Tibetan
་དང༌། བསམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ལ་ཕན་པའི་ཕྱིར་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཞེས་བྱའོ། །བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཆོས་ལ་བཟོད་པ་སྟེ། མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །མཐོང་བའི་ལམ་གྱི་ངོ་བོ་ཡང་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །བཟོད་པ་གསུམ་པོ་འདི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའི་རང་བཞིན་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བའི་ཚེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཏུ་ལུང་སྟོན་པར་འགྱུར་རོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དེ་ལུང་བསྟན་པ་ཐོབ་ནས་བདག་ཅག་ཀྱང་སངས་རྒྱས་སུ་འགྱུར་བར་བྱའོ། །ཞེས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་སེམས་བསྐྱེད་པར་ འགྱུར་རོ། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་ས་ཆེན་པོ་ཡང་རྣམ་པ་དྲུག་ཏུ་རབ་ཏུ་གཡོས་སོ། །རབ་ཏུ་དགའ་བའི་སེམས་ཀྱི་ས་ལྷ་ལ་སོགས་པ་ཡང་མེ་ཏོག་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་ཆར་ཡང་རབ་ཏུ་འབེབས་སོ། །སེམས་ཅན་དག་གིས་སྤྱོས་པ་བསྡིགས་བརྡེགས་ན་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བཤད་ཟིན་བས་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །གང་ཡང་སེམས་ཅན་རྣམས་མཚོན་ཐོགས་ནས་དེའི་ལུས་དང་ཡན་ལག་དུམ་བུ་དུམ་བུ་མང་དུ་གཏུབས་ཀྱང་སེམས་ཀྱི་རྒྱུད་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམས་པའི་ཕྱིར་དེ་དག་ལ་ཁྲོ་བའི་སེམས་སམ། སྡང་བའི་སེམས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་གྱི། །བཟློག་ནས་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་དག་ཉིད་གཟུང་བའི་ཕྱིར་འབད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་ཕྱིར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་རབ་བླ་ན་མེད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །བླ་ན་མེད་པ་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་མངོན་པར་རྫོགས་པར་འཚང་རྒྱ་བར་འདོད་པས་ཇི་སྐད་དུ་གསུངས་པའི་བཟོད་པ་དག་བསྒོམ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཚེ་ཆོས་ལ་བཟོད་པས་སྐྱོན་སྤངས་ནས། །རྣམ་རྟོག་མ་ལུས་ཞི་བ་ལེགས་བསྒོམས་ན། །བདུད་ཀྱི་དགྲ་ཡི་ཚོགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་ཞི། །བཟོད་མེད་དྲག་ཚིག་མཚོན་རྣོན་བཟོད་པར་གྱིས། །བཟོད་པ་གསུམ་གྱི་ལེའུ་བསྟན་པ་སྟེ་བདུན་པའི་བཤད་པ་རྫོགས་སོ།། །། ད་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ལེའུ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མཁས་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གཞོན་ནུ་ཇི་ལྟར་ན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་རང་གི་ངོ་བོ་དྲིས་པའོ། །གཞོན་ནུ་འདི་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་ནི་ལན་གྱི་ཚིག་གསུངས་པའོ། །དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་གང་གིས་དངོས་པོ་རྣམས་ལ་གཅིག་དང་དུ་མའི་རང་བཞིན་
Chinese
，思惟所生者，谓随顺，以其有益于现观故。修习所生者，谓于无生法忍，以其为现观之体性故。见道之体性亦为现观之自性。此三种忍，菩萨众于任运成就之自性中获得时，如来等将授记为无上正等菩提。彼菩萨获得授记后，我等亦当成佛。如是发菩提心。 彼时，大地亦六种震动。极喜之心之地神等亦降下种种鲜花之雨。众生以恶语詈骂、恐吓殴打等，其义已述，故不复重述。若有众生执持兵器，将彼之身体与肢节斩截成多段，然以其心续修习大慈，故不生起于彼等之嗔心或憎恨心，反而以大悲心摄持彼等而努力。是故，说“菩提胜妙无与伦”等语。欲现证无上正等菩提者，当修习如是所说之忍辱。何时以法忍舍弃过失后，若能善修止息一切分别念，则魔之怨敌众亦如是寂灭。当忍受难忍之恶语与锋利之兵器。忍辱三品之品释终，第七品释竟。 今说由无实性所生之品。谓应善巧一切法之无实性体性之智慧等语。青年如何等语，乃问其自性。青年于此等语，乃说回答之语。无实性体性者，谓以何者于诸法上施设一与多之自性，
English
And that which arises from thought is called conformity, because it is beneficial for direct realization. That which arises from meditation is forbearance of the unborn Dharma, because it is the nature of direct realization. The nature of the path of seeing is also the nature of direct realization. When these three forbearances are attained by the Bodhisattvas in the nature of spontaneous accomplishment, the Tathagatas will prophesy them to be unsurpassed, perfectly complete enlightenment. After that Bodhisattva receives the prophecy, we too shall become Buddhas. Thus, the mind of enlightenment is generated. Immediately thereafter, the great earth also shook in six ways. The earth deities of the mind of great joy, and so forth, also rained down showers of various flowers. Even if beings revile, threaten, and strike, etc., the meaning of which has already been explained, so it will not be repeated. Even if beings hold weapons and cut his body and limbs into many pieces, because he has cultivated great love in his mind-stream, he will not generate anger or hatred towards them. On the contrary, he will strive to hold them with great compassion. Therefore, it is said, "Enlightenment is supreme, excellent, and incomparable," and so forth. Those who wish to directly realize unsurpassed, perfectly complete enlightenment should cultivate the forbearances as taught. When, through forbearance of the Dharma, faults are abandoned, and when all discriminations are well cultivated to be pacified, then the hosts of the enemy demons will also be pacified in the same way. Endure unbearable harsh words and sharp weapons. The explanation of the chapter on the three forbearances is finished, the explanation of the seventh chapter is complete. Now, the chapter arising from non-existence. It is said that one should be skilled in the wisdom of the nature of non-existence of all dharmas, and so forth. The words "How, young one?" and so forth, are asking about its own nature. The words "Young one, in this," and so forth, are the words of the answer. The nature of non-existence is that by which the nature of one and many is applied to all things,
Tibetan
གྱིས་ངེས་པར་བརྟགས་པ་ན་ངོ་བོ་ཉིད་ཉེ་བར་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །མཚན་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། མཚན་མ་ནི་དངོས་པོའི་རྟགས་ཏེ། མཚན་མ་དང༌། རྟགས་དང༌། རྒྱུ་གང་དག་གིས་དེ་འཛིན་པ་ཉིད་དོ། །མོ་གཤམ་གྱི་བུ་བཞིན་དུ་མ་སྐྱེས་པ་ཉིད་ལ་ནི་མཚན་མའི་ངོ་བོ་མེད་པས་མཚན་མ་མེད་པ་ཉིད་དོ། །མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་གྱི་ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཚན་ཉིད་བསྟན་ལ། བྱ་བ་དེ་ཡང་གཅིག་པའམ། ཐ་དད་པའམ། གཉི་གའི་ངོ་བོ་ཡང་མེད་བས་མཚན་ཉིད་དང་མཚན་ཉིད་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་མ་གྲུབ་པས་དེའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་དང༌། གཞན་དང༌། གཉི་ག་དང༌། རྒྱུ་མེད་པ་ལས་ཀྱང་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་རྒྱ་ཆེར་སྐྱེ་བ་བཀག་པའི་ཕྱིར་མ་སྐྱེས་པའོ། །མ་འགགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགགས་པ་ཡང་མེད་དོ། །སྐྱེས་པ་ནི་འགག་པར་འགྱུར་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའི་མོ་གཤམ་གྱི་བུ་ལ་འཆི་བ་མེད་པ་བཞིན་ནོ། །ཡི་གེ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་འགྱུར་བ་བརྗོད་དུ་མེད་པ་སྟེ། ཡི་གེའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་པས་སྒྲའི་ཚངས་པར་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་རང་བཞིན་དང་བྲལ་བ་ཉིད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ཡི་གེ་མེད་པའོ། །སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསྟན་མ་ཐག་པའི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་མ་སྤྲོས་པ་བདག་དང་བདག་གི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་སྟོང་པ་ཉིད་དོ། །གཟོད་མ་ནས་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་གྱི་གཟོད་མ་ཉིད་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དག་པར་བྱ་བ་དང༌། དག་པར་བྱེད་པ་དང༌། དག་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའོ། །ཅི་ཐམས་ཅད་དུ་ངོ་བོ་མེད་པས་དེ་སྐད་བརྗོད་པར་བྱའམ་ཞེ་ན། དེ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་དུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་དུ་ཡང་མངོན་པར་ཞེན་པ་ནི་འཆིང་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འཁོར་བ་ལས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་དོན་དུ་གཉེར་བ་རྣམས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྷག་མའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ལྟ་བུར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པར་གྱུར་པ་དེའི་ཚེ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ག
Chinese
如果确定地观察，就不会成为对自性的执着。因此，称为无实性的自性。所谓无相，相是事物的标志，相、标志和原因等都是执持它的。就像石女的儿子一样，因为没有出生的自性，所以就是无相。所谓无自性，是指显示一切行为差别的蕴，而行为也是唯一的，或者是不同的，或者两者都不是，因为没有两者的自性，所以自性和自性的自性完全没有成立，因此称为无自性。所谓不生，是指自己、他者、两者和无因也不会产生，等等，广泛地遮止了生，因此是不生。所谓不灭，就是因为没有生，所以也没有灭。生者会灭，就像未生者的石女的儿子一样，没有死亡。所谓无字，就是不变的不可言说，因为不是文字的自性，所以远离了声明梵志们所完全观察的自性。因此是无字。所谓空性，就是没有刚刚所说的所有戏论，远离了我和我所的自性，就是空性。所谓本来寂静，就是没有先于生的涅槃，而是本来就涅槃。所谓自性清净，就是因为远离了所净、能净和清净的自性，所以一切法自性清净。如果一切都没有自性，那么应该那样说吗？不是的，应该如实地了知一切法。如果完全执着，就是束缚的自性，因此不会从轮回中解脱。所谓寻求佛陀意义的人们，是剩余的部分。因此，当如实地了知一切法时，菩萨就被称为精通一切法无实性的自性之智慧。所谓一切法等。
English
If one examines definitively, it will not become an attachment to inherent existence. Therefore, it is called the inherent existence of no entity. As for what is called "without characteristic," a characteristic is a sign of a thing; whatever characteristic, sign, and cause hold it. Just as with a barren woman's son, since there is no nature of being born, it is indeed without characteristic. What is called "without characteristic nature" refers to showing the characteristic nature of all aggregates of functional distinctions. And that function is either one, or different, or neither; since there is no nature of either, the characteristic nature and the inherent nature of the characteristic nature are not completely established, therefore it is called "without characteristic nature." What is called "unborn" means that it will not arise from self, other, both, or even without a cause, and so forth, extensively preventing arising, therefore it is unborn. What is called "unceased" means that since there is no birth, there is also no cessation. What is born will cease, but like the barren woman's son who is unborn, there is no death. What is called "without letters" means unchanging, inexpressible; since it is not the nature of letters, it is devoid of the nature completely examined by those who speak of sound as Brahman. Therefore, it is without letters. What is called "emptiness" means not elaborated by all the elaborations just shown, devoid of the inherent nature of self and what belongs to self, it is emptiness itself. What is called "primordially peaceful" means that there is no Nirvana that precedes birth, but it is Nirvana from the very beginning. What is called "naturally pure" means that since it is devoid of what is to be purified, what purifies, and the inherent nature of purity, all phenomena are naturally pure. If everything is without inherent existence, should it be spoken of in that way? No, all phenomena should be completely known as they are. If one clings to anything at all, it is the nature of bondage, therefore one will not be liberated from Samsara. What is called "those who seek the meaning of the Buddha" is the remainder. Therefore, when one has come to completely know all phenomena in that way, then the Bodhisattva is called skilled in the wisdom of the inherent existence of the non-entity of all phenomena. What is called "of all phenomena," and so forth.