Tibetan
་ལྡོག་པར་འགྱུར་བའོ། །ལམ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཆོས་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པས་སངས་རྒྱས་ཉིད་ཀྱི་ལམ་མོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྣང་བར་གྱུར་པ་ནི་རྨོངས་པའི་མུན་པ་ཉེ་བར་སླེ་བར་ནུས་པའི་བསྟན་བཅོས་ཐམས་ཅད་ཐོས་པས་གསལ་བར་གྱུར་པའོ། །ངན་འགྲོ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མི་འཇིགས་པ་ནི་ངན་འགྲོར་འགྲོ་བར་བྱེད་པའི་ལས་མི་བྱེད་ པའི་ཕྱིར་རོ། །བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མང་དུ་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་ཡིན་ནོ། །མ་ལུས་དོན་རྣམས་མཛད་པ་ཐུབ་པའི་དབང་པོ་བཞིན། །མང་དུ་ཐོས་ཤིང་ཆོས་རྣམས་རྣམ་འབྱེད་ལ་མཁས་ཤིང༌། །མ་ལུས་བསྟན་བཅོས་དོན་རྣམས་འབྱེད་པར་བཟོད་པ་ཡིས། །ཤིན་ཏུ་དྲི་མ་མེད་པ་སེམས་ཅན་དོན་དུ་བྱས། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་གཞོན་ནུ་ཆོས་སྦྱིན་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་འདི་བཅུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ལ། བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་སྤོང་བ་ནི་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་གཉེན་པོའི་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆོས་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །བྱ་བ་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཡང་དག་པའི་ལམ་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ཆོས་ལ་འགོད་པ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དེ་ལྟ་བུར་གནས་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་སྦྱོང་བ་ནི་སེམས་རྣམ་པར་དག་པས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ཡོངས་སུ་དག་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པས་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་འཐོབ་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྙིང་པོ་ནི་བྱང་ཆུབ་དམ་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ། །ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པའོ། །དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོགས་པས་དངོས་པོར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡོངས་སུ་འདོར་བའོ། །གཞན་དུ་ན་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་གཏོང་བ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཚར་གཅོད་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་ནུས་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བར་བྱེད་པས་ཚར་གཅོད་པར་བྱེད་ཀྱི་བཅིང་བ་དང་དགག་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྐལ་བའི་ཤས་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགེ་བའི་རྩ་བ་རྣམས་མ་གོད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་དང་ཐུན་མོང་དུ་བྱས་ནས་ལྷག་པའི་བསམ་པས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་བསྔོ་བའོ། །དེ་ལ་དམིགས་པའི་བྱམས་པ་བསྒོམ་པ་ནི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་གཟུང་བའི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པ་དང༌། ཆོས་ལ་དམིགས་པ་དང༌། དམིགས་པ་མེད་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྒོམ་པར་བྱེད་ཅིང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ནི་བདེ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ལ། ཆོས་སྦྱིན་པ་དང་དུས་མཉམ་ པ་ཉིད་དུ་ནི་དགའ་བ་དང་རབ་ཏུ་དགའ་བ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་བཅུ་པོ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པའི་ཕ་ཡོན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ནི་སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །བདེ་བ་དཔག་མེད་འབྱུང་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ། །དམ་ཆོས་སྦྱིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་རབ་བསྔགས། །ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་ལས་ལྷག་གཞན་མེད་པས། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པར་བྱ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕ་ཉོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཞོན་ནུ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་འདི་བཅུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཉིད་དེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་གནས་པའོ་ཞེས་བྱས་ནས་སོ། །མི་གནས་པར་བསམ་གཏན་བྱེད་པ་ནི་གནས་ལ་དམིགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སྐྱེ་བ་ལ་མི་སྨོན་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཁམས་གསུམ་དུ་སྐྱེ་བ་དམིགས་སུ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མཆོག་ཏུ་མི་འཛིན་པ་ནི་བདག་ནི་ཚུལ་ཁྲིམས་དང་ལྡན་པའོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ནི་འདིའི་དོན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་སྲུང་ངོ་ཞེས་གསུམ་ལ་མཆོག་ཏུ་ལྟ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །འཕགས་པ་ལ་མི་སྐུར་བ་ནི་འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྟོགས་པ་ལ་ནན་ཏན་བྱེད་པ་ཡང་མངོན་པར་མི་ཉམས་པར་མཐོང་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གནས་ན་ཡང༌། ཅི་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པའོ། །མི་འགལ་བར་གནས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཆོས་འགལ་བ་མ་དམིགས་པ་ཉིད་དོ། །དངོས་པོ་མི་དམིགས་པ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་རྣམས་རང་གི་ངོ་བོར་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པ་ཉིད་དོ། །འདུ་བྱེད་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའོ་ཞེས་ངེས་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དབེན་པར་འགྱུར་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབེན་པའི་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ལ་སྐུར་པ་མི་འདེབས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ནི་དམིགས་པ་མེད་པའི་ལྟ་བ་ཡིན་གྱི་གང་གཞན་དག་ཏུ་གང་ཟག་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་ནི་དགོངས་པ་ཅན་མ་ཡིན་གྱི་ བདེན་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྟོན་པར་བྱེད་ན་དེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐུར་པ་འདེབས་པ་ཡིན་ནོ། །དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ནི་ཀློག་པ་དང་ཁ་ཏོན་ལ་སོགས་པས་ལུང་གི་ཆོས་འཛིན་པར་བྱེད་དོ། །རྟོགས་པའི་ཆོས་ནི་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པས་འཛིན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཉིད་སྒོམ་པ་ཁོ་ན་དམ་པའི་ཆོས་འཛིན་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྟོང་པ
Chinese
将会转变。安住于道，是因努力于能获得成佛之法，故为成佛之道。照亮一切众生，是因听闻一切能驱散愚昧黑暗的论典而变得明亮。不畏惧一切恶趣，是因为不做会导致堕入恶趣的业。这十者是菩萨多闻的利益。如能仁自在者般成办一切义利，多闻且善于辨别诸法，能忍受开解一切论典之义，以极度无垢之心为众生谋利。布施佛法的利益，如《童子布施的利益是此十种》等所说。舍弃非为之事，是因为宣说非为之事的对治之法。从事应为之事，是因为极善宣说真实之道。安立士夫于圣法，是因为自身也安住于此。清净佛土，是因为心完全清净，佛土也会变得完全清净。能获得菩提之精华，是因为以佛法布施能获得法身之故，菩提之精华即殊胜菩提，也就是法身。获得是指成就。完全舍弃事物，是因为了悟一切法皆无自性，从而完全舍弃对事物的执着。否则，对于无生者而言，也没有舍弃。断除烦恼，是因为使烦恼失去一切力量而断除，并非通过束缚和禁止。所谓给予一切众生利益的部分，是指不损害善根，与一切众生共同分享，并以增上意乐回向给一切众生。于此修持所缘之慈爱，是为了必定摄受一切众生，修持缘众生、缘法和无所缘的大悲心，且于现法中获得安乐，佛
English
will be transformed. Abiding on the path means diligently practicing the Dharma that leads to Buddhahood, hence it is the path to Buddhahood itself. Illuminating all sentient beings means becoming clear by hearing all the treatises that can dispel the darkness of ignorance. Not fearing any of the lower realms is because one does not engage in actions that lead to falling into the lower realms. These ten are the benefits of a Bodhisattva's extensive learning. Like the Sage, the Lord of Sages, accomplishing all purposes, being learned and skilled in distinguishing all Dharmas, being able to endure explaining the meanings of all treatises, with an utterly stainless mind, one works for the benefit of sentient beings. The benefit of giving the Dharma, as stated in "The benefit of a youth giving the Dharma is these ten," and so on. Abandoning what should not be done is because one teaches the Dharma that is the antidote to what should not be done. Engaging in what should be done is because one excellently teaches the true path. Establishing individuals in the sacred Dharma is because one's self also abides in it. Purifying the Buddha-field is because when the mind is completely pure, the Buddha-field also becomes completely pure. Enabling the attainment of the essence of Bodhi is because giving the Dharma leads to attaining the Dharmakaya, the essence of Bodhi is the supreme Bodhi, which is the Dharmakaya. Attaining means accomplishing. Completely abandoning things is because one realizes that all Dharmas are without inherent existence, thereby completely abandoning attachment to things. Otherwise, for the unborn, there is also no abandonment. Cutting off afflictions is because one cuts off afflictions by making them devoid of all power, not through binding or prohibition. Giving a share of benefit to all sentient beings means not harming the roots of virtue, sharing them in common with all sentient beings, and dedicating them to all sentient beings with a superior intention. Meditating on loving-kindness focused on this is to ensure the complete embrace of all sentient beings, cultivating compassion focused on sentient beings, focused on Dharma, and without focus, and in this life, one will attain happiness, the Dharma
Chinese
布施的同时，就会获得喜悦和极大的喜悦。这十种就是法布施的利益。偈颂的意义如前。成为产生无量安乐之因，殊胜之法布施，佛陀极赞叹。由于没有胜过法布施的其他布施，因此，应当极力行法布施。为了显示安住于空性之菩萨的利益，（宣说）青少年安住于空性的利益有这十种等等。安住于佛的住处，就是安住于空性，称为安住于佛的住处。不执著地禅修，就是没有对所缘的执著。不希求生，因为一切法皆空，所以在三界中没有可执著的生。不执著于戒律，就是我具有戒律，为了这个目的而守护戒律，不执著于这三种最高的见解。不诽谤圣者，即使对圣者声闻和独觉的证悟精进，也因为现量见到而不退转，即使安住于空性，也不诽谤说一无所有。安住于不违背，就是没有执著一切相违之法。不执著事物，就是内外自性之事物，没有完全成立自己的体性。为了确信一切行皆是空性。变得寂静，因为以远离一切烦恼的空性之等持而安住。不诽谤佛陀，如果宣说世尊所说的诸法空性是无所缘的见解，而其他所说的关于补特伽罗等是并非不了义而是真实的，那就是诽谤如来。受持正法，就是以读诵等受持教法。因为以现证而受持证法，所以仅仅修持空性才是受持正法，这指的是空性。
English
At the same time as giving, one will obtain joy and great joy. These ten are the benefits of giving the Dharma. The meaning of the verses is as before. The noble Dharma giving, which becomes the cause of immeasurable happiness, is highly praised by the Buddha. Since there is no other giving superior to the giving of the Dharma, therefore, one should diligently give the Dharma. In order to show the benefits of a Bodhisattva abiding in emptiness, (it is said that) the benefits of a youth abiding in emptiness are these ten, and so on. Abiding in the abode of the Buddha is abiding in emptiness itself, and it is called abiding in the abode of the Buddha. Meditating without abiding is not having an object of focus. Not desiring birth, because all dharmas are empty, therefore there is no birth to be fixated on in the three realms. Not holding the precepts as supreme is being free from the conceptualization of viewing the three as supreme, saying, "I am endowed with precepts, and I observe precepts for this purpose." Not denigrating the noble ones, even if one is diligent in the realization of the noble Hearers and Solitary Buddhas, one does not regress because of seeing it directly. Even if one abides in emptiness, one does not slander by saying that there is nothing. Abiding without contradiction is not fixating on all contradictory dharmas. Not fixating on things is that the things of inner and outer nature are not completely established in their own essence. It is to be certain that all phenomena are empty. Becoming solitary is because one abides in the samadhi of emptiness, which is devoid of all afflictions. Not slandering the Buddha, if one declares that the emptiness of all dharmas taught by the Bhagavan is a view without an object of focus, and that what is taught about persons and so on in other places is not provisional but true, then that is slandering the Tathagata. Holding the sacred Dharma is to hold the Dharma of scripture by means of reading and recitation, etc. Because the Dharma of realization is held by making it manifest, therefore, only meditating on emptiness is holding the sacred Dharma, which refers to emptiness.