Tibetan
ངན་ལས་འདས་པའི་ལམ་སྟོན་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ། ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྟོན་པར་འདོད་པས། དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བའི་ལས་ཀྱང་མེད་ལ། དེ་མེད་པས། མཐོ་རིས་དང༌། ངན་སོང་ལ་སོགས་པའི་འབྲས་བུ་ཉིད་ཀྱང་རིང་བ་ཉིད་དུ་སྤངས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མ་བསད་ན་ཡང་ཡུལ་གཞན་དུ་སྤངས་ཤིག །དེ་ལྟར་གྱུར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་རིང་དུ་གནས་པར་འགྱུར་རོ། །ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་དག་གི་ཚིག་གིས་མིའི་བདག་པོ་ཐེ་ཚོམ་སྐྱེས་ཤིང་བསད་པའི་བསམ་པ་ཡང་བྱུང་བ་དང་མིའི་བདག་པོ་དེ་ལ་རྟག་ཏུ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བའི་ལྷ་ཞིག་ཡོད་པས་མིའི་བདག་པོ་འདི་ལྟ་བུའི་སེམས་མ་སྐྱེད་ཅིག །སྡིག་པའི་གྲོགས་པོའི་ཚིག་གིས་སྡིག་པའི་སེམས་མ་སྐྱེད་ཅིང༌། །ཅེས་བསྐུལ་བ་དང༌། རྒྱལ་པོ་དེ་ལྷའི་ཚིག་གིས་བསྐུལ་བས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་ལས་མི་གཡོ་བའི་དྲན་པ་ཡང་བྱུང་ངོ༌། །དེའི་སྤུན་ཟླ་དགེ་སློང་དེ་དག་གིས་ལོག་པར་འཛིན་དུ་བཅུག་པས་བསད་པར་བྱའོ་སྙམ་ནས་དེ་སྟོབས་དང་བཞོན་པ་དང་བཅས་པར་གང་ན་ཆོས་སྨྲ་བ་གཉིས་གནས་པ་དེར་ཕྱིན་པ་དང༌། ནགས་དེ་ན་རྟག་ཏུ་གནས་པའི་ལྷ་དང་གནོད་སྦྱིན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ་ཕག་གི་ཆར་ཕབ་པས་སོ་ཕག་གི་ཆར་གྱིས་ཕྱེ་མར་བྱས་ནས་མནར་མེད་པར་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དགེ་སློང་མང་པོ་དེ་དག་ཀྱང་དམྱལ་བར་སོང་བར་གྱུར་ཏོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཆོས་ཟབ་མོ་སྤང་བར་མི་བྱ་སྟེ། དམྱལ་བར་འགྲོ་བས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གཞོན་ནུ་ཁྱེའུ་མཆོག་གཉིས་པོ་བྱུང་བ་ཡང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་ཉིད་སྟོན་ཏོ། །ཆོས་སྨྲ་བ་གཉིས་པོ་དེ་གཞན་ཡིན་པར་མི་བ་ལྟ་སྟེ། འོན་ཀྱང་གཅིག་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མར་མེ་མཛད་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི་ང་ཡིན་ནོ། །རྒྱལ་པོ་དེ་ནི་བྱམས་པ་ཡིན་ནོ། །ལྷ་མོ་དེ་ནི་ཟླ་འོད་ཡིན་ནོ། །དེའི་ནུ་བོ་དེ་ནི་ལྷ་སྦྱིན་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །རྨོངས་པའི་དྲ་བ་མ་ལུས་ཉེས་པའི་གཞི། །བདག་མེད་རྡོ་རྗེས་རྣམ་པར་བརྟགས་པའི་ཕྱིར། །འཇིག་རྟེན་བདེ་གཤེགས་སྲས་སུ་འགྲོ་གྱིས་ལ། །དེ་ནས་ཉེས་ བྲལ་ཐུབ་པའི་དབང་པོར་གྱུར། །སྔོན་བྱུང་བའི་ལེའུ་སྟེ་ཉི་ཤུ་རྩ་གཅིག་པའི་འགྲེལ་པ་རྫོགས་སོ།། །།དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའོ་ཞེས་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཡང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བྱིས་བ་རྣམས་ནི་རྟག་ཏུ་ཆགས་བྱེད་དེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཕྱི་དང་ནང་རང་གི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་ལུས་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་བྱས་ནས་བྱིས་པ་རྣམས་ཕན་པ་དང༌། མི་ཕན་པ་ལ་ཡོངས་སུ་རྟོག་པར་མི་བཟོད་པ་གཡོ་བའི་སྲོག་དང་བདེ་བ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པས་སྡིག་པ་བྱས་ནས་དམྱལ་བར་ངེས་པར་འགྲོ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་དང་བྲལ་བ་དེ་དག་ནི་བདུད་དག་ལས་རྒྱལ་ནས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཤིང་ཆེན་པོའི་རྩ་བར། རབ་ཏུ་སད་པས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུར་མི་བལྟའོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི། གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པ་ཡིན་ལ། དེའི་ཕྱིར་སྐུ་གང་གིས་མངོན་པར་སངས་རྒྱས་པ་དེ་ཉིད་སྐུར་བལྟ་བར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་ཐེ་ཚོམ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུས་བསྒོས་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུས་བསྒོས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་བྱུང་ཡང་རུང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མ་བྱུང་ཡང་རུང༌། ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་ནི་དེ་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བྱ་བས་སོ། །གཞོན་དུ་དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ལ་སྨོན་པར་འདོད་པ་དང་ཤེས་པར་འདོད་པས། ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཉིད་གཟུང་བར་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཏིང་ངེ་འཛིན་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ནི་བསོད་ནམས་བརྒྱས་བསྒྲུབས་པའོ་ཞེས་བསྟན་པ་ནི་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་ཞལ་གྱིས་བཞེས་ནས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བར། བསོད་ནམས་བརྒྱ་པ་ལས་སྐྱེས་པའི་བློ་དང་དོན་གཅིག་ཏུ་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསོད་ནམས་བརྒྱ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྐུས་བསྐྱེད་པས་ན་བསོད་ནམས་བརྒྱས་བསྒྲུབས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དོན་དམ་ པ་ནི་མཚན་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །ཟབ་པ་ནི་དམིགས་པའི་ལྟ་བ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཚད་མེད་པ་ནི་མངོན་སུམ་དང༌། རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། ལུང་གི་ཚད་མས་རྟོགས་པར་བྱར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། མཚན་མ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་རང་གི་མཚན་མ་ཡང་མེད་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་མ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་རབ་ཏུ་བསྒོམ་པ་ཉིད་དོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ངེས་པར་གནས་པ་ཉིད་དང༌། ཤིན་ཏུ་ནམ་མཁའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །མིག་ལྔའི་ཡུལ་ལས་ཡང་ད
Chinese
也不是引导脱离恶业之道，而是想要展示蕴、界、处。因此，善业和非善业也不存在。因为没有这些，所以天界和恶趣等果报，也完全被舍弃了。如果不能杀死，也应驱逐到其他地方。如果这样做，如来之教法就能长久住世。他们这样说。那些话语让国王产生了怀疑，也产生了杀害的想法。因为有一位神灵始终与国王相伴，所以（神灵劝诫）国王不要产生这样的想法。不要因恶友之言而生起恶念。这样劝诫之后，国王因神灵之言的劝诫，生起了不从如来教法动摇的忆念。那些（国王的）僧侣兄弟们，因为使（国王）产生邪见，心想应该杀掉（那两位法师），于是带着军队和坐骑，前往两位说法者所在的地方。那时，森林中常住的神灵和夜叉等降下冰雹，冰雹将他们击打成粉末，全都堕入了无间地狱。许多僧侣也堕入了地狱。因此，不应舍弃甚深之法，因为害怕堕入地狱。关于“两位年轻的贤者出现”等，就是指这件事。不要认为两位说法者是其他人，其实，一位是如来燃灯佛，第二位是我（释迦牟尼佛）。国王是弥勒菩萨，女神是月光，他的弟弟是提婆达多。愚痴之网，一切罪恶之根源，以无我金刚彻底分析之故，愿世间成为善逝之子，之后脱离罪恶，成为能仁之自在者。前生传记第二十一品释竟。为了证明如来是法身，因此又说了世尊等。孩子们总是执着，对于内外具有自性的身体，显现出……
English
It is not a guide to escape evil deeds, but intends to show the aggregates, elements, and sources. Therefore, there are no virtuous or non-virtuous actions. Because of this absence, the fruits of higher realms and evil destinies are completely abandoned. If they cannot be killed, they should be banished to another place. If this is done, the teachings of the Tathagata will endure. So they said. These words caused doubt in the king's mind, and the thought of killing also arose. Because there was a deity always associated with the king, (the deity advised) the king not to have such thoughts. Do not generate evil thoughts from the words of evil friends. After this exhortation, the king, due to the deity's exhortation, arose with unwavering mindfulness from the Tathagata's teachings. Those monastic brothers, because they caused (the king) to have wrong views, thought they should kill (the two Dharma speakers), and so with strength and mounts, they went to the place where the two Dharma speakers were staying. At that time, the gods and yakshas who always resided in the forest rained down hailstones, and the hailstones crushed them into powder, and they all fell into the Avici hell. Many monks also fell into hell. Therefore, one should not abandon the profound Dharma, because of fear of going to hell. The appearance of the two excellent youths also indicates this. Do not think that the two Dharma speakers are others, but one is the Tathagata Dipankara Buddha, and the second is me (Shakyamuni Buddha). The king is Maitreya, the goddess is Moonlight, and his brother is Devadatta. The net of ignorance, the root of all evils, because of thoroughly analyzing with the diamond of selflessness, may the world become the son of the Sugata, and then be free from evil and become the master of the capable sage. The commentary on the twenty-first chapter of the previous life story is complete. In order to prove that the Tathagata is the Dharmakaya, the Blessed One, etc., were spoken again. Children are always attached, and to the body with its own nature, both internal and external, they manifest...
Chinese
执着于使孩子们受益和不受益，无法完全理解，因贪恋变动的生命和安乐而作恶，必定会堕入地狱。那些远离执着的人，战胜了魔众，在菩提大树的根下，彻底觉醒，显现圆满正等觉，成为佛陀。因此，不应将如来视为色身。为什么呢？因为以色身显现圆满正等觉。因此，应当断除这样的疑惑：以何身显现成佛，就应以该身为观视之境。法身所摄持的是色身，而法身并非由色身所摄持。如来出世也好，如来不出世也好，诸法的法性依然如是安住。青年，因此，菩萨若欲希求和了知如来的身，就应受持此三摩地等等，意思是说，此三摩地即是法身的自性。如来的身是百福所成，所显示的，是承认色身而说的。所谓与百福所生的智慧具有同一意义，是说由具足百福之相的因所生的法身所生，因此称为百福所成。胜义谛是无相的，因此远离一切相。甚深是因为具有能见之见者难以理解。无量是因为无法以现量、比量和圣教量来衡量。无相的自性，即是连自己的相也没有。观修一切相，即是彻底观修一切波罗蜜多等。不动的，是以不住涅槃的自性，在一切处决定安住，并且是甚深虚空的自性。也超出了五眼所见的境界。
English
Being attached to benefiting and not benefiting children, unable to fully understand, committing evil deeds due to attachment to the changing life and happiness, one will definitely fall into hell. Those who are free from attachment, having conquered the demons, at the root of the great Bodhi tree, having fully awakened, will manifest perfect and complete enlightenment, becoming Buddhas. Therefore, the Tathagata should not be regarded as the form body. Why? Because the perfect and complete enlightenment is manifested by the form body. Therefore, one should dispel the doubt that the body by which one manifests enlightenment should be regarded as the object of observation. The form body is sustained by the Dharma body, but the Dharma body is not sustained by the form body. Whether the Tathagatas appear or not, the Dharma nature of all phenomena remains the same. Young one, therefore, if a Bodhisattva wishes to aspire to and know the body of the Tathagata, he should hold this samadhi, etc., meaning that this samadhi is the nature of the Dharma body. The body of the Tathagata is accomplished by a hundred merits, which is shown by acknowledging and speaking of the form body. It is said that it has the same meaning as the wisdom born from a hundred merits, because it is born from the Dharma body born from the cause of having the characteristics of a hundred merits, therefore it is called accomplished by a hundred merits. The ultimate truth is without characteristics, therefore it is devoid of all characteristics. Profound because it is difficult for those with views of perception to understand. Immeasurable because it cannot be measured by direct perception, inference, and scriptural authority. The nature of being without characteristics is that it does not even have its own characteristics. Contemplating all characteristics is thoroughly contemplating all perfections, etc. Immovable is that by the nature of non-abiding Nirvana, it is definitely abiding in all places, and it is the nature of profound emptiness. It is also beyond the realm of the five eyes.
Tibetan
ག་པར་འདས་པ་ནི་མཐོང་བ་མེད་པའོ། །དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། ཡང་དག་པའི་མཐའི་ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་རབ་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་སོ། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་ས་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པའི་ཕྱིར་དང༌། རྣམ་པར་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་བྲལ་བའི་ཕྱིར་བདེ་བ་དང་སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་མི་གཡོ་བའོ། །གནས་མེད་པ་ནི་གཟུང་བའི་གནས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་སྨོན་པར་འདོད་པ་རྣམས་ཀྱི་སྒྲ་ལས་ཤིན་ཏུ་འདས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་ཤེས་རབ་ལ་ཞེན་པར་མི་བྱ་སྟེ། སོ་སོར་རང་གི་རིག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྙིང་པོ་ནི་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་དྲི་མའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དབྱེར་མི་ཕྱེད་པ་ནི་ཞེ་སྡང་གི་མཚོན་ཆས་སོ། །བརྟན་པ་ནི་གཏི་མུག་གི་རླུང་གི་ས་མི་བསྐྱོད་པ་ཉིད་དོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་བསྒྲུབ་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྟན་པས་ངེས་པར་བསྟན་པ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མ་སྐྱེས་པས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་མེད་པས་སྐྱེ་བ་ལས་ཡང་དག་པར་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །རྟག་པ་ནི་ཐ་སྙད་ཙམ་དུ་མི་འགྱུར་བའི་རྟག་པ་ཉིད་དོ། །བྱེ་བྲག་མེད་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ལ་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཞེས་སྒྲའི་སྦྱོར་བ་འབྱུང་བ་སྟེ། མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ལ་སངས་རྒྱས་དང་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་བྱེ་བྲག་མེད་པ་ཉིད་དོ། །སྒྲས་མྱ་ངན་ལས་འདས་ པ་ནི་སྒྲས་བརྗོད་དུ་མེད་པའོ། །དབྱངས་ཀྱིས་ཞི་བ་ནི་བྲག་ཅའི་སྒྲ་དང་དྲ་བར་བརྗོད་པ་དང༌། བརྗོད་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཞི་བས་ཞི་བའོ། །ཐ་མལ་པའི་སྒྲས་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། གཉི་ག་ཡང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་བརྡ་སྟེ། བརྡ་དེ་བརྡ་ཙམ་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཐ་སྙད་དུ་བྱེད་པའོ། །དོན་དམ་པ་ནི་ཇི་ལྟ་བའི་ཚིག་གིས་བསྟན་པར་བྱ་སྟེ། ཡང་དག་པ་དང༌། བདེན་པ་དང༌། དེ་བཞིན་ཉིད་དང༌། དོན་དམ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་རྣམ་གྲངས་སོ། །བསིལ་བ་དང་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉོན་མོངས་པའི་ཚ་བའི་ཡོངས་སུ་གདུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྨད་དུ་མེད་པ་ནི་གང་གིས་ཀྱང་སྨད་དུ་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་སྨད་དུ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁ་དོག་བསྟན་པས་མུ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པ་ལ་མཐའ་མེད་པ
Chinese
何处已逝是不可见的。如是性及，真实之边的自性，应了知为法身，以无有显现执著之瑜伽故。不可思议是由于已真实超越心之境地，且由于已决然远离一切戏论，故不为安乐与痛苦等所动摇。无有处所是由于无有可执之处所故。欲求佛陀智慧者之语词极超胜，此谓不应执著随语词而行之智慧，因是各自自之觉性故。精华是远离贪欲等垢染之自性。不可分割是以嗔恨之武器。稳固是不动愚痴之风之境地。若然应如何修证耶？谓以宣说空性而决定宣说。应知以空性之语词，乃是显示法身。以无生故，法身无有生起之因，故是真实超越生。常恒是不变异于名言之常恒性。无有差别是为了于世间证悟，故有涅槃之语词施设，于涅槃中，无有佛陀与声闻及，独觉之涅槃的差别性。语词之涅槃是语词不可言说。以音声寂静是以与石洞之声相似之言说及，所说之分别寂灭而寂静。以世俗之语词是由于事物与非事物及，二者皆是分别念之故，是表诠，彼表诠仅以表诠而于一切中作施设。胜义谛应以如是之语词显示，即真实及，谛实及，如是性及，胜义谛之异名。清凉与全无热恼，此谓无有烦恼热恼之故。无有毁谤是由于任何亦不能毁谤彼故，是谓无有毁谤。以显示颜色故，无有边际，此谓称扬功德无有边
English
Where has passed is invisible. Suchness and, the nature of the end of reality, should be known as the Dharmakaya, by the yoga without manifest attachment. Inconceivable is because it has truly transcended the realm of mind, and because it is definitely free from all elaborations, it is not shaken by happiness and suffering, etc. Without a place is because there is no place to be grasped. For those who wish to aspire to the wisdom of the Buddha, the word is extremely transcendent, which means that one should not be attached to the wisdom that follows the word, because it is each's own awareness. Essence is the very nature of being free from the defilements of desire and so on. Indivisible is with the weapon of hatred. Steadfast is the state of not moving the wind of ignorance. If so, how should it be accomplished? It is said that it is definitely stated by showing emptiness. It should be known that the word emptiness is to show the Dharmakaya. Because it is unborn, the Dharmakaya has no cause to arise, so it is truly beyond birth. Constant is the constancy that does not change into mere words. Without distinction, it is for the sake of enlightenment in the world, so the word Nirvana is applied, and in Nirvana, there is no distinction between the Nirvana of the Buddha, the Hearer, and the Solitary Buddha. The Nirvana of words is that words cannot be spoken. Tranquility with sound is tranquility with speech similar to the sound of a stone cave, and the cessation of the object of speech. The ordinary word is a symbol because things and non-things, and both are just discriminations, and that symbol is used as a designation in everything only by the symbol. The ultimate truth should be shown by such words, namely truth and, truth and, suchness and, the different names of the ultimate truth. Coolness and complete freedom from burning, this means that there is no burning of afflictions. Without reproach is called without reproach because no one can reproach it. Because the color is shown, there is no limit, which means that there is no end to praising the merits