Tibetan
ན་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་བཅུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སྤྱོད་པ་ལ་གནས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྤྱོད་པ་ལས་ཀུན་དུ་མི་འདའ་བའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་ལ་སྤྱོད་པ་ནི་ས་དང་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་སྤྱོད་པ་ཉིད་དོ། །ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པར་གནས་པ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་ཉེ་བར་ཞི་བས་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བ་ལ་གནས་པ་ཉིད་དོ། །དབང་པོ་སྦས་པར་འགྱུར་བ་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པས་སྦས་པ་སྟེ་དབང་པོ་རྣམས་ཡུལ་ལས་ལོག་པར་འགྱུར་བའོ། །དགའ་བ་མྱོང་བ་ནི་བསམ་གཏན་ལས་སྐྱེས་པ་ཡིན་གྱི་ཡུལ་དང་ཡུལ་ཅན་ལས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདོད་པ་ལས་དབེན་པ་ནི་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །བསམ་གཏན་གྱིས་ཚིམ་པ་མེད་པ་ནི་བསམ་གཏན་གྱི་བདེ་བས་ངོམས་པ་མེད་པའོ། །བདུད་ཀྱི་ཡུལ་ལས་ཐར་པ་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་རྣམ་པར་གཡེང་བའི་བདུད་ཀྱིས་མ་གཡོས་པ་ཉིད་དོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡུལ་ལ་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་བསམ་གཏན་བསྒོམ་པ་ཉིད་དོ། །རྣམ་པར་གྲོལ་བ་རབ་ཏུ་སྨིན་པར་བྱེད་པ་ནི་རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བ་ཡོངས་སུ་གསོ་བའོ། །བཅུ་པོ་འདི་དག་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ བསམ་གཏན་ལ་མོས་པའི་ཕན་ཡོན་ནོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་ནི་དོན་ཐ་དད་པ་མེད་བསམ་བཤད་དོ། །ས་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བསམ་གཏན་མངོན་ལྡན་པ། །དུས་རྣམས་ཀུན་དུ་དགའ་བ་མཆོག་ནི་ཉམས་སུ་མྱོང༌། །དཔག་མེད་ཡོན་ཏན་ཡང་དག་ལྡན་པ་ཡིན། །རྣམ་མང་སངས་རྒྱས་ས་འདིར་མྱུར་དུ་འགྱུར། །ཤེས་རབ་ལ་རྣམ་པར་གནས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བཞེད་ནས། གཞོན་ནུ་ཤེས་རབ་སྤྱོད་པའི་ཕན་ཡོན་ནི་བཅུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བདོག་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་གཏོང་བ་ནི་ཕྱི་དང་ནང་གི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་དངོས་པོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བའོ། །སྦྱིན་པས་དག་པར་རློམ་སེམས་མི་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་སྦྱིན་པའི་འབྲས་བུ་ནི་ལོངས་སྤྱོད་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་མ་རལ་བ་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཚུལ་ཁྲིམས་ལ་མི་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གནས་མེད་པར་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ཉིད་དོ། །བཟོད་པའི་སྟོབས་ལ་གནས་པ་ནི་ཆོས་ཟ་བོ་བཟོད་པ་ལ་གནས་པ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་དང་བྲལ་བས་སེམས་ཅན་གྱི་འདུ་ཤེས་ལ་མི་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །བརྩོན་འགྲུས་བརྩམས་པ་ནི་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་ཀྱི་བརྩོན་འགྲུས་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པ་ལ་ལེགས་པ
Chinese
宣说了“于禅定生信的利益有十”等。安住于行持，就是不普遍超越菩萨的行持。行持于行境，就是行持于地和波罗蜜多等。安住于无有逼恼，就是烦恼的逼恼寂灭，安住于禅定的安乐。诸根成为隐藏，就是恒常安住于等持而隐藏，也就是诸根从对境中返回。感受喜乐，是从禅定中产生，而不是从对境和有境中产生。远离欲妙，就是远离对欲妙的贪欲。于禅定无有满足，就是对于禅定的安乐没有满足。从魔境中解脱，就是没有被分别念的散乱魔所动摇。善安住于佛境，就是以大悲和菩提心所摄持的禅定。使解脱成熟，就是完全滋养解脱的智慧之见。这十者是菩萨于禅定生信的利益。 偈颂是没有其他意义的解释。于此地，菩萨现前具有禅定，一切时中，体验殊胜的喜乐，具有无量功德，于此地迅速成佛。 想要宣说安住于智慧的利益，宣说了“青年，智慧行持的利益有十”等。完全施舍所有，就是完全施舍内外具有自性的事物。不以布施为清净而自诩，是因为没有智慧的布施的果实仅仅是受用而已。戒律没有毁坏，就是完全圆满。不住于戒律，就是体验一切法无有住处。安住于忍辱的力量，就是安住于法忍，因为远离有情之想，所以不住于有情之想。发起精进，就是身语意的精进，善于不缘念。
English
It is said that "the benefits of having faith in meditation are ten," and so on. To abide in conduct is to never universally transcend the conduct of a Bodhisattva. To engage in the field of activity is to engage in the grounds and perfections, and so on. To abide without suffering is to abide in the bliss of meditation, with the suffering of afflictions pacified. The senses become concealed, that is, concealed by constantly abiding in equipoise, that is, the senses turn away from objects. Experiencing joy is born from meditation, but not from objects and object-holders. Being secluded from desire is being separated from craving for desire. There is no satisfaction with meditation, that is, there is no satiety with the bliss of meditation. Liberation from the realm of Mara is not being moved by the Mara of discursive thought. To be well established in the realm of the Buddha is to meditate on meditation fully embraced by great compassion and the mind of enlightenment. To fully ripen liberation is to fully nourish the vision of the wisdom of liberation. These ten are the benefits of a Bodhisattva having faith in meditation. The verses are explanations without different meanings. In this place, the Bodhisattva is manifestly endowed with meditation, and at all times experiences supreme joy, is endowed with immeasurable qualities, and quickly becomes a Buddha in this place. Desiring to explain the benefits of abiding in wisdom, it is said, "Youth, the benefits of practicing wisdom are ten," and so on. To completely give away all possessions is to completely give away external and internal entities that have self-nature. Not to boast of being purified by giving is because the fruit of giving without wisdom is only enjoyment. The precepts are not broken, that is, they are completely perfected. Not abiding in discipline is experiencing all dharmas as having no abode. Abiding in the power of patience is abiding in the patience of dharma, because it is separated from the perception of sentient beings, so it does not abide in the perception of sentient beings. Initiating diligence is the diligence of body, speech, and mind, which is good at not focusing on objects.
Tibetan
ར་གནས་པའོ། །བསམ་གཏན་ལ་བསམ་གཏན་དུ་བྱེད་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་མི་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །བདུད་རྣམས་ཀྱིས་ཐུབ་པར་དཀའ་བ་ནི་བདུད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཇིག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཉིད་དོ། །ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རབ་ཏུ་མི་བསྒུལ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཕ་རོལ་རྒོལ་བ་ཐམས་ཅད་མི་དམིགས་པར་བྱས་ནས་ལེགས་པར་གནས་པ་ཉིད་དོ། །སྣང་བ་འཐོབ་པར་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདུ་བྱེད་འཇུག་པ་ཐམས་ཅད་མི་ཤེས་པའི་མུན་པ་རྣམས་པར་སེལ་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྣང་བ་ཤར་བ་ཉིད་ཀྱིས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་ཡོངས་སུ་བཟུང་བའི་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་དུ་འཇུག་གི །ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ལ་འདོད་པར་མི་འགྱུར་བས་དམན་པ་ལ་ མོས་པའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་པའོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསམ་གཏན་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་དང༌། སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ནི་དེ་ལ་མངོན་པར་མོས་པས་རབ་ཏུ་འཇུག་པའོ། །ཚིགས་སུ་བཅད་པའི་དོན་ནི་ཐ་དད་མེད་པས་མ་བཀྲོལ་ལོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བག་ཡོད་ལེགས་པའི་ཤེས་རབ་སྣང་བ་གསལ། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་ལས་འཕྲོས་སྙིང་རྗེས་སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་གཉེན། །དངོས་དང་དངོས་མེད་འབྱུང་དང་འགོག་པ་མ་ལུས་འཁྲུལ་པ་ཙམ། །ཡོངས་སུ་རྟོགས་ནས་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །ད་ནི་མང་དུ་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་གཞོན་ནུ་ཕན་ཡོན་ནི་འདི་བཅུ་སྟེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་ཚིག་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་བའི་ཕྱོགས་ཤེས་པར་བྱས་ནས་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་སྤོང་བ་སྟེ། མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱི་ལམ་བཅུ་ནི་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་ཕྱོགས་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཤེས་ནས་སྤོང་བར་བྱེད་པའོ། །ཐེ་ཚོམ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་བསྟན་པས་ངེས་པར་བསྐྱེད་ནས་ཐེ་ཚོམ་སེལ་བར་བྱེད་པའོ། །ལྟ་བ་དྲང་པོར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྟ་བ་ངན་པ་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་རྒྱུར་ལྟ་བ་དང༌། མི་མཉམ་པའི་རྒྱུ་གཙོ་བོ་ལ་སོགས་པའི་ལྟ་བ་ལས་བཟློག་ནས་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་རབ་ཏུ་འཇོག་པ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུའི་ཚུལ་གྱིས་ལྟ་བ་དྲང་པོར་བྱེད་དོ། །ལམ་ལོག་པ་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཏི་མུག་ལས་སྐྱེས་པའི་མཆོད་སྦྱིན་ལ་སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པ་སྤོང་དུ་འཇུག་ཅིང་བདག་ཉིད་ཀྱང་མུ་སྟེགས་ལ་སོགས་པའི་ལམ་ལས
Chinese
安住于彼。于禅定中行禅定，是不住一切之瑜伽士。诸魔难以降伏，乃以能摧毁一切魔之坛城的智慧而善加辨别。一切外道论敌皆不能动摇，乃以出世间之智慧，不观一切外道论敌而善住。所谓获得光明，乃是生起能遣除一切行之无明黑暗的智慧光明，以大悲摄持一切有情，而入于一切智慧。声闻和独觉不欲求，故不生起爱好下劣之心。善入于佛之禅定、三摩地和等至，乃是对其生起胜解而善入。偈颂之义，因无差别故未作解释。菩提萨埵具足正念，善妙智慧光明照，从智慧光明中生起，以慈悲为一切有情之友。有和无有，生起和止灭，一切皆是错觉而已。完全证悟后，将成为善逝之佛陀。现在为了宣说多闻之利益，故说“青年，此乃十种利益”等等。所谓“何者为十”，应知是普皆指示之语。了知一切烦恼和清净之方面后，舍弃一切烦恼之方面，即了知不善业道十者乃一切烦恼之方面而舍弃之。所谓辨别疑惑，乃是对有情进行辨别后进行开示，从而生起定解，遣除疑惑。所谓使见解正直，乃是舍弃以外道自在天等为因之邪见，以及不平等因之主物等见解，而安立于正确之见解，如是之方式即是使见解正直。所谓舍弃邪道，乃是劝人舍弃从愚痴所生的祭祀，如杀生等，自己也从外道等道中
English
Abiding therein. Meditating on meditation is the yogi who does not abide in anything. It is difficult for the demons to overcome, as it is through the wisdom that completely destroys all the mandalas of the demons that one discerns well. All opponents of other schools are unshakable, as it is through the wisdom that transcends the world that one does not perceive all opponents of other schools and abides well. The so-called attainment of light is the arising of the light of wisdom that dispels the darkness of ignorance of all entering activities, and enters into all wisdom by holding all sentient beings with great compassion. Because the Shravakas and Pratyekabuddhas do not desire it, they do not generate a mind that loves the inferior. To enter well into the Buddha's meditation, samadhi, and samapatti is to enter well by generating faith in them. The meaning of the verses has not been explained because there is no difference. The Bodhisattva is mindful, the light of good wisdom shines, arising from the light of wisdom, with compassion as the friend of all sentient beings. Existence and non-existence, arising and cessation, all are just illusions. Having fully realized this, one will become the Buddha, the Sugata. Now, in order to explain the benefits of much learning, it is said, "Youth, these are the ten benefits," and so on. The phrase "What are the ten" should be understood as a word of general indication. Having understood the aspects of all defilements and purification, one abandons the aspects of all defilements, that is, knowing that the ten paths of unwholesome actions are the aspects of all defilements, one abandons them. The so-called distinguishing of doubts is to generate certainty by distinguishing and teaching sentient beings, thereby dispelling doubts. The so-called making views upright is to abandon the wrong views that take Ishvara and other external causes as the cause, as well as the views of the chief substance of unequal causes, and to establish oneself in the correct view. Such a way is to make views upright. The so-called abandoning of wrong paths is to encourage people to abandon sacrifices born from ignorance, such as killing, and oneself also from the paths of heretics, etc.