ལྟ་བུ། གློག་ལྟ་བུ། ཆུའི་ཟླ་བ་ལྟ་བུ། སྨིག་རྒྱུ་ལྟར་མཐོང་བ་ཉིད་ན་མི་དམིགས་པའི་ངོ་བོ་སྐད་ཅིག་མའི་ངོ་བོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དཔེ་འདི་དག་ནི་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པར་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་བསྟན་ཏེ། འགའ་ཞིག་ལ་གྲགས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཡིན་ནོ། །བདག་མེད་པ་གཉི་ག་བསྲེས་ནས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྲིད་པ་གསུམ་པོ་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་སྟོང༌། མྱུར་དུ་འཇིག་ཅིང་མི་རྟག་སྒྱུ་འདྲ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ། རབ་ཏུ་སྣང་ཞིང་གསལ་བ་ཡང་རྨི་ལམ་ཉིད་དང་འདྲ་བའི་ཕྱིར་དང༌། སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་དང༌། སྙིང་པོ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རབ་ཏུ་རྟོགས་སོ། །འདིར་གང་ནས་ཀྱང་མ་འོངས་ཤིང༌། འདི་ནས་ཀྱང་གར་ཡང་འགྲོ་བ་མེད་པ་ནི་གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དང༌། མཚན་མ་མེད་པར་གྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་མི་དག་འཇིག་རྟེན་འདིར་ཡང་ཤི་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མི་དག་འཇིག་རྟེན་འདི་ནས་ཤི་བར་གྱུར་པ་ཡང་མེད་ལ། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བ་ཡང་མེད་དོ། །འགྲོ་བ་དང་འོད་བ་མེད་པས་རྟག་ཏུ་ཁྱབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐད་ཅིག་མ་ཉིད་ཡིན་པས་ཀྱང་སྐྱེ་བའི་ཡུལ་དེ་ཉིད་དུ་འཆི་བར་འགྱུར་བས་འགྲོ་བ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །གལ་ཏེ་དེ་ལྟ་ན་མ་བྱས་པ་དང་ཕྲད་པ་དང༌། བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐེ་ཚོམ་བཟློག་པའི་ཕྱིར། ལས་བྱས་རྣམས་ནི་ནམ་ཡང་མེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དགེ་ བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་བྱས་པའི་སྐྱེས་བུ་གཉིད་ཀྱིས་ལོག་པའི་ཚེ་མཐོ་རིས་དང་ངན་སོང་ལ་སོགས་པའི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་གྱུར་པ་མཐོང་ཡང་དེ་དག་ཏུ་སོང་བའི་བྱ་བ་མེད་པ་དང༌། འདིར་ཤི་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་ན་ནི་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། འགྲོ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འཇིག་རྟེན་ཕ་རོལ་དུ་འགྲོ་བའི་སྐྱེས་བུ་ལ་སོགས་པ་མེད་ཀྱང་ལས་དང་འབྲས་བུ་རྣམ་པར་ཉམས་པ་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་པར། འཁོར་བ་ན་ཡང་དཀར་ནག་འབྲས་བུ་སྟེར། །ཞེས་བྱ་བས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ།
Chinese
无我啊！五蕴也如水泡一般，没有我等自性。如同水树分开就没有精华一样，蕴、界、处等也没有精华。因此，如幻术一般，如虚空般无自性，所体验的都如云、如电、如水中月、如阳焰一般，显现之时不可得，是刹那的自性。这些比喻是为了证明人无我而说的，是就某些人所共知而说的。为了将二种无我混合而宣说，三有如梦一般空虚，迅速坏灭且无常，如同幻术一般。 对于“极显明亮也如梦”一句，因为极度显现明亮也如同梦一般，并且是刹那，彻底了悟到无有实义。此处从任何地方也没有来，从此处也没有去往任何地方，因为一切法皆是空性，并且没有相状。因此，“不净世间此亦死”一句，不净世间从此处死去也没有，去往他世也没有。因为没有去来，所以恒常周遍。因为是刹那，所以在出生的地方死去，所以没有去来。如果那样，就会有未做而遇，已做而无果的怀疑，为了遣除这种怀疑，说了“所作业者终不失”。做了善与不善之业的众生，在睡眠时，见到天界和恶趣等安乐和痛苦等感受，但并没有去往那些地方的行为，并且会成为在此死去的过失。如果那样，也不会感受安乐和痛苦，因为没有去来。虽然没有去往他世的众生等，但业和果不会消亡，如“轮回中亦赐予黑白果”所说，并非恒常，也不会断灭。
English
No-self! The five aggregates are also like bubbles, without the nature of self and so on. Just as there is no essence when water and trees are separated, so too the aggregates, realms, and sources have no essence. Therefore, like an illusion, without inherent existence like the sky, what is experienced is like clouds, like lightning, like the moon in water, like a mirage, appearing but not found, it is the nature of an instant. These metaphors are shown to prove the selflessness of persons, and are spoken according to what is known to some. In order to mix and teach the two selflessnesses, the three realms are empty like dreams, quickly destroyed and impermanent, like illusions. Regarding the phrase "extremely bright and clear is also like a dream," because extreme appearance and clarity are also like dreams, and it is momentary, it is thoroughly realized that there is no meaning. Here, it does not come from anywhere, nor does it go anywhere from here, because all dharmas are emptiness and without characteristics. Therefore, the phrase "the impure world also dies here," there is no dying from this impure world, nor going to another world. Because there is no coming and going, it is always pervasive. Because it is momentary, it dies in the place of birth, so there is no coming and going. If so, there would be the doubt of encountering what is not done and wasting what is done. To dispel this doubt, it is said, "Actions done are never lost." Beings who have done good and bad deeds, when they fall asleep, see the happiness and suffering of heavens and hells, but there is no act of going to those places, and it would be a fault of dying here. If so, one would not experience happiness and suffering, because there is no coming and going. Although there are no beings going to other worlds, karma and its results do not perish, as it is said, "In samsara, it also gives black and white fruits," it is not permanent, nor will it be cut off.