Tibetan
མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། བདག་ལ་བཀུར་སྟི་མ་བྱས་སོ་ཞེས་སེམས་སྤྲོ་ཤི་བར་མི་འགྱུར་བའོ། །རྟག་པ་ཉིད་དུ་ཡང་རྣལ་འབྱོར་གོམས་པར་བྱེད་པ་མི་འདོར་བས་དེས་ནི་བ་ཀུར་སྟི་མི་བྱེད་པ་ལ་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྨོད་པ་ལ་ཁྲོ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨོས་པ་དང༌། སྨད་པར་བྱ་བ་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པར་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཆོས་སོ་སོར་བརྟགས་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་སྨོད་པ་ལ་ཁྲོ་བ་མེད་དོ། །ཁྲོ་བའི་སེམས་མི་བསྐྱེད་ཅེས་བྱ་བའོ། །བསྟོད་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། གཅིག་ཏུ་དགེ་བའི་ཆོས་ལ་ཞུགས་པས་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལ་རྣམ་པར་རྟོག་པར་མི་འགྱུར་ཞིང་ཆོས་ཚོལ་བ་ལ་སེམས་བརྟན་པའི་ཕྱིར་བསྟོད་པ་ལ་སོགས་པ་བདེན་པ་ཡིན་ན་ཡང་བསྟོད་པ་ལ་བཏང་སྙོམས་སུ་བྱེད་པའོ། །མ་རྙེད་པས་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སྔོན་བྱས་པའི་ལས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲང་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་སྦྱིན་པ་མ་བྱས་པའི་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ནས་མ་རྙེད་པས་ཞུམ་པ་མེད་པ་ནི་མ་རྙེད་པས་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཁྱིམ་པ་དང་མི་བསྟེན་པ་ནི་རྙེད་པའི་དོན་དུ་ཉེ་བར་འགྲོ་བ་སྤངས་པའོ། །རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་དང་མི་བསྟེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང་བྲེ་མོའི་གཏམ་བྱེད་པས་བསམ་གཏན་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་མི་སྦྱོར་བ་སྤངས་ནས་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཚོལ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དག་མི་བསྟེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་སྤང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདོད་ཆགས་དང༌། ཞེ་སྡང་དང༌། གཏི་མུག་དང༌། ང་རྒྱལ་དང༌། ཐེ་ཚོམ་ལ་སོགས་ པ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་རྣམས་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡུལ་དུ་མི་བྱེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་མི་མཐུན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་སྤོང་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་ལམ་སྒོམ་ཞིང༌། གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་རྒྱུ་བ་ཞེས་བྱའོ། །ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ལམ་མ་འཁྲུགས་པས་གཞན་གྱི་སེམས་མགུ་བར་བྱས་ནས། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ལ་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ནི། ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པས་སྤོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཉིད་ཀྱང་དཀར་པོའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་སྲུང་ཞིང་གཞན་དག་ཀྱང་དེ་ཉིད་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པ་ནི་སྤྱོད་པ་མ་ཡིན་པ་རྣམ་པར་སྤོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །རིགས་སུན་པར་མི་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་
Chinese
所谓“无有”，即不会因为“他们没有尊敬我”而心怀不悦。又因为恒常不舍修习瑜伽，所以对于不恭敬自己的人，不会感到沮丧，这叫做“于不敬不沮丧”。所谓“于诽谤不嗔”，即不追究所说之言和应受诽谤之事，以观察世间诸法的力量，对诽谤不起嗔恨。也就是不起嗔恨之心。所谓“于赞叹平等”，即一心投入善法，对赞叹等不起分别念，并且因为寻求佛法之心坚定，即使赞叹等是真实的，也对赞叹保持平等心。所谓“未得不沮丧”，即因为追随往昔所造之业，明白“这是未行布施的果报”，所以对未得之物不沮丧，也就是对未得之物不生沮丧之心。所谓“不亲近在家者”，即舍弃为了获得利益而进行的亲近。所谓“不亲近出家者”，即舍弃与出家人闲聊，不致力于禅定和等持，而寻求平等安住，这叫做“不亲近出家者”。所谓“舍弃非行境”，即不以贪欲、嗔恨、愚痴、我慢、怀疑等烦恼之因为行境，因为与法性相违。因此称为“舍弃非行境”。所谓“于行境中游行”，即修习如前所说的道，并且引导他人也修习此道，这叫做“于行境中游行”。所谓“圆满一切行”，即菩萨的行为不紊乱，使他人心生欢喜，并引导他们进入菩提道，这叫做“圆满一切行”。所谓“以各种方式舍弃非行”，即自己也守护一切白法，并且引导他人也安住于此，这叫做“以各种方式舍弃非行”。所谓“不毁坏种姓”，即
English
That which is called "absence of..." means not becoming disheartened by thinking, "They have not shown me respect." Also, because one constantly and unremittingly practices yoga, one is not discouraged by those who do not show respect; this is called "not being discouraged by disrespect." That which is called "absence of anger towards slander" means not pursuing what is said and what should be slandered, and by the power of examining the various phenomena of the world, one is without anger towards slander. That is, not generating a mind of anger. That which is called "equanimity towards praise" means that, having entered into virtuous Dharma, one does not become discriminatory towards praise and so forth, and because the mind is steadfast in seeking the Dharma, even if praise and so forth are true, one maintains equanimity towards praise. That which is called "not being discouraged by not obtaining" means that, because one follows the karma of past actions, understanding that "this is the result of not having given alms," one is not discouraged by not obtaining; that is, not generating a mind of discouragement by not obtaining. That which is called "not associating with householders" means abandoning approaching closely for the sake of gain. That which is called "not associating with renunciates" means abandoning engaging in idle talk with renunciates, not applying oneself to meditation and samadhi, and seeking to abide in equanimity; this is called "not associating with renunciates." That which is called "abandoning non-practice" means not making the causes of afflictions such as desire, hatred, delusion, pride, and doubt the object of practice, because they are contrary to the nature of Dharma. Therefore, it is called "abandoning non-practice." That which is called "wandering in the realm of practice" means meditating on the path as spoken of before, and also leading others to engage in it; this is called "wandering in the realm of practice." That which is called "perfecting all conduct" means that the conduct of Bodhisattvas is not confused, making the minds of others happy, and leading them into the path of enlightenment; this is called "perfecting all conduct." That which is called "abandoning non-practice in various ways" means that one also protects all white dharmas, and also leads others to abide in them; this is called "abandoning non-practice in various ways." That which is called "not destroying the lineage" means...
Tibetan
དམ་བཅས་པའི་དོན་ངེས་པར་ཉམས་སུ་ལེན་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་རིགས་སུན་པར་མི་བྱེད་པ་སྟེ། གཞན་དུ་དམ་བཅས་ནས་གཞན་ཉམས་སུ་ལེན་པ་ནི་རིགས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པས་རིགས་སུན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་སུན་པར་མི་བྱ་བའི་ཕྱིར། བདག་དང་གཞན་ཇི་སྐད་གསུངས་པའི་སྒྲུབ་པ་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལ་རབ་ཏུ་འགོད་པའོ། །བསྟན་པ་བསྲུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་མི་གཏོང་བ་དང༌། རྟག་ཏུ་ཟབ་མོའི་ཆོས་ཚོལ་ཞིང་ངེས་པ་རྫོགས་པར་བྱེད་པ་དང་ཆོས་དང་ཆོས་ཀྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་བསྟན་པ་བསྲུང་བ་ཡིན་ནོ། །སྨྲ་བ་ཉུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་རབ་ཏུ་དམིགས་པས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པའི་ཕྱིར། སྨྲ་བ་ལ་རྒྱབ་ཀྱིས་ཕྱོགས་པ་དང༌། དགོས་པ་ཙམ་སྒྲུབ་པ་ནི་སྨྲ་བ་ཉུང་བ་ཞེས་བྱའོ། །མཉེན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རྒྱུས་བཞུས་ཕས་བེམས་པོ་ཤིང་འདྲ་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་མཉེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་གི་ལན་གླན་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིགས་པ་དང་གྲོལ་བའི་སྤོབས་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ལན་སྨྲ་བའི་ནུས་པ་ཡོད་པས་རྒོལ་བ་དང་ཕྱིར་རྒོལ་བའི་ལན་ལ་མཁས་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཚར་གཅོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚད་མ་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ དོན་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པས་རང་གི་ཕྱོགས་གཞག་པ་དང༌། གཞན་གྱི་ཕྱོགས་ཚད་མས་གནོད་པས་སུན་ཕྱུང་བའི་དོན་རབ་ཏུ་བསྒྲུབས་པ་ནི་ཕྱིར་རྒོལ་བ་ཚར་གཅོད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དུས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དུས་ཤེས་པའི་ཕྱིར་ཕན་གདགས་པ་དང༌། ཚར་གཅད་པའི་དུས་ནི་འདི་ཡིན་ནོ་ཞེས་རྗེས་སུ་མ་ཐུན་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་མ་ཡིན་པའི་དུས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་ཤེས་པའི་ཕྱིར་དུས་སུ་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྒྱུས་བྱིས་པའི་ཆོས་ཀྱི་སྐྱོན་མཐོང་བས་ཡིད་བརྟན་པའི་གནས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་ནས་སྤོང་བ་ནི་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་ལ་ཡིད་མི་རྟོན་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྡུག་བསྔལ་བ་རྣམས་ལ་ཁྱད་དུ་མི་གསོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སེམས་མཉམ་པའི་ཕྱིར། དམན་པ་དང་ལྷག་པའི་ངོ་བོ་མེད་པས་བརྙས་པར་མི་བྱེད་པའོ། །གཞན་དུ་ན་ཁྱད་དུ་བསད་པས་འདུལ་བའི་དོན་ནི་མ་གཏོགས་སོ། །དེ་དག་ལ་ནོར་སྦྱིན་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཟང་ཟིང་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པས་རྗེས་སུ་བཟུང་ནས་ཆོས་ཀྱི་ལམ་ལ་རབ་ཏུ་འཇོག་པར་བྱེད་པ་ནི་དེ་དག་ལ་སྦྱིན་པའོ། །དབུལ་པོ་རྣམས་ལ་
Chinese
由于一定修持所立誓的意义，因此不损毁如来种姓，否则立誓之后修持其他，与种姓不随顺，因此是损毁种姓。为了不损毁它，对于自他如所说的修持圆满安立。称为守护教法，即是不舍菩提心，并且恒时寻觅甚深之法，使决定圆满，以及修持与法和法的随顺，这是守护如来的教法。称为少语，即是由于专注三摩地，恒时安住于等持，因此背离言语，以及仅成办所需，这称为少语。称为柔软，即是以智慧之因融化，没有如木头般的僵硬，这即是柔软。称为善于回答词句，即是由于具有理性和解脱的无畏，因此具有回答的能力，所以善于辩论者和反驳者的回答。称为摧伏反驳者，即是由于以具有 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण， pramāṇa， 量)的法性之义善加修证，而安立自己的宗派，以及以 प्रमाण (pramāṇa， प्रमाण， pramāṇa， 量)损害他人的宗派而善加修证破斥之义，这称为摧伏反驳者。称为于时而行，即是由于知晓时机而利益，以及摧伏之时即是此时，知晓不随顺和随顺的时机差别，因此称为于时而行。称为不信任异生，即是由于异生见到以因缘所生的孩童之法的过患，知晓不是信任之处而舍弃，这称为不信任异生。对于痛苦者不加以歧视，即是对于一切有情心平等，没有低劣和优胜的体性，因此不轻蔑。否则，加以歧视，除了调伏之义以外。称为布施财物给他们，即是以财物善加布施而摄受，之后安置于正法之道，这是布施给他们。对于贫穷者
English
Because of definitely practicing the meaning of what has been vowed, therefore, one does not destroy the Tathagata lineage. Otherwise, vowing one thing and practicing another is not in accordance with the lineage, therefore it destroys the lineage. In order not to destroy it, one should thoroughly establish the accomplishment of self and others as spoken. Called protecting the doctrine, it is not abandoning the Bodhicitta, and constantly seeking profound Dharma, making the determination complete, and practicing in accordance with the Dharma and the Dharma, this is protecting the Tathagata's doctrine. Called few words, it is because of focusing on Samadhi, constantly abiding in equanimity, therefore turning away from speech, and only accomplishing what is needed, this is called few words. Called soft, it is because of melting with the cause of wisdom, without being stiff like wood, this is called soft. Called skilled in answering words, it is because of having the fearlessness of reason and liberation, therefore having the ability to answer, so one is skilled in the answers of debaters and rebutters. Called defeating the rebutters, it is because of well accomplishing the meaning of the Dharma nature with प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramāṇa, measure), establishing one's own school, and well accomplishing the meaning of refuting others' schools by harming them with प्रमाण (pramāṇa, प्रमाण, pramāṇa, measure), this is called defeating the rebutters. Called acting in time, it is because of benefiting by knowing the time, and knowing that the time to defeat is this time, knowing the difference between times that are not in accordance and in accordance, therefore it is called acting in time. Called not trusting ordinary beings, it is because ordinary beings see the faults of the Dharma of children born from causes, knowing that it is not a place of trust and abandoning it, this is called not trusting ordinary beings. Not discriminating against those who are suffering, it is because of having equal minds towards all sentient beings, without the nature of inferiority and superiority, therefore not despising. Otherwise, discriminating, except for the meaning of taming. Called giving wealth to them, it is taking care of them by giving wealth well, and then placing them on the path of Dharma, this is giving to them. To the poor