Tibetan
བྱེ་བ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ཆོས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་བརྗོད་དུ་མེད་པ་དང༌། གདོད་ནས་མ་སྐྱེས་པའི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་ངེས་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་གཏན་ལ་དབབ་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་དང༌། ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་དང༌། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་དང༌། རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམས་དང༌། དབང་པོ་དང༌། སྟོབས་དང་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་གཞག་པ་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ངེས་པར་དགོད་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་རབ་ཏུ་གནས་པ་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་བཅུ་དྲུག་ལ་སོགས་པའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བས་རབ་ཏུ་སྟོན་པའི་ཤེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་ཚིག་ངེས་པར་དགོད་པ་ལ་མཁས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པའི་ཚིག་གི་དབྱེ་བ་དགོད་པ་ལ་མཁས་པའི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་དོན་ནི་ཆོས་སོ། །དོན་མ་ཡིན་པ་ནི་ཆོས་མ་ཡིན་པའོ། །དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་དེ་དག་གཉིས་ཀ་ལ་བསྣན་པ་མེད་ཅིང་དབྲི་བ་མེད་པ་དང༌། ཆོས་ཉིད་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་སོ་སོར་བསྣན་དུ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྟེ། དབྱེ་བ་མེད་པའི་གནས་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་ སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་དོ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ནི་གསལ་བ་སྟེ། བླང་བ་དང་དོར་བའི་ཆ་ཤེས་པ་ནི་དོན་དང་དོན་མ་ཡིན་པ་ལ་མཁས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྔོན་གྱི་མཐའ་ཤེས་པ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་སྟེ་རྒྱུ་དང་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ནི་བྱ་བ་སྟེ་འབྲས་བུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་བྱེད་པའོ། །འབྲས་བུ་ནི་ཉན་ཐོས་དང་རང་སངས་རྒྱས་དང་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །དེའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཇི་ལྟ་བ་རིག་པ་ནི་སྔོན་གྱི་མཐའ་ཤེས་པའོ། །ཕྱི་མའི་མཐའ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བ་ལ་སྔོན་གྱི་མཐའི་རང་བཞིན་མེད་ཅིང་ཕྱི་མའི་མཐའི་རང་བཞིན་མེད་པར་ཤེས་པ་ནི་ཕྱི་མའི་མཐའ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་རྣམས་མི་དམིགས་པར་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཚན་ཉིད་གཅིག་པ་ཉིད་ནི་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལས་དང་བྱེད་པ་པོ་དང་བྱ་བ་རྣམས་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པ་འམ། འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བའི་ཆོས་རྣམས་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པ་ནི་འཁོར་གསུམ་ཡོངས་སུ་དག་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་གནས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པ་དང༌། དམིགས་བྱེད་ངོ་བོ་མེད་པ་ནི་སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་མཐར་ཐུག་པ་ཉིད་ནི་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་རྗེས་སུ་མི་དམིགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་གནས་སྐབས་ཏེ། སེམས་གནས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལུས་གནས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་སམ། བདག་དང་བདག་གི་རང་བཞིན་གྱིས་ཐམས་ཅད་དུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པས་གཟུགས་བརྙན་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ནི་ལུས་གནས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་ལམ་སྲུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཁྲུལ་བ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ལུས་དང་ངག་དང་སེམས་ཀྱིས་བསྡམས་པ་མི་འཁྲུལ་བ་ཉིད་དོ། །སྤྱོད་ལམ་མི་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ལངས་པ་དང་འཆག་པ་དང་འདུག་པ་དང་ཉལ་བ་ལ་སོགས་པ་ན་རྣམ་པར་འགྱུར་བ་མེད་པ་ཉིད་ནི་སྤྱོད་ལམ་མི་འཁྲུགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །སྤྱོད་ ལམ་མི་འཆོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་བཟང་བས་སྡིག་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡང་མེད་པ་དང༌། ཆོས་མཉམ་པ་ཉིད་མཐོང་བས་མ་བཅོས་པའི་སྤྱོད་ལམ་ཉིད་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་སྤྱོད་ལམ་མི་འཆོས་པ་ཞེས་བྱའོ། །དབང་པོ་མཛེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མཐོང་བས་རིགས་པ་དང་མི་རིགས་པའི་དོན་རབ་ཏུ་སྟོན་པ་དང༌། བསམ་པ་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས་སྟོན་པའི་དུས་ན་དབང་པོ་རབ་ཏུ་མཛེས་པ་ནི་དབང་པོ་མཛེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་བསམ་པའི་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་འཇུག་པ་དང༌། ལྡོག་པའི་བྱེ་བྲག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བར་ཆོས་སྟོན་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ལྷུག་པར་གཏོང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སློང་བ་ལ་སེམས་ཞུམ་པ་མེད་པས་ཐམས་ཅད་གཏོང་བ་ཉིད་དང༌། བདོག་པ་རྣམས་མི་སྦེད་པ་དང༌། སེར་སྣ་མེད་པ་ཉིད་ནི་ལྷུག་པར་གཏོང་བ་ཞེས་བྱའོ། །ལག་བརྐྱང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟག་ཏུ་རབ་ཏུ་སྦྱིན་པའི་ཕྱིར་ལག་པ་བརྐྱང་པ་དང༌། ཆོས་དང་ཟང་ཟིང་གི་བགོ་བཤའ་བྱེད་པའི་དང་ཚུལ་ཅན་ནི་ལག་བརྐྱང་པ་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ཀྱིས་འཛིན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པ་མེད་པར་གཟུང་བར་བྱ་བའི་ཡུལ་མི་དམིགས་པ་ལ་གཅིག་ཏུ་དད་པའི་ཕྱིར་དང༌། སེམས་དྲི་མ་མེད་པ་ནི་སེམས་འཛིན་པ་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །ངོ་ཚ་ཤེས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་གི་དབ
Chinese
称为精通分别。所谓精通决断法，即了知一切法不可言说，并且完全确定其本性为本来不生，这称为精通决断法。所谓了知法的词句差别，即了知蕴、界、处、缘起、神足、根、力、菩提分等之安立，这称为了知法的词句差别。所谓精通确定法的词句，即诸法之词句安住乃是如是的种种差别，以十六空性等种种差别而善为显示之知识，称为精通确定法的词句。所谓精通安立意义与非意义之词句差别之知识，其中意义即是法，非意义即是非法。对于意义与非意义二者，既无增加也无减少，并且法性平等性中也无法个别增加，此乃完全了知一切法，无有差别的处所即是一切法无二之如是性。精通于此即是明了，了知应取应舍之分，称为精通意义与非意义之知识。所谓了知前际，前际即是因和作用。后际即是所作，也就是果。其中因是菩提心，是诸佛法的作用。果则是声闻、独觉和圆满正等觉之佛陀。如实了知其自性，就是了知前际。所谓了知后际，即是了知缘起中没有前际的自性，也没有后际的自性，这称为了知后际。所谓了知三时平等性，即是对过去、未来和现在所生之事物不执著，在平等性中了知一切法皆为一相，这称为了知三时平等性。所谓了知三轮清净，即是对于业、作者和所作不随
English
It is called being skilled in distinctions. Being skilled in determining the Dharma means that the knowledge that completely ascertains all Dharmas as being inexpressible and of the nature of being unborn from the beginning is called being skilled in determining the Dharma. Knowing the distinctions of the words of the Dharma means knowing the establishments of the aggregates, elements, sense bases, dependent origination, the miraculous feet, faculties, powers, limbs of enlightenment, and so forth, which is called knowing the distinctions of the words of the Dharma. Being skilled in definitely stating the words of the Dharma means that the abiding of the words of all Dharmas is the distinction of suchness, and the knowledge that clearly shows the distinctions of the sixteen emptinesses and so forth is called being skilled in definitely stating the words of the Dharma. The knowledge of being skilled in stating the distinctions of the words of meaning and non-meaning means that meaning is Dharma, and non-meaning is non-Dharma. For both meaning and non-meaning, there is neither addition nor subtraction, and there is no separate addition in the equality of Dharma-nature, which is the complete knowledge of all Dharmas, and the place without distinction is the suchness of all Dharmas being non-dual. Being skilled in this is clarity, and knowing the part to be taken and abandoned is called the knowledge of being skilled in meaning and non-meaning. Knowing the former limit means that the former limit is the cause and the action. The latter limit is the action, which is the result. The cause is the mind of enlightenment, which is the action of all the Buddha's Dharmas. The result is the state of being a Hearer, a Solitary Buddha, and a Perfectly Complete Buddha. Knowing its own nature as it is is knowing the former limit. Knowing the latter limit means knowing that in dependent origination there is no nature of the former limit and no nature of the latter limit, which is called knowing the latter limit. Knowing the equality of the three times means that not fixating on the objects of the past, future, and present, and knowing that all Dharmas are of one characteristic in equality, is called knowing the equality of the three times. Knowing the complete purity of the three spheres means not following after the action, the agent, and the object.
Chinese
于无所缘，或对过去、未来和现在所生之法不作意，称为知晓三轮清净。知晓心之所住，是指所缘和能缘无自性，心及心所的究竟自性，即是所有戏论皆不随念的自性状态，称为知晓心之所住。知晓身之所住，是指并非以极微之自性，或我与我所之自性而存在，犹如影像一般，称为知晓身之所住。守护行为，是指以无谬误之心，以身语意约束，不犯错。行为不紊乱，是指恒常处于等持之中，无论站立、行走、坐卧等，皆无变异，称为行为不紊乱。行为不矫饰，是指自性善良，甚至没有罪恶的想法，且因见诸法平等性，安住于不矫饰的行为中，故称为行为不矫饰。仪容端庄，是指见诸法皆为平等性，能善巧开示合理与不合理之义，并在说法时，能宣说与众生心意相符之法，此时仪容极为端庄，称为仪容端庄。知晓世间，是指能随顺世间众生之想法，并能完全了解顺逆之差别，以此为先导而说法，称为知晓世间。慷慨布施，是指对于乞求者，内心毫无怯懦，能施舍一切，且不隐藏任何财物，毫无悭吝，称为慷慨布施。伸出手，是指恒常乐于布施，故常伸出手，且能如理如法地分配财物与佛法，称为伸出手。心无执取，是指对一切事物皆无执着，且一心信解不可取之境，故心无垢染，称为心无执取。知惭愧，是指自己
English
Knowing the absence of focus, or not attending to the phenomena of the past, future, and present, is called knowing the complete purification of the three spheres. Knowing the abiding of the mind means that the object of focus and the act of focusing are without essence, and the ultimate essence of the mind and mental events is the state of nature in which all elaborations are not subsequently focused upon. This is called knowing the abiding of the mind. Knowing the abiding of the body means that it is not present in all ways by way of the nature of subtle particles, or by way of self and what belongs to self, but is just like an image. This is called knowing the abiding of the body. Guarding conduct means that one's body, speech, and mind are restrained by an unerring mind, and one does not err. Unwavering conduct means that one is always in equipoise, and there is no change when standing, walking, sitting, or lying down. This is called unwavering conduct. Uncontrived conduct means that one is good by nature, and there is not even a thought of evil. And because one sees the equality of all phenomena, one abides in uncontrived conduct. Therefore, it is called uncontrived conduct. Beautiful senses means that one sees all phenomena as equal, and one clearly shows what is reasonable and unreasonable. And when teaching the Dharma in accordance with the thoughts of others, one's senses are very beautiful. This is called beautiful senses. Knowing the world means that one engages in accordance with the thoughts of the world, and one teaches the Dharma with a full understanding of the differences between what is in accordance and what is not. This is called knowing the world. Generous giving means that one's mind is without fear when asked for something, and one gives everything away. And one does not hide one's possessions, and one is without miserliness. This is called generous giving. Reaching out one's hand means that one is always eager to give, and one reaches out one's hand. And one is skilled in dividing Dharma and material goods. This is called reaching out one's hand. Mind without grasping means that one is without attachment to all things, and one has single-pointed faith in the object that cannot be grasped. Therefore, one's mind is without defilement. This is called mind without grasping. Knowing shame means that one's own