Tibetan
་བྱ་བ་ནི་མིང་གི་དབྱེ་བའོ། །རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྫས་སོ། །ལྡོག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་དབྱེ་བའོ། །བུམ་པའི་དགོས་པ་ནི་ཆུ་ལེན་པའི་དགོས་པ། གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ནི་རང་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་བསྒྱུར་བའི་འབྲས་བུའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འབྲས་བུའི་དབྱེ་བའོ་ཞེས་ཟེར་ན་དེ་ལ་བརྗོད་པར་བྱའོ། །གང་ཡང་རྟོགས་པའི་ངོ་བོའི་བདག་ཉིད་རྫས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་ན་ཅི་སྔར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་དང་སྦྱོར་བར་བྱེད་དམ། ཡང་ན་སྔར་གྱི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་གཏོང་བར་བྱེད་ཅེས་རྣམ་པར་རྟོག་པར་བྱེད་ན། དེ་ལ་རྟོག་པ་དང་པོ་ལྟར་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་སུ་ཁྱད་པར་མེད་པས་རྟོགས་པ་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔོན་གྱི་གནས་སྐབས་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་གཞན་ཞིག་ཡོངས་སུ་གཟུང་བ་ལ་བརྗོད་དོ། །དེ་ལ་མི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་མེད་པས་ཚིག་ཙམ་གྱིས་ཡོངས་སུ་གྱུར་པར་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་ལ་སྔོན་དང༌། ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་སུ་ཁྱད་པར་མེད་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ནམ་མཁའ་བཞིན་ནོ། །རྟོགས་པ་ལ་ཡང་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་གནས་སྐབས་ཁྱད་པར་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མི་དམིགས་པའོ། །གལ་ཏེ་རྣམ་པར་རྟོག་པ་གཉིས་པ་ལྟར་ན་ཡང་སྔར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བཏང་ནས་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཏེ། ཐག་པ་ལས་རས་ཡུག་བྱུང་བ་བཞིན་ཞེས་བྱ་བས་ཇི་ལྟར་དེ་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་ཡིན། སྦྱོར་བ་ནི་གང་གི་ཚེ་མི་འགྱུར་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་མ་ཡིན་པར་གང་གྱུར་པ་དེ་ནི་ཡོངས་སུ་གྱུར་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མི་འགྱུར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་བུམ་པ་ཡོད་བཞིན་དུ་རས་ཡུག་བྱུང་ བར་གྱུར་པ་བཞིན་ནོ། །སྔར་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ཡོངས་སུ་བོར་བས་ངོ་བོ་གཞན་ཞིག་ཏུ་གྱུར་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །གང་ཡང་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པས་གཅིག་ཏུ་རྫས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ལ་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན། དབྱེ་བ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་ཐ་དད་པ་དང། ཐ་དད་པ་མ་ཡིན་པ་དང་གཉི་ག་ཡང་རུང་ཇི་སྐད་བསྟན་པའི་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ལྟ་ན་ཡང་མཛེས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གལ་ཏེ་རྫས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་དབྱེ་བ་མེད་པར་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ན། དེ་ལྟར་ན་བདག་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་ལས་ཟློག་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པར་ཇི་ལྟར་འགྱུར། གཅིག
Chinese
所谓“是名称的分类”。“随后的特征是事物”。所谓“相反的特征是色等”，是特征的分类。瓶子的需要是取水的需要，色等的需要是转变为与自身和随后相符的结果，所谓“是结果的分类”，如果这样说，就应该这样回答。如果思考说，当与认识的自性本体的事物种类相结合时，是与之前的自性本体相结合呢？还是完全放弃之前的本体呢？对此，如果按照第一种思考方式，因为先前和后来的状态没有差别，所以认识不是完全转变，所谓“怎样是完全转变呢？”，就是说放弃先前的状态而完全接受其他的状态。对此，因为没有不变化的自性，所以仅仅用语言来完全转变是不合理的。结合就是，对于先前和后来的状态没有差别的事物，那不是完全转变，就像虚空一样。对于认识来说，先前和后来的状态没有差别，就是说不能观察到周遍。如果按照第二种思考方式来思考，也会变成放弃之前的自性本体而产生其他的本体，就像从绳子产生布匹一样，所谓“那样怎样是完全转变呢？”。结合就是，当不是以不变化的本体存在时，凡是转变的就不是完全转变，就像明明有不变化的自性的瓶子，却产生了布匹一样。所谓“因为放弃了之前的自性本体而变成了其他的本体”，就是说观察到了周遍的矛盾。凡是具有二者自性的事物，就既不是事物的种类有差别，也不是没有差别。即使那样，无论是不同、不是不同还是二者都是，也不会有如前所述的过失，如果这样说。即使那样也不美妙，如果承认事物的种类没有差别。那样，因为一切自体都没有差别，所以怎样会有与此相反的差别呢？一。
English
That is called the classification of names. The characteristic of following is substance. The characteristic of reversal is form, etc., which is called the classification of characteristics. The need for a vase is the need to fetch water. The need for form, etc., is the result of transforming into conformity with oneself and what follows, which is called the classification of results. If one says this, then one should respond to it. If one contemplates, when the nature of the essence of cognition is combined with the categories of substance, does it combine with the previous nature of itself? Or does it completely abandon the previous essence? If one contemplates in this way, then according to the first contemplation, since there is no difference between the prior and later states, the cognition is not completely transformed. What is meant by completely transformed is that one abandons the prior state and completely takes on another state. Because it does not have an unchanging nature, it is not reasonable to be completely transformed by mere words. Combination is that which has no difference between the prior and later states is not completely transformed, like space. For cognition, the absence of difference between the prior and later states means that the pervasive is not observed. If one contemplates according to the second contemplation, it will also become abandoning the previous nature of oneself and giving rise to another nature, like cloth arising from rope. How is that completely transformed? Combination is that which does not abide in an unchanging nature is not completely transformed, just as cloth arises while there is still a vase with an unchanging nature. The statement that because the previous nature of oneself is completely abandoned, it is transformed into another nature means that the contradiction of the pervasive is observed. Whatever has the nature of both is neither a difference in the categories of substance, nor is it without difference. Even so, whether it is different, not different, or both, there will be no faults as previously stated, if one says so. Even so, it is not beautiful. If one admits that there is no difference in the categories of substance, then since all self-natures are without difference, how can there be a difference that is the opposite of that? One.
Tibetan
་ལ་དུས་གཅིག་ཏུ་དགག་པ་དང་སྒྲུབ་པ་ཕན་ཚུན་འགལ་བ་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །སྦྱོར་བ་ནི་གང་དབྱེ་བ་མེད་པ་དེར་དེ་དང་འགལ་བའི་དབྱེ་བ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཇི་ལྟར་དེའི་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་རྫས་རྣམས་ལ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་རང་གི་ངོ་བོ་སོ་སོར་ངེས་པ་བདག་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་དབྱེ་བ་མེད་ལ། དབྱེ་བ་མེད་པའི་རྫས་ཀྱི་རྣམ་གྲངས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ངེས་པར་གནས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འགལ་བ་དམིགས་པའོ། །ཡང་ན་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པ་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་མི་དད་པ་དེ་ནི་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། ཇི་ལྟར་རྣམ་གྲངས་ཀྱི་རང་གི་ངོ་བོ་ལས་ལྡོག་པ་དང་ལྡན་པའི་རང་བཞིན་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་གཏན་ཚིགས་སོ། །ཡང་ན་གང་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་དེ་ནི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ན་སྟེ། རྫས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནོ། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་ངོ་བོ་ལས་ཐ་མི་དད་པའི་རང་བཞིན་གྱི་བདེ་བ་དང༌། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རང་བཞིན་གྱི་གཏན་ཚིགས་སོ། །གཞན་དུ་ཆོས་འགལ་བའི་གནོད་པ་ཡོད་པར་གྱུར་ན་ཡང་དབྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ཏེ། དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་དབྱེ་བ་ཡང་ཡོད་པར་མི་འགྱུར་ཏེ། དབྱེ་བ་དང་དབྱེ་བ་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དུ་རྒྱུན་ཆད་པས་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱང་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལྡོག་ན་གནོད་པ་ཅན་གྱི་ཚད་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པའི་ངོ་བོ་དང་བྲལ་བ་སྔོན་དང་ཕྱི་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་དབེན་པ། ད་ལྟར་བྱུང་བ་ཙམ་གྱི་དངོས་པོ་ཉེ་བར་འཛིན་པ། རང་རིག་པའི་བདག་ཉིད་ནི་མངོན་སུམ་ཞེས་བྱ་བས་བདག་མེད་པ་མངོན་སུམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཀྱང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉེ་བར་འགོད་པ་ནི་བདག་མེད་པ་རྣམས་ལ་ཕ་རོལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་གི་བྱ་བས་རྒོལ་བ་རྣམས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ཡིན་པས་འདི་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པར་མི་བྱའོ་སྙམ་དུ་དགོངས་པའོ། །བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མཐུག་པོ་འཛིངས་པའི་ནང་དུ་ཞུགས་པའི་མུ་སྟེགས་ཚད་མ་ངན་པའི་རླུང་གིས་ཤིང་བ་ལ་བཞིན་བདས་ལ། ཞི་ཤེས་བྲག་རི་ཕྱེ་མར་རློག་པའི་ཐོག་ལྷུང་བས། །བྱེ་མར་བརླག་པས་ཕྱིས་འབྱུང་བར་ནི་ག་ལ་འགྱུར། །དེ་ལྟར་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ། སེམས་ཅན་མེད་པ། སྲོག་མེད་པའོ་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །གཟོད་མ་ནས་ནི་སྟོང་ཞིང་མ་འོངས་ཆོས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གལ་ཏེ་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོ
Chinese
同时否定和肯定，彼此矛盾是不合逻辑的。论式是：凡是没有差别的，在那里就不会显现与此相违的差别。例如，如同它的各个种类的物质，各自确定有不共的自性，而自性的本体的自性是没有差别的。凡是没有差别的物质的种类，那一定是存在的，这就被认为是矛盾的显现。或者，具有反体且与自己的本体无有差别的，那是因为具有反体。例如，被称为与种类的自己的本体具有反体的自性无有差别的物质，这是自性因。或者，凡是不离随行之体性的色，那仅仅是不离随行之体性，是物质的自性。不离随行之体性的本体，与自性之乐和痛苦等无有差别，这被称为自性因。否则，即使存在相反的法的损害，也是没有差别的。因为没有差别，所以也不会存在差别。由于差别和没有差别的名称中断，众生也会变得没有进入和返回，这是否定则有害的量。因此，远离随行和反体的本体，远离先前和后来的自性，仅仅执着于现在产生的法，自证的本体就是现量，因此通过现量成立了无我。即使通过现量成立，也要安立随后的比量，这是因为要遣除外道以自己的作用对无我进行反驳，所以不要对此过于执着，这样想的。陷入对我的执着深厚交织之中，外道的恶劣量如风吹动树木，寂静智慧的岩石如雷击般粉碎。被摧毁成沙砾后，又怎么会再次产生呢？因此，一切法都是无我的，没有众生，没有生命，这样宣说的。从最初就是空性，未来的法。等等。如果外在的物
English
Simultaneous negation and affirmation, being mutually contradictory, is illogical. The argument is: wherever there is no distinction, there the distinction that contradicts it will not appear. For example, just as the substances of its various kinds each have their own unique self-nature, and the nature of the essence of that self-nature is without distinction. Whatever kind of substance is without distinction, that must certainly exist, and this is considered the manifestation of contradiction. Or, that which possesses the opposite and is not different from its own essence is because it possesses the opposite. For example, the substance that is called not different from the nature that possesses the opposite from the essence of the kind is the reason of nature. Or, whatever form is inseparable from the nature of following, that is only inseparable from the nature of following, it is the nature of matter. The essence that is inseparable from the nature of following, and the nature of happiness and suffering, etc., is called the reason of nature. Otherwise, even if there is harm from opposing dharmas, there is no distinction. Because there is no distinction, there will also be no distinction. Because the names of distinction and non-distinction are interrupted, beings will also become without entering and returning, and this is a measure that is harmful if negated. Therefore, being separated from the essence of following and opposing, being devoid of the nature of before and after, merely clinging to the object that arises now, the self-aware essence is direct perception, therefore, through direct perception, selflessness is established. Even if it is established through direct perception, the subsequent inference should be established, because it is to dispel the objections of outsiders against selflessness with their own actions, so do not be too attached to this, that is what is thought. Falling into the thick entanglement of clinging to self, the evil measure of outsiders is like the wind blowing trees, the rock of peaceful wisdom is shattered like a thunderbolt. After being destroyed into gravel, how can it arise again? Therefore, all dharmas are selfless, without beings, without life, thus it is proclaimed. From the beginning it is emptiness, the future dharma. And so on. If the external object